The Role and Functions of City Parks in the Adaptation Process of Refugees to the City: The Case of Ulubey Şehit Ömer Karaosmanoğlu Park

Today, migration mobility is experienced intensely all over the world. As refugees seek asylum in their countries of origin, the process of integration begins spontaneously, and urban parks, which are the most important part of the public space and provide the unity of the city dwellers, play an active role in this process. "How does the use of urban parks change with the unpredictable number of refugees all over the world and especially in Turkey and how does this situation find expression in Ankara?" is the starting point of the study, while "the fact that refugees are under difficult socio-cultural and economic conditions has led to the use of urban parks and negatively affected the use of parks by local people" is the hypothesis of the study. Within the scope of the study, Ulubey Şehit Ömer Karaosmanoğlu Park, located in Altındağ district of Ankara, which is one of the countries hosting the highest number of refugees in the world and has the highest Syrian population in Ankara, was selected as the sample area and the park usage tendencies of both refugees and local people, how they feel about using the park together and whether the park contributes to the adaptation process were examined through a face-to-face survey. According to the survey data; it has been determined that there is not a full harmonization between the refugees using Ulubey Şehit Ömer Karaosmanoğlu Park and the local people and refugee women have more difficulties in harmonization than refugee men. With this study, solution suggestions are presented to local governments at the point of planning and design of urban parks in countries hosting refugees.

Günümüzde, göç hareketliliği tüm dünyada yoğun biçimde yaşanmaktadır. Mültecilerin, menşe ülkelere sığınması ile entegrasyon süreci kendiliğinden başlamakta, kamusal alanın en önemli parçası olan, kentlinin birlikteliğini sağlayan kent parkları bu süreçte etkin bir rol oynamaktadır. “Bugüne kadar tüm dünyada ve özellikle Türkiye’de mülteci sayısının öngörülmez rakamlara ulaşması ile kent parklarının kullanımı nasıl değişmekte ve Ankara’da bu durum nasıl ifade bulmaktadır?” çalışmanın çıkış noktası olurken, “mültecilerin zorlu sosyo kültürel ve ekonomik koşullar altında olması, kent parkı kullanımına yöneltmiş, yerel halkın park kullanımını olumsuz yönde etkilemiştir” çalışmanın hipotezini oluşturmaktadır. Çalışma kapsamında, dünyada en fazla mülteciye ev sahipliği yapan ülkelerin en başında yer alan, bununla birlikte Ankara’nın Suriyeli nüfusu en yüksek olan Altındağ ilçesinde bulunan Ulubey Şehit Ömer Karaosmanoğlu Park’ı örneklem alanı olarak seçilerek, hem mültecilerin hem de yerel halkın park kullanım eğilimleri, parkı birlikte kullanımına ilişkin ne hissettikleri ve uyum sürecinde parkın bir katkısının bulunup bulunmadığı yüz yüze anket çalışması ile incelenmiştir. Anket verilerine göre; Ulubey Şehit Ömer Karaosmanoğlu Parkı’nı kullanan mülteciler ile yerel halk arasında tam anlamıyla bir uyumun sağlanamadığı ve mülteci kadınların mülteci erkeklere göre uyum konusun da daha çok güçlük çektiği saptanmıştır. Bu çalışma ile mültecilere ev sahipliği yapan ülkelerde bulunan kent parklarının planlanma ve tasarım noktasında yerel yönetimlere çözüm önerileri sunulmaktadır.