Assessment of Yalova University Campus according to LEED V.4 certification system

Abstract

In this paper, a detailed literature review on the LEED Certification system is embedded in to green building certification case study. Within the study, information about the parameters of the LEED system and the algorithm that should be applied in order to get full score from the audit were compiled. The conditions of Turkey were taken into account through the study. The study was presented in an analytical order for scientists to easily access information about the LEED Certification system. In addition, the evaluation required to get an appropriate score from the LEED certification system is given with a case study; analysis Yalova University Campus.

Keywords

• Green buildings
• LEED certificate
• LEED V.4
• green campus
• sustainable buildings

References

1. E. Çelik, “Yeşil bina sertifika sistemlerinin incelenmesi türkiye’de uygulanabilirliklerinin değerlendirilmesi”, Graduate School of Science Engineering and Technology, ITU, Istanbul, 2009.
2. Z. F. Uruk & A. K. Külünkoğlu İslamoğlu, “BREEAM, LEED ve DGNB yeşil bina sertifikasyon sistemlerinin standart bir konutta karşılaştırılması”, European Journal of Science and Technology, sayı 15, ss. 143–154, 2019, doi: 10.31590/ejosat.512291.
3. C. Kurtay & S. Jahed, “Comparison of design criteria about energy in healthcare building according to BREEAM and LEED certification systems”, içinde 5th International Symposium on Innovative Technologies in Engineering and Science, 29-30 September 2017, 2017, ss. 965–974.
4. E. Gülşeker, “LEED sertifikasyon sisteminde temel eğitim binası değerlendirilmesi: Konya örneği”, Graduate School of Science and Engineering, Necmettin Erbakan University, Konya, 2018.
5. G. Utkutuğ, “Sürdürülebilir bir geleceğe doğru mimarlık ve yüksek performanslı yeşil bina örnekleri”, içinde X. Ulusal Tesisat Mühendisliği Kongresi, 13-16 Nisan, 2011, ss. 1517–1538.
6. O. Kazancı, “Yeşil bina sektörünün pestel yaklaşımı ile stratejik analizi”, Graduate School of Science and Engineering, Bulent Ecevit University, Zonguldak, 2017.
7. N. C. Arslan, “Yeşil bina projelerinde tasarım süreci için bir yaklaşım: LEED v.4 sertifikalandırma süreci modeli yüksek”, Graduate School of Science Engineering and Technology, ITU, Istanbul, 2015.
8. D. İ. Yılmaz, “Yüklenici firmalar için sürdürülebilir yapım kılavuzu oluşturulması ve leed uygulamalarında karşılaşılan zorlukların incelenmesi yüksek”, Graduate School of Science Engineering and Technology, ITU, Istanbul, 2014.

9. S. Akca, “LEED yeşil bina değerlendirme sistemi ölçütlerinin tasarım ölçekleri, kavramsal kademelenme ve kaynak kullanımı düzeyinde tutarlılığının ölçülmesi üzerine bir araştırma”, Graduate School of Science and Engineering, YTU, Istanbul, 2011.
10. “LEED v4.1 Building Design and Construction”, U.S. Green Building Council, 2020.
11. B. F. Bavilolyaei, “Yeşil okul tasarım kriterleri uluslararası LEED değerlendirme sertifikası ve uygulaması”, Graduate School Of Natural And Applied Sciences Gazi University, Ankara, 2012.
12. K. S. Kayıhan & S. Tönük, “Sürdürülebilirlik bilincinin inşa edileceği binalar olma yönü ile temel eğitim okulları”, Politeknik Dergisi, c. 14, sayı 2, ss. 163–171, 2011, doi: 10.2339/2011.14.2, 163-171.
13. K. Çelik, “LEED sertifika sistemleri ve türkiye’ deki uygulamalarının değerlendirilmesi”, Institute of Graduate Education IKU, Istanbul, 2016.
14. A. Hamzakadi ve F. I. Turkdogan, “Integrated study of building information modeling (BIM) with green buildings for a sustainable environment”, Environmental Research & Technology, c. 2, sayı 1, ss. 46–54, 2019.
15. N. Cambaz, E. G. Taskin, & A. Ruzgar, “Life cycle assessment of an office: Carbon footprint of an office staff”, Environmental Research & Technology, c. 1, sayı 4, ss. 34–39, 2018.
16. G. Selçuk, “LEED sertifikası almaya yönelik yeni bina ve kapsamlı yenileme projelerinde sözleşmelerin biçimlendirilmesi”, Graduate School of Science Engineering and Technology; ITU; Istanbul, 2010.
17. E. Namlı & M. Yücel, “Yapay zekâ modelleri̇ ile betonarme yapilara ai̇t enerji̇ performans siniflarini tahmi̇ni̇”, Uludağ University Journal of The Faculty of Engineering, c. 22, sayı 3, ss. 325–346, 2018, doi: 10.17482/uumfd.332320.
18. A. P. Gürgün, “Türkiye’deki LEED NC 2009 sertifikalı binaların enerji ve atmosfer kredilerinin değerlendirilmesi”, Politeknik Dergisi, c. 20, sayı 2, ss. 383–392, 2017, doi: 10.2339/2017.20.2 383-392.
19. A. Aytekin, “Mevcut bir binanın leed sertifikası açısından incelenmesi: kredi oluşturabilecek fırsat ve önerilerin sunulması”, Institute of Pure and Applied Sciences, Marmara University, Istanbul, 2019.
20. İ. H. Orhan & L. G. Kaya, “LEED belgeli yeşil binalar ve iç mekan kalitesinin incelenmesi: A review of LEED certificated green buildings and indoor environmental quality”, Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Dergisi Özel, c. 28, sayı 1, ss. 18–28, 2016.
21. I. Anyanele, O. Isamotu, & B. Akinde, “Barriers and opportunities to operate photovoltaic systems in commercial buildings in Nigeria”, Environmental Research & Technology, c. 2, sayı July 2018, ss. 19–25, 2019, doi: https://doi.org/10.35208/ert.581472.
22. N. Dogan-Saglamtimur & F. Ciner, “A guide to theory and practice of drinking water: PURE-H2O approaches”, Environmental Research & Technology, c. 2, sayı 3, ss. 130–140, 2019, doi: https://doi.org/10.35208/ert.537341.
23. USGBC, “LEED v4- Reference Guide for Building Design And Construction”, U.S. Green Building Council. 2013.
24. A. Öztürk, “Yeşil bina sertifikasyon sistemlerinin analizi”, Energy Institute, Istanbul Technical University, Istanbul, 2015.
25. E. Kucukkaya, A. Kelesoglu, H. Gunaydin, G. A. Kilic, & U. Unver, “Design of a passive rainwater harvesting system with green building approach”, International Journal of Sustainable Energy, c. 0, sayı 0, ss. 1–13, 2020, doi: 10.1080/14786451.2020.1801681.
26. S. B. Erdede & S. Bektaş, “Ulusal bir yeşil bina sertifika sistemi için arazi yönetimi kriter önerisi”, içinde 2nd International Symposium on Innovative Approaches in Scientific Studies 30 Nov- 2 Dec 2018, 2018, c. 1, ss. 182–187.
27. D. Zinzade, “Yüksek yapı tasarımında sürdürülebilirlik boyutunun irdelenmesi”, Graduate School of Science Engineering and Technology, ITU, Istanbul, 2010.
28. E. Y. Gürez, “Sürdürülebilirlik kavramının mekansal ölçü parametrelerine etkisi; sürdürülebilir yeşil otel örneklemesi”, Institute of Graduate Education IKU, Istanbul, 2019.
29. S. Jahed, “Uluslararası BREEAM ve LEED değerlendirme sertifikaları sağlık yapıları tasarım kriterleri ve karşılaştırmaları”, Graduate School of Natural and Applied Sciences Gazi University, Ankara, 2018.
30. B. Görgün, “Enerji verimli yeşil bina sertifikasyonunda yol haritasının belirlenmesi için LEED ve BREEAM örneklerinin incelenmesi”, Graduate School of Science Engineering and Technology, ITU, Istanbul, 2012.
31. H. Aksel & İ. Çetiner, “Construction waste management practices on-sites: A case study of Istanbul city”, Environmental Research & Technology, c. 3, sayı 2, ss. 50–63, 2020, doi: https://doi.org/10.35208/ert.723002.
32. B. Kobaş, “Oluşturulmakta olan Türk yeşil bina değerlendirme sisteminin malzeme kategorisi için BREEAM ve LEED örneklerinin incelenmesi”, Graduate School of Science Engineering and Technology, ITU, Istanbul, 2011.
33. G. Akgül, “Türk inşaat sektöründeki proje paydaşlarının sürdürülebilirlik algısı”, Graduate School of Science Engineering and Technology, ITU, Istanbul, 2014.
34. G. Y. Işıldar & A. Gökbayrak, “Yeşil bi̇nalarda belgelendi̇rme ölçütleri̇ni̇n ülkelerin geli̇şmi̇şli̇k düzeyi̇ne göre değerlendi̇ri̇lmesi̇”, Ömer Halisdemir Üniversitesi Mühendislik Bilimleri Dergisi, c. 7, sayı 1, ss. 46–57, 2018, doi: 10.28948/ngumuh.384585.
35. E. Özdemir, “Mevzuat ve yeşil bina sertifikaları bağlamında yapı malzemelerinin seçimi ve türkiye için gereklilikler”, Graduate School of Science Engineering and Technology, ITU, Istanbul, 2012.
36. Ö. Kaynakli, Ü. Ünver, M. Kiliç, & R. Yamankaradeniz, “Sürekli rejim enerji dengesi modeline göre ısıl konfor bölgeleri”, Pamukkale Üniveristesi Mühendislik Fakültesi Dergisi, c. 9, sayı 1, ss. 23–30, 2003.
37. H. O. Kaya, “Ölçütlere dayalı değerlendirme ve sertifika metotlarından LEED ve BREEAM’in Türkiye uygulamalarına yönelik irdeleme ve öneriler”, Graduate School of Natural and Applied Sciences 9 Eylul University, Izmir, 2012.
38. E. G. Yetkin, “Mevcut yapılar kapsamında yeşil bina sertifika sistemleri enerji kriterlerinin belirlenmesi için LEED, BREEAM ve DGNB sistemlerinin karşılaştırmalı analizi”, Graduate School of Science Engineering and Technology, ITU, Istanbul, 2014.
39. O. Kaynakli, U. Unver, & M. Kilic, “Evaluating thermal environments for sitting and standing posture”, International Communications in Heat and Mass Transfer, c. 30, sayı 8, ss. 1179–1188, 2003, doi: 10.1016/S0735-1933(03)00183-0.
40. Y. Ajami, “LEED plati̇n serti̇fi̇kalı ofi̇sleri̇n i̇ç mekan kali̇tesi̇ni̇n kullanıcı algısı bağlamında değerlendi̇ri̇lmesi̇ : İstanbul’da bi̇r ofi̇s örneği̇”, Graduate School of Natural and Applied Sciences, BAU, Istanbul, 2018.
41. S. B. Erdede, B. Erdede, & S. Bektaş, “Sürdürülebilir yeşil binalar ve sertifika sistemlerinin değerlendirilmesi”, içinde 5. Uzaktan Algılama - CBS Sempozyumu (UZAL-CBS 2014), 14-17 Ekim 2014, 2014, ss. 14–17.
42. M. Anbarcı, Ö. Giran, & İ. H. Demir, “Uluslararası yeşil bina sertifika sistemleri ile Türkiye’deki bina enerji verimliliği uygulaması”, NWSA-Engineering Sciences, 1A0309, c. 7, sayı 1, ss. 368–383, 2012.
43. R. Gurbuz & L. Aridag, “The comparison of criteria asla and leed for sustainable landscape design”, Beykent Üniversitesi Fen ve Mühendislik Bilimleri Dergisi, c. 6, sayı 2, ss. 77–92, 2013.
44. L. O. Uğur & N. Leblebici, “Investigation of the effects of energy and water saving benefits on property value in LEED certified green buildings”, Teknik Dergi, c. 30, sayı 1, ss. 8753–8776, 2019, doi: 10.18400/tekderg.312932.
45. S. Pushkar, “The effect of regional priority points on the performance of LEED 2009 certified buildings in Turkey, Spain, and Italy”, Sustainability (Switzerland), c. 10, sayı 10, ss. 1–19, 2018, doi: 10.3390/su10103364.