Geçmişten günümüze Türk eğitim sisteminde öğretmen yetiştirme
Abstract
21. yüzyıl, bilim ve teknolojide yaşanan gelişmelere paralel olarak toplumsal yaşamda da birçok gelişmeyi beraberinde getirmiş; toplumsal süreklilik için bilgiyi üreten, paylaşan, rekabet edebilen ve demokratik değerleri içselleştiren nitelikli insan gücünü zorunlu kılmıştır. Nitelikli insan yetiştirmek nitelikli bir eğitimi gerektirmektedir. Nitelikli eğitim hiç şüphesiz nitelikli öğretmenle mümkündür. Bu nedenle değişen ihtiyaçlar doğrultusunda öğretmenlik mesleği, önemi, yeterlikleri ve rolleri her toplumda güncelliğini koruyan en temel eğitim konularıdır. Öğretmen yetiştirme bu nedenle eğitim sistemimizin en öncelikli çözüm bekleyen sorun alanlarından birisi olmuştur ve olmaya devam etmektedir. Betimsel tarama niteliğindeki bu çalışmada, Türkiye’de öğretmen yetiştirme konusu incelenmiş, eğitim sistemimizin bir sorunsalı haline gelen öğretmen yetiştirme sürecine tarihsel gelişimi içerisinde bakılarak bu günkü öğretmen yetiştirme uygulamalarımızın sorunları ortaya konmuş ve çözüm önerileri geliştirilmiştir. Bu amaçla “Öğretmen yetiştirme uygulamalarında geçmişten günümüze neler olmuştur?” sorusu cevaplandırılmıştır. Elde edilen bulgular dikkate alınarak yorumlar, analizler yapılmış ve daha sonra günümüz öğretmen yetiştirme uygulamalarındaki sorunlar hem niceliksel hem de niteliksel açılardan açıklanmaya ve bir takım öneriler sunulmaya çalışılmıştır.
Keywords
Öğretmen Yetiştirme, Öğretmenliğe Kaynaklık Eden Fakülteler, Yeniden Yapılandırma
References
- Abazaoğlu, İ., Yıldırım, O. ve Yıldızhan, Y. (2014). “Türkiye'nin Öğretmen Profili” Turkish Studies - International Periodical For The Languages, Literature and History of Turkish or Turkic Volume 9/2 Winter 2014, p. 1-20 Ankara-Turkey.
- Abazaoğlu, İ., Yıldırım, O. ve Yıldızhan, Y. (2015). “Okul Öncesi Öğretmenliğine İlişkin Genel Bir Bakış” JRET (journal of Research in Education and Teaching) Eğitim ve Öğretim Araştırmaları Dergisi, Şubat 2015, Cilt: 4 Sayı:1
- Aksu, S. (2003). “Viyolonsel Tekniğinde İleri Düzey Etütlerin Yazarları ve 20 Etüt Çözümlemesi” Yüksek Lisans Tezi, Dokuz Eylül Üniversitesi, Güzel Sanatlar Enstitüsü, İzmir.
- Akyüz, Y. (1996). “Anaokullarının Türkiye’de Kurulu ve Gelişim Tarihçesi”, Millî Eğitim Dergisi, Sayı: 132.
- Akyüz, Y. (1999).Türk Eğitim Tarihi (Başlangıçtan 1999’a).İstanbul: Kültür Üniversitesi Yayınları.
- Altunya, N. ve Başaran, İ. E. (2000). Kuruluşunun 50. Yılında Köy Enstitüleri. Ankara: Eğit- Der Yayınları 2.
- Arslan, M. (2000). “Eğitimde Verimlilik”, MPM Yayınları Anahtar Gazetesi (Eylül sayısı), s.8, Ankara.
- Başal, H. A. (1998). Okul Öncesi Eğitime Giriş , Bursa: Uludağ Üniversitesi Basımevi.
- Bilir, Ş., Arı, M., Gönen, M., Üstün, E. ve Pekçalayan, N. (1998). Okul Öncesi Eğitimcisinin Rehber Kitabı, Ankara.
- Bursalıoğlu, Z. (1994) Okul Yönetiminde Yeni Yapı ve Davranış. PEGEM Yayınları. No:9, Ankara