Environmental Performance: Evidence From Level-2 Regions

Öz

The aim of this study is to calculate the environmental performance of the Level-2 regions spanning the period between 2009 and 2020, and make policy recommendations in line with relevant findings. Multi Criteria Decision Making (MCDM) methods are applied for this evaluation, in which total electricity consumption per capita and number of ventures in agriculture, forestry, fishery and water supply are used as indicators. Initially, the weights of the aforementioned criteria are calculated via the Entropy method, one of the MCDM techniques. Then, the environmental performance ranking of the Level-2 Region is derived through the ARAS method. Findings show that the criterion with the highest weight is electricity consumption per capita, whereas the one with the lowest weight is water supply. In addition, ARAS method posit that while TR10 (Istanbul) performs the best among the sample, TR81 (Zonguldak, Karabük, Bartın) ranks last.

Anahtar Kelimeler

• Level-2 Region
• Environmental Performance Index
• Multi-Criteria Decision Making Method
• Entropy Method
• ARAS Method

Kaynakça

1. Akçakaya, O. & Urmak Akçakaya, E. D. (2019). Türkiye’deki Büyükşehirlerin Çevresel Performanslarının Entropi Temelli Copras Ve ARAS Yöntemleri İle Değerlendirilmesi, Uluslararası Toplum Araştırmaları Dergisi/International Journal of Society Researches, 11 (18), ISSN:2528-9527.
2. Alkaya, A. (2022). OECD Ülkelerinin Çevresel Performans Etkinliklerinin Veri Zarflama Analizi İle Değerlendirilmesi, Ekonomi, Finans ve İktisadi Bilimler Alanında Akademik Çalışmalar-I, Artikel Akademi: 220, Sosyal ve Beşeri Bilimler Temel Alanı, Editör: Dr. Öğr. Üyesi Hasan Selçuk Eti, https://artikelakademi.com/media/books/72.pdf, (accessed 07.07.2022).
3. Altıntaş, F. F. (2021). Ülkelerin Çevre Performanslarının CODAS ve TOPSIS Yöntemleri ile Ölçülmesi: G7 Grubu Ülkeleri Örneği, Ulakbilge, 59 (2021 Nisan), 544–559. doi: 10.7816/ulakbilge-09-59-05.
4. Al-Tuwaijri, S. A., Christensen, T. E. & Hughes, K. (2004). The Relations Among Environmental Disclosure, Environmental Performance, and Economic Performance: A Simultaneous Equations, Approach, Accounting, Organizations and Society, 29 (5–6), 447-471.
5. Bek, N. (2019). Çevresel Performans Endeksi ve Sürdürülebilir Yönetişim Göstergeleri Kapsamında Ülke Karşılaştırması: Turkiye Ve Isvicre Ornegi, International Journal of Innovative Approaches in Social Sciences, 3 (2), 36-45.
6. Çınar, Y. (2004). Çok Nitelikli Karar Verme ve Bankaların Mali Performanslarının Değerlendirilmesi Örneği, (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi), Ankara Üniversitesi, S.B.E.
7. Çobanoğlu, F., Cankurt, M. & Tunalıoğlu, R. (2012). Malmquist Endeksi Yaklaşımıyla Bir Çevresel Performans Analizi, 10. Ulusal Tarım Ekonomisi Kongresi, Konya.
8. Dadelo, S., Turskıs, Z., Zavadskas, E. & Dadelıene, R. (2012). Multiple Criteria Assessment Of Elite Security Personal on the Basis of ARAS and Expert Methods, Economic Computation And Economic Cybernetics Studies And Research, 46 (4), 65-88.

9. Diaz-Balteiro, L. & Romero, C. (2004). In Search of a Natural Systems Sustainability İndex, Ecological Economics, 49, 401–405.
10. Hsu, by A. & Zomer, A. (2014). Environmental Performance Index, Wiley StatsRef: Statistics Reference Online, doı: 10.1002/9781118445112.stat03789.pub2.
11. Hwang, C. L. & Yoon, K. (1981), Multiple Attribute Decision Making: Methods and Applications A State-of the Art Survey, NewYork: Springer-Verlag Berlin Heidelberg.
12. Karaaslan, A. & Aydın, S. (2020). Yenilenebilir Enerji Kaynaklarının Çok Kriterli Karar Verme Teknikleri İle Değerlendirilmesi: Türkiye Örneği, Atatürk Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 34 (4), 1351-1375.
13. Karaman, Y. E. (2018). Çevre Performans Endeksi Kapsamında Avrupa Birliği ve Türkiye’nin Karşılaştırılması, Sosyal ve Beşeri Bilimleri Dergisi, 10 (1), 1309 -8012 (Online).
14. Kaypak, Ş. (2011). Küreselleşme Sürecinde Sürdürülebilir Bir Kalkınma İçin Sürdürülebilir Bir Çevre, KMÜ Sosyal ve Ekonomi̇k Araştırmalar Dergisi, 13 (20), 19-33.
15. Küçük, M. & Güneş, G. (2013). Sivil Toplum Kuruluşları ve Çevresel Sürdürülebilirlik, Sosyal ve Beşeri Bilimler Dergisi, 5 (2), 298-311.
16. McNeill, J. (2005). Blue Planet, Bundeszentrale für politische Bilding, Bonn.
17. Öztel, A., Aydın, B. & Köse, M. S. (2018). Entropi Tabanlı TOPSIS Yöntemi ile Enerji Sektöründe Kurumsal Sürdürülebilirlik Performansının Ölçümü: Akenerji Örneği, Gümüşhane Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Elektronik Dergisi, 9 (24), 1-24.
18. Savaş, E. & Baykal, A. (2011). Üniversitelerin Sıradüzeni ve Sıralama Ölçütlerinin Ağırlıkları, Uluslararası Yükseköğretim Kongresi: Yeni Yönelişler ve Sorunlar, 27-29 Mayıs, İstanbul, 2458-2464.
19. Shemshadi, A., Shirazi, H., Toreihi, M., & Tarokh, M. J. (2011). A fuzzy VIKOR method for supplier selection based on entropy measure for objective weighting. Expert Systems with Applications, 38(10), 12160-12167.
20. Sonnenfeld, D. A. & Mol, A. P. J. (2002). Globalization and the Transformation of Environmental Governance an Introduction, American Behavioral Scientist, 1323.
21. Sözen, A., Karık, F. ve Çiftçi, E. (2016). Türkiye’nin Çevresel Performansının OECD ve BRICS Ülkeleri İle Karşılaştırılması, 3rd International Symposium on Environment and Morality, 4-6 November, Alanya, Türkiye.
22. Topal, M. H. & Hayaloğlu, P. (2017). Farklı Gelişmişlik Düzeylerinde Kurumsal Kalitenin Çevre Performansı Üzerindeki Etkisi: Ampirik Bir Analiz, Sosyoekonomi, 25 (32), 189-212.
23. Tyteca, D. (1996). On the Measurement of the Environmental Performance of Firms–A Literature Review and a Productive Efficiency Perspective, Journal of Environmental Management, 46, 281–308.
24. Uca, S. & Yüncü, H. R. (2020). Akdeniz Turizm Destinasyonlarının Çevresel Performans Endeksine (2020) Göre Ekolojik Performansları: Çok Boyutlu Ölçekleme Analizi İle Bir Değerlendirme, Journal of Gastronomy, Hospitality, and Travel, 3 (2) 2020, 299-310.
25. Ulucak, R. ve Erdem, E. (2012). Çevre-İktisat İlişkisi ve Türkiye’de Çevre Politikalarının Etkinliği, Akademik Araştırmalar ve Çalışmalar Dergisi, 6(4), 78-98.
26. Yiğit, S. (2020). Küreselleşmenin Ulusların Çevresel Performansı Üzerindeki Etkisi, Dumlupınar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 64, 162-174.
27. Zavadskas, E. K., Turskıs, Z. & Vılutıene, T. (2010). Multiple Criteria Analysis of Foundation Instalment Alternatives by Applying Additive Ratio Assessment (ARAS) Method, Archives of Civil and Mechanical Engineering, 10 (3), 123–141.
28. Zavadskas, E. K. & Turskıs, Z. (2010). A New Additive Ratio Assessment (ARAS) Method in Multicriteria Decision-Making, Technological and Economic Development of Economy 16 (2), 159-172.
29. Zhang, H., Gu, C., Gu, L. & Zhang, Y. (2011). The Evalutaion of Tourism Destination Competitiveness by TOPSIS and Information Entropy –A Case in the Yangtze River Delta of China, Tourism Management, 32, 443-451.
30. https://www.climatewatchdata.org/ghg-emissions, (accessed 02.07.2022).
31. https://epi.yale.edu/epi-countries, 2018 (accessed 06.05.2022).