Felsefeyle Çocuk Çocukla Felsefe

Öz

Çocukluk, insanın geçirdiği hayat evrelerinden biridir. Birey bu evrede daha masum, daha saf ve daha sempatiktir. Bu evrede bireydeki merak ve hayret duygusu ona faklı sorular sordurmayı sağlar. Bu sorular ile felsefenin/filozofun soruları arasında zaman zaman benzerlik kurulur. Buna rağmen filozofun soruları ile çocuğun soruları arasında fark vardır. Soruların temel farklarından birisi bilinç farkıdır. Buna rağmen çocuklardaki bu soru sorma yetisi düşünme eğitimi ile devamlı ve bilinçli hale getirilebilir. İnsan belli bir yaştan sonra, çocukluğunun sorularını soramaz olur. Oysa felsefe ile o soruları, insanın eleştirel bir düşünme becerisine dönüştürmek mümkündür. Bu çalışmada çocuk ile felsefe arasındaki ilişki ve ilişkinin düşünme eğitimi ile devamlı hale getirilmesinin imkânı ve gereği üzerinde durulmaktadır

Anahtar Kelimeler

• Çocuk,Felsefe,düşünme,Düşünme Eğitimi

Felsefeyle Çocuk Çocukla Felsefe

Öz

Childhood is one of human life experience’s phase. At this phase, the individual is more innocent, pure and more sympathetic. Human’s curiosity at this moment, allows him to ask different questions. There may be sometimes similarities between these and the questions of philosophy/philosopher. However, there are differences between the questions of the philosopher and the child. One of the main differences of the questions is the difference of consciousness. Despite this, the ability of children asking questions can be converted to be continuous and conscious by thinking training. After a certain age, a person cannot ask childhood questions. With philosophy, however, it is possible to turn these questions into a critical thinking skill. In this paper, the relationship between child and philosophy and the possibility and continuity of this relationship with the thinking training are emphasized

Anahtar Kelimeler

• Childhood, Philosophy, Thinking, Education of Thinking.

Kaynakça

1. Aristoteles (1996). Metafizik. çev. Ahmet Arslan. İstanbul: Sosyal Yayınlar
2. Cevizci, Ahmet (2010). Felsefeye Giriş. Ankara: Nobel Y.
3. Cibran, Halil (2017). Ermiş. çev.Ayşe Berktay. 7.basım. İstanbul: T. İş Bankası Y.
4. Erkızan, Hatice Nur (2002). “Küreselleşmenin Tarihsel ve düşünsel Temelleri Üzerine”. Doğu Batı, Ankara,18, 61-75.
5. Exupery, Antoine de Saint (2002). Küçük Prens. haz. Muharrem Ekisçeli. İstanbul: Nehir Y.
6. Günay, Mustafa (2015). Felsefe Eğitimi ve Öğretimi Üzerine. Betül Çotuksöken-Harun Tepe (Yay. Haz.). Çocuklar İçin Felsefe Eğitimi içinde (s.188-195). Ankara: Türkiye Felsefe Kurumu.
7. Honer, Stanley M. - Hunt, Thomas C.- Okholm, Dennis L. (2003). Felsefeye Çağrı. çev. Hasan Ünder Ankara: İmge Y.
8. Kant, Immanuel (2017). Eğitim Üzerine. çev. Ahmet Aydoğan. 6.baskı. İstanbul: Say Y.

9. Tepe, Harun (2015). UNESCO Verileri Işığında Dünyada Çocuklar İçin Felsefe. Betül Çotuksöken- Harun Tepe (Yay. Haz.). Çocuklar İçin Felsefe Eğitimi içinde (s.77-94)..Ankara: Türkiye Felsefe Kurumu.