İlkokul Matematik Öğretiminde Bireysel ve Sınıf Tabanlı Dijital Teknoloji Kullanımının Etkililiği: Bir Meta-Analiz Çalışması

İlkokul matematik öğretiminde dijital teknolojinin bireysel ve sınıf tabanlı olarak kullanımıyla sıklıkla karşılaşılmaktadır. Dijital teknolojinin bu iki farklı kullanımının etkililiği hakkında belirli bir kanıya varılamamıştır. Bu bağlamda araştırmada, ilkokul matematik öğretiminde bireysel ve sınıf tabanlı dijital teknoloji kullanımının akademik başarı üzerindeki etkilerini karşılaştırmak amaçlanmıştır. Araştırmada meta-analiz yöntemi kullanılmıştır. Araştırmada seçilen veri tabanlarından ulaşılan ve dâhil edilme ölçütlerini sağlayan 18 çalışma incelenmiştir. Bu çalışmalardan 23 etki büyüklüğü hesaplanmıştır. Araştırmaya sadece Türkiye’de gerçekleştirilen çalışmalar dâhil edilmiştir. Belirlenen araştırmalara ait veriler, oluşturulan bir kodlama formu yardımıyla kodlanmıştır. Araştırmanın verileri rastgele etkiler modeline göre ve Hedges’ g katsayısı temelinde hesaplanmıştır. Araştırmanın verilerinin analizi Comprehensive Meta-Analysis programı ile yapılmıştır. Elde edilen bulgulara göre ilkokul matematik öğretiminde akademik başarı üzerinde bireysel dijital teknoloji kullanımının etki büyüklüğü g=1.725, sınıf tabanlı dijital teknoloji kullanımının etki büyüklüğü ise g=1.613’tür. Bulgulara göre ilkokul matematik öğretiminde akademik başarının artırılmasında hem bireysel hem de sınıf tabanlı dijital teknoloji kullanımının çok yüksek düzeyde etkiye sahip olduğu söylenebilir. Etki büyüklükleri arasındaki fark çok az olsa da akademik başarının artırılmasında bireysel dijital teknoloji kullanımının sınıf tabanlı dijital teknoloji kullanımdan daha etkili olduğu görülmektedir. Elde edilen bulgular ışığında ilkokul matematik öğretiminde akademik başarının artırılmasında bireysel ya da sınıf tabanlı dijital araç kullanımı önerilebilir.

Individual and classroom-based digital technology use in primary mathematics teaching is a common practice. However, a definite conclusion on the effectiveness of these two different digital technology uses has not been reached yet. Accordingly, the current study aims at comparing the effects of individual and classroom-based digital technology use in primary mathematics teaching on academic achievement. For this purpose, a meta-analysis study was designed. Studies were selected by searching for the pre-determined keywords in the pre-determined databases. A total of 18 studies met the study criteria. Twenty-three different effect sizes were obtained from these studies. Only studies conducted in Turkey were examined. The data obtained from these studies were coded using a coding sheet prepared by the authors. The effect sizes were calculated by Hedges' g measure using the random effects model. The data were analyzed by a Comprehensive Meta-Analysis program. The analysis results indicated that the effect size of individual and classroom-based digital technology uses in primary mathematics teaching on academic achievement is g=1.725 and g=1.613, respectively. Based on these findings, it can be argued that both individual and classroom-based digital technology use have a very high impact on increasing mathematics achievement in primary schools. Although the difference in effect sizes is minor, individual digital technology use was found to be more effective than classroom-based digital technology use. Using the findings of the current study, the use of individual and classroom-based digital tools can be recommended to increase academic achievement in primary mathematics.