Investigation of the Social Problem Solving Levels of Individuals Participating in Recreative Activities

Öz

Purpose: The most important factor today is that individuals can spare time to participate in recreational activities. Many individuals have difficulty finding time. In addition to being able to allocate time, having a budget at the desired level is also an important factor in ensuring the efficiency of the event. The aim of this study is to determine the social problem solving levels of individuals participating in recreational activities and whether there is a significant relationship in terms of different variables. Method: Descriptive scanning method was used in this study. The sample of this research is 174 participants, consisting of individuals participating in recreational activities in Kahramanmaraş province in 2023. Participation in the research was based on voluntary participation criteria. To collect data, a demographic information form prepared by the researcher and the Social Problem Solving Inventory adapted into Turkish by Eskin and Aycan (2009) were used. The obtained data were analyzed using the JAMOVI 2.3.16.0 package program. As a result of the normality test performed to determine the tests to be used in the research, since the distribution in the skewness value of the data was normal, t-Test and One-Way Analysis of Variance (ANOVA) were used to determine the differentiation between the variables, and Post-Hoc tests were used to determine the groups with differences for the significant F value. In statistical analysis, the significance level was chosen as p<0.05. Results: It was determined that the arithmetic mean social problem solving score of individuals participating in recreational activities was high. There was a statistically significant difference in the gender, age and education level variables of the participants; It was concluded that there was no statistically significant difference in the income level variable. Conclusion: The result of this research determined whether there were significant differences in terms of social problem solving score levels and demographic variables of individuals participating in recreational activities.

Anahtar Kelimeler

• Recreational
• Recreational activity
• Social problem

Rekreatif Etkinliklere Katılan Bireylerin Sosyal Problem Çözme Düzeylerinin İncelenmesi

Öz

Amaç: Bireylerin rekreatif faaliyetlere katılabilmek için zaman ayırabilmesi günümüzde en önemli etken olmaktadır. Birçok birey zaman ayırma konusunda zorluk yaşamaktadır. Zaman ayırabilmenin yanında istenilen düzeyde bütçenin olması da yapılacak etkinliğin verimini sağlamada önemli bir faktördür. Bu çalışmanın amacı, rekreatif etkinliklere katılan bireylerin sosyal problem çözme düzeylerini ve farklı değişkenler bakımından anlamlı bir ilişki olup olmadığını belirlemektir. Yöntem: Bu çalışmada betimsel tarama yöntemi kullanılmıştır. Bu araştırmanın örneklemi 2023 yılında Kahramanmaraş ilinde rekreatif etkinliklere katılan bireylerden oluşan 174 katılımcıdır. Araştırmaya katılımda gönüllü katılım kriteri esas alınmıştır. Verilerin toplanması için araştırmacı tarafından hazırlanan demografik bilgi formu ve Eskin ve Aycan (2009) tarafından Türkçe’ye uyarlanmış olan Sosyal Sorun Çözme Envanteri kullanılmıştır. Elde edilen veriler JAMOVI 2.3.16.0 paket programı kullanılarak analiz edilmiştir. Araştırmada kullanılacak testlerin belirlenmesi için yapılan normallik testi sonucunda verilerin skewness değerinde dağılım normal olduğu için değişkenler arasındaki farklılaşmayı belirlemede t-Testi ve Tek Yönlü Varyans Analizi (ANOVA), anlamlı bulunan F değeri için fark olan grupları belirlemede ise Post-Hoc testleri kullanılmıştır. İstatistikî analizlerde anlamlılık düzeyi p<0.05 olarak seçilmiştir. Bulgular: Rekreatif etkinliklere katılan bireylerin aritmetik ortalamada sosyal sorun çözme puanı ortalamalarının yüksek olduğu belirlenmiştir. Katılımcıların cinsiyet, yaş ve öğrenim durumu değişkenlerinde istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık olduğu; gelir düzeyi değişkeninde ise istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık olmadığı sonucuna ulaşılmıştır. Sonuç: Bu araştırma sonucu ile rekreatif etkinliklere katılan bireylerin sosyal sorun çözme puan düzeyleri ve demografik değişkenler bakımından anlamlı farklılıklar olup olmadığı belirlemiştir.

Anahtar Kelimeler

• Rekreatif
• Rekreatif etkinlik
• Sosyal problem

Teşekkür

Veri toplamada katılımcılara ve yapıcı geri bildirim yapacakları için editör ve hakemlere şimdiden teşekkür ederim.

Kaynakça

1. Atılgan, D. (2020). Investigation of happiness levels of individuals actively exercising for recreational purposes during the covid-19 outbreak. Journal of Education and Recreation Patterns, 1(1). https://doi.org/10.53016/jerp.v1i1.1
2. Aksu, H. S., Çuhadar, A., ve Arıcı, M. (2022). An Examination of Positive and Negative Reciprocity Norms as to Serious Leisure Activities and Demographic Variables. Journal of Education and Recreation Patterns, 3(2), 33-47. https://doi.org/10.53016/jerp.v3i2.45
3. Ali, A., Rosli, D., Sujadi, I., Usodo, B., & Perdana, F. (2017). Mastering the soft skills in the implementation of work based learning among community college students. Journal of Physics: Conference Series, 795(1), 012004. https://doi.org/10.1088/1742-6596/795/1/012004
4. Aquino, J. M. D. (2023). Assessing the role of recreational activities in physical education participation of college students in one state university in Laguna Philippines. International Journal of Multidisciplinary Sciences, 1(2), 190-204. https://doi.org/10.37329/ijms.v1i2.2506
5. Berrett, K. (2010). The relationship between family recreation and relatedness in children and their families. Brigham Young University.
6. Bielinis, E., Bielinis, L., Krupińska-Szeluga, S., Łukowski, A., ve Takayama, N. (2019). The effects of a short forest recreation program on physiological and psychological relaxation in young polish adults. Forests, 10(1), 34.
7. Bilgin, A. (2010). Üniversite öğrencilerinin çeşitli değişkenlere ve denetim odağına göre problem çözme beceri algıları. (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Marmara Üniversitesi, Eğitim bilimleri, rehberlik ve Psikolojik danışma Anabilim Dalı, İstanbul.
8. Birol, S. S. (2015). Problem solving skills of people doing sporty recreation activities in Karaman Province. Educational Research and Reviews, 10(12), 1713-1721. https://doi.org/10.5897/ERR2015.2335

9. Blinde, E., & McClung, L. (1997). Enhancing the physical and social self through recreational activity: accounts of ındividuals with physical disabilities. Adapted Physical Activity Quarterly, 14, 327-344. https://doi.org/10.1123/APAQ.14.4.327
10. Büyüköztürk, Ş. (2018). Sosyal bilimler için veri analizi el kitabı. 24. Basım. Ankara: Pegem Akademi.
11. Crompton, J., Vedlitz, A., & Lamb, C. (1981). Recreational activity clustering among adolescents.. Research Quarterly For Exercise And Sport, 52(4),449-57. https://doi.org/10.1080/02701367.1981.10607890.
12. Cuenca-Amigo, M., Aristegui, I., Cuenca, M., ve Amigo, M. L. (2017). The importance of leisure in older adults living in Spain. Annals of Leisure Research, 20(2), 222-239. https://doi.org/10.1080/11745398.2016.1217493
13. Çekici, F. (2009). Problem çözme terapisine dayalı beceri geliştirme grubunun üniversite öğrencilerinin sosyal problem çözme becerileri, öfkeyle ilgili davranış ve düşünceler ile sürekli kaygı düzeylerine etkisi. (Yayımlanmamış Doktora Tezi). Çukurova Üniversitesi, Adana, Türkiye.
14. Çıkmaz, C. (2020). Rekreatif etkinliklere katılan üniversite öğrencilerinin benlik saygısı düzeylerinin incelenmesi. (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Batman Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Batman.
15. Demirel, M., ve Harmandar, D. (2009). Üniversite öğrencilerinin rekreasyonel etkinliklere katılımlarında engel oluşturabilecek faktörlerin belirlenmesi. Uluslararası İnsan Bilimleri Dergisi, 6(1), 838-846.
16. D’Zurilla, T. J., Nezu, A. M. ve Maydeu-Olivares, A. (2002). Manual for the Social Problem Solving Inventory-Revised. North Tonawanda, NY: Multi-Health Systems.
17. D’Zurilla, T. J., Nezu, A. M. ve Maydeu-Olivares, A. (2004). Manual for the social problem solving ınventory-revised. North Tonawanda, NY: Multi-Health Systems.
18. Di Bartolomeo, G., & Papa, S. (2019). The effects of physical activity on social ınteractions: The case of trust and trustworthiness. Journal of Sports Economics, 20(1), 50-71. https://doi.org/10.1177/1527002517717299
19. Elçi, G. Doğan, M. Gürbüz, B. (2019). Bireylerin rekreasyonda algılanan sağlık çıktıları ve yaşam doyumu düzeylerinin incelenmesi. Uluslararası Spor Egzersiz & Antrenman Bilimi Dergisi, 5(3), 93-106. https://doi.org/10.18826/useeabd.536833
20. Erdemli, E., ve Yaşartürk, F. (2020). Beden eğitimi ve spor öğretmenliği bölümü öğrencilerinin serbest zaman doyum düzeyi ve problem çözme becerileri arasındaki ilişkinin incelenmesi. Manas Sosyal Araştırmalar Dergisi, 9(3), 1871-1882.
21. Eskin, M. ve Aycan, Z. (2009). Gözden geçirilmiş sosyal sorun çözme envanteri’nin Türkçe’ye (Tr-SSÇE-G) uyarlanması güvenirlik ve geçerlik analizi. Türk Psikoloji Yazıları, 12(23), 1-10.
22. Hair, J. F., Black, W. C., Babin, B. J., Anderson, R. E., ve Tatham, R. L. (2013). Multivariate data analysis: Pearson Education Limited.
23. İnfal, S. (2016). Halk sağlığı esenlik ölçeği: Türkçe versiyonu geçerlik ve güvenirlik çalışması ve sağlıklı yaşam biçimi davranışlarının değerlendirilmesi. (Yayınlanmamış Doktora Tezi). Selçuk Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü. Konya.
24. Karasar, N. (2009). Araştırmalarda rapor hazırlama. Ankara: Nobel Yayınevi.
25. Karasar, N. (2012). Bilimsel araştırma yöntemi. Ankara: Nobel Yayıncılık.
26. Kocaekşi, S., Sevil, T., Şimşek, K. Y., Katırcı, H., Çelik, V. O., & Çeliksoy, M. A. (2012). Boş zaman ve rekreasyon yönetimi. (S. Kocaekşi (ed.)). Anadolu Üniversitesi.
27. Kline, R.B. (2011) Principles and practice of structural equation modeling. Guilford Press, New York.
28. Kürkcü Akgönül, E., Musa, M., Bozkurt, Ç. ve Bayansalduz, M. (2023). Rekreatif etkinliklere katılan yetişkin bireylerde rekreasyon fayda düzeyinin incelenmesi. Akdeniz Spor Bilimleri Dergisi, 6(1),113-124 . https://doi.org/10.38021/asbid.1323027
29. Lee-Post, A. (2019). Developing numeracy and problem-solving skills by overcoming learning bottlenecks. Journal of Applied Research in Higher Education. 11(3), 398-414. https://doi.org/10.1108/JARHE-03-2018-0049
30. Mosina, O., & Matajjs, M. (2020). On the implementation of recreational activities in the context of social work. 119-124. https://doi.org/10.20310/1810-0201-2020-25-185-119-124.
31. Motschnig-Pitrik, R. (2005). Person-Centered E-Learning in Action: Can Technology Help to Manifest Person-Centered Values in Academic Environments?. Journal of Humanistic Psychology, 45, 503-530. https://doi.org/10.1177/0022167805279816
32. Munusturlar, S. (2017). The effect of recreational services offered by municipalities on leisure education levels of women. Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 11(2), 170-180.
33. Özen, G. (2017). Examining the effect of artificial wall climbing as a leisure time activity on undergraduate's problem-solving skills. International Journal of Social Sciences and Education Research, 3(1). 39-48. https://doi.org/10.24289/ijsser.283585
34. Özer, B, Gelen, İ, Öcal, S. (2009). İlköğretim ikinci kademe öğrencilerinin boş zaman değerlendirme alışkanlıklarının günlük problem çözme becerilerine etkisinin incelenmesi. Mustafa Kemal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 6(12), 235-257.
35. Parker, K. (2009). The RAP: A Recreational activities project, academic service-learning course and qualitative research study. The International Journal of Teaching and Learning in Higher Education, 20(3), 404-412.
36. Rousseau, F. L. ve Vallerand, R. J. (2008). An examination of the relationship between passion and subjective well-being in older adults. Int. J. Aging and Human Development, 66(3), 195-211. https://doi.org/10.2190/AG.66.3 Sinha, T., & Kapur, M. (2021). When Problem Solving Followed by Instruction Works: Evidence for Productive Failure. Review of Educational Research, 91(5), 761-798. https://doi.org/10.3102/00346543211019105 Sone, T., Kawachi, Y., Abe, C., Otomo, Y., Sung, Y. W., Sung, Y. & Ogawa, S. (2017). Attitude and practice of physical activity and social problem-solving ability among university students. Environmental Health and Preventive Medicine, 22:18(1). https://doi.org/10.1186/s12199-017-0625-8 Tükel, Y. & Temel, A. S. (2020). Examining the levels of freedom, life satisfaction and happiness perceived by college students in leisure time. International Journal of Research in Education and Science (IJRES), 6(4), 668-678. https://doi.org/10.46328/ijres.v6i4.1451
37. Tükel, Y. (2021). Covid 19 sürecinde rekreatif faaliyetlere katılan bireylerin psikolojik sağlamlık düzeylerinin incelenmesi. Başkent Üniversitesi Sağlık Bilimleri Fakültesi Dergisi-BÜSBİD, 6(1).
38. Türker, M. (2019). Rekreasyona katılımın problem çözme becerilerine etkisi. (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Anadolu Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü Beden Eğitimi ve Spor Anabilim Dalı, Eskişehir.
39. Türker, M. (2019). Rekreasyona katılımın problem çözme becerilerine etkisi. (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Anadolu Üniversitesi, Ankara.
40. Twilley, D., Hunter Holland, W., & Morris, L. (2022). Investigating Recreation Activity Type on College Students’ Subjective Well-being and Leisure Satisfaction. Journal of Education & Recreation Patterns (JERP), 3(2). https://doi.org/10.53016/jerp.v3i2.73
41. Yaşartürk, F., Akyüz, H., ve Karataş, İ. (2017). Rekreatif etkinliklere katılan üniversite öğrencilerinin serbest zamanda sıkılma algısı ile yaşam doyum düzeyleri arasındaki ilişkinin incelenmesi. Uluslararası Kültürel ve Sosyal Araştırmalar Dergisi, 3(Special Issue 2), 239-252.
42. Yiğiter, K., & Bayazıt, B. (2013). Impact of the recreational physical activities on university students’ problem solving skills and self-esteem in Turkey. European Online Journal of Natural and Social Sciences, 2(3), 424-429.
43. Yüksel, R. (2012). Genç yetişkinlerde yaşamın anlamı. Sakarya University Journal of Education, 2(2), 80-92.