Kult und Prunk im Herzen Hattis – Beobachtungen an frühbronzezeitlichem Zeremonialgerät aus der Nekropole von Kalınkaya/Toptaştepe, Provinz Çorum

Der Text behandelt die hochentwickelte Metallindustrie Zentralanatoliens vor der hethitischen Zeit, die besonders durch die reichen Gräber von Alaca Höyük belegt ist. Die Funde zeigen sowohl Einflüsse aus Mesopotamien als auch eigenständige Formen, insbesondere bei den sogenannten Zeremonialstandarten. Eine direkte Verbindung zur Maikop-Kultur wird jedoch aufgrund chronologischer Unterschiede eher abgelehnt.

Bu yazının amacı, Kalınkaya Erken Tunç Çağı nekropolisinden ele geçen iki küçük boğa heykeli ve bir soyut törensel standartı tartışmaktır. Çorum bölgesinde yer alan, Alacahöyük’ün hemen yakınında bulunan mezarlık, yanındakiyerleşmesiyle beraber; kaçak kazıları engellemek amacıyla, 1971 ve 1973’te iki kısa kazı sezonuyla kısmen kazılmıştır. Hayvan şeklindeki heykellerin kalitesitamamen farklıdır: biri çok kaba yapılmıştır ve iyi tamamlanmamıştır, fakat daha ustaca yapılmış olan diğerinin gözlerinde arsenik ya da gümüş kaplama olduğuna dair deliller vardır, bu da daha usta bir metal işçiliğine sahip olduğunu gösterir. Soyut “güneş standardı” iki değişik grup özelliklerini içerir: Alacahöyük’ten kısa H şeklinde fiş ve kafes motifliler ve iddialara göre “Horoztepe” ya da “Nallıhan”dan gelen kısa tutacaklı birkaç sistra. Böyle törensel malzemelerin büyük bir kısmı yalnızca müzelerden ya da sanat piyasasından bilindiği ve bu yüzden de hiçbir arkeolojik konteksti olmadığı için, Kalınkaya buluntuları M.Ö. 3. bin yılın sonları böyle “Hatti” parçalarına güvenilir bir buluntu noktası daha katmamızı sağlar.