Adaptation of The Real and Electronic Communication Skills Questionnaire to Turkish Samples: Validity and Reliability Study

Abstract

The aim of this research is to adapt the Real and Electronic Communication Skills Scale (RECS) to Turkish samples. The study consists of two stages. In the first stage, linguistic validity, exploratory factor analysis, internal consistency coefficient, test-retest, and item analysis studies were conducted with 680 adolescents. In the second stage, confirmatory factor analysis and concurrent validity were carried out with 409 participants. The findings obtained in the first stage indicated that the Real Communication Skills (RCS) subscale and the Electronic Communication Skills (ECS) subscale explained 60.64% and 58% of the total variance, respectively. It was determined that item factor loads varied between .62 and .89 for RCS and between .55 and .89 for ECS. The internal consistency coefficient and test-retest values were good. As a result of the confirmatory factor analysis performed in the second stage, the goodness of fit indexes of the scale were good (χ2=803.43; df=451; χ2/df=1.78; p=0.00; RMSEA=.044; SRMR=.04; GFI=.90; AGFI=.85; CFI=.98; NFI=.95; IFI =.98; RFI = .95). The concurrent validity analyses indicated that it had significant relationships with the Social Skills Scale, the Communication Skills Scale, and the Shyness Scale. As a result of the analyses, it can be said that the Turkish version of the RECS is valid and reliable.

Keywords

• Communication skills
• scale adaptation.
• validity
• reliability

Gerçek ve Elektronik İletişim Becerileri Envanterinin Türk Örneklemine Uyarlaması: Geçerlik ve Güvenirlik Çalışması

Abstract

Bu araştırmanın amacı, Gerçek ve Elektronik İletişim Becerileri Ölçeği'ni (RECS) Türkiye örneklemine uyarlamaktır. Araştırma iki aşamadan oluşmaktadır. İlk aşamada dil geçerliği, açımlayıcı faktör analizi, iç tutarlılık katsayısı, test-tekrar test ve madde analizi çalışmaları 680 ergen ile yapılmıştır. İkinci aşamada doğrulayıcı faktör analizi ve uyum geçerliği çalışması 409 katılımcı ile yapılmıştır. Birinci aşamada elde edilen bulgular, Gerçek İletişim Becerileri (RCS) alt ölçeğinin ve Elektronik İletişim Becerileri (ECS) alt ölçeğinin sırasıyla toplam varyansın %60.64'ünü ve %58'ini açıkladığını göstermiştir. Madde faktör yüklerinin RCS için .62 ile .89 arasında, ECS için .55 ile .89 arasında değiştiği belirlenmiştir. İç tutarlılık katsayısı ve test-tekrar test değerleri iyi düzeyde bulunmuştur. İkinci aşamada yapılan doğrulayıcı faktör analizi sonucunda ölçeğin uyum iyiliği indeksleri iyi bulunmuştur (χ2=803.43; df=451; χ2/df=1.78; p=0.00; RMSEA=.044; SRMR= .04; GFI=.90; AGFI=.85; CFI=.98; NFI=.95; IFI =.98; RFI = .95). Uyum geçerlik analizleri, Sosyal Beceriler Ölçeği, İletişim Becerileri Ölçeği ve Utangaçlık Ölçeği ile anlamlı ilişkileri olduğunu göstermiştir. Analizler sonucunda RECS'nin Türkçe versiyonunun geçerli ve güvenilir olduğu söylenebilir.

Keywords

• İletişim becerileri
• geçerlik
• güvenirlik
• ölçek uyarlama.

References

1. Akçamete, G., & Avcıoğlu, H. (2005). Sosyal becerileri değerlendirme ölçeğinin (7-12 yaş) geçerlik ve güvenirlik çalışması [Validity and reliability study of social skills assessment scale (7-12 years old)]. Abant İzzet Baysal University Journal of Faculty of Education, 5(2). 61-77.
2. Aksoy, P., & Baran, G. (2020). The effect of storytelling-based and play-based social skills training on social skills of kindergarten children: an experimental study. Education and Science, 45(204), 157-183.
3. Altay, J. (2012). Etkili iletişim sırları [Effective communication secrets]. Ankara: Gönül Publishing.
4. Atas, A., Efecınar, H., & Tatar, A. (2016). Development of social skill assessment scale and examination of its psychometric properties. Turkish Psychological Counseling and Guidance Journal, 6(46), 71-85.
5. Avcıoglu, H. (2007). Sosyal becerileri değerlendirme ölçeğinin geçerlik ve güvenirlik çalışması (4-6 yaş) [Validity and reliability study of social skills assessment scale (4-6 years old)]. Abant İzzet Baysal University Journal of Faculty of Education, 7(2), 87-101.
6. Barnett, M.A. (1990). Empathy and related responses in children. In N. Eisenberg ve J. Strayer (Eds.). Empathy and its Development. (pp. 146-163). Cambridge: Cambridge University Press.
7. Beaton, D. E., Bombardier, C., Guillemin, F., & Ferraz, M. B. (2000). Guidelines for the process of cross-cultural adaptation of self-report measures. Spine, 25(24), 3186-3191.
8. Brown, C. (2013). Are we becoming more socially awkward? An analysis of the relationship between technological communication use and social skills in college student, Connecticut College/ The Department of Psychology, New London.

9. Büyüköztürk, S. (2007). Sosyal bilimler için veri analizi el kitabı [Data analysis handbook for social sciences]. Ankara: Pegem APublishing.
10. Can, H. (1997). Organizasyon ve yönetim [Organization and management]. Ankara: Siyasal Bookstore.
11. Caplan, S.E. (2006). Relations among loneliness, social anxiety, and problematic internet use. Cyber Psychology & Behavior, 10(2), 234-242.
12. Celkan, H.Y. (2005). Sosyal bir kurum olarak aile, küreselleşme ve toplum [Family, globalization and society as a social institution]. Ankara: Pegem Publishing.
13. Ceyhan, A.A. (2011). University students’ problematic internet use and communication skills according to the internet use purposes. Educational Sciences: Theory and Practice Journal, 11(1), 59-77.
14. Ceyhan, A.A., & Ceyhan, E. (2008). Loneliness, depression and computer self-efficacy as predictors of problematic internet use. Cyber Psychology & Behavior, 11(6), 699-701.
15. Cheek, J.M., & Melchior, L. A. (1990). Shyness, self-esteem, and self-consciousness. Handbook of Social and Evaluation Anxiety, 47-82.
16. Crapparo, G., Ardino, V., Gori, A., & Caretti, V. (2014). The relationships between early trauma, dissociation, and alexithymia in alcohol addiction. Psychiatry Investigation 11(3), 330-335.
17. Cubukcu, A. & Bayzan, S. (2013). Perception of digital citizenship in turkey and methods of increasing this perception by using the internet conscious, safe and effective. Middle Eastern& African Journal of Educational Research, 5, 148-174.
18. DeVito, J.A., Shimoni, R., & Clark, D. (2015). Messages building interpersonal communication skills. Pearson.
19. Doğan, U., & Karakuş, Y. (2016). Multi-dimensional loneliness as the predictor of high school students' Social Network Sites (SNS) use. Sakarya University Journal of Education 6(1), 57-71.
20. Durualp, E., Arslan, D., Cayıroglu, E., Özkan, S., & Semerci, A. (2009). Analyzing the social skill effects on capability of problem-solving skills of the students who are educating in school of health. Paper presented at the 1st International Congress of Educational Research. 1-3.
21. Eldeleklioglu, J., & Vural, M. (2013). Predictive effects of academic achievement, internet use duration, loneliness and shyness on internet addiction. Hacettepe University Journal of Faculty of Education, 28(1), 141-152.
22. Erdem, O. (2013). Etkili ve Başarılı İletişimin Sırları [Secrets of Effective and Successful Communication]. İstanbul: Yakomuz Kitap Publishing.
23. Erözkan, A., (2009). The predictors of interpersonal relationship styles in high school students. Selçuk University Journal of Social Sciences Institute, 21, 543-551.
24. Erten-Sarıkaya, H. (2021). Okul öncesi öğretmenleri iletişim becerileri psiko-eğitim programının öğretmenlerin iletişim becerileri ile 5 yaş çocuklarının sosyal-duygusal uyum düzeyleri ve prososyal davranışları üzerindeki etkisi [The effect of the preschool teachers’ communication skills psycho-education program on teachers’ communication skills and social-emotional adjustment levels and prosocial behaviors of five-year-old children]. Doctoral Dissertation, Pamukkale University.
25. Floyd, F. J., & Widaman, K. F. (1995). Factor analysis in the development and refinement of clinical assessment instruments. Psychological assessment, 7(3), 286-299.
26. Göker, G., Dogan, A., & Demir, M. (2010). Ağ toplumunda sosyalleşme ve paylaşim: Facebook üzerine ampirik bir araştirma [Socialization and sharing in the network society: an empirical research on Facebook]. E-Journal of New World Sciences Academy, 5(2). 183-206.
27. Güngör, A. (2001). Utangaçlık ölçeğinin geliştirilmesi geçerlik ve güvenilirlik çalişmalari [Development of the shyness scale validity and reliability studies]. Turkish Psychological Counseling and Guidance Journal, 2(15), 17-22.
28. Hu, L. T., & Bentler, P. M. (1999). Cutoff criteria for fit indexes in covariance structure analysis: Conventional criteria versus new alternatives. Structural equation modeling: a multidisciplinary journal, 6(1), 1-55.
29. Jin, B., & Park, N. (2012). Mobile voice communication and loneliness: Cell phone use and the social skills deficit hypothesis. New Media &Society, 15 (7), 1094-1111.
30. Kabakcı, Ö.F., & Korkut-Owen, F. (2010). Sosyal duygusal öğrenme becerileri ölçeği geliştirme çalişmasi [A Study of development of social emotional learning skills scale]. Education and Science, 3, 152-166.
31. Karaca, M. (2007). Aileyi tehdit eden yeni bir tehlike: sanal ilişkiler [A new danger which threatens to family: virtual relationships]. E-Journal of New World Sciences Academy, 2(3), 131-143.
32. Karabela, A. (2020). Kadına yönelik şiddet ve iletişim becerileri [The violence against women and communication skills]. Masters Dissertation, Cumhuriyet Üniversitesi.
33. Kaya, A. (2014). Kişilerarası İlişkiler ve Etkili İletişim [Interpersonal Relations and Effective Communication]. (6. Baskı), Ankara: Pegem-Akademi Publishing.
34. Kılıc, S. (2016). Cronbach's alpha reliability coefficient. Journal of Mood Disorders, 6(1),47-48.
35. Kılıc, K.M., & Güngör-Aytar, F.A. (2017). Erken Çocuklukta Sosyal Becerilere Sosyal Beceri Eğitiminin Etkisi, Sosyal Becerilerle Mizaç Arasındaki İlişki [The Effect of Social Skills Training on Social Skills in Early Childhood, the Relationship between Social Skills and Temperament]. Education and Science, 42 (191), 185-204.
36. Kline, R. B. (2015). Principles and practice of structural equation modeling (4th ed.). New York: Guilford Publications.
37. Korkut, F. (1996). İletişim becerilerini değerlendirme ölçeği’nin geliştirilmesi: güvenirlik ve geçerlik çalişmalari [Development of the communication skills assessment scale: reliability and validity studies]. Psychological Counseling and Guidance Journal, 2(7), 18-23.
38. Korkut-Owen, F., & Bugay, A. (2014). İletişim becerileri ölçeği’nin geliştirilmesi: geçerlik ve güvenirlik çalişmasi [Developing a communication skills scale: Validity and reliability studies]. Mersin University Journal of Faculty of Education, 10(2). 51- 64.
39. Konuk, N. (2019). Bir sosyal medya aracı olarak Instagram kullanımı ve kişisel iletişim kaygısı üzerine üniversite öğrencileri ile araştırma [Using Instagram as a social media tool and researching university students on personal communication anxiety]. International European Journal of Managerial Research, 3(4), 1-26.
40. Lenhart, A. Rainie, L., & Lewis, O. (2001). Teenage life online: The rise of the instant message generation and the internet’s impact on friendships and family relationships. Washington DC: Pew Internet and American Life Project.
41. Mantzouranis, G., Baudat, S., & Zimmermann, G. (2019). Assessing online and offline adolescent social skills: development and validation of the real and electronic communication skills questionnaire. Cyberpsychology, Behavior and Social Networking, 22(6).404-411.
42. McKay, M., Davis, M., & Fanning, P. (2012). İletişim becerileri [Communication skills]. (Trans. Ö. Gelbal). HYB, Ankara.
43. McKenna, K.Y.A., Green, A.S., & Gleason, M.E.J. (2002). Relationship formation on the internet: What’s the big attraction. Journal of Social Issues, 5(1), 9-31.
44. Mitchell, W.S. (1999). Social and psychological factors associated with internet use in the home: a uses and gratifications study. Doctoral Dissertation, Bowling Green State University, UMI Dissertation Service.
45. Nunnally, J. C. (1978). Psychometric theory. McGraw-Hill Book Company.
46. Riggio, E.R. (1986). Assessment of basic social skills. Journal of Personality and Social Psychology, 51, 649-660.
47. Sabuncuoglu, Z., & Gümüs, M. (2008). Örgütlerde İletişim [Communication in Organizations]. İstanbul: Arıkan Publishing.
48. Samancı, O., & Ucan, Z. (2017). Çocuklarda sosyal beceri eğitimi [Social skill education in children]. Atatürk University Journal of Social Sciences Institute, 21(1), 281-288.
49. Sampathirao, P. (2016). Social media and social skills. The International Journal of Indian Psychology. 3 (4), 2349-3429.
50. Sanchez, V., Munoz-Fernandez, N., & Ortega-Ruiz, R. (2015). Cyberdating Q_A’’: An instrument to assess the quality of adolescent dating relationships in social networks. Computers in Human Behavior, 48, 78-86.
51. Sanders, C.E., Field, T. M., Diego, M., & Kaplan, M. (2000). The relationship of internet to depression and social isolation among adolescents. Adolescence, 35(138), 237-242.
52. Shalom, J.G., Israeli, H., Markovitzky, O., & Lipsitz, J. D. (2015). Social anxiety and physiological arousal during computer mediated vs. face-to-face communication. Computers in Human Behavior, 44, 202–208.
53. Subrahmanyam, K., Reich, S.M., Waechter, N., & Espinoza, G. (2008). Online and offline social networks: use of social networking sites by emerging adults. Journal of Applied Developmental Psychology, 29, 420-433.
54. Şimsek, Ö.F. (2007). Yapısal eşitlik modellemesine giriş, temel ilkeler ve LİSREL uygulamaları [Introduction to structural equation modeling, basic principles and LISREL applications]. Ankara: Ekinoks.
55. Sahin, M., & Gülnar, B. (2016). İletişim korkusu ve internet kullanımı ilişkisi: Türkiye’deki üniversite öğrencileri arasında bir alan araştırması [The relationship between communication apprehension and internet usage: a survey among Turkish university students]. Journal of Selcuk Comminication, 9(2), 5-26.
56. Orta, A.Z. (2009). Etkili iletişim sürecinde kişilerarasi iletişim becerileri ve yaratici drama uygulama örneği [Interpersonal communication skills in the process of effective communication and a case of creative drama practice]. Master Dissertation. İstanbul Kültür Üniversitesi.
57. Ucar, C. (2012). Sosyal paylaşım ağlarının önemi ve insan üzerindeki etkileri [The importance of social networks and their effects on people]. Master Dissertation. Fatih Üniversitesi.
58. Utma, S. (2019). Bilgi çağında iletişim olgusu ve “iletişimsizlik” becerisi [The concept of communication in the information age and non-communication skills]. Eurasian Journal of Social and Economic Research, 6(2), 263-274.
59. Valkenburg, P.M., Schouten, A., & Peter, J. (2005). Adolescents’ identity experiments on the internet. New Media & Society 7(3): 383-402.
60. Voltan-Acar, N. (1995). Grupla Psikolojik Danışma İlke ve Teknikleri [Group Counseling Principles and Techniques]. Ankara: Yeni Doğuş Publishing.
61. Yang, S.C., & Tung, C.J. (2007). Comparison of internet addicts and non addicts in Taiwanese high school. Computers in Human Behavior, 2(1), 79- 96.
62. Yegen, C. (2015). Demokratik ve yeni bir kamusal alan olarak sosyal medya [Social media as democratic and a new public area]. Anemon Muş Alparslan University Journal of Social Sciences, 1(2), 119-135.
63. Yigit, Z. (2015). 13-18 yaş aralığındaki ergenlerde, problemli internet kullanımı, öz anlayış ve iletişim becerileri arasındaki ilişkinin incelenmesi [The comparison of the internet addiction scale, self-compassion and communication skill levels of adolescents between the ages of 13 - 18]. Master Dissertation. İstanbul Arel University.
64. Yüksel, A. (2004). Empati eğitim programının ilköğretim öğrencilerinin empatik becerilerine etkisi [The effect of empathy education program on empathic skills of primary school students]. Uludağ University Journal of Faculty of Education, 17(2), 341–354.