Araştırma Makalesi

Torakolomber Vertebra Kırıklarında Posterior Stabilizasyon Uygulanan Hastalarımızda Geç Dönem Sonuçlarımız

Cilt: 7 Sayı: 4 31 Aralık 2020
PDF İndir
EN TR

Torakolomber Vertebra Kırıklarında Posterior Stabilizasyon Uygulanan Hastalarımızda Geç Dönem Sonuçlarımız

Öz

Bu çalışmada 2007- 2015 tarihleri arasında C.B.Ü.T.F Hastanesi Ortopedi ve Travmatoloji Kliniğinde cerrahi yolla tedavi edilen Torakolomber vertebra kırığı bulunan 17 olgunun retrospektif değerlendirilmesi yapıldı. Çalışmaya dahil edilen hastaların en genci 20, en yaşlısı 63 yaşındaydı ve hastaların yaş ortalaması 43.05 ±13,25 olarak belirlendi. Bu çalışmadaki 17 hastanın 9 ‘u (%52.9) kadın, 8‘si (%47.1) ise erkekti. Etyolojik faktör 7 olguda (%41,2) yüksekten düşme ,7 olguda (%41,2) trafik kazası, 2 olguda (%11,8) araç dışı trafik kazası ve 1 olguda (%5,9) darp idi. Olguların beşinde (%29,4) L3, üçünde (%17,6) L1, üçünde (%17,6) T12 ,ikisinde (%11,8) T8 ve bir hastada (%5,9) T10 ,bir hastada (%5,9) L2 ve bir hastada (%5,9) L4 ve bir hastada da (%5,9) L5 kırık idi. Hastaların %82,4 ini patlama tarzı kırıklar oluşturmaktadır. Ek yaralanmalara bakıldığında ise en sık fıbula şaft kırığı yaralanması görülmektedir. Hastaların hepsine posterior spinal segmental enstrumantasyon uygulandı. Tüm olgularda füzyon amacı ile hastanın kendi kemikleri karıştırılarak kullanıldı. Operasyonlarda ortalama 2 ,05 ünite kan kullanılmıştır.1 hastada implant kırılması ve yetmezliği görüldü. Hastaların ameliyat öncesinde , ameliyat sonrasında ve son kontrollerde klinik ve radyolojik sonuçları değerlendirildi. Ölçülen radyolojik parametreler arasında ayakta yan grafilerde ; anterior korpus yükseklik kaybı , sagittal indeks , lokal kifoz açısı ,anterior kompresyon açısı yer almakta idi. Ayrıca 17 hastanın, ameliyat öncesi ve son kontrollerdeki bilgisayarlı tomografide transvers ve ön-arka spinal kanal çapları değerlendirildi. Son kontrollerde hastaların klinik gözlemleri vizüel analog skala (VAS) ,Roland –morris skalası ve Oswestry skorlama sistemi kullanılarak kaydedildi ve sonuçlar değerlendirildi.

Anahtar Kelimeler

Destekleyen Kurum

CELAL BAYAR ÜNİVERSİTESİ ,BİLİMSEL ARAŞTIRMA PROJESİ

Proje Numarası

2012-058

Kaynakça

  1. Referans1 Yılmaz G, Acaroğlu E. Torakolomber bölge omurga yaralanmaları. Türkiye Klinikleri J surg med sci 2006;2(30):5-10.
  2. Referans2 White AA, Panjabi MM. Clinical biomechanics of the spine, 2nd Edition Lippincott Williams & Wilkins, Philadelphia, 1990, pp: 115-117.
  3. Referans3 Benli İT, Tandoğan NR, Kış M, Tüzüner M, Mumcu EF, Akalın S, Çıtak M. Cotrel –Dubousset instrumentation in the treatment of unstable thoracic and lumbar spine fractures. Arch Orthop Trauma Surg 1994; 113: 88 – 92.
  4. Referans4 Eastlack RK, Bono CM. Fractures anddislocations of the thoracolumbar spine. In: RW, Heckman JD, Court-Brown CM (Eds.).Rockwood and Green’s Fractures in Adults. Vol. 2, 5th Ed., Lippincott Williams Wilkins,Philadelphia, 2001; 1543-1580.
  5. Referans5 Knop C, Fabian H, Bastian L, Blauth M. Late results of thoracolumbar fractures after posterior instrumentation and transpedicular bone grafting. Spine 2001; 26 (1): 88-89.
  6. Referans6 Marco RA, Kushwaha VP. Thoracolumbar burstfractures treated with posterior decompression and pedicle screw instrumentationsupplemented with balloon – assisted vertebroplasty and calcium phosphate reconstruction. J Bone Joint Surg 2009; 91 – A(1): 20 – 28.
  7. Referans7 McLain RF, Burkus JK, Benson DR. Segmental instrumentation for thoracic and thoracolumbar fractures: prospective analysis constructs survival and five – year follow. Spine J 2001; 1 (5): 310 – 323.
  8. Referans8 Scholl BM, Theiss SM, Kirkpatrick JS. Short segment fixation of thoracolumbar burst fractures. Orthopaedics 2006; 29 (8): 703 –708.

Ayrıntılar

Birincil Dil

Türkçe

Konular

Ortopedi

Bölüm

Araştırma Makalesi

Yayımlanma Tarihi

31 Aralık 2020

Gönderilme Tarihi

20 Nisan 2020

Kabul Tarihi

7 Ekim 2020

Yayımlandığı Sayı

Yıl 2020 Cilt: 7 Sayı: 4

Kaynak Göster

APA
Tosyalı, H. K., Hancıoğlu, S., & Erkan, S. (2020). Torakolomber Vertebra Kırıklarında Posterior Stabilizasyon Uygulanan Hastalarımızda Geç Dönem Sonuçlarımız. Celal Bayar Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü Dergisi, 7(4), 476-480. https://doi.org/10.34087/cbusbed.723625
AMA
1.Tosyalı HK, Hancıoğlu S, Erkan S. Torakolomber Vertebra Kırıklarında Posterior Stabilizasyon Uygulanan Hastalarımızda Geç Dönem Sonuçlarımız. CBU-SBED. 2020;7(4):476-480. doi:10.34087/cbusbed.723625
Chicago
Tosyalı, Hakan Koray, Sertan Hancıoğlu, ve Serkan Erkan. 2020. “Torakolomber Vertebra Kırıklarında Posterior Stabilizasyon Uygulanan Hastalarımızda Geç Dönem Sonuçlarımız”. Celal Bayar Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü Dergisi 7 (4): 476-80. https://doi.org/10.34087/cbusbed.723625.
EndNote
Tosyalı HK, Hancıoğlu S, Erkan S (01 Aralık 2020) Torakolomber Vertebra Kırıklarında Posterior Stabilizasyon Uygulanan Hastalarımızda Geç Dönem Sonuçlarımız. Celal Bayar Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü Dergisi 7 4 476–480.
IEEE
[1]H. K. Tosyalı, S. Hancıoğlu, ve S. Erkan, “Torakolomber Vertebra Kırıklarında Posterior Stabilizasyon Uygulanan Hastalarımızda Geç Dönem Sonuçlarımız”, CBU-SBED, c. 7, sy 4, ss. 476–480, Ara. 2020, doi: 10.34087/cbusbed.723625.
ISNAD
Tosyalı, Hakan Koray - Hancıoğlu, Sertan - Erkan, Serkan. “Torakolomber Vertebra Kırıklarında Posterior Stabilizasyon Uygulanan Hastalarımızda Geç Dönem Sonuçlarımız”. Celal Bayar Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü Dergisi 7/4 (01 Aralık 2020): 476-480. https://doi.org/10.34087/cbusbed.723625.
JAMA
1.Tosyalı HK, Hancıoğlu S, Erkan S. Torakolomber Vertebra Kırıklarında Posterior Stabilizasyon Uygulanan Hastalarımızda Geç Dönem Sonuçlarımız. CBU-SBED. 2020;7:476–480.
MLA
Tosyalı, Hakan Koray, vd. “Torakolomber Vertebra Kırıklarında Posterior Stabilizasyon Uygulanan Hastalarımızda Geç Dönem Sonuçlarımız”. Celal Bayar Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü Dergisi, c. 7, sy 4, Aralık 2020, ss. 476-80, doi:10.34087/cbusbed.723625.
Vancouver
1.Hakan Koray Tosyalı, Sertan Hancıoğlu, Serkan Erkan. Torakolomber Vertebra Kırıklarında Posterior Stabilizasyon Uygulanan Hastalarımızda Geç Dönem Sonuçlarımız. CBU-SBED. 01 Aralık 2020;7(4):476-80. doi:10.34087/cbusbed.723625