Resmi Eğitim Kurumlarında Görev Yapan Öğretmenlerin Pandemi Döneminde Uzaktan Eğitim Sürecine İlişkin Görüşlerinin İncelenmesi

Öz

Dünya genelinde 2019 yılı başlarında yayılma gösteren ve 2020 yılının ilk aylarında tüm ülkeler için bir tehdit haline gelen Covid-19 virüs salgını dolayısıyla yüz yüze eğitimden uzaktan eğitime geçiş tüm ülkelerde olduğu gibi Türkiye’de de mecburi bir hal almıştır. Salgın sürecinde özellikle sürecin aniden krize dönüşmesi ve alınan önlemlerin akabinde uzaktan eğitim sürecinin yönetimi, derslerin yapılması ve değerlendirme gibi aşamalarda çeşitli zorluklar ortaya çıkmıştır. Bu bağlamda pandemi sürecinde televizyon, tablet, bilgisayar ve cep telefonu gibi araçlarla gerçekleştirilen uzaktan eğitim süreci hem eğitim yöneticileri, hem öğrenciler hem de öğretmenler için yeni bir seyir izlemektedir. Bu araştırmanın amacı uzaktan eğitim sürecinde resmi eğitim kurumlarında görev yapmakta olan öğretmenlerin görüşlerinin eğitim, yönetim, teknolojik altyapı, fiziksel şartlar ve psiko-sosyal şartlar açısından incelenmesidir.

Anahtar Kelimeler

• Pandemi
• öğretmen
• uzaktan eğitim
• görüş

Kaynakça

1. Ağır, F. (2007). Özel okullarda ve devlet okullarında çalışan ilköğretim öğretmenlerinin uzaktan eğitime karşı tutumlarının belirlenmesi. Yüksek Lisans Tezi, Balıkesir Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, Balıkesir.
2. Arabacı, S. (2020). Öğretmenlerin uzaktan eğitim algisi ve öğrencilerin uzaktan eğitime yönelik tutumları. Yüksek Lisans Tezi, Erzincan Binali Yildirim Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, Erzincan.
3. Brackett, M.A., Bailey, C.S., Hoffmann, J.D., Simmons, D.N. (2019). RULER: A theory- driven, systemic approach to social, emotional, and academic learning. Educational Psychologist, 54(3), 144-161.
4. Çok, C. (2021). Öğretmenlerin uzaktan eğitime ilişkin öz-yeterlik algısı ve pandemi sürecinde uzaktan eğitimde karşılaştıkları engeller. Yüksek Lisans Tezi, Van Yüzüncü Yıl Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Van.
5. Eker, A.A. (2023). Ortaokul öğretmenlerinin pandemide hastalanma kaygı düzeylerinin ve pandemi sürecinde çevrimiçi ve yüz yüze eğitime yönelik görüşlerinin incelenmesi. Yüksek Lisans Tezi, Çukurova Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Adana.
6. Horzum, M.B., Albayrak, E., Ayvaz, A. (2012). Sınıf öğretmenlerinin hizmet içi eğitimde uzaktan eğitime yönelik inançları. Ege Eğitim Dergisi, 13(1), 56–72
7. İşman, A. (2011). Uzaktan eğitim. Pegem Akademi Yayıncılık, Ankara.
8. Jones, S.M., Doolittle, E.J. (2017). Social and emotional learning: Introducing the issue. The Future of Children, 3-11. https://doi.org/10.1016/j.ajp.2020.102077

9. Kaya, Z. (2002). Uzaktan eğitim. (1. Baskı). Pegem Akademi.
10. Öktem, Ü. (2005). Fenomenoloji ve Edmund Husserl'de Apaçıklık (Evidenz) Problemi. Ankara Üniversitesi Dil ve Tarih-Coğrafya Fakültesi Dergisi, 45(1), 27-55.
11. Özbay, Ö. (2015). Dünya’da ve Türkiye’de uzaktan eğitimin güncel durumu. Uluslararası Eğitim Bilimleri Dergisi 4, 377-394.
12. Sönmez, V., Alacapınar F.G. (2016). Örneklendirilmiş bilimsel araştırma yöntemleri. Anı Yayıncılık, Ankara.
13. Tunç-Toptaş, H. (2022). Pandemi sürecinde uzaktan eğitim veren öğretmenlerin öz-yeterlik algıları ile uzaktan eğitim tutumları arasındaki ilişkinin incelenmesi. Yüksek Lisans Tezi, Eskişehir Osmangazi Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Eskişehir.
14. Uşun, S. (2006). Uzaktan eğitim. Nobel Akademik Yayıncılık, Ankara.
15. Yalın, H.İ. (2020). Öğretim teknolojileri ve materyal geliştirme. (19.baskı). Nobel Akademik Yayıncılık, Ankara.
16. Yıldırım, A., Şimşek, H. (2013). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri. Seçkin Yayıncılık, İstanbul.