Sürütme Şeritlerinde Bitki Besin Elementleri Kaybının Onarılmasında Yonga İle Dal–Yaprak Kullanımı
Abstract
Bu çalışmada, endüstriyel odun hammaddesinin tarım traktörleriyle sürütme şeritleri üzerinde sürütülerek bölmeden çıkarılması sonucunda toprak üstünde bulunan ölü ve diri örtünün uzaklaşmasının ve sürütme şeritlerine kesim artıklarının serilmesinin toprağın besin durumuna etkisi araştırılmıştır. Çalışmaya konu belirlenen sürütme şeritlerinde toplam 4 adet bloklar oluşturuldu. Her bir bloğa 3 adet yüzeysel akış parseli yerleştirildi. Yüzeysel akış parsellerinden bir tanesi kontrol (K) için boş bırakıldı, diğerlerinde ise yonga (Y) ve dal-yaprak (DY) gibi kesim artıkları (slash) yerleştirildi. Parsellerdeki bitki besin elementleri miktarının belirlenmesinde; yağmurla çözülen ve akışa geçen katyonların ve anyonların miktarları, araziye gidilerek ölçülmüş ve analiz için su örnekleri alınmıştır. Deneme alanlarından toplamda kontrol, yonga ve dal-yaprak parsellerinin her birinden 28 adet olmak üzere tamamından 84 adet su örneği alınmıştır. Alınan su örnekleri DÜBİT Araştırma Merkezi laboratuvarında iyon kromatografi (IC) cihazı ile bazı bitki besin elementleri miktarına ilişkin analizler yapıldı. Çalışma sonucunda, deneme alanlarındaki parsellerde ortalama yüzeysel akış miktarı birbirlerine yakın değerlerde bulunmuştur. Katyonların ve anyonların her parsel için ortalama miktarları karşılaştırıldığında Lityum ve Bromür hariç genel olarak yonga parsellerinde kontrol parsellerine göre 1,11-4,5 kat arasında, dal-yaprak parsellerinde ise 1,08-3,46 kat arasında daha fazla olduğu bulunmuştur. Bitki besin maddelerine ilişkin yapılan varyans analizi sonuçlarına göre; parsellerdeki yüzeysel akış sularında bulunan Magnezyum ve Florür miktarları arasında istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık (p<0.05) belirlenmiştir. Ancak diğerlerinde istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık (p>0.05) bulunmamıştır. Ayrıca ibre yapraklı meşcerelere kurulan parsellerdeki bitki besin elementleri miktarları yapraklıya göre daha büyük çıkmıştır.
Keywords
References
- Bayoğlu, S., “Türkiye’de Orman Nakliyatı ve Geliştirilmesi İmkanları Üzerine Bir Etüd”, İ.Ü. Orman Fakültesi Dergsisi, İstanbul, 1747/185, 73, 1972.
- Gürtan, H., Dağlık ve Sarp Arazili Ormanlarda Kesim ve Bölmeden Çıkarma İşlerinde Uğranılan Kayıpların Saptanması ve Bu İşlerin Rasyonalizasyonu Üzerine Araştırmalar, TÜBİTAK Yayın No. 250, TOAG Seri NO. 38, Ankara, 1975.
- Aykut, T., “Bolu Mıntıkasında Yapılan Araştırmalara Göre Tomrukların Kamyonlara Yüklenmesinde Çeşitli İş Safhalarına Ait Standart Süreler,” İ.Ü. Orman Fakültesi Dergisi, İstanbul, Seri A, 22, 1, 1972.
- Acar, H.H., “Ormancılıkta Transport Planları ve Dağlık Arazide Orman Transport Planlarının Oluşturulması,” Yayınlanmamış Doktora Tezi, K.T.Ü., Fen Bilimleri Enstitüsü, 150 s., Trabzon 1994.
- Yıldırım, M., “Hasat İşlerinde Sınırlayıcı Faktörler,” İ.Ü. Orman Fak. Dergisi, 39, 4, 1989.
- Buckley, D.S. Crow, T.R. Nauertz, E.A. and Schulz, K.E. “Influence of skid trails and haul roads on understory plant richness and composition in managed forest landscapes in upper Michigan, USA.” For. Ecol. Manag., 175, 509–520, 2003.
- Messina, M.G. Schoenholtz, S.H. Lowe, M.W. Wang, Z. Gunter, D.K. Londo, A.J. “Initial responses of woody vegetation, water quality, and soils to harvesting intensity in a Texas Bottom and hardwood ecosystem,” For. Ecol. Manag., 90, 201–215, 1997.
- Arocena, J.M., “Cations in solution from forest soils subjected to forest flor removal and compaction treatments,” For. Ecol. Manag., 133, 71–80, 2000.
Details
Primary Language
Turkish
Subjects
Engineering
Journal Section
Research Article
Publication Date
August 1, 2018
Submission Date
July 3, 2018
Acceptance Date
July 20, 2018
Published in Issue
Year 2018 Volume: 6 Number: 4