4-Klorometil-6,8-dimetilkumarin Bileşiğinin Sentezi ve Teorik Kimyasal Hesaplamaları

Abstract

Bu çalışmada, 4-Klorometil-6,8-dimetilkumarin (I) molekülü kuantum kimyasal hesaplamalar ve spektral teknikler kullanılarak hem deneysel hem de teorik olarak karakterize edildi.  İlk olarak, moleküler geometrileri, bağ uzunluğu, bağ açısı ve dihedral açısı gibi optimize edilmiş geometrik parametreleri ve mulliken yük dağılımları DFT metodunun 6-31G(d) temel setinde optimize edilmiş yapılar vasıtasıyla hesaplandı. Dahası titreşim frekansları aynı metot kullanılarak hesaplandı ve sonuçlar deneysel FT-IR spektrumu ile karşılaştırıldı.  Son olarak, HOMO-LUMO enerjisi, iyonlaşma enerjisi, elektron ilgisi, kimyasal sertlik ve kimyasal yumuşaklık gibi elektronik özellikleri DFT metodu ile hesaplandı

Keywords

• Kumarin,Moleküler orbital,Yoğunluk fonksiyonel teorisi

References

1. 1. http://micro.magnet.fsu.edu/phytochemicals/pages/coumarin (Erişim Tarihi: 09.07.2016)
2. 2. http://en.wikipedia.org/wiki/Coumarin (Erişim Tarihi: 09.07.2016)
3. 3. Sajan D., Erdogdu Y., Reshmy R., Dereli O., Kurien Thomas and Hubert Joe. 2011. Spectrochim. Acta Part A, 82: 118–125
4. 4. Frisch M.J.,Trucks H.B., Schlegel G.E., Scuseria M.A., RobbJ.R., Cheeseman G., Scalmani V., Barone B., Mennucci G.A., Petersson H., Nakatsuji M., Caricato X., Li H.P., HratchianA.F., IzmaylovJ., BloinoG., Zheng J.L., SonnenbergM., Hada M., Ehara K., Toyota R., Fukuda J. HasegawaM., Ishida T., NakajimaY., HondaO., KitaoH. NakaiT. VrevenJ.A. Montgomery Jr., J.E. Peralta, F. OgliaroM. Bearpark J.J. Heyd E. BrothersK.N., KudinV.N., StaroverovR., KobayashiJ. Normand K., Raghavachari A., Rendell J.C., Burant S.S. Iyengar J. TomasiM. Cossi N., RegaJ.M., Millam M. 2009. Gaussian Inc. Wallingford CT.
5. 5. Becke A. D. 1988. Density-functional exchange-energy approximation with correctasymptotic behavior, 98: 3098-3100.
6. 6. Becke A.D. 1993. Journal of Chem. Phys., 98: 372-1377.
7. 7. http://web.itu.edu.tr/ozcanm/kim/molekuler%20geometri.pdf (Erişim Tarihi:08.09.2016)
8. 8. Raj R.K., Gunasekaran S., Gnanasambandan T., Seshadri V.T. 2015. Spectrochim. Acta A Mol. Biomol. Spectros. 139: 505-514.

9. 9. Günay N., Pir H., Atalay Y. 2011. SCS CN Yağış-Akış Modelinin CBS ve Uzaktan Algılama Yöntemleriyle Uygulanması: Havran Çayı Örneği (Balıkesir). Sakarya Üniversitesi Fen Edebiyat Dergisi, 15-32.
10. 10. Pearson R. 1989. Absolute electronegativity and hardness: applications to organic chemistry, Journal Org.Chem, 54: 1423-1430.
11. 11. Pearson R. G.1986. Proceeding of the National Academiy of Sciences. 83: 8440-8441.12. Koparir P., Sarac K., Orek C., Koparir M. 2016. Journal of Molecular Structure, 1123: 407-415.
12. 13. Cramer C.J. 2004. Essentials of computational chemistry. John Wiley and Sons, 596s. London.
13. 14. Levine I. N., 2000. Many‐Electron Atoms. Quantum chemistry. Prentice‐ Hall Inc, 739s. New Jersey.
14. 15. Varsanyi G. 1973. Academic Kiado, Budapest, 2: 15-17.
15. 16. Jag M.2001 Organic Spectroscopy Principles and Applications, second ed. New Delhi.
16. 17. Du X.H., Hansell C., Doyle.E.P., Caffrey C.R, Holler T.P., McKerrow J.H., Cohen F.E. 2002. Journal Med. Chem, 45: 2695.
17. 18. Sajan D., Erdogdu Y., Reshmy R., Dereli Ö., Kurien Thomas K., Hubert Joe I. 2011. Spectrochim. Acta Part A, 82: 118–125.
18. 19. Erdogdu Y.2013. Spectrochim. Acta Part A: Mol. Biomol. Spectrosc, 106: 25–33.