The Effect of Age on Active and Passive Jumping in Middle Adolescent Football Players

Abstract

The aim of the study is to determine the effect of age on active and passive jumping in middle adolescent football players. In this study, mean age of 15.50±1.30 88 volunteer male athletes who play in various football infrastructure clubs with at least 2 years of athlete history in the 14-17 age range in the province of Konya participated. After giving detailed information to the participants and their families about the study, a voluntary participation form was obtained from all participants, together with their parents and their own signatures. Height, body weight, muscle and bone density, active and passive jump values of all athletes participating respectively in the study were measured before training. The analysis of the obtained data was made using SPSS 18 analysis program. After the descriptive statistics of the study group were made, Kolmogrov-Smirnov and Levene tests were performed to determine whether the distribution of the variables showed a normal distribution and whether the distribution was homogeneous. One Way Analysis of Variance (One Way ANOVA) was performed to determine the difference between groups in the data showing homogeneous distribution in the measured parameters. Kruskall Wallis test was used to determine the difference between groups in parameters that did not show homogeneous distribution. The Bonferroni test, one of the Post Hoc tests, was used to determine which groups caused the difference in the homogeneously distributed parameters. As a result of the study, it was determined that 16,17-year-old football players had more active jumping power than 14-year-olds, and 17-year-olds had more active jumping strength than 15 years old. In addition, it was determined that football players aged 16 and 17 had more passive jumping strength than those aged 15. As a result, it can be said that active and passive jumping in athletes increases regularly depending from 14 until 18 years of age.

Keywords

• Middle Adolescence
• Football
• Active Jumping
• Passive Jumping

Orta Ergenlik Dönemindeki Futbolcularda Yaşın, Aktif ve Pasif Sıçramaya Etkisi

Öz

Çalışmanın amacı, orta ergenlik dönemindeki futbolcularda yaşın aktif ve pasif sıçramaya etkisinin belirlenmesidir. Çalışmaya Konya ilinde 14-17 yaş aralığında en az 2 yıllık sporcu geçmişine sahip çeşitli futbol altyapı kulüplerinde oynayan yaş ortalaması 15,50±1,30 olan 88 gönüllü erkek sporcu katılmıştır. Çalışma hakkında katılımcılara ve ailelerine detaylı bilgi verildikten sonra, bütün katılımcılardan velisi ve kendi imzalarıyla birlikte gönüllü katılım formu alınmıştır. Araştırmaya katılan tüm sporcuların sırasıyla boy uzunlukları, vücut ağırlıkları, kas ve kemik yoğunlukları, aktif ve pasif sıçrama değerleri antrenman öncesi ölçülmüştür. Elde edilen verilerin analizi SPSS 18 analiz programı kullanılarak yapılmıştır. Çalışma grubunun tanımlayıcı istatistikleri yapıldıktan sonra değişkenlerin dağılımının normal dağılım gösterip göstermediği ve dağılımın homojen olup olmadığını belirlemek için Kolmogrov- Smirnov ve Levene testi yapılmıştır. Ölçülen parametrelerde homojen dağılım gösteren verilerde gruplar arası farkı belirlemek için Tek Yönlü Varyans Analizi (One Way ANOVA) yapılmıştır. Homojen dağılım göstermeyen parametrelerde gruplar arası farkı belirlemek için Kruskall Wallis testi uygulanmıştır. Homojen dağılım gösteren parametrelerde farklılığın hangi gruplardan kaynaklandığını belirlemek için Post Hoc testlerinden Bonferroni testi kullanılmıştır. Çalışmanın sonucunda, 16,17 yaşında olan futbolcuların 14 yaşında olanlardan daha fazla aktif sıçrama kuvvetine sahip olduğu, 17 yaşında olanların da 15 yaşından daha fazla aktif sıçrama kuvvetine sahip olduğu belirlenmiştir. Ayrıca 16, 17 yaşında olan futbolcuların 15 yaşında olanlardan daha fazla pasif sıçrama kuvvetine sahip olduğu belirlenmiştir. Sonuç olarak sporcularda aktif ve pasif sıçramanın 14 yaşından 18 yaşına kadar yaşa bağlı olarak düzenli olarak arttığı söylenebilir.

Anahtar Kelimeler

• Orta ergenlik
• futbol
• aktif sıçrama
• pasif sıçrama

Kaynakça

1. Aouichaoui, C., Trabelsi, Y., Bouhlel, E., Tabka, Z., Dogui, M., Richalet, J. P. & Buvry, A. B. (2012). The relative contributions of anthropometric variables to vertical jumping ability and leg power in Tunisian children. The Journal of Strength & Conditioning Research, 26(3), 777-788. doi:10.1519/JSC.0b013e31822a61a2
2. Atabek, H. Ç., Çolak, R. & Açıkada, C. (2010). Antrenmanın sıçrama performansı üzerine etkisinin farklı yaş grubu çocuklarda incelenmesi Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 4(2), 116-124.
3. Barber-Westin, S. D., Noyes, F. R. & Galloway, M. (2006). Jump-land characteristics and muscle strength development in young athletes: A gender comparison of 1140 athletes 9 to 17 years of age. The American journal of sports medicine, 34(3), 375-384. doi:10.1177/0363546505281242
4. Castagna, C. & Castellini, E. (2013). Vertical jump performance in Italian male and female national team soccer players. The Journal of Strength & Conditioning Research, 27(4), 1156-1161. doi:10.1519/JSC.0b013e3182610999
5. Çuhadaroğlu, F. (2000). Ergenlik döneminde psikolojik gelişim özellikleri. Katkı Pediatri Dergisi, 21(6), 863-868.
6. Draper, C. E., Achmat, M., Forbes, J. & Lambert, E. V. (2012). Impact of a community-based programme for motor development on gross motor skills and cognitive function in preschool children from disadvantaged settings. Early child development and care, 182(1), 137-152. doi:10.1080/03004430.2010.547250
7. Ekeland, E., Heian, F. & Hagen, K. B. (2005). Can exercise improve self esteem in children and young people? A systematic review of randomised controlled trials. British journal of sports medicine, 39(11), 792-798. doi:10.1136/bjsm.2004.017707
8. Emans, S. J. H., Laufer, M. R. & Goldstein, D. P. (2005). Pediatric and adolescent gynecology. Erkek, A., Uzun, A. & Emre, M. (2021). Orta Ergenlik Dönemindeki Futbolcularda Yaşın Sürat Performansına Etkisi. Sportive, 4(1), 57-68.

9. Ibrık, A. (2019). Adölesan taekwondo sporcularında pliometrik eğitiminin fiziksel uygunluk parametrelerine etkisi. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi. Hasan Kalyoncu Üniversitesi, Gaziantep.
10. Karadağ, Ö. (2008). Ankara’da bulunan yetiştirme yurtlarında yaşayan adolesanlarda sosyodemografik özelliklerin ve fiziksel aktivite düzeyinin ruhsal belirtiler ve yaşam kalitesi açısından değerlendirilmesi. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi. Hacettepe Üniversitesi, Ankara.
11. Keiner, M., Sander, A., Wirth, K. & Schmidtbleicher, D. (2013). Is there a difference between active and less active children and adolescents in jump performance? The Journal of Strength & Conditioning Research, 27(6), 1591-1596. doi:10.1519/JSC.0b013e318270fc99
12. Keskindemirci, G., Özbay, Ş. & Gökçay, E. (2020). Okul Çocuğu ve Ergenlerde Beslenme. In S. Başkan (Ed.), Çocuk Beslenmesi (pp. 47-51). Ankara: Türkiye Klinikleri.
13. Kınık, E. (2000). Adolesan dönemde fiziksel büyüme ve cinsel gelişme. Katkı Pediatri Dergisi, 21(6), 720-740.
14. Malina, R. (2007). Physical fitness of children and adolescents in the United States: status and secular change. Medicine and sport science, 50(R), 67.
15. Mustafa, K. (2004). Gelişim psikolojisi açısından ergenlik dönemi ve genel özellikleri. Erciyes Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 1(17), 231-238.
16. Nikolaidis, P. (2014). Age-related differences in countermovement vertical jump in soccer players 8-31 years old: the role of fat-free mass. American Journal of Sports Science and Medicine, 2(2), 60-64. doi:10.12691/ajssm-2-2-1
17. Özer, D. & Özer, M. (2001). Çocuklarda motor gelişim, Geliştirilmiş 2. Baskı, Nobel Yayın Dağıtım, Ankara, 220-228.
18. Rambaran, J. A., Hopmeyer, A., Schwartz, D., Steglich, C., Badaly, D. & Veenstra, R. (2017). Academic functioning and peer influences: A short‐term longitudinal study of network–behavior dynamics in middle adolescence. Child development, 88(2), 523-543. doi:10.1111/cdev.12611
19. Reyment, C., Bonis, M., Lundquist, J. & Tice, B. S. (2006). Effects of a four week plyometric training program on measurements of power in collegiate hockey players. J. Undergrad. Kin. Res., 1(2), 44-62.
20. Sattler, T., Sekulic, D., Esco, M. R., Mahmutovic, I. & Hadzic, V. (2015). Analysis of the association between isokinetic knee strength with offensive and defensive jumping capacity in high-level female volleyball athletes. Journal of Science and Medicine in Sport, 18(5), 613-618.
21. Tekgül, B. & Uslu Tek, P. (2005). Puberte.“. Adolesan Sağlığı” İçinde. Pratisyen Hekimlik Derneği Yayını, 23-37.
22. Temfemo, A., Hugues, J., Chardon, K., Mandengue, S.-H. & Ahmaidi, S. (2009). Relationship between vertical jumping performance and anthropometric characteristics during growth in boys and girls. European journal of pediatrics, 168(4), 457-464. doi:10.1007/s00431-008-0771-5
23. Uzun, A., Akbulut, A., Erkek, A., Pamuk, Ö. & Bozoğlu, M. S. (2020). Effect of age on speed and agility in early adolescence. International Journal of Applied Exercise Physiology, 9(8), 168-175.
24. Uzun, A. & Boyalı, E. (2020). Ergenlik Dönemleri ve Spor. Ankara: Gece Kitaplığı.
25. Waugh, C. M., Korff, T., Fath, F. & Blazevich, A. J. (2014). Effects of resistance training on tendon mechanical properties and rapid force production in prepubertal children. Journal of Applied Physiology, 117(3), 257-266.
26. Wisløff, U., Castagna, C., Helgerud, J., Jones, R. & Hoff, J. (2004). Strong correlation of maximal squat strength with sprint performance and vertical jump height in elite soccer players. British journal of sports medicine, 38(3), 285-288. doi:10.1136/bjsm.2002.002071
27. Yıldız, H. (2007). Çabuk kuvvet çalışmalarının 12-14 yaş grubu masa tenisçilerinin bazı motorik özelliklerine etkisi. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi. Sakarya Üniversitesi, Sakarya.
28. Yu, B., McClure, S. B., Onate, J. A., Guskiewicz, K. M., Kirkendall, D. T. & Garrett, W. E. (2005). Age and gender effects on lower extremity kinematics of youth soccer players in a stop-jump task. The American journal of sports medicine, 33(9), 1356-1364. doi:10.1177/0363546504273049.