Examining Badminton Athletes’ Locus of Control According to Some Variables

Abstract

The purpose of this study is to examine badminton athletes’ locus of control according to some variables. The research was carried out in Badminton Turkey Clubs Championship where 12 clubs and 87 athletes participated in 2009. 42 national whose mean age 18.8±3.52 and 14 non-national whose mean age 18.71±3.4 totally 56 badminton athletes that participated in Badminton Turkey Clubs Championship in 2009 constitute our research sample. Wingate Sport Achievement Responsibility Scale that was developed by Tannenbaum and Weingarten (1984) and adapted to Turkish by Hasırcı (1990) was used to gather the data. The data were analysed by using the techniques such as descriptive statistics, bivariate correlation and independent samples t test. Results showed that national athletes’ locus of control is more internal compared to non-national athletes (p<0.05), there is significant differences in athletes’ locus of control points according to age (p<0.05), there is significant differences in athletes’ locus of control points according to gender (p<0.05), there is not significant differences in athletes’ locus of control points according to education (p>0.05), there is negative and significant relationship between athletes’ locus of control and competitor year (p<0.05), there is not significant relationship between athletes’ locus of control and number of training day and interest to sport (p>0.05).

Keywords

• Badminton,Locus of control,Athletes

Badmintoncularda Denetim Odağı Yapılarının Bazı Değişkenlere Göre İncelenmesi

Öz

Bu çalışmanın amacı, badmintoncuların denetim odağı yapılarını bazı değişkenlere göre incelemektir. Araştırma 12 kulüp ve 87 sporcunun katıldığı 2009 yılı Badminton Türkiye Kulüpler şampiyonasında uygulanmıştır. Çalışmaya 2009 yılı Türkiye Kulüpler Şampiyonası’na katılan yaş ortalaması 18.8±3.52 olan 42 milli badmintoncu ve yaş ortalaması 18.71±3.4 olan 14 milli olmayan, toplam 56 badmintoncu katılmıştır. Sporcuların denetim odağı yapılarını ölçmek için Rotter’in (1966) içsellik-dışsallık skalasına dayanılarak Tenenbaum, Furst ve Weingarten (1984) tarafından spora özgü bir biçimde geliştirilen, Hasırcı (1990) tarafından Türkçe’ ye uyarlanıp geçerlik ve güvenirliği yapılan bireysel sporlar için Sporda Başarı Sorumluluğu Ölçeği (SBSÖ) kullanılmıştır. Elde edilen verilerin analizinde betimsel istatistik yöntemlerinden, bağımsız örneklemlerde t testi ve korelasyon analizinden yararlanılmıştır. Bulgular milli badminton sporcularının milli olmayan badmintonculara göre daha içsel denetim eğilimli olduklarını; yani başarı ve başarısızlıklarını daha çok kendi içsel faktörlerine (yetenek, çaba vs.) yüklemlediklerini (p<0.05), sporcuların denetim odağı puanlarında yaş değişkenine göre negatif, anlamlı bir ilişki olduğunu (p<0.05), sporcuların denetim odağı puanlarının cinsiyet değişkenine göre farklılık gösterdiğini (p<0.05), sporcuların denetim odağı puanlarının eğitim durumlarına göre farklılık göstermediğini (p>0.05), sporcuların denetim odağı ile yarışmacı yılları arasında negatif, anlamlı bir ilişkinin olduğunu (p<0.05), haftalık antrenman gün sayısı ve spordan memnuniyet düzeyleri ile anlamsız bir ilişki olduğunu ortaya koymuştur (p>0.05).

Anahtar Kelimeler

• Badminton,denetim odağı,sporcu

References

1. Auvergene, S. (1983). Motivation and casual attribution for high and low achieving athletes. International Journal of Sport Psychology, 14(2), 85-91.
2. Bozyiğit, E. (2001). Üniversite I. lig voleybol oyuncularında denetim odağı ile başarı ve başarısızlık ilişkisinin araştırılması (Yüksek Lisans Tezi). Celal Bayar Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Manisa.
3. Cox, R. H. (1987). Sport psychology concepts and aplications. Dubuque: IOWE.
4. Eren, E. (2001). Örgütsel davranış ve yönetim psikolojisi. İstanbul: Beta Basım Yayım.
5. Freedman, J. L, Sears, D. O. ve Carlsmith, J. M. (1978). Social psychology. NJ: Prentice-Hall.
6. Gencer, E. (2008). Yıldızlar kategorisi erkek güreşçilerde denetim odağı, benlik saygısı ve başarı ilişkisi: Ege bölgesi yıldızlar ligi örneği (Yüksek Lisans Tezi). Pamukkale Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Denizli.
7. Hasırcı, S. (2000). Sporda denetim odağı. Ankara: Bağırgan Yayınevi.
8. Hasırcı, S. ve Koç, Ş. (1995). Elit düzeyde güreş ve okçuluk sporu yapan kişilerde denetim odağına ilişkin bir araştırma. Celal Bayar Üniversitesi Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 1(3), 7-26.

9. Işık, E. B. (2005). Oryantiring sporcularında denetim odağı ile başarı ve başarısızlık arasındaki ilişkinin araştırılması (Yüksek Lisans Tezi). Celal Bayar Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Manisa.
10. İkizler, C. ve Karagözoğlu, C. (1997). Sporda başarının psikolojisi. İstanbul: Alfa Basım Yayım.
11. Kurt, C. (1988). Çocuklarda denetim odağı ölçeği uygulaması (Yüksek Lisans Tezi). Ege Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İzmir.
12. Lefebvre, L. M. (1979). Achievement motivation and casual attribution male and female athletes. International Journal of Sport Psychology, 10(1), 31-41.
13. Mark, M., Mutrie, N., Brooks, D. R. ve Harris, D. V. (1984). Casual attributions of winners and losers in indivudial competitive sports toward a reformulation of the self-serving bias. Journal of Sport Psychology, 6(2), 184-196.
14. Mc Auley, E. ve Gross, J. B. (1983). Perceptions of causality in sport: an application of the causal dimension scale. Journal of Sport Psychology, 5(1), 72-76.
15. Rotter, J. B. (1966). Generalized expectations for Internal versus external control reinforcement. Psychologial Monographs, 80(1), 1-28.
16. Şahin M. (2002) Beden eğitimi ve sporda temel kavramlar sözlüğü (1. Baskı). Ankara: Nobel Yayın Dağıtım.
17. Tenenbaum, G., Furst, D. ve Weingarten, G. (1984). Attribution of Causality in Sport Event: Validation of the Wingate Sport Achievement Responsibility Scale. Journal of Sport Psychology, 6(4), 430-439.