BEDEN EĞİTİMİ ÖĞRETMENLERİNİN İŞ DOYUM DÜZEYLERİNİN KARŞILAŞTIRILMASI

Abstract

Araştırmanın amacı, Ankara ve Adana illerindeki özel ve devlet okullarında çalışan beden eğitimi öğretmenlerinin iş doyum düzeylerinin yönetim biçimi, gelişme ve yükselme, ücret ve personel, çalışma olanakları, fiziksel ortam ve iş arkadaşları boyutlarına göre karşılaştırılarak mevcut durumun kişisel özelliklere göre farklı olup olmadığını incelemektir. Araştırma grubu Adana ilinde görevli 171, Ankara ilinde görevli 204 olmak üzere toplam 375 beden eğitimi öğretmeninden oluşmuştur. İş doyum düzeylerini saptamak için Çetinkanat (1995) tarafından geliştirilen ve iş doyumu ile ilgili 32 gerçek durum, 32 ideal durum ve kişisel bilgileri içeren toplam 71 maddeden oluşan “İş Doyum Ölçeği" anketi kullanılmıştır. Anket, 7 alt boyuttan oluşmaktadır. Ölçeğin alt boyutlarının güvenirlik değerleri 0.58 ile 0.89 arasında değişmektedir. Bulgular, cinsiyet, medeni durum, görev yapılan il, okul türü, görev yeri ve mesleki kıdem ölçütlerine göre analiz edilmiş, verilerin analizinde Mann-Whitney U testi ve Tek Yönlü Varyans Analizi kullanılmıştır. Yapılan analizler sonucunda beden eğitimi öğretmenlerinin cinsiyet, medeni durum ve görev yeri ölçütlerine göre iş doyum düzeyleri arasında anlamlı fark bulunmamıştır (p>0.05). Öğretmenlerin çalıştıkları illere göre, çalışma olanakları ve fiziksel ortam boyutlarında iş doyum düzeyleri arasında anlamlı fark bulunmuştur. Yaş ve mesleki kıdem ölçütlerine göre iş doyum düzeyleri arasında, iş arkadaşları boyutunda fark bulunmuştur. Öğretmenlerin çalıştıkları okul türüne göre ise iş doyum düzeyleri arasında yönetim biçimi boyutu hariç tüm boyutlarda anlamlı fark bulunmuştur (p< 0.05).

Keywords

• : iş doyumu,beden eğitimi ve spor öğretmeni

COMPARE THE JOB SATISFACTION LEVELS OF PHYSICAL EDUCATION TEACHERS

Abstract

The purpose of this study was to compare the job satisfaction levels of physical education teachers working in the schools of public and private sectors in the provinces of Ankara and Adana from the aspects of type of management, development and promotion, wages and staff, working facilities, physical environment and colleagues and to determine if there is a difference in terms of individualistic characteristics. The participants of this study comprised a total of 375 physical education teachers, 171 working in the province of Adana and 204 in the province of Ankara. The Job Satisfaction Scale which was developed by Çetinkanat (1995) consists of 71 items covering 32 real situations, 32 ideal situations and personal information, was used to determine the job satisfaction levels of participants. The questionnaire consist of seven subscales. The reliability of the subscales of the questionnaire ranged between 0.58-0.89. Data were analysed with regards to gender, marital status, province, types of school, work place and professional experience. Mann-Whitney U Test and One Way Analysis of Variance were used for data analysis. According to the results of the analysis there was no significant difference between the job satisfaction levels of the physical education teachers in terms of the criteria of gender, marital status and work place (p>0.05). However, significant difference was found in the job satisfaction in terms of working facilities due to the province and physical environment. There was a significant difference in job satisfaction of physical education teachers in terms of colleague factor in line with the criteria of age and professional experience. With regard to the type of school where the physical education teachers work, there was a significant difference in job satisfaction levels from all aspects but the type of management (p<0.05).

Keywords

• Job satisfaction,physical education and sports teacher

References

1. 1. Alpar, R. (2000). Spor Bilimlerinde istatistik. Ankara: T.C. Başbakanlık Gençlik ve Spor Genel Müdürlüğü.
2. 2. Ayık, A. (2000). ilköğretim Okullarındaki Yöneticilerin Yönetsel Davranışlarının Öğretmenlerin iş Doyumuna Etkisi. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Atatürk Üniversitesi, Erzurum.
3. 3. Başaran, i.E. (1992). Yönetimde insan ilişkileri- Yönetsel Davranış. Ankara: Kadıoğlu Matbaası.
4. 4. Balcı, A. (1985). Eğitim Yöneticisinin iş Doyumu. Yayımlanmamış Doktora Tezi, Ankara Üniversitesi, Ankara.
5. 5. Çelik, V. (1987). Teknik Öğretmenlerin iş Doyumsuzluğu ve Öğretmenlikten Ayrılmalarına Etkisi. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Ankara Üniversitesi, Ankara.