Collaborative Learning in Preschool Education: Teacher Perspectives and Practices

Abstract

One of the methods used to achieve desired learning outcomes in preschool education is collaborative learning. The purpose of this study is to determine the views and practices of preschool teachers regarding collaborative learning, which is a basic qualitative study. Data were collected through a demographic information form, semi-structured interviews, structured observations, and examination of activity schedules. Descriptive analysis and document review methods were used to analyze the data. According to the findings, most teachers defined collaborative learning as cooperation and group work. They emphasized the contributions of these practices to children's socio-emotional development, improvement of communication skills, and adaptability. In addition, teachers expressed a preference for implementing collaborative learning, particularly in arts activities, and noted that the lack of cooperation among children could complicate the process. Observations and examination of activity plans revealed that teachers encouraged children to work together, intervened when necessary, and supported multidirectional communication between children within groups. In addition, similarities and differences between collaborative learning plans and their implementation were observed.

Keywords

• Development of collaboration skills
• constructivist approach
• importance of preschool education
• collaborative learning techniques.

References

1. Açıkgöz, K. Ü. (1992). İşbirlikli öğrenme: Kuram araştırma uygulama. Uğurel Matbaası.
2. Akay, Y. & Kocabaş, A. (2013). Sınıf öğretmenlerinin aktif öğrenmeyi nasıl algıladıklarına ilişkin görüşleri. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Dergisi, 46 (2), 91- 110.
3. Alakuş, A. O. & Aydın, S. (2009). İşbirlikli öğrenmeyle görsel sanatlar dersini işlemenin öğrencilerin başarısına ve öğrenilenlerin kalıcılığına etkisi. Dicle Üniversitesi Ziya Gökalp Eğitim Fakültesi Dergisi, (13), 63-77.
4. Alp, H. (2015). Okul öncesi dönem çocuklarda sosyal uyum problemlerinin düzeltilmesinde işbirlikli öğrenme yöntemi ve oyun etkinliklerinin etkisi. Akademik Bakış Dergisi, (51), 88-101.
5. Arslan, Ü. (2014). Okul öncesi eğitimde temel becerilerin ve sosyal davranışların kazandırılması. G. Haktanır (Ed.), Okul öncesi eğitime giriş içinde (s.201-226). Anı Yayıncılık.
6. Arslan, A. & Zengin, R. (2016). İşbirlikli öğrenme yönteminin bilimsel ve sosyal beceriler üzerindeki etkisi. Adıyaman Üniversitesi Eğitim Bilimleri Dergisi, 6(1), 23-45.
7. Avcıoğlu, H. (2012). Zihinsel yetersizliği olan çocuklara sosyal beceri kazandırmada işbirliğine dayalı öğrenme ve drama yöntemlerinin etkililiği. Eğitim ve Bilim, 37 (163), 110-125.
8. Aydın, F. (2011). Coğrafya öğretiminde işbirlikli öğrenme. M. Coşkun (Ed.), Kuramdan uygulamaya yapılandırmacı coğrafya öğretimi içinde (s.81-121). MKM Yayıncılık.

9. Bayrakçeken, S., Doymuş, K. & Doğan, A. (2013). İşbirlikli öğrenme modeli ve uygulaması. (1. baskı). Pegem Akademi.
10. Bogdan, R. & Biklen, S. (2007). Qualitative research for education: An introduction to theory and practice. Allyn and Bacon.
11. Creswell, J., W. (2015). Nitel araştırma yöntemleri. (Çev: M. Bütün ve S.B. Demir). Siyasal Kitapevi.
12. Çubukçu, Z. (2012). İşbirlikli öğrenme. B. Oral. (Ed.), Öğrenme öğretme kuram ve yaklaşımları içinde(s.509-522). Pegem Akademi.
13. Ekinci, N. (2010). İşbirliğine dayalı öğrenme. Ö.Demirel (Ed.), Eğitimde yeni önelimler içinde (4. Baskı). Pegem Akademi Yayınları.
14. Görgülü, F. (2009). Drama destekli kubaşık öğrenme etkinliklerinin okul öncesi 5- 6 yaş çocuklarının iletişim becerilerine etkisi. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Aydın: Adnan Menderes Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü.
15. Güven, G. (2012). Okul öncesi eğitim programında kullanılan yöntem ve teknikler. F. Alisinanoğlu. (Ed.), Okul öncesi eğitimde özel öğretim yöntemleri içinde (s.67- 110). Pegem Akademi Yayınları.
16. Kaya, Ö. M. (2011). Okul öncesi eğitimde etkin öğrenme uygulamaları: Proje, işbirliği ve problem çözme. M. Sağlam (Ed.), Özel öğretim yöntemleri-II içinde (s.83- 112). Anadolu Üniversitesi Açık Öğretim Yayınları.
17. Koç, Y. (2014). Fen ve teknoloji öğretmenlerinin işbirlikli öğrenme modeli hakkında bilgilendirilmesi, bu modeli sınıfta uygulamaları ve elde edilen sonuçların değerlendirilmesi: Ağrı il örneği. Yayımlanmamış Doktora Tezi. Erzurum: Atatürk Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü.
18. McAfee, O., & Leong, D. J. (2007). Assessing and guiding young children’s development and learning (Fourth edition). Pearson Education, Inc.
19. Merriam, S. B. (2015). Nitel araştırma. (Çev: S.Turan). Nobel Akademik Yayıncılık.
20. Sezer, A. & Tokcan, H. (2003). İşbirliğine dayalı öğrenmenin coğrafya dersinde akademik başarı üzerine etkisi. Gazi Eğitim Fakültesi Dergisi, 23 (3), 227-242.
21. Slavin, R. E. (1990). Research on cooperative learning: Consensus and controversy. Educational leadership, 47 (4), 52-54.
22. Şimşek ,U., Şimşek, Ü. & Doymuş, K. (2005).İşbirlikçi öğrenme yöntemi üzerine derleme: I. İşbirlikçi öğretim yöntemi ve yöntemle ilgili çalışmalar. Erzincan Eğitim Fakültesi Dergisi, 7 (1), 59-83.
23. Şimşek, Ü., Doymuş, K., & Şimşek, U. (2008). İşbirlikli öğrenme yöntemi üzerine derleme çalışması: II. İşbirlikli öğrenme yönteminin sınıf ortamında uygulanması. Erzincan Eğitim Fakültesi Dergisi, 10 (1), 123-142.
24. Tanel, R. (2006). Termodinamiğin ikinci yasası ve entropi konularının öğrenimine işbirlikli öğrenme yönteminin etkilerinin incelenmesi. Yayımlanmamış Doktora Tezi. İzmir: Dokuz Eylül Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü.
25. Tok, T. N. (2014). Etkili öğretim için yöntem ve teknikler. A. Doğanay (Ed.), Öğretim ilke ve yöntemleri içinde (s.160-230). Pegem Akademi.
26. Tunçel, Z. (2006). İşbirlikli öğrenmenin beden eğitimi başarısı, bilişsel süreçler ve sosyal davranışlar üzerindeki etkileri. Yayımlanmamış Doktora Tezi. İzmir: Dokuz Eylül Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü.
27. Yıldırım, A. & Şimşek, H. (2013). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri. (9. baskı). Seçkin Yayıncılık.
28. Yıldız, V. (1999). İşbirlikli öğrenme ile geleneksel öğrenme grupları arasındaki farklar. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 16 (17), 155-163.