Psikiyatri polikliniğine başvuran hastalarda geleneksel ve tamamlayıcı tıp uygulamalarının özellikleri ve yaygınlığı

Purpose: The aim of this study was to determine the variables in the use of traditional and complementary medicine for psychiatric complaints in and around the city of Adana, in Turkey’s Eastern Mediterranean region.

Material and Methods: The study was performed with 1768 psychiatric outpatients of Çukurova, Kozan and Ceyhan State Hospitals in Adana who gave written approval and fitted the criteria.  The structured clinical interview for DSM-5 was performed by a psychiatrist, and a questionnaire was given to gather socio-demographic information and clinical details on the use of traditional and complementary medicine. 

Results: The proportion of participants using some kind of traditional and complementary medicine was found to be 39.7%.  Those mostly used were, in order of frequency, prayer and consultation (16%), herbal products (10.5%), and nutritional supplements (7.1%). Regarding the perceived effectiveness of the use of traditional and complementary medicine, 68.6% of participants reported that they were partially or greatly effective. The use of traditional and complementary medicine was greater among the elderly, those living in rural areas, those with a low income, and those with a low education level.

Conclusion: The results of our study show that the use of traditional and complementary medicine among the mentally ill is widespread, and it is important that physicians and policy-makers should be aware this fact.  

Amaç: Bu çalışmanın amacı, Türkiye’nin Doğu Akdeniz Bölgesindeki Adana ili ve çevresinde, psikiyatrik yakınmalarda geleneksel ve tamamlayıcı tıp kullanımındaki değişkenleri belirlemektir.

Gereç ve Yöntem: Bu çalışma, Adana ilindeki Çukurova, Kozan ve Ceyhan Devlet Hastaneleri psikiyatri polikliniklerine ayaktan başvuran, katılma ölçütlerini karşılayan ve yazılı onam veren 1768 hasta ile yürütülmüştür. DSM-5 için yapılandırılmış klinik görüşme psikiyatrist tarafından yapılmıştır. Sosyodemografik bilgiler ile geleneksel ve tamamlayıcı tıp uygulamalarındaki klinik ayrıntıların toplanılması için bir anket formu verilmiştir.

Bulgular: Herhangi bir geleneksel ve tamamlayıcı tıp uygulamasına başvuran katılımcı oranı %39.7 idi. En çok kullanılanlar, sıklık sırasına göre; dua ve danışma (%16), bitkisel ürünler (%10.5) ve besin ekleriydi (%7.1). Geleneksel ve tamamlayıcı tıp uygulamasının algılanan etkinliği açısından bakıldığında, katılımcıların %68.6’sı kısmen ya da büyük oranda etkili bulduğunu bildirmiştir. Verilerimize göre yaşlılarda, kırsal kesimde yaşayanlarda, düşük gelir grubunda ve düşük eğitim düzeyinde geleneksel ve tamamlayıcı tıp kullanımı daha fazladır.

Sonuç: Çalışmamız, rusal hastalığı olanlarda geleneksel ve tamamlayıcı tıp kullanımının yaygın olduğunu göstermiştir. Hekimlerin ve politika belirleyicilerin bu durumun bilincinde olmaları önem taşımaktadır.