Kronik Hastalığı Olan Çocuklarda Motivasyonel Görüşme Yönteminin Öz Yeterlik Düzeyleri Üzerine Etkisi: Bir Meta Analiz Çalışması

Abstract

Çalışmamızın amacı kronik hastalığı olan çocuklarda motivasyonel görüşme yönteminin öz yeterlik düzeyleri üzerine etkisini incelemektir. Meta analiz niteliğindeki bu çalışma için, Ocak-Mayıs 2021’de PubMed, Web of Scıence, EBSCOhost ve Google Akademik,Yök tez veri tabanlarında yıl sınırlamasına gidilmeden tarama yapılmıştır. Çalışmada incelemeler yapıldıktan sonra 5 araştırma kalmış ve veriler meta-analiz yöntemi ile analiz edilmiştir. Araştırmaların toplam örneklem hacmi 11425’dir. Bu meta analizde kronik hastalığı olan çocuklarda motivasyonel görüşme yönteminin çocukların öz yeterlik düzeyi üzerinde etkili olduğu saptanmıştır ((SMD: 0,353, %95 CI: 0,195, 0.510; Z= 4,387, p = 0.000). Çalışmada kullanılan ölçüm aracı, hastalık grubu, araştırmanın yapıldığı ülke/kıta, motivasyonel görüşmeyi uygulayan kişi, kronik hastalık adı moderatörü anlamlı olarak bulunmuştur (p<0.05). Sonuç olarak birçok kronik hastalıkta öz yeterliliğin desteklenmesinde kullanılan motivasyonel görüşme yönteminin çocuklarda da öz yeterlik düzeyini artırdığı bulunmuştur.

Keywords

• kronık hastalık
• motivasyonel görüşme
• meta analiz

The Effect Of Motıvatıonal Intervıewıng Method On Self-Effıcacy Levels In Chıldren Wıth Chronıc Dıseases: A Meta-Analysıs Study

Abstract

The aim of our study is to investigate the effect of motivational interviewing method on self-efficacy levels in children with chronic disease. For this meta-analysis study, a year-long scan was performed on PubMed, Web of Science, EBSCOhost and Google Academic, Yök thesis databases in January-May 2021 without limitation. After the examinations were made in the study, 5 researches remained and the data were analyzed by meta-analysis method. The total sample size of the studies is 11425. In this meta-analysis, it was found that the motivational interview method in children with chronic diseases had an effect on the self-efficacy level of children (SMD: 0.353, 95% CI: 0.195, 0.510; Z= 4.387, p = 0.000). The measurement tool used in the study, the disease group, the country/continent where the study was conducted, the person who conducted the motivational interview, the chronic disease name moderator were found to be significant (p<0.05). As a result, it was found that the motivational interview method used to support self-efficacy in many chronic diseases also increases the level of self-efficacy in children.

Keywords

• motıvatıonal ınterwıevıng
• Chronıc Dıseases
• Meta-Analysıs

References

1. Akdemir, N. (2005). Kronik Hastalıklar ve Sorunları. İçinde: İç Hastalıkları ve Hemşirelik Bakımı. Akdemir, N., Birol, L. (Eds.) 2. Baskı. Sistem, Ankara. ss.193-199.
2. Akuş, S. Y. (2018). Kronik hastalığı olan çocukların davranışlarının ve yaşam kalitelerinin incelenmesi. Türkiye Çocuk Hastalıkları Dergisi, 1-7.
3. Aydaz, R., ve Aktürk, Ü. (2013). Bir İlköğretim Okulundaki Öğrencilerin Öz Yeterlilik Düzeyleri.http://hdl.handle.net/20.500.12397/4652 erişim tarihi:19.01.2021.
4. Channon SJ, Huws-Thomas MV, Rollnick S, et al. A multi center randomized controlled trial of motivational interviewing in teenagers with diabetes. Diabetes Care 2007; 30: 1390-1395.
5. Cohen, J. (1988). Statistical power analysis for the behavioral sciences (2nd ed.). New Jersey: Lawrence Erlbaum Associates, Inc. Retrieved from http://books.google.com.tr/
6. Dicle, A.N. (2019), Televizyon Bağımlısı İlkokul Öğrencilerinin Bağımlılık Düzeylerine Motivasyonel Görüşme Psiko Eğitim Programının Etkisi, Millî Eğitim, 48, Özel Sayı/1, (665-684).
7. Egger, M., Smith, G. D., Schneider, M., Minder, C. (1997). Bias in meta-analysis detected by a simple, graphical test. British Medical Journal, 315(7109), 629.
8. Grissom, R. J., & Kim, J. J. (2005). Effect sizes for research: A broad practical approach. Lawrence Erlbaum Associates Publishers.

9. Moher, D., Liberati, A., Tetzlaff, J., and Altman, D.G., (2009). PRISMA Group, 2009. Reprint—preferred Reporting Items for Systematic Reviews and Meta-Analyses: The PRISMA statement. PhysicalTherapy, 89, 873-880.
10. Naar-King S. (2011), Motivational interviewing in adolescent treatment. Can J Psychiatry; 56: 651-657.
11. Ögel, K. (2009). Motivasyonel Görüşme Tekniği. Türkiye Klinikleri J Psychiatry-Special Topics 2(2), 41-44.
12. Rhode R. (2017). MotivationalInterviewing. IntegrativeMedicine, Fourth Edition, (David Rakel). Chapter 101. Part III. CopyrightbyElsevier, e-book.
13. Rubak, S., Sandbæk, A., Lauritzen, T., and Christensen, B. (2005). Motivational interviewing: a systematic review and meta-analysis. British journal of general practice, 55(513), 305-312.
14. The Joanna Briggs Institute Critical Appraisal Tools Foruse in IBI Systematic Reviews. http://joannabriggs.org/research/critical-appraisal-tools.html(25.11.2021).
15. Tufanaru, C., Munn, Z., Aromataris, E., Campbell, J., and Hopp, L. (2017). Chapter 3: Systematic Reviews of Effectiveness. In: Aromataris E, Munn Z (Editors). Joanna Briggs Institute Reviewer's Manual. The Joanna Briggs Institute.
16. Yıldız İ, Bayat M. (2017), Effect of motivational interviewing on asthmatic adolescents. SYLWAN Journal;161(8):315-332.
17. Yıldız İ ve Bayat, M. (2018), Motivasyonel görüşmenin çocuk ve adölesanlarda kullanımı, Online Türk Sağlık Bilimleri Dergisi, Cilt 3, Sayı 4, 249-257.
18. Yurt S. (2008), Fazla Kilolu Adölesanlara Uygulanan Motivasyon Görüşmelerinin Beslenme Tutumu, Davranışları ve Kilo Üzerine Etkisi. Marmara Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü Halk Sağlığı Hemşireliği AD, Doktora Tezi, İstanbul,: 76-78.