COVID-19 Salgınının Çocukların Boş Zaman Etkinliklerinde Yarattığı Değişimin Ebeveyn Görüşleriyle Değerlendirilmesi

Öz

Bu araştırmanın amacı, COVID-19 küresel salgınının çocukların boş zaman etkinliklerinde yarattığı değişimi belirlemektir. Hedefleri ise meydana gelen değişimde ebeveynlerin etkisi ile salgının yarattığı değişimin çocukların gelecek yaşantılarında meydana getirebileceği etkileri belirlemek ve olumsuz etkilerin nötrleştirilmesi için çözüm önerileri sunmaktır. Çalışmada, salgın öncesinde ve salgın sonrasında oluşan birçok durumun birbiriyle olan ilişkilerinin derinlemesine açığa çıkarılması amaçlandığından analiz birimi olarak nitel araştırma yöntemlerinin bütüncül çoklu durum deseni kullanılmıştır. Veriler, araştırmacı tarafından geliştirilen yarı yapılandırılmış soruların bulunduğu görüşme formu kullanılarak Google formlar sistemi üzerinden salgın sürecinde alınan kararlara uygun olarak 32 katılımcıdan yazılı olarak toplanmış ve içerik analizine tabi tutularak yorumlanmıştır. Araştırma neticesinde katılımcılar, salgın döneminde salgın öncesi döneme göre çocukların hareketliliğinde ve sosyalleşmelerinde azalma görüldüğünü ve bu azalmanın çocukların kişilik ve karakter gelişimlerinde olumsuzluklara yol açabileceğini ifade etmektedir. Salgınla birlikte hasta olma korkusunun çocukları ileri düzeyde etkilediği, tedbirlere uyularak kontrollü sosyal hayata geçilmesinin çocuklarda oluşan olumsuz etkileri önlemede yardımcı olabileceği ve salgın sonrasında çocuklarda oluşan olumsuz etkilerin en aza indirilerek sosyal yaşama adaptasyon sağlamada aile desteğinin önemli olduğu sonuçlarına ulaşılmaktadır.

Anahtar Kelimeler

• Pandemide boş zaman
• Pandemi ve çocuk
• Çocuk ve rekreasyon

Evaluation of the Changes in the Way of Spending Leisure Time of Children in the COVID-19 Epidemic with the Views of Parents

Abstract

The purpose of this research is to identify the change in children's leisure activities caused by the COVID-19 pandemic. The objectives of this study are to determine the effects that the change caused by the effect of the parents and the change caused by the epidemic in the change that occurs on the future lives of children and offer solutions to neutralize the negative effects. In the study, the holistic multi-case design of qualitative research methods was used as the unit of analysis because it is aimed to reveal the interrelationships between pre-epidemic, epidemic process and post-epidemic situations in depth. The data were collected from 32 participants in accordance with the decisions taken during the epidemic process through the Google forms system using an interview form with semi-structured questions developed by the researcher and interpreted by subjecting them to content analysis and interpreted by subjecting to content analysis. As a result of the research, the participants stated that there was a decrease in the mobility and socialization of children during the epidemic period compared to the pre-epidemic period, and this decrease may lead to negativity in children's personality and character development. It is concluded that the fear of getting sick with the epidemic affects children at an advanced level, adopting a controlled social life by following the precautions can help prevent negative effects on children, and family support is important in adapting to social life by minimizing the negative effects on children after the epidemic.

Keywords

• Leisure time in pandemic
• Pandemic and child
• Child and recreation

References

1. 1. Aydoğdu, F. ve Dilekmen, M. (2018). İlkokul öğrencilerinin anneleriyle geçirdikleri boş zamanların annelerin görüşlerine göre incelenmesi. Sakarya Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 19(35), 49-63.
2. 2. Aytaç, Ö. (2002). Boş zaman üzerine kuramsal yaklaşımlar. Fırat Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 12(1), 231-260.
3. 3. Aytaç, Ö. (2005). Kapitalizm ve boş zaman. Eskişehir Osmangazi Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 6(1), 1-22.
4. 4. Baltacı, A. (2017). Nitel veri analizinde miles-huberman modeli. Ahi Evran Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi (AEÜSBED), 3(1), 1-15.
5. 5. Başaran, M. ve Aksoy, A. B. (2020). Anne-babaların korona-virüs (COVID-19) salgını sürecinde aile yaşantılarına ilişkin görüşleri. Uluslararası Sosyal Araştırmalar Dergisi, 71(13), 668-678.
6. 6. Gümüşgül, O. ve Aydoğan, R. (2020). Yeni tip koronavirüs-COVID-19 kaynaklı evde geçirilen boş zamanların ev içi rekreatif oyunlar ile değerlendirilmesi. Spor Eğitim Dergisi, 4(1), 107-14.
7. 7. Hatun, O., Dicle, A. N. ve Demirci, İ. (2020). Koronavirüs salgınının psikolojik yansımaları ve salgınla başa çıkma. Turkish Studies, 15(4), 531-554.
8. 8. Işık, A. (2020). Koronavirüs (COVID-19) salgını döneminde ailede krize müdahale. Akademia Doğa ve İnsan Bilimleri Dergisi, 6(1), 1-9.

9. 9. Karaküçük, S. ve Gürbüz, B. (2007). Rekreasyon ve kent(li)leşme. Ankara: Gazi Kitabevi.
10. 10. Karaoğlu, B., Turan, M. B. ve Koç, K. (2018, 28 June-1 July). Aile yanında yaşayan ve yaşamayan çocukların rekreasyonel etkinliklere katılımlarının önündeki engellerin bazı değişkenlere göre incelenmesi. ERPA International Congresses on Education’a sunulan bildiri. İstanbul / Turkey.
11. 11. Küçük, V. ve Koç, H. (2003). Psiko-Sosyal gelişim süreci içersinde insan ve spor ilişkisi. Dumlupınar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, (9), 1-11. https://dergipark.org.tr/en/pub/dpusbe/issue/4751/65276 10 Kasım 2020 tarihinde erişilmiştir.
12. 12. Küçük-Biçer, B. ve İlhan, M. N. (2020). COVID-19’un çocukların sağlığı üzerine etkisi. Gazi Sağlık Bilimleri Dergisi, (Özel Sayı), 103-111.
13. 13. Marshall, C. ve Rossman, G. B. (2014). Designing qualitative research. New York: Sage.
14. 14. Mart, M. ve Kesicioglu, O. S. (2020). COVID-19 pandemi sürecinde ailelerin evde oyun oynamaya ilişkin görüşleri. Turkish Studies, 15(4), 945-958.
15. 15. Meydanlıoğlu, A. (2015). Çocuklarda fiziksel aktivitenin biyopsikososyal yararları. Psikiyatride Güncel Yaklaşımlar Dergisi, 7(2), 125-135.
16. 16. Miles, M, B. ve Huberman, A. M. (1994). Qualitative data analysis: an expanded sourcebook (2nd ed). Thousand Oaks, CA: Sage.
17. 17. Muslu, M. ve Gökçay, G. F. (2019). Teknoloji bağımlısı çocuklarda obeziteye neden olan risk faktörleri. Gümüşhane Üniversitesi Sağlık Bilimleri Dergisi, 8(2), 72-79.
18. 18. Mustafaoğlu, R., Zirek, E., Yasacı, Z. ve Razak-Özdinçler, A. (2018). Dijital teknoloji kullanımının çocukların gelişimi ve sağlığı üzerine olumsuz etkileri. Addicta: The Turkish Journal on Addiction, 5, 227–247.
19. 19. Öztürk, M. S., Yılmaz, N., Demir-Erbil, D. ve Hazer, O. (2020). COVID-19 pandemi döneminde hanehalkındaki çatışma ve birlik-beraberlik durumunun incelenmesi. Turkish Studies, 15(4), 295-314.
20. 20. Öztürk, Y. ve Tecimen, M. (2017). Halkın boş zaman değerlendirme alışkanlıkları: Çankırı örneği. Yönetim, Ekonomi ve Pazarlama Araştırmaları Dergisi, 1(2), 1-14.
21. 21. Pala, A. ve Kolayiş, H. (2012). Farklı bölgelere göre 11-15 yaş grubu çocukların rekreatif faaliyetlerinin karşılaştırılması. Uluslararası İnsan Bilimleri Dergisi, 9(1), 1007-1016.
22. 22. Şahbudak, B. ve İnal-Emiroğlu, N. (2020). Çocuk ve ergenlerde COVID-19 Salgını ve duygudurum bozuklukları birlikteliği. Çocuk ve Gençlik Ruh Sağlığı Dergisi, 27(2), 59-63.
23. 23. Türk, A., Ak-Bingül, B. ve Ak, R. (2020). Tarihsel süreçte yaşanan pandemilerin ekonomik ve sosyal etkileri. Gaziantep University Journal of Social Sciences, Özel Sayı, 612-632.
24. 24. Uslu, S., Karavelioğlu, M.B. ve Gümüşgül, O. (2020). Geleneksel rekreatif oyunlar: yeni koronavirüs (COVID-19) salgını sürecinde boş zaman değerlendirme önerileri. Spor ve Rekreasyon Araştırmaları Dergisi, 2(Özel sayı 1), 14-25.
25. 25. Ünsal, A. (1998). Çocuk istismar ve ihmalinde önemli bir etmen olarak aile. Ege Üniversitesi Hemşirelik Fakültesi Dergisi, 14(3), 301-315.
26. 26. Üstün, Ç. ve Özçiftçi, S. (2020). COVID-19 pandemisinin sosyal yaşam ve etik düzlem üzerine etkileri: bir değerlendirme çalışması. Anadolu Kliniği Tıp Bilimleri Dergisi Özel Sayısı, 25(1), 142-153.
27. 27. Üzümcü, H. E. (2017). Ebeveynlerin çocuklarının boş zamanlarını organize etme tutumları üzerine sosyolojik bir inceleme: İstanbul’da bir saha çalışması (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Eskişehir Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Eskişehir.
28. 28. Vural, H. ve Yılmaz, S. (2018). Ortaokul öğrencilerinin mekana bağlı serbest zaman aktivite tercihleri ve rekreasyonel eğilimleri. Türk Tarım ve Doğa Bilimleri Dergisi, 5(4), 424-432.
29. 29. Yıldırım, A. ve Şimşek, H. (2018). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri (11. Baskı). Ankara: Seçkin Yayıncılık.
30. 30. Yüksek-Usta, S. ve Gökcan, H. N. (2020). Çocukların annelerinin gözünden Covid-19. International Journal of Social Sciences and Education Research, 6(2), 187-206.