Spatial and Socioeconomic Analysis of Forest Crimes: A Case Study of Yığılca District

Abstract

Forest crimes are generally and naturally committed by forest villagers and agricultural workers living in rural areas in Turkey. Forest crimes are committed for various reasons and it is an important issue that should be emphasized in terms of sustainable forest management and natural resources. The aim of this study is to determine forest crimes according to crime types and spatial characteristics, to reveal the socioeconomic reasons for committing these crimes and to give suggestions for the prevention of forest crimes. The study area is the province of Düzce, Yığılca, located in the Western Black Sea Region of Turkey. The borders of Yığılca district are also the borders of Yığılca Forest Management Directorate (YOİM). For this reason, data on forest crimes for the years 2011-2020 within the boundaries of YOİM constitute the study material. The obtained data were digitized in ArcGIS 10.4 program. In addition, descriptive information on crime statistics, the relationships between crime types and the factors of age, education and occupation of the accused were analyzed together. Since the data obtained did not show normal distribution, non-parametric tests were applied and statistical analyzes were made in SPSS 22 program. According to the study findings; it has been determined that the main forest crimes committed in Yığılca district are illegal cutting, occupation-utilization and causing forest fires by negligence, respectively. According to the spatial analysis findings of forest crimes, it has been determined that forest crimes are concentrated in Melendere and Kızıltepe Forest Operation Chiefs. It is understood that the socio-economic reasons of forest crimes are ignorance (ignorance), denial and economic need. As a result of the study, suggestions were made to forestry managers and decision makers regarding the prevention of forest crimes committed in Yığılca region. 

Keywords

• Forest crimes
• Forest law
• Agriculture and forest
• Yığılca

Orman Suçlarının Mekânsal ve Sosyoekonomik Analizi: Yığılca İlçesi Örneği

Abstract

Türkiye’deki orman suçları doğası gereği çoğunlukla kırsalda yaşayan orman köylüleri ve tarımla uğraşanlar tarafından işlenmektedir. Orman suçları çeşitli sebeplerle işlenmekte olup, doğal kaynakların ve orman kaynaklarının sürdürülebilir yönetimi açısından üzerinde durulması gereken önemli bir konudur. Bu çalışmanın amacı, orman suçlarını suç türlerine ve mekânsal özelliklerine göre belirlenmek, bu suçların işlenmesindeki sosyoekonomik sebepleri ortaya koymak ve orman suçlarının önlenebilmesi için öneriler sunmaktır. Çalışma alanı Türkiye’nin Batı Karadeniz Bölgesinde yer alan Düzce ili, Yığılca ilçesidir. Yığılca ilçesi sınırları aynı zamanda Yığılca Orman İşletme Müdürlüğü (YOİM) sınırlarıdır. Bu nedenle YOİM sınırları içerisinde 2011-2020 yıllarına ait orman suçlarına ilişkin veriler çalışma materyalini oluşturmaktadır. Elde edilen veriler ArcGIS 10.4 programında sayısallaştırılmıştır. Ayrıca suç istatistiklerine ilişkin tanımlayıcı bilgilerle birlikte suç türleri ile sanıkların yaş, eğitim ve meslek faktörleri arasındaki ilişkiler analiz edilmiştir. Elde edilen veriler normal dağılım göstermediği için parametrik olmayan testler uygulanmış olup, istatistiki analizler SPSS 22 programında yapılmıştır. Çalışma bulgularına göre; Yığılca ilçesinde işlenen başlıca orman suçlarının sırasıyla kaçak kesme, işgal-faydalanma ve taksirle orman yangınına sebep olma olduğu tespit edilmiştir. Orman suçlarının mekânsal analiz bulgularına göre, orman suçlarının Melendere ve Kızıltepe Orman İşletme Şefliklerinde yoğunlaştığı belirlenmiştir. Orman suçlarının sosyoekonomik nedenlerinin ise, yapılan eylemlerin suç olduğunu bilmeme (bilgisizlik), inkar ve ekonomik ihtiyaç olduğu anlaşılmaktadır. Çalışma sonucunda Yığılca yöresinde işlenen orman suçlarının önlenmesine yönelik ormancılık teşkilatı yöneticilerine ve karar vericilere öneriler getirilmiştir.

Keywords

• Orman suçları
• Orman kanunu
• Tarım ve orman
• Yığılca

References

1. [1]M. Pak, S. Gülci, ve A. Okumuş, “A study on the use and modeling of geographical information system for combating forest crimes: an assessment of crimes in the eastern Mediterranean forests,” Environ Monit Assess. vol. 190, no. 62, 2018.
2. [2]S. Ayanoğlu, ve Y. Güneş, Orman Suçları, İstanbul, Türkiye: İstanbul Üniversitesi Orman Fakültesi Yayınları, 2003, ss. 1-167.
3. [3]OGM, Orman Genel Müdürlüğü 2020 Yılı İdare Faaliyet Raporu, Strateji Geliştirme Dairesi Başkanlığı, Ankara, 2021.
4. [4]S. Çepni, Araştırma ve Proje Çalışmalarına Giriş, 5. Baskı. Trabzon, 2010.
5. [5]Ü. R. Aydoğdu, O. Karamustafaoğlu, ve M. Ş. Bülbül, “Akademik araştırmalarda araştırma yöntemleri ile örneklem ilişkisi: Doğrulayıcı doküman analizi örneği,” Z.G. Eğitim Fakültesi Dergisi, c. 30, ss. 556-565, 2017.
6. [6]B. Kıral, “Nitel bir veri analizi yöntemi olarak doküman analizi,” Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, c. 15, ss. 170-189, 2020.
7. [7]GOOGLE EARTH, Yığılca ilçe sınırları, Düzce, 2022.
8. [8]YOİM, Yığılca Orman İşletme Müdürlüğü “Veri Tabanı,” Yığılca, Düzce, 2021.

9. [9]Ş. Büyüköztürk, E. Çakmak, Ö. E. Akgün, Ş. Karadeniz, ve F. Demirel, Bilimsel Araştırma Yöntemleri (Geliştirilmiş 2. baskı). Ankara, Türkiye: Pegem A Yayıncılık, 2008.
10. [10]K. Özdamar, Paket Programlar ile İstatiksel Veri Analizi-1, Eskişehir, Türkiye: Kaan Yayınevi, 2002.
11. [11]Ö. Çokluk, G. Şekercioğlu, ve Ş. Büyüköztürk, Sosyal Bilimler İçin Çok Değişkenli İstatistik. Ankara, Türkiye: Pegem Akademi, 2010.
12. [12]İ. Daşdemir, Bilimsel Araştırma Yöntemleri (Gözden Geçirilmiş 2. basım). Ankara, Türkiye: Nobel Yayınevi, 2019, ss. 1-210.
13. [13]C. Gümüş, Amasya Orman Bölge Müdürlüğü’nde Orman Suçlarının Nedenleri. Doktora Tezi, Karadeniz Teknik Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, Orman Mühendisliği Anabilim Dalı, Trabzon, Türkiye, 1992.
14. [14]H. Çalışkan, F. Egi Oğuz, ve S. Özden, Comparison of illegal logging crimes and penalties in forest laws in some selected countries, ” Turkish Journal of Forestry, vol. 23, no: 1, pp. 90-95, 2022.
15. [15]C. Erdönmez, ve S. Yurdakul Erol, “Türkiye’de ulusal ormancılık politikasının tarihsel gelişimi açısından bir dönüm noktası: 1255 sayılı yasa,” Bartın Orman Fakültesi Dergisi, c. 23, s. 1, ss. 182-201, 2021.
16. [16]H. E. Ünal, Ü. Birben, ve O. D. Elvan, “Public perception of forest crimes: The case of Ilgaz Province in Turkey, ”Crime Law Soc Change, vol. 75, pp. 487–506, 2021.
17. [17]H. Ayaz ve S. İnanç, “Orman suçlarında tazminat ve ağaçlandırma bedeli hesabı,” Artvin Çoruh Üniversitesi, Orman Fakültesi Dergisi, c. 19, s. 2, ss. 175-185, 2018.
18. [18]Ü. Birben, H. E. Ünal, ve U. İmal, “Orman Suçlarında Toplumsal Algı (Kırıkkale İli Örneği), ” Bartın Orman Fakültesi Dergisi, c. 21, s. 2, ss. 495-505, 2019.
19. [19]G. Şen, ve D. Toksoy, “Orman köylüsünün sosyo-ekonomik yapısının orman suçlarına etkileri üzerine bir araştırma Karadere Orman İşletme Müdürlüğü örneği, ” Gazi Üniversitesi, Orman Fakültesi Dergisi, c. 4, s. 1, ss. 1303-2399, 2004.
20. [20]B. Yüksel, S. Akbulut, A. İpek, ve İ. Baysal, “Türkiye'de Orman Kaçakçılık Suçları ve Kaçakçı Profilinin Değerlendirilmesi Akyazı ve Hendek Örneği,” İstanbul Üniversitesi Orman Fakültesi Dergisi, c. 59, s. 1, ss. 1-14, 2009.
21. [21]A. Borazan, ve Ö. Görücü, “Adıyaman Orman İşletme Müdürlüğünde Orman Suçlarının Ormancılık Hukuku Açısından İncelenmesi, ” Turkish Journal of Forest Science, c. 1, s. 2, ss. 112-133, 2017.
22. [22]G. Gençay, ve A. Mercimek, “Public Consciousness and Influence of Law on Forest Crimes: Insights from Kastamonu, Turkey, ” Forest Policy and Economics, vol. 106, no. 101978, 2019.
23. [23]5271 Sayılı Ceza Muhakemeleri Kanunu, (2022). [Çevrimiçi]. Erişim: https://mevzuat.gov.tr/mevzuat?MevzuatNo=5271&MevzuatTur=1&MevzuatTertip=5