Investigation of The Relationship Between Emotional Intelligence and Conflict Management Approach in Sport Businesses

Abstract

The aim of this study is to investigate the relationship between emotional intelligence and conflict management approaches in sports businesses. There search is designed with the descriptive and relational survey model which are the qualitative research methods. The research group consists of 212 participants (102 females, 110 males) working in different sport businesses in Istanbul selected with convenience sampling method, one of the non-random sampling methods. To collect to data demographic questions, 12-items Emotional Intelligence Scale (Demir, 2009) and 28-items Organizational Conflict Inventory (Gümüşeli, 1994) were used with the informed consent form. In addition to descriptive statistics, difference tests and pearson correlation analysis were used for data analysis. Scale subscale scores differ according to some demographic variables. Also; The relationship between emotional intelligence scale and organizational conflict inventory sub-dimensions were determined. A positive and low level relationship was found between the subscales of perception, understanding, using emotions and managing emotions which are the sub-dimensions of the emotional intelligence scale and the integration, compromising, dominating, reconciliation and avoidance sub-dimensions of the organizational conflict inventory (p<0.05). As a result, it can be said that there is a positive relationship between emotional intelligence and organizational conflict management. Correct management of conflicts in organizations will contribute to productivity and effectiveness, so employing people with high emotional intelligence is important.

Keywords

• Emotional intelligence
• Organizational conflict
• Conflict management approach
• Sports businesses

Spor İşletmelerinde Duygusal Zeka ve Çatışma Yönetimi Yaklaşımı İlişkisinin İncelenmesi

Abstract

Bu çalışmada spor işletmelerinde duygusal zeka ile çatışma yönetimi yaklaşımları arasındaki ilişkinin incelenmesi amaçlanmıştır. Araştırma, nicel araştırma yöntemlerinde yer alan tarama modellerinden ilişkisel tarama modelinde desenlenmiştir. Araştırmanın çalışma grubu, seçkisiz olmayan örnekleme yöntemlerinden kolayda örnekleme yöntemiyle belirlenmiştir. Çalışma grubunu, İstanbul’da faaliyet gösteren çeşitli spor işletmelerinde görev yapan 102 kadın 110 erkek olmak üzere toplam 212 katılımcı oluşturmaktadır. Araştırmada, katılımcılar tarafından oluşturulan kişisel bilgi formu ile 12 maddelik Duygusal Zeka Ölçeği (Demir, 2009) ve 28 maddelik Örgütsel Çatışma Envanteri (Gümüşeli, 1994) kullanılmıştır. Verilerin analizinde ise tanımlayıcı istatistiklerin yanı sıra, fark testleri ve Pearson korelasyon analizi yapılmıştır. Elde edile bulgulara göre; bazı demografik değişkenlerin ile ölçek alt boyutlarına katılım düzeylerinde anlamlı fark tespit edilmiştir. Ayrıca; duygusal zeka ölçeği ile örgütsel çatışma envanteri alt boyutları arasında ilişki tespit edilmiştir. Duygusal zeka ölçeğinin alt boyutları olan duyguları algılama, duyguları anlama, duyguları kullanma ve duyguları yönetme alt boyutları ile örgütsel çatışma envanterinin alt boyutları olan tümleştirme, ödün verme, hükmetme, uzlaşma ve kaçınma alt boyutları arasında genel olarak pozitif yönde ve düşük düzeyde ilişki tespit edilmiştir (p<0,05). Sonuç olarak duygusal zeka ile çatışma yönetimi arasında pozitif yönlü ilişki olduğu söylenebilir. İşletmelerde çatışmaların doğru yönetilebilmesi verimlilik ve etkinliğe katkı sağlayacaktır, dolayısıyla duygusal zekası yüksek insanların istihdamı önemlidir.

Keywords

• Duygusal zeka
• Örgütsel çatışma
• Çatışma yönetimi yaklaşımı
• Spor işletmeleri

References

1. Akkirman, A. D. (1998). Etkin çatışma yönetimi ve müdahale stratejileri, D.E.Ü. İ. İ. B. F. Dergisi, cilt 13, sayı 2, ss 1-11.
2. Barutçugil, İ. (2002). Organizasyonlarda Duyguların Yönetimi, Kariyer Yayıncılık, s.213, İstanbul.
3. Başoğul, C., & Özgür, G. (2016). Role of emotional intelligence in conflict management strategies of nurses. Asian Nursing Research.
4. Bolak, H., Öztürk, M. ve Işık, M., (2017). Milli Eğitim Bakanlığı’na Bağlı Ortaöğretim Kurumlarında Örgütsel Adalet ve Çatışma Yönetimi İlişkisi (Denizli Örneği), Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, Cilt 9, sayı 20, ss 69-73, ISSN 1309-1387.
5. Brody, L.R. Ve Hall, J.A., (1993). GenderandEmotion. Handbook of Emotions, M Levis, J Havilland (Ed), New York, GuilfordPress.
6. Campos, J., Barret, K., Lamp, M. (1983). Socialemotionaldevelopment, Handbook of Child Psychology: InfancyandDevelomentalPsychology, PH Mussen , New York, Wiley.
7. Caruso, D.R. and Salovey, P. (2004). The Emotionally Intelligent Manager: How to Develop and Use Four Key Emotional Skills of Leadership, Jossey-Bass, San Fransisco
8. Caruso, D.R. ve Salovey, P. (2010). Yönetimde Duygusal Zekâ, Crea Yayıncılık, Ankara.

9. Ceylan, A., Ergün, E. ve Alpkan, L. (2000). Çatışma Sebepleri ve Yönetimi, Doğuş Üniversitesi Dergisi, Sayı: 2, Ss 39-51.
10. Çağlar, İ. (2002). Organizasyonlarda Çatışma Yönetiminin Sektörlerarası Karşılaştırılması ve Çorum Örneği, Ticaret ve Turizm Eğitim Fakültesi Dergisi, Sayı 2, ss 31-50).
11. Demir, M (2010). Örgütsel Çatışma Yönetiminde Duygusal Zekanın Etkisi: Konaklama İşletmelerinde İşgörenlerin Algılamaları Üzerine Bir Araştırma, Doğuş Üniversitesi Dergisi, cilt 11, sayı 2, Ss 199-211.Dinçer Ö. ve Fidan Yahya (1996). İşletme Yönetimi, Beta Basım Yayın, İstanbul.
12. Demir, M. (2002). Konaklama İşletmelerinde İnsan Kaynakları Kapsamında İşgücü Devir Hızının Analizi; Muğla Bölgesi Örneği, Dokuz Eylül Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Turizm İşletmeciliği Anabilim Dalı Yüksek Lisans Tezi.
13. Demir, M. (2002). Konaklama İşletmelerinde İnsan Kaynakları Kapsamında İşgücü Devir Hızının Analizi; Muğla Bölgesi Örneği, Dokuz Eylül Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Turizm İşletmeciliği Anabilim Dalı Yüksek Lisans Tezi.
14. Edizler, G. (2010). İnsan Kaynakları Yönetiminde Duygusal Zeka Ölçüm ve Modelleri, Journal of Yaşar University Dergisi, Cilt: 18, Sayı. 5, s. 2970-2984.
15. Erkuş, A. ve Günlü, E. (2008). Duygusal Zekanın Dönüşümcü Liderlik Üzerine Etkisi, Dokuz Eylül Üniversitesi İşletme Fakültesi Dergisi, cilt:9, sayı. 2, s. 187-209.
16. Ertürk, M. (1994). Organizasyonlarda Çatışma, Çatışma Nedenleri, Çatışmanın Yönetimi ve Erciyes Üniversitesinde Bir Anket Uygulaması, Sayı 11, Ss 121-147.
17. Goleman, D. (1996). Emotional Intelligence: Why It Can Matter More Than IQ, London: Cox and Wyman.
18. Goleman, D. (2001). Duygusal Zeka, Varlık Yayınları, İstanbul.
19. Goleman, D. (2016). Duygusal Zeka Neden IQ’dan Daha Önemlidir?, Varlık Yayınları, b. 31, İstanbul.
20. Güllü, S. (2018). Lider Üye Etkileşiminin Çalışma Yaşam Kalitesi ile Üretkenlik Karşıtı İş Davranışları Üzerine Etkisinde Örgüt Sağlığının Aracılık Rolü: Spor İşletmeleri Örneği, İstanbul Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Spor Yönetim Bilimleri Anabilim Dalı Doktora Tezi, İstanbul.
21. Gümüşeli, A.İ. (1994). İzmir Ortaöğretim Okulları Yöneticilerinin Öğretmenler ile Aralarındaki Çatışmaları Yönetme Biçimleri. Yayınlanmamış Doktora Tezi. Ankara: Ankara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
22. Güney, F. (2009). Okul Yöneticilerinin Duygusal Zeka Düzeyleri İle Çatışma Yönetimi Stratejileri Arasındaki İlişki, Maltepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Eğitim Yönetimi ve Denetimi Anabilim Dalı Yüksek Lisans Tezi.
23. Hampton D., Summer C. ve Webber R., (1982). OrganizationalBehaviorandthePractice of Management, ScottForesmanCompany, Illinois.
24. Haviland, J. and Lelwica, M. (1987). The induced affect response. Developmental Psychology, 97-104. Vol. 23.
25. Hellriegel, D. ve Slocum, John., (1979). OrganizationalBehavior, 2nd Ed., West Publishing Co., s. 503.
26. Herece, F.G. (2016). Duygusal Zeka İle Tükenmişlik Arasındaki İlişki:Kamu Sektöründe Bir Uygulama, Çankaya Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü İşletme Anabilim Dalı Yüksek Lisans Tezi.
27. İşmen, E. (2001). Duygusal Zeka ve Problem Çözme, Marmara Üniversitesi Atatürk Eğitim Fakültesi Eğitim Bilimleri Dergisi, Sayı 13, Ss: 111-124.
28. İyigün, Öykü N. ve Çetin, C. (2012). Psikolojik Kontratın Örgütsel Sapma Üzerindeki Etkisi Ve İlaç Sektöründe Bir Araştırma. Öneri Dergisi. 10.37, 15-29.
29. Kara, A. (2015). Kurum Kültürünün Oluşturulmasında Duygusal Zekânın Önemi ve Çalışanların İş Performansına Etkisi, İstanbul Ticaret Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Yüksek Lisans Tezi.
30. Kavcar, B. (2011). Duygusal Zeka İle Akademik Başarı ve Bazı Demografik Değişkenlerin İlişkileri: Bir Devlet Üniversitesi Örneği, Ankara Üniversitesi Sosyal Bilimleri Enstitüsü İşletme Ana Bilim Dalı, Ankara, Doktora Tezi.
31. Koçak, R. (2002). Aleksitimi: Kuramsal Çerçeve Tedavi Yaklaşımları ve İlgili Araştırmalar, Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Dergisi, cilt: 35, sayı.1-2, s.183-212.
32. Koçel, T., ( 2015). İşletme Yöneticiliği, Beta Basım Yayım A.Ş., İstanbul, b.15, ss. 755-779, ISBN 978-605-333416-3.
33. Mayer, J. D., Salovey, P., Caruso, D. R. and Sitarenios, G. (2003). Measuring Emotional Intelligence With the MSCEIT V2.0. Emotion, 3, 97-105.
34. Mayer, J.D., Richard, D.R. and Barsade, S.G. (2008). Human Abilities: Emotional Intelligence, The Annual Review of Psychology, vol:59:507-536.
35. Mert, E. (2015)., Duygusal Zeka ve Çatışma Yönetimi Arasındaki İlişkinin İncelenmesi ve Bir Araştırma, Pamukkale Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü İşletme Anabilim Dalı Yüksek Lisans Tezi.
36. Mescon, Michael H., Albert, M. ve Khedouri, F., (1985). Management, HarperandRow, PublishersInc. New York, ss 524.
37. Miles, R., (1980). Macro OrganizationalBehavior, Goodyear Publishing Company, s. 123.
38. Özdemir, A.Y. ve Özdemir, A. (2007). Duygusal Zeka ve Çatışma Yönetimi Stratejileri Arasındaki İlişkilerin İncelenmesi: Üniversitede Çalışan Akademik ve İdaripersonel Üzerine Uygulama, Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, sayı.18, 393-410, E-ISSN 2667-4750.
39. Rahim M.A., Psenicka C. ve Polychroniou P. (2002). A model of emotional intelligence and conflict management strategıes: A study in seven countries. The International Journal of Organizational Analysis. 10 (4): 302–326.
40. Sharma, T. ve Sehrawat, A. (2014). Emotional Intelligence, Leadership and Conflict Management. Lambert Academic Publishing: Germany.
41. Sharma, T., & Sehrawat, A. (2014b). Emotional intelligence and conflict management: An empirical study in Indian context. International Journal of Engineering, Business and Enterprise Applications, 7(1),. 104-108.
42. Sökmen, A. ve Yazıcıoğlu, İ. (2005). Thomas Modeli Kapsamında Yöneticilerin Çatışma Yönetimi Stilleri ve Tekstil İşletmelerinde Bir Alan Araştırması, Ticaret ve Turizm Eğitim Fakültesi Dergisi, sayı 1.
43. Şahin, A. Emini, Filiz T. ve Ünsal, Ö. (2006). Çatışma Yönetimi Yöntemleri ve Hastane Örgütlerinde Bir Uygulama, Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, sayı 15, ss 553-568, ISSN 1302-1796.
44. Tarakçı, A. ve Kaya, H. (2009). Türk Özel Sektör Yöneticilerinin Çatışmaları Çözmede Kullandıkları Stiller ve Bu Stillerin Öz-Yeterlilik Algılamasıyla İlişkisi, 17. Ulusal Yönetim ve Organizasyon Kongresi, Eskişehir Osmangazi Üniversitesi İşletme Bölümü, ss 46-51.
45. Tunç, T. ve Kutanis, R. (2013). Benlik Saygısının Çatışma Yönetim Stilleri Üzerindeki Etkisi: Bir Üniversite Hastanesi Örneği, Hacettepe Sağlık İdaresi Dergisi, cilt 16, Sayı 1, Ss 21-42.
46. Türk, Z. ve Süngü, A. (2004). İşletmelerde Çatışma Yönetimi Yaklaşımı, Mevzuat Dergisi, sayı 75, ISSN 1306-0767.
47. Uysal, İ. (2004). Örgütsel Çatışma Yönetimi ve Türkiye Cumhuriyet Merkez Bankası’na Yönelik Bir Uygulama, Uzmanlık Yeterlilik Tezi.
48. Uzochukwu O.C., Orogbu L.O. ve Chidiebere O.M. (2016). Emotional Intelligence and Conflict Management in Selected Universities in South East Zone of Nigeria. Greener Journal of Business and Management Studies. 6 (3):77-93.
49. Ünsar, A.S. ve Dinçer, D. (2013). Duygusal Zekanın İşten Ayrılma Eğilimine Etkisi: Bir Alan Araştırması, Yalova Sosyal Bilimler Dergisi, No: 7, ss. 55-66.
50. Vashist, R., Singh, K. ve Sharma, S. (2018). Emotional Intelligence and its Relationship with Conflict Management and Occupational Stress: A Meta-Analysis. Pasific Business Review International. 11 (4):4.
51. Weisinger, H. (2000). Emotional Intelligence at Work, Jossey-Bass Publishers, ISBN 0-7879-0952-1, San Francisco.
52. Yaşlıoğlu, M.M., Pekdemir, I. ve Toplu, D. (2013). Duygusal Zeka ve Çatışma Yönetimi Yöntemleri Arasındaki İlişki ve Bu İlişkide Lider Üye Etkileşiminin Rolü, Yönetim Bilimleri Dergisi, cilt: 11, sayı.22, ss. 191-220.
53. Yu, C., Sardessai, R. M., Lu, J., & Zhao, J. (2006). Relationship of emotional intelligence with conflict management styles: an empirical study in China. International Journal of Management and Enterprise Development, 3(1/2): 19-29.