Investigation on Environmental Awareness Level of Teachers

Abstract

The purpose of this study is to determine the environmental knowledge, attitudes towards the environment and environmentally friendly behaviors, i.e., the level of environmental awareness of in-service teachers and to understand whether certain variables such as major, gender, duration of experience affects these issues. The study was carried out in 2016-2017 academic year with 302 voluntary teachers who are in different education stages and majors in the city of Etimesgut in Ankara. In addition, the area of the study, represents the regions of Turkey where citizens are from different socioeconomic levels. In this regard, this study will be instrumental in having a general idea of ​​the teachers in Ankara. Data were collected with a quantitative scale called "Environmental Awareness Scale". The scale starts with a section consisting of 13 questions which are about demographic information of participants and the environment. The scale consists of 3 chapters which each of them contain 20 questions to measure knowledge, attitude and behavior towards the environment. Analysis of the data was performed with SPSS 22.0; frequency, percentage, mean, standard deviation values, t test, analysis of variance (ANOVA) and correlation analyzes were applied. With the aim of testing the reliability, Co. Alpha analysis was applied, as a result Co. Alpha coefficient was found to be 0.98. In addition, factor analysis was performed with the aim of testing the construct validity of the scale. According to the research findings, participants' genders were found to have an effect on attitude and knowledge levels but not on their behaviors. The attitudes towards the environment of those who are interested in plants and animals in their childhood have been positively influenced.  Moreover, it has been observed that attitude and knowledge do not have a positive effect on behavior alone but knowledge and attitude have a positive effect on each other.

Keywords

• Environmental education,Environmental awareness,Environmental knowledge,Environmentally friendly behavior

References

1. Bozkurt, M. (2011). Fen ve Teknoloji Öğretmen Adaylarının Çevre Kavramları ile İlgili Algılamalarının Değerlendirilmesi ve Bu Algılamaların Çevreye Yönelik Tutumları ile Tutarlılığının İncelenmesi, Çukurova Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü̈, İlköğretim Anabilim Dalı, Yüksek Lisans Tez, Adana. Büyüköztürk, Ş. (2006), Veri Analizi El Kitabı, 6. Baskı, Ankara: Pegem A Yayıncılık. Candan, S., & Erten, S. (2015). Pre-Service Teacher Opinions About Eco-Friendly Person Activity Package Developed to Raise Environmental Awareness. International Electronic Journal of Environmental Education, 5(2). 
 Davis, J. (1998). Young children, environmental education, and the future. Early Childhood Education Journal, 26 (2), 117-123. Derman, İ. (2013) Farklı Başarı Düzeylerindeki Okullarda 9 ve 12. Sınıf Öğrencilerinin Ekosisteme İlişkin Öğrenme Düzeyleri ve Sürdürülebilir Çevre Bilinci İle İlişkisi, Hacettepe Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü̈, Eğitim Bilimleri Anabilim Dalı, Yüksek Lisans Tez, Ankara. Erten, S. (2000). Empirische Untersuchungen zu Bedingungen der Umwelterziehung –ein interkulturellervergleich auf der Grundlage der Theorie des geplanten Verhaltens. Tectum Verlag. Marburg. Erten, S., Özdemir, P., & Güler, T. (2003). Okul öncesi eğitim kurumlarındaki öğretmenlerin çevre bilinci düzeylerinin ve bu okullardaki çevre eğitiminin durumunun belirlenmesi. OMEP: 2003. Erten, S. (2005). Okul öncesi öğretmen adaylarında çevre dostu davranışların araştırılması. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 28(28). Erten, S. (2012). Türk ve Azeri ögretmen adaylarinda çevre bilinci. Egitim ve Bilim, 37(166), 88. Ertürk, S. (1970). On Yıl Öncesine Kıyasla Öğretmen Davranışları. Milli Eğitim Bakanlığı Planlama Araştırma ve Koordinasyon Dairesi, 83-85. Ertürk, S. (1988). Türkiye'de eğitim felsefesi sorunu. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 3(3). Gigliotti, L. M. (1990). Environmental Education: What Went Wrong? What Can Be Done?. The Journal of Enviromental Education, 22 (1), 9-12, Fall. Gökçe, N., Kaya, E., Aktay, S., Özden, M. (2007). İlköğretim öğrencilerinin çevreye yönelik tutumları. İlköğretim Online. 6(3): 452-468. Güler, T. (2010). Ekoloji temelli bir çevre eğitiminin öğretmenlerin çevre eğitimine karşı görüşlerine etkileri. Eğitim ve Bilim, 34(151). Hungerford, H. R., & Volk, T. L. (1990). Changing learner behavior through environmental education. The journal of environmental education, 21(3), 8-21. O’Gorman & Davis (2012): Ecological footprinting: its potential as a tool for change in preservice teacher education, Environmental Education Research, DOI:10.1080/13504622.2012.749979 Öztürk, E. (2013). Uluslararası bir çevre eğitimi projesinin fen ve teknoloji öğretmen adaylarının çevre bilincine etkisi. (Doctoral dissertation) Hacettepe Üniversitesi, 145s, Ankara. Schrenk, M. (1994). Umwelterziehung an der Förderschule. IPN. Kiel. Tanrıverdi, B. (2009). Sürdürülebilir çevre eğitimi açısından ilköğretim programlarının değerlendirilmesi. Eğitim ve Bilim, 34(151). Teksöz, G., Şahin, E., & Ertepınar, H. (2010). Çevre okuryazarlığı, öğretmen adayları ve sürdürülebilir bir gelecek. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 39(39). Travis, H. J. G. (2007). The effects of a required ecological course on the environmental attitudes of eighth grade students in a western Pennsylvania school district. (Doctoral dissertation, Indiana University of Pennsylvania, USA). Ünal, S., & Dımışkı, E. (1999). UNESCO-UNEP himayesinde çevre eğitiminin gelişimi ve Türkiye'de ortaöğretim çevre eğitimi. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 17(17). Ünal, S., Mançuhan, E., Sayar, A.A. (2001). Çevre Bilinci, Bilgisi ve Eğitimi. Yeni Teknolojiler Araştırma UNFCC (2005). United Nations Climate Change: Kyoto Protocol UNFCC (2005). United Nations Climate Change: Kyoto Protocol. (2018, February 8) Retrieved from http://unfccc.int/kyoto_protocol/items/2830.php