Eğitime Biçilen Rol: Yetenek Geliştirme Mi? Kimlik Dönüştürme Mi?

Abstract

Eğitim ve öğretim, bir milletin hem kimlik ve değerlerini koruma ve tevarüs etme, hem de bilim ve teknikte ilerlemesini sağlama aracıdır. Eğitimin birinci fonksiyonu kültürel ve yerel, ikinci fonksiyonu ise beynelmilel ve evrenseldir. Eğitim birincisiyle milletleri ibka ederken, ikincisinin sağladığı telâhuk-u efkâr ile medeniyetleri inşa eder. Diğer yandan eğitim, çocuğun kabiliyet ve istidatlarını geliştirecek en uygun ortam ve zemini hazırlama sorumluluğudur. Bu ise talebeyi merkeze alan eğitim politikalarıyla mümkün olabilir. Eğitim; bir dönem yapıldığı gibi cesedi yerli, ruhu ve değerleri batılı insan yetiştirme fabrikası değildir ve olmamalıdır. Günümüzde eğitimi mecrasından çıkaran ve bir propaganda aracı haline getiren unsurların başında, insanlığın ortak malı olan teknolojik gelişmelerin batıya mal edilmesi, bunun üzerinden batılı değerlerin kutsanarak “evrensel değer” olarak takdim edilmesi ve içselleştirilmesi gayretleri gelmektedir. Eğitimi, “çocukta istendik davranışlar geliştirme” olarak tanımlayan anlayışta “istendik” davranışlar maalesef halkın değerleri olamamıştır. Bilakis “evrensel, çağdaş ve modern” gibi ambalajlar içinde sunulan batılı değerler olmuştur. Toplumun bu husustaki görüşlerini soran da yoktur. Batılı değerler millete kanunlarla dayatılmaktadır. Bu durum eğitimin sabit değeri olması gereken kimliğimizi tehdit etmektedir. Bu çalışma, demokrasinin siyasi sistem kadar, eğitim için de vazgeçilmez olduğunu ortaya koymayı ve en azından disiplinler arası bir tartışma için zemin oluşturmayı amaçlamaktadır.

Keywords

• Eğitim,Demokratik Eğitim,Değerler Eğitimi

The Role of Education: Capability Building or Transformation of Identity?

Abstract

Education is an instrument both to protect and bequeath the identity and values of a nation and to provide scientific and technical progress. The first function of education is cultural and local; its second function is international or global. Education preserves nations through the former while it builds civilizations through the unification of ideas provided by the later. In addition, education is the responsibility to prepare the most appropriate environment and ground, which improve child’s ability and aptitude. This might be possible with educational policies which direct its central focus on students. Education is not a factory to grow up people whose body is native but spirit and values belongs to the West. Today, the most threatening element to education is the appropriation of technological advancements which are the common property of mankind for the West and, through it, the efforts for internalization and presentation of Western values as "universal values" by sanctifying them. In statist conception which defines education as "the development of 'desired' behaviours in children", the "desired" values have never become people's values. On the contrary, they became Western values presented in such packs as "universal, contemporary and modern". There is nobody who asks the opinion of society in this respect. The Western values are imposed to society by law. This situation threats our identity which is the constant value of education. This research aims at demonstrating how democracy indispensable for education as much as political system and providing a basis for an academic discussion.

Keywords

• Education,Democratic Education,Values Education

References

1. Açıkgenç, A. (2009). “Küreselleşme Karşısında Yeni Bir Eğitim Felsefesine Doğru”, H.R. Açar (Editör), Küreselleşme Sürecinde Eğitim Sorunlarının Felsefi Boyutu (s. 79-97) içinde, Uluslararası Eğitim Felsefesi Kongresi, Eğitim Bir-Sen Yayınları, Ankara.Ağaoğlu, A. (1972). Üç Medeniyet, Başbakanlık Kültür Müsteşarlığı Kültür Yayınları, İstanbul, Milli Eğitim Basımevi.Altan M. Z. (1999). “Çoklu Zekâ Kuramı”, Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi Dergisi, Sayı:17, s. 105-117.Aydın, M. (2009). “Küreselleşme Sürecinde Eğitim Sorunlarının Felsefi Boyutu”, H.R. Açar (Editör), Uluslararası Eğitim Felsefesi Kongresi (ss. 32-36) içinde, Eğitim Bir-Sen Yayınları, Ankara.Baltacı, C. (1996). “Osmanlı Eğitim Sistemi”, Ankara, Yeni Türkiye, Yıl 2, Sayı 7. s. 467-470.Bolay, S. H. (1996). “Eğitimimizin Felsefi Temelleri”, Ankara, Yeni Türkiye, Yıl 2, Sayı 7. s. 422-429.Bursalıoğlu, Z. (1991). Okul Yönetiminde Yeni Yapı ve Davranış, Ankara, PEGEM Yayın No 2. Demircioğlu, İ. H. ve Tokdemir, M. A. (2008). “Değerlerin Oluşturulma Sürecinde Tarih Eğitimi”, Değerler Eğitimi Dergisi, Cilt 6, No. 15, s. 69-88.Erdem, F. (1981). “Adalet Önünde Eşitlik”, Yargıtay Dergisi, s. 486.Ergin, O. N. (1977). Türkiye Maarif Tarihi, Cilt 3-4, İstanbul, Eser Matbaası.Ertürk, S. (1972). Eğitimde Program Geliştirme, Ankara, Yelkentepe Yayınları.Gökâlp, Z. (1994). Türkçülüğün Esasları, İstanbul, İnkılâp Kitabevi.Gür, B. S. (2006) “Öğrenci Merkezli Eğitimin Çıkmazları”, Eskişehir, Eski Yeni Dergisi, s.34-45.Kant, I. (1900). Kant On Education (Ueber Padagogik), Translated by A. Churton, Boston, U.S.A. D. C. Heath ,& Co., Publishers.Meriç, C. (1997). Bu Ülke, İstanbul, İletişim Yayınları.Şimşek, A. (2000). “Sınıfta Demokrasi”, A. Şimşek (Editör), Özgürlükçü Öğrenme (ss.26-52) içinde, Ankara: Eğitim-Sen Yayınları.Tarhan, N. (2010). “Psiko-sosyal Sermaye Olarak Değerler: Zenginleşiyor muyuz?” Değerler Eğitimi (ss. 242-248) içinde, İstanbul, İl Milli Eğitim Müdürlüğü. Tarhan, N. (2012). Güzel İnsan Modeli, 4. Baskı, İstanbul, TİMAŞ Yayınları.Tezcan, M. (1985). Eğitim Sosyolojisi, 4. Baskı, Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Yayınları.Toku, N. (2009). “Küreselleşme ve AB Sürecinde Türk Milli Eğitim Sistemi”, H.R. Açar (Editör), Küreselleşme Sürecinde Eğitim Sorunlarının Felsefi Boyutu (ss. 240-245) içinde, Uluslararası Eğitim Felsefesi Kongresi, Ankara, Eğitim Bir-Sen Yayınları.Tunaya, T. Z. (2004). Türkiye’nin Siyasi Hayatında Batılılaşma Hareketleri, İstanbul: Bilgi Üniversitesi Yayınları, s. 68.Türkiye Cumhuriyeti Anayasası, Kanun No: 2709 Kabul Tarihi: 7.11.1982. Yükseköğretim Kanunu, Kanun No: 2547, R. Gazete: Tarih ve sayı: 06.11.1981; 17506.