Farklı Alanlarda Çalışan Fizyoterapistlerde Mesleğe Bağlı Kas İskelet Sistemi Yaralanmaları, Yorgunluk ve Tükenmişlik Düzeyleri Arasındaki İlişkinin İncelenmesi

Abstract

Amaç: Fizyoterapistler, yoğun fiziksel ve psikolojik efor ile çalışan sağlık profesyonellerindendir. Çalışmamızda; farklı alanlarda çalışan fizyoterapistlerde mesleğe bağlı kas iskelet yaralanmaları, yorgunluk ve tükenmişlik düzeyleri arasındaki ilişkinin incelenmesi amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntem: Çalışmamıza Türkiye Fizyoterapistler Derneği (TFD)’ne bağlı fizyoterapistler, gönüllülük esasına göre dahil edilerek, Google Forms aracılığıyla yaralanma varlığı ve bölgesi sosyodemografik form üzerinden sorgulanmış, yorgunluk Yorgunluk Şiddet Ölçeği (YŞÖ), tükenmişlik düzeyleri ise Maslach Tükenmişlik Ölçeği (MTÖ) ile değerlendirilmiştir. Bulgular: Çalışmamıza, devlet hastanesi (n=43), özel hastane (n=54) ve özel eğitim ve rehabilitasyon merkezi (n=53) olmak üzere üç ayrı gruptan toplam 150 fizyoterapist dahil edilmiştir. Katılımcıların yaş ortalaması 28,00±3,88 olup, çalışma yılı ortalaması 4,54±2,98’dir. Kas iskelet sistemi yaralanma varlığı ile YŞÖ ve MTÖ arasında anlamlı ilişki bulunmamıştır (p˃0,05). YŞÖ ile MTÖ alt başlıkları arasında zayıf düzey istatistiksel olarak anlamlı ilişki bulunmuştur (p<0,05). Gruplar arası kas iskelet yaralanması ve YŞÖ’de istatiksel olarak anlamlı fark bulunmazken, MTÖ-Duyarsızlaşma alt başlığında istatistiksel olarak anlamlı farklılık olduğu belirlenmiştir (p<0,05). Sonuç: Çalışmamız sonucunda farklı alanlarda çalışan fizyoterapistlerde yorgunluk artarken tükenmişliğin de arttığı gözlemlenirken; kas iskelet sistemi yaralanmaları ile yorgunluk ve tükenmişlik arasında ilişki bulunamamıştır. Bu faktörlerin dikkate alınması ile fizyoterapistler için hatırlatıcı ergonomi seminerlerinin düzenlenmesi ve çalışma şartlarına yönelik stratejilerin iyileştirilmesi, etkin hizmet sunma açısından önemlidir.

Keywords

• yaralanma
• yorgunluk
• tükenmişlik

Investigation of The Relationship Between Work-Related Musculoskeletal Injuries, Fatigue and Burnout Levels in Physiotherapists Working in Different Fields

Abstract

Objectives: Physiotherapists are health professionals who work with intense physical and psychological effort. In our study, it was aimed to examine the relationship between work-related musculoskeletal injuries, fatigue and burnout levels in physiotherapists working in different fields. Materıals and Methods: Physiotherapists affiliated to the Turkish Physiotherapists Association (TFD) were included in our study on a voluntary basis. The presence and region of injury were questioned through the sociodemographic form, fatigue levels were evaluated with the Fatigue Severity Scale (FSS), and burnout levels were evaluated with the Maslach Burnout Inventory (MBI) via Google Forms. Results: A total of 150 physiotherapists from three different groups, public hospital (n=43), private hospital (n=54) and special education and rehabilitation center (n=53), were included in our study. The mean age of the participants was 28.00±3.88, and the mean working year was 4.54±2.98. There was no significant relationship between the presence of musculoskeletal injury with FSS and MBI (p˃0.05). A weak level statistically significant correlation was found between the sub-headings of FSS and MBI (p<0.05). While there was no statistically significant difference between the groups in musculoskeletal injury and FSS, it was determined that there was a statistically significant difference in the sub-headings of MBI-Depersonalization (p<0.05). Conclusion: As a result of our study, it was observed that with the increase in fatigue level burnout level also increase in physiotherapists working in different fields. There was no relationship between musculoskeletal injuries, fatigue, and burnout level. Considering these factors, organizing seminars for physiotherapists to reminder ergonomic strategies and improving strategies for working conditions are important in terms of providing effective service.

Keywords

• injuries
• fatigue
• burnout

References

1. Armutlu, K., Korkmaz, N.C., Keser, I., Sümbüloğlu, V., Akbıyık, D. İ., Güney, Z. ve diğerleri. (2007). The validity and reliability of the Fatigue Severity Scale in Turkish multiple sclerosis patients. International Journal of Rehabilitation Research, 30(1), 81-85.
2. Arslan, İ., & Atıcı, E. (2019). Fizyoterapistlerin iş yüküne bağlı kas-iskelet sistemi yaralanmalarının sağlık hizmeti sunumu üzerine etkileri. Düzce Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü Dergisi, 9(2), 76-85.
3. Bejer, A., Domka-Jopek, E., Probachta, M., Lenart-Domka, E. & Wojnar, J. (2019). Burnout syndrome in physiotherapists working in the Podkarpackie province in Poland. Work, 64(4), 809-815.
4. Beynon C, & Reilly T. (2002). Epidemiology of musculoskeletal disorders in a sample of British nurses and physiotherapists. In: Reilly T, ed. Musculoskeletal Disorders in Health-Related Occupations (pp. 63-85). Amsterdam: IOS Press.
5. Campo, M., Weiser, S., Koenig, K.L. & Nordin, M. (2008). Work-related musculoskeletal disorders in physical therapists:a prospective cohort study with1-year follow-up. Physical Therapy, 88(5), 608-619.
6. Cromie, J. E., Robertson, V. J. & Best, M. O. (2000). Work-related musculoskeletal disoders in pysical therapists: prevalence, severity, risks and responses. Physical Therapy, 80(4), 336-351.
7. Der, S. (2018). Özel eğitim merkezinde çalışan fizyoterapistler ile tıp merkezi veya fizik tedavi dal merkezlerinde çalışan fizyoterapistlerin mesleki tükenmişlik ve iş doyum düzeylerinin karşılaştırılması. [Yayımlanmamış yüksek lisans tezi, Haliç Üniversitesi]. YÖK Ulusal Tez Merkezi.
8. Ergin, C. (1999, 22, Eylül) Doktor ve hemşirelerde tükenmişlik ve Maslach Tükenmislik Ölceği’nin uyarlanması. [Sözel Sunum]. VII. Ulusal Psikoloji Kongresi, Ankara, Türkiye.

9. Etöz, S. D. (2010). Sağlık reformu 1980-2010. Kamu Yönetimi Çalışmaları, 148.
10. Galinsky, T., Waters, T. & Malit, B. (2001). Overexertion injuries home health care workers and the need for ergonomics. Home Health Care Services Quarterly, 20(3), 57-73.
11. Gates, M., Wingert, A., Featherstone, R., Samuels, C., Simon, C. & Dyson, M. P. (2018). Impact of fatigue and insufficient sleep on physician and patient outcomes: a systematic review. BMJ Open, 8(9). doi: 10.1136/bmjopen-2018-021967
12. Glover, W., McGregor, A., Sullivan, C. & Hague, J. (2005). Work-related musculoskeletal disorders affecting members of the Chartered Society of Physiotherapy. Physiotherapy, 91(3), 138–147.
13. González-sáncHez, B., López-ArzA, M. V. G., MontAnero-Fernández, J., Varela-Donoso, E., Mansilla-Rodriguez, J. & Mingote-Adan, J. C. (2017). Burnout syndrome prevalence in physiotherapists. Revista da Associacao Medica Brasileira, 63(4), 361-365.
14. Güler, Y., Şengül, S., Çalış, H., & Karabulut, Z. (2019). Burnout syndrome should not be underestimated. Revista da Associacao Medica Brasileira, 65(11), 1356-1360.
15. Holder, N. L., Holly, A., Clark, H. A., DiBlasio, J. M., Hughes, C. L., Scherpf, J. W. ve diğerleri. (1999). Cause, prevalence, and response to occupational musculoskeletal injuries reported by physical therapists and physical therapist assistants. Physical therapy, 79(7), 642-652.
16. Kalınkara, V. & Kalaycı, I. (2018). Sağlık kurumlarında çalışan personelin iş stresi, yorgunluk ve tükenmişlik ilişkisi. Mühendislik Bilimleri ve Tasarım Dergisi, 6, 125–136.
17. Kayıhan, H. (1999, 26-28, Kasım). Çalışma yerinin ergonomik analizi ve fizyoterapistlerde risk faktörleri. [Sözel Sunum]. Sağlık Çalışanlarının Sağlığı I. Ulusal Kongresi, Ankara, Türkiye.
18. Krupp, L. B., LaRocca, N. G. & Muir-Nash, J. (1989). The Fatigue Severity Scale: application to patients with multiple sclerosis and systemic lupus erythematosus. Archives of Neurology, 46(10), 1121-1123.
19. Lyons, K. J., Lapin, J. & Young, B. (2003). A study of job satisfaction of nursing and allied health graduates from a Mid-Atlantic university. Journal of Allied Health, 32(1), 10-17.
20. Maslach, C. & Jackson, S. E. (1981). The measurement of experienced burnout. Journal of Occupational Behaviour, 2(2), 99-113.
21. Morrow, G. R., Shelke, A. R., Roscoe, J. A., Hickok, J. T. & Mustian, K. (2005). Management of cancer-related fatigue. Cancer Investigation, 23(3), 229-239.
22. Nordin, M., Leonard, J. H. & Chuen, N. (2011). Work-related injuries among physiotherapists inpublic hospitals—a Southeast Asian picture. Clinics Sao Paulo Brazil, 66(3), 373-378.
23. Oğuzcan, M. Ş., Gür, G. & Karaman, G. T. (2011) Diş hekimlerinde kas ve iskelet sisteminde görülen mesleki dejenerasyonların analizi. European Annals of Dental Sciences, 38(1), 7-13.
24. Öksüz, Ç. (2003). Fizyoterapistlerde kas iskelet sistemi ile ilgili fonksiyonel çalışma kapasitesinin incelenmesi. [Yayınlanmamış yüksek lisans tezi, Hacettepe Üniversitesi]. YÖK Ulusal Tez Merkezi.
25. Pavlakis, A., Raftopoulos, V. & Theodorou, M. (2010). Burnout syndrome in Cypriot physiotherapists: a national survey. BMC Health Services Research, 10, 63. doi: 10.1186/1472-6963-10-63
26. Rahman, H. A., Abdul-Mumin, K. & Naing, L. (2017). Psychosocial factors, musculoskeletal disorders and work-related fatigueamongst nurses in Brunei: structural equation model approach. International Emergency Nursing, 34, 17-22.
27. Salik, Y. & Özcan, A. (2004). Work-related musculoskeletal disorders: a survey of physical therapists in Izmir Turkey. BMC Musculoskeletal Disorders, 18(5), 1- 7.
28. Shirom, A., Nirel, N. & Vinokur, A. D. (2010). Work hours and caseloadas predictors of physician burnout: the mediating effects by perceived workload and by autonomy. Applied Psychology: An International Review, 59(4), 539–565. doi: 10.1111/j.1464-0597.2009.00411.x
29. Sorour, A. S. & El-Maksoud, M. M. A. (2012). Relationship between musculoskeletal disorders, job demands, and burnout among emergency nurses. Advanced Emergency Nursing Journal, 34(3), 272–282.
30. Tekeli, H. (2009). Farklı alanlarda çalışan fizyoterapistlerde mesleğe bağlı kas iskelet sistemine ait problemlerin değerlendirilmesi. [Yayınlanmamış yüksek lisans tezi, Hacettepe Üniversitesi]. YÖK Ulusal Tez Merkezi.
31. Tunç, P. (2008). Sağlık çalışanlarında kas iskelet sistemi bozuklukları ile ilgili yaşam kalitesini etkileyen faktörler. [Yayınlanmamış yüksek lisans tezi, Başkent Üniversitesi]. YÖK Ulusal Tez Merkezi.
32. Ünal, S., Karlıdağ, R. & Yoloğlu, S. (2001). Hekimlerde tükenmişlik ve iş doyumu düzeylerinin yaşam doyumu düzeyleri ile ilişkisi. Klinik Psikiyatri, 4, 113-118.
33. Wrzesinska, M., Rasmus, P., Wicherska, K. & Krukowska, J. (2015) Wypalenie zawodowe a zmienne demograficzne i psy-chospołeczne u aktywnych zawodowo fizjoterapeut ́ow. Zdrowie Publiczne i Zarz ̨adzanie, 13(3), 295-301.
34. Yasacı, Z., Mustafaoğlu, R., Zirek, E. & Çelik, D. (2017). Fizyoterapistlerin mezuniyet sonrası aldığı eğitim, iş doyumu ve mesleki tükenmişlik düzeylerinin araştırılması. Mesleki Bilimler Dergisi, 6(3), 719–729.
35. Yakut, H. & Yakut Y. (2011). Türkiye’deki fizyoterapistlerde kas iskelet sistemi yaralanmaları, yorgunluk ve mesleki memnuniyetin değerlendirilmesi. Fizyoterapi ve Rehabilitasyon, 22(2), 74-80.
36. Younan, L., Clinton, M., Fares, S., El Jardali, F. & Samaha, H. (2019). The relationship between work-related musculoskeletal disorders, chronic occupational fatigue, and work organization: a multi-hospital cross-sectional study. Journal of Advanced Nursing, 75(8), 1667-1667.