Contributions to the family Arachnopezizaceae from Çanakkale (Türkiye)

Abstract

Based on phylogenetic and morphological analyses, the family Arachnopezizaceae Hosoya, J.G. Han & Baral, which is placed in the order Helotiales, contains non-operculate Discomycetes. Subiculum and septate spores are important morphological characters in this family. Subiculum refers to the protruding hyphal elements forming an interconnected network-like structure on the substratum surrounding the apothecia. This study focused on the micro and macro characters of Arachnoscypha aranea (De Not.) Boud. detected on decaying Pinus brutia L. branches near the dam lake in Bayramiç district, Çanakkale on 25 and 28 January 2025, and Arachnopeziza obtusipila Grelet detected on decaying branches of Quercus coccifera L.–Pinus brutia L. near Serçiler village. Macrofungal samples were identified as a result of meticulous field and laboratory studies. As a result of the data obtained, the macro- and micromorphological characteristics of the new genus record Arachnoscypha aranea and the new species record Arachnopeziza obtusipila were described and illustrated. In order to make the macrofungi described based on morphological characters clearer and more understandable, micromorphological features were drawn using CorelDRAW drawing software. The first record of the genus Arachnoscypha, which is represented by two species in the world, and the third species of the genus Arachnopeziza, which is represented by two species in our country, were given in this study, contributing to the mycobiota of Türkiye.

Keywords

• Ascomycota
• Helotiales
• new record
• subiculum

Çanakkale (Türkiye)’den Arachnopezizaceae familyasına katkılar

Abstract

Filogenetik ve morfolojik analizlere dayanarak Helotiales ordosu içerisinde konumlandırılan Arachnopezizaceae Hosoya, J.G. Han & Baral familyası noperkülat Discomycetes türleri içermektedir. Subikulum ve septat sporlar bu familyada öne çıkan önemli morfolojik karakterlerdir. Subikulum, apothecia'yı çevreleyen substratum üzerinde birbirine bağlı ağ benzeri bir yapı oluşturan çıkıntılı hifal elemanları ifade etmektedir. Bu çalışma 25 ve 28 Ocak 2025 tarihlerinde Çanakkale, Bayramiç ilçesinde yer alan Baraj gölü yakınlarında çürümekte olan Pinus brutia L. dalları üzerinde tespit edilen Arachnoscypha aranea (De Not.) Boud. ve Serçiler köyü civarında Quercus coccifera L.–Pinus brutia L.’nın çürümekte olan dalları üzerinde tespit edilen Arachnopeziza obtusipila Grelet’nın mikro ve makro karakterlerine odaklanmıştır. Makrofungus örnekleri titizlikle gerçekleştirilen saha ve laboratuvar çalışmaları neticesinde teşhis edilmiştir. Elde edilen veriler neticesinde yeni cins kaydı Arachnoscypha aranea ve yeni tür kaydı olan Arachnopeziza obtusipila’nın makro ve mikromorfolojik özellikleri tanımlanmış ve gösterilmiştir. Morfolojik karakterlere dayalı olarak tanımlanan makrofungusların daha anlaşılır ve net olması için CorelDRAW çizim programı kullanılarak mikromorfolojik özellikler çizilmiştir. Dünyada iki tür ile temsil edilen Arachnoscypha cinsinin ilk kaydı, ülkemizdeki tür sayısı iki olan Arachnopeziza cinsinin üçüncü türü bu çalışmada verilerek Türkiye mikobiotasına katkı sağlanmıştır.

Keywords

• Ascomycota
• Helotiales
• yeni kayıt
• subikulum

References

1. [1] Eriksson, O.E. & Winka, K. (1997). Supraordinal taxa of Ascomycota. Myconet, 1, 1–16.
2. [2] Korf, R.P. (1973). Discomycetes and Tuberales. In: Ainsworth GC, Sparrow FK, Sussman AS (eds) The fungi: an advanced treatise, vol IVA. New York: Academic Press
3. [3] Pfister, D.H & Kimbrough, J.W. (2001). Discomycetes. In: McLaughlin DJ, McLaughlin EG, Lemke PA (eds) The mycota VII part A. Systematics and evolution. Berlin: Springer.
4. [4] Ekanayaka, A.H., Hyde, K.D., Gentekaki, E., McKenzie, E.H.C., Zhao, Q., Bulgakov, T.S. & Camporesi, E. (2019). Preliminary classification of Leotiomycetes. Mycosphere, 10(1), 310–489. https://doi: 10.5943/mycosphere/10/1/7
5. [5] Baral, H.O., Haelewaters, D. & Partel, K. (2015). A new attempt to classify the families of the Helotiales. Poster presented at the Second International Workshop on Ascomycete Systematics, Amsterdam, The Netherlands.
6. [6] Wang, Z., Binder, M., Schoch, C.L., Johnston, P.R., Spatafora, J.W., & Hibbett, D.S. (2006). Evolution of helotialean fungi (Leotiomycetes, Pezizomycotina): a nuclear rDNA phylogeny. Molecular Phylogenetics and Evolution, 41(2), 295-312. https://doi:10.1016/j.ympev.2006.05.031
7. [7] Wijayawardene, N.N., Hyde, K.D., Lumbsch, H.T., Liu, J.K., Maharachchikumbura, S.S.N., Ekanayaka, A.H., Tian, Q. & Phookamsak, R. (2018). Outline of Ascomycota: 2017. Fungal Diversity, 88, 167–263. https://doi.org/10.1007/s13225-018-0394-8
8. [8] Kirk, P.M., Cannon, P.F., Minter, D.W. & Stalpers, J.A. (2008). Dictionary of the fungi (10th edition). Wallingford: CAB International.

9. [9] Baral, H.O. (2016). Inoperculate discomycetes. In: W. Jaklitsch, H. O. Baral, R. Lücking, & T. Lumbsch (Eds.), Syllabus of Plant Families: Adolf Engler’s Syllabus der Pflanzenfamilien. Part 1/2 Ascomycota (13th ed. by W. Frey, pp. 157–205). Stuttgart: Borntraeger.
10. [10] Acar, İ. & Karabıyık, H. (2024a). Lasiobelonium lonicerae (Alb. & Schwein.) Raitv.= a novel record for Türkiye. Turkish Journal of Agricultural and Natural Sciences, 11(3), 791-796. https://doi.org/10.30910/turkjans.1488594
11. [11] Acar, İ. & Karabıyık, H. (2024b). Brunnipila calyculiformis (Schumach.) Baral: a novel record for Türkiye. Cumhuriyet Science Journal, 45(3), 486-489. https://doi.org/10.17776/csj.1478560
12. [12] Wang, Z., Binder, M., Schoch, C.L., Johnston, P.R., Spatafora, J.W. & Hibbett, D.S. (2006). Evolution of helotialean fungi (Leotiomycetes, Pezizomycotina): a nuclear rDNA phylogeny. Molecular Phylogenetics and Evolution, 41, 295–312. https://doi.org/10.1016/j.ympev.2006.05.031
13. [13] Dizkirici, A. & Acar, İ. (2022). Hymenoscyphus conscriptus & H. fucatus, newly recorded from Turkey. Mycotaxon, 137(3), 555-567. https://doi.org/10.5248/137.555
14. [14] Acar, İ., Uzun, Y., Demirel, K. & Keleş, A. (2015). Macrofungal diversity of Hani Diyarbakır/Turkey district. Biological Diversity and Conservation, 8(1), 28-34.
15. [15] Nannfeldt, J. A. 1932. Studien uber die morphologie und systematik der nichtlichenisierten inoperculaten Discomyceten. Nova acta Regiae Societatis Scientiarum Upsaliensis, 82(4): 1-368.
16. [16] Han, J.G., Hosoya, T., Sung, G.H. & et al. (2014). Phylogenetic reassessment of Hyaloscyphaceae sensu lato (Helotiales, Leotiomycetes) based on multigene analyses. Fungal Biology, 118, 150–167. https://doi.org/10.1016/j.funbio.2013.11.004
17. [17] Johnston, P.R., Quijada, L., Smith, C.A., Baral, H.O., Hosoya, T., Baschien, C., Pärtel, K., Zhuang, W.Y., Haelewaters, D., Park, D., Carl, S., López-Giráldez, F., Wang, Z. & Townsend, J.P. (2019). A multigene phylogeny toward a new phylogenetic classification of Leotiomycetes. IMA Fungus, 10, 1–22. https://doi.org/10.1186/s43008-019-0002-x
18. [18] Kosonen, T., Huhtinen, S. & Hansen, K. (2021). Taxonomy and systematics of Hyaloscyphaceae and Arachnopezizaceae. Persoonia - Molecular Phylogeny and Evolution of Fungi, 46, 26–62. https://doi.org/10.3767/persoonia.2021.46.02
19. [19] Korf, R.P. (1951). A monograph of the Arachnopezizeae. Lloydia, 14, 129–180.
20. [20] Korf, R.P. (1978). Revisionary studies in the Arachnopezizoideae: a monograph of the Polydesmieae. Mycotaxon, 7, 457–492.
21. [21] Boudier, E. (1885). Nouvelle classification naturelle des discomycetes charnus. Bulletin de la Société Mycologique de France, 1, 91-120.
22. [22] Boudier, E. (1907). Histoire et classification des discomycetes d'Europe. p. 1-223. Paris.
23. [23] Sesli, E., Asan, A., Selçuk, F., (Eds.), Abacı Günyar, Ö., Akata, I., Akgül, H., Aktaş, S., Alkan, S., Allı, H., Aydoğdu, H., Berikten, D., Demirel, K., Demirel, R., Doğan, H.H., Erdoğdu, M., Ergül, C., Eroğlu, G., Giray, G., Halikî Uztan, A., Kabaktepe, Ş., Kadaifçiler, D., Kalyoncu, F., Karaltı, İ., Kaşık, G., Kaya, A., Keleş, A., Kırbağ, S., Kıvanç, M., Ocak, İ., Ökten, S., Özkale, E., Öztürk, C., Sevindik, M., Şen, B., Şen, İ., Türkekul, İ., Ulukapı, M., Uzun, Ya., Uzun, Yu., Yoltaş, A. (2020). The checklist of fungi of Turkey. İstanbul: Ali Nihat Gökyiğit Vakfı Yayını.
24. [24] Sümer, S. (1989). Some new records for the fungal flora of Turkey, Marmara Üniversitesi Fen Bilimleri Dergisi, 6, 121-124.
25. [25] Işık, H. & Türkekul, İ. (2018). A new record for Turkish mycota from Tokat province: Arachnopeziza aurelia (Pers.) Fuckel. Mantar Dergisi, 9(1), 54-57. https://doi.org/10.30708/msntar.318148