Enlem-Rakım-Boylam İlişkisinin Soğutma Yüküne Etkisinin Ege Bölgesi İlleri İçin Araştırılması

Abstract

Konutların enerji ihtiyacını tahmin etmek, iklimlendirmeye bağlı uygulamalarda talep edilen enerjinin karşılanması ve gerekli konfor şartlarının sağlanabilmesi adına gerçekleştirilecek hesaplarda en pratik yollardan birisi derece saat yöntemidir. Ege Bölgesine ait olan bu çalışmada; bölgede bulunan Afyon, Aydın, Denizli, İzmir, Kütahya, Manisa, Uşak ve Muğla illerinin farklı İç Ortam Referans Sıcaklığına (İORS) göre Soğutma Derece Saat (SDS) değerleri üzerine rakım, enlem ve boylam etkisi araştırılmıştır. Araştırma sonuçlarına göre; SDS değerlerinin İzmir ve Afyon illeri hariç rakımla ters orantılı olduğu saptanmıştır. Rakım arttıkça SDS değerleri düşmektedir. İzmir ve Afyon illerinde bu orantıdan sapmalar söz konusudur. Ayrıca SDS-rakım grafiğinin ters orantı içerisinde olduğunu gösteren doğru denklemi Origin 2019 yazılımıyla elde edilmiştir. Bu doğrunun 18 ℃, 22 ℃ ve 26 ℃ referans sıcaklıkları için ayrı ayrı regresyon katsayıları hesaplanmıştır. Hesaplama sonuçlarına göre regresyon katsayıları sırasıyla 0,9291, 0,9219 ve 0,8612 olarak bulunmuştur

Keywords

• Soğutma derece saat
• rakım
• boylam
• enlem
• enerji ihtiyacı.

References

1. Bulut H, Büyükalaca O, Yılmaz T, 2007. Türkiye için ısıtma ve soğutma derece gün bölgeleri, 16 Ulusal Isı Bilimi ve Tekniği Kongresi, Kayseri, 1-6.
2. Bulut H, Buyukalaca O, Yilmaz T, 2002c. Determination and application of the data used in energy estimation methods for Istanbul, Proceedings of 5th International HVAC&R Technology Symposium, İstanbul, 1-11.
3. Bulut H, Büyükalaca O, Yılmaz T, 2002b. New Outdoor Cooling Design Data for Turkey, Energy, 27(10), 923-946.
4. Bulut H, Büyükalaca O, Yılmaz T, Aktacir MA, 2002a. GAP bölgesi için detaylı iklim verileri, Harran Üniversitesi GAP IV. Mühendislik Kongresi Bildiriler Kitabı, Şanlıurfa, 183-191.
5. Bulut H, Büyükalaca O, Yılmaz T, 2007. Türkiye için ısıtma ve soğutma derece gün bölgeleri, 16 Ulusal Isı Bilimi ve Tekniği Kongresi, Kayseri, 1-6.
6. Büyükalaca O, Bulut H, Yılmaz T, 2001. Analysis of variable-base heating and cooling degree-days for Turkey, Applied Energy, 69(4), 269-283.
7. Coskun C, Ertürk M, Oktay Z, Dinçer İ, 2012. Aylık bazda saatlik derece-saat değerlerinin tespitini mümkün kılan yeni bir yaklaşım, Tesisat Mühendisliği Dergisi, 31-28.
8. Durmayaz A. Kadıoğlu M, 2003. Heating energy requirements and fuel consumptions in the biggest city centers of Turkey”, Energy Conversion and Management, 44(7), 1177-1192.

9. Ertürk M, 2012. Isıtma ve Soğutma Derece Saat Hesaplamalarında Farklı Bir Yöntemin Araştırılması ve Geliştirilmesi, Doktora Tezi, Balıkesir Üniversitesi Fen BiIimleri Enstitüsü Balıkesir.
10. Papakostas K, Kyriakis N, 2005. Heating and cooling degree-hours for Athens and Thessaloniki, Greece, Renewable Energy, 30, 1873-1880.