Investigation of Hematological Findings by Determining the Immediate Distribution of Infections of Ehrlichia Canis, Anaplasma Phagocytophilum, Borrelia Burgdorferi, Dirofilari immitis in Aksaray Malakli Dogs

Abstract

Infectious diseases are very important in terms of animal health. In addition to economically important animals diseases infectious diseases of domestic animals (cats, dogs, some birds, etc), are related with animal health and human health in due to being zoonosis. There are many studies on the infections of dogs which are the closest friend to human. Among the reasons that cause disease in dogs are Borrelia burgdorferi, Ehrlichia canis, Dirofilaria immitis, Anaplasma phagocytophilium is the most important in the each of these four factors are transmitted through ticks and flies. Ticks and flies that are the vectoring species are frequently encountered in our country. In this sero-epidemiological study, we found that four of the four infectious agents (B. burgdorferi, E. canis, A. phagocytophilum and D. immitis) were negative (-) in 40 cases of; 20 males and 20 females were previously infected with ticks. Blood tests revealed that most of the hematological examinations of dogs revealed eosinophilia in the blood table. Although it is believed that these four diseases do not appear subclinically in our region or, 64-97% of the test kits working with specificity. 

Keywords

• Aksaray Malakli dog
• Parasite
• Infection
• Hematology

Aksaray Malaklısı Çoban Köpeklerinde Ehrlichia Canis, Anaplasma Phagocytophilum, Borrelia Burgdorferi, Dirofilara İmmitis Enfeksiyonlarının Anlık Dağılımının Belirlenerek Hematolojik Bulguların Araştırılması

Abstract

Enfeksiyöz hastalıklar hayvan sağlığı açısından büyük önem arz etmektedir. Ekonomik değeri olan hayvanlardaki hastalıklar yanında, diğer evcil hayvanlardaki enfeksiyöz hastalıklar da hem hayvan sağlığı hem de bazılarının zoonoz olmalarından dolayı önem taşımaktadır. Evcil hayvanlar içerisinde insanla en yakın ilişkisi olan köpeklerdeki enfeksiyöz hastalıklar üzerinde yapılan çok sayıda çalışma vardır. Köpeklerde hastalığa neden olan etkenler arasında Borrelia burgdorferi, Ehrlichia canis, Anaplasma phagocytophilum ve Dirofilaria immitis önemli yer tutmaktadır. Her dört etkende kene ve sinekler aracılığıyla nakledilmekte ve vektörlüklerini yapan kene ve sinek türlerine ülkemizde sıklıkla karşılaşılmaktadır. Yaptığımız bu sero-epidemiyolojik çalışmada her dört enfeksiyon etkeni olan B. burgdorferi, E. canis, A. phagocytophilum ve D. immitis yönünden 40 olgunun negatif (-) olduğunu tespit ettik; çalışmaya aldığımız 20 erkek ve 20 dişi köpeğin daha önceden kene ile enfeste olduğu anamnezi hasta sahiplerinden alınmıştı. Köpeklerin hematolojik incelemelerinde birçoğunun kan tablosunda eozinofili olduğu görüldü. Bu dört hastalığın bölgemizde olmaması ya da subklinik olarak seyretmediği kanısı oluşmuş olmakla birlikte % 64-97 duyarlılık ile çalışan test kitlerinin kesin tanı koymaması da mümkün olabilir. Bununla birlikte hastalıkların Aksaray ilinde olmadığı da düşünülebilir.

Keywords

• Aksaray Malaklısı
• Parazit
• Enfeksiyon
• Hematoloji

References

1. Ağaoğlu Z, Akgül Y, Ceylan E, Akkan H, 2000: Van yöresi köpeklerinde Dirofilaria immitis’in yaygınlığı. YYÜ Vet Fak Derg., 11 (2): 41-43.
2. Balıkcı E, Sevgili M, 2005: Elazığ ve çevresindeki köpeklerde Dirofilaria immitis’in seroprevalansı. Fırat Üniv Sağ Bil Vet Derg., 19 (2): 103-106.
3. Batmaz H, Nevo E, Waner T, Senturk S, Yilmaz Z, Harri S, 2001: Seroprevalence of Ehrlichia canis antibodies among dogs in Turkey. Vet Rec, 148: 665–666.
4. Bowman D, Little SE, Lorentzen L, Shields J, Sullivan MP, Carlin EP, 2009: Prevalence and geographic distribution of Dirofilaria immitis, Borrelia burgdorferi, Ehrlichia canis, and Anaplasma phagocytophilum in dogs in the United States: Results of a national clinic-based serologic survey Vet Parasitol, 160 (1-2):138-48.
5. Börkü MK, Kurtdede A, Azizoglu D, Kilit M, 1996: Thiacetarsamide sodium application in dogs naturally infected with Dirofilaria immitis Ankara Uni. Vet Fak Derg., 43: 247-256.
6. Carrade D, Foley J, Sullivan M, Foley CW, Sykes JE, 2011: Spatial distribution of seroprevalence for Anaplasma phagocytophilum, Borrelia burgdorferi, Ehrlichia canis, and Dirofilaria immitis in dogs in Washington, Oregon, and California. Vet Clin Pathol. 40(3):293-302.
7. Dumler JS, Barbet AF, Bekker CP, Dasch GA, Palmer GH, Ray SC, Rikihisa Y, Rurangirwa R, 2001: Reorganization of genera in the families Rickettsiaceae and Anaplasmataceae in the order Rickettsiales: Unification of some species of Ehrlichia with Anaplasma, Cowdria with Ehrlichia and Ehrlichia with Neorickettsia, descriptions of six new species combinations and designation of Ehrlichia equi and ‘HGE agent’ as subjective synonyms of Ehrlichia phagocytophila. Int J Syst Evol Microbiol, 51, 2145-65.
8. Dumler JS, Barat NC, Barat CE, 2007: Human granulocytic anaplasmosis and macrophage activation. Clin Infect Dis, 45:199–204.

9. Egenwall AE, Hedhammar ÅA, and Bjöersdorff AI, 1997: Clinical features and serology of 14 dogs affected by granulocytic ehrlichiosis in Sweden. Vet Rec, 140:222-226.
10. Erdeğer J, Sancak A, Ataseven L, 2003: Köpeklerde Ehrlichia canis’in indirekt fluoresan antikor (IFA) testi ve dot-ELISA ile Saptanması, Turk J Vet Anim Sci., 27: 767–773.
11. Garcez LM, de Souza NF, Mota EF, Dickson LAJ, Abreu WU, Cavalcanti VFN, Gomes PAF, 2006: Focus of canine heartworm disease in Marajo Island, North of Brazil: A risk factor for human health. Rev Soc Bras Med Trop., 39 (4): 333-336.
12. Gülanber EG, Gülanber A, Albayrak R, Gülanber NG, Polat E, 2007: Lyme Disease (Borreliosis) in a Saint Bernard Dog: First Clinical Case in Turkey. Turk J Vet Anim Sci., 31: 367-369.
13. Halliwell B, 1991: Reactive oxygen species in living systems: source biochemistry, role in human disease. Am. J. Med., 91:14-22.
14. Harrus S, Kass PH, Klement E, Waner, 1997: T. Canine monocytic ehrlichiosis: a retrospective study of 100 cases, and an epidemiological investigation of prognostic indicators for the disease. Vet. Rec., 141:360-363.
15. Icen H, Sekin S, Simsek A, Kochan A, Celik OY, Altas MG, 2011: Prevalence of Dirofilaria immitis, Ehrlichia canis, Borrelia burgdorferi Infection in Dogs from Diyarbakir in Turkey. Asian J. Anim. Vet. Adv., 6: 371-378.
16. Karagenç T, Hoşgör M, Bilgiç Hb, Paşa S, Kırlı G, Eren H, 2005: Ege Bölgesinde Köpeklerde E. canis, A. phagocytophila ve A. platys’ in Prevalansının Nested-PCR ile Tespiti. Poster 14. Ulusal Parazitoloji Kongresi 18-25 Eylül 2005, İzmir.
17. Kassai T, 1999: Veterinary Helminthology, Butterworth–Heinemann, Linarce House, Jordon Hill, Oxford, 121-124.
18. Köse K, 2005: Erzincan Yöresindeki Köpeklerde Dirofilaria immitis’in Prevalansı Üzerine Araştırmalar. Yüksek Lisans Tezi, Yüzüncü Yıl Üniv. Sağlık Bil Enst., Van.
19. Lewis GE Jr, Huxsoll DL, Ristic M, Johnson AJ, 1975: Experimentally induced infection of dogs, cats, and nonhuman primates with Ehrlichia equi, etiologic agent of equine ehrlichiosis. Am. J. Vet. Res., 36(1):85-88.
20. Levy S, O'Connor TP, Hanscom JL, Shields P, 2002: Utility of an in-office C6 ELISA test kit for determination of infection status of dogs naturally exposed to Borrelia burgdorferi. Vet. Therap., 3(3):308-15.
21. Liang, FT, Jacobson RH, Straubinger RK, Grootersand A, Philipp MT, 2000: Characterization of a Borrelia burgdorferi VlsE Invariable Region Useful in Canine Lyme Disease Serodiagnosis by Enzyme-Linked Immunosorbent Assay J. Clin. Micro, 38(11):4160-6.
22. Liddell AM, Stockham SL, Scott MA, Sumner JW, Paddock CD, Gaudreault-Keener M, Arens MQ and Storch GA, 2003: Predominance of Ehrlichia ewingii in Missouri Dogs. J. Clin. Micro., 41(10):4617.
23. McCall JW, Genchi C, Kramer LH, Guerrero J, Venco L, 2008: Heartworm disease in animals and humans. Adv Parasitol, 66:193-285.
24. McQuiston JH, Paddock CD, Holman RC, and Childs JE, 1999: The human ehrlichioses in the United States. Emer. Infec. Dis., 5(5): 635–642.
25. Melter O, Stehlik I, Kinska H, Volfova I, Ticha V, Hulinska D, 2007: Infection with Anaplasma phagocytophilum in a young dog: a case report. Vet Med, 5: 207–212.
26. Mylonakis ME, Koutinas AF, Billinis C, Leontides LS, Kontos V, Papadopoulos O, Rallis T, Fytianou A, 2003: Evaluation of cytology in the diagnosis of acute canine monocytic ehrlichiosis (Ehrlichia canis): a comparison between five methods. Vet Microbiol, 91 197–204.
27. O'Connor TP, Esty KJ, Hanscom JL, Shields P and Philipp MT, 2004: Dogs vaccinated with Common Lyme Disease Vaccines Do Not Respond to IR6, the Conserved Immunodominant Region of the VlsE Surface Protein of Borrelia burgdorferi. Clin Vaccine Immunol, 11(3): 458-462.
28. Pamukçu AM, Ertürk E, 1961: 1933-1960 yılları arasında Ankara ve yöresinde köpeklerde görülen hastalıklara toplu bir bakış. Ankara Üniv Vet Fak Derg, 8: 323-346.
29. Pantchev N, Schaper R, Limousin S, Norden N, Weise M, Lorentzen L, 2009: Occurrence of Dirofilaria immitis and tick-borne infections caused by Anaplasma phagocytophilum, Borrelia burgdorferi sensu lato and Ehrlichia canis in domestic dogs in France: Results of a Countrywide Serologic Survey. Parasitol Res, 105(1):101-114.
30. Pantchev N, Norden N, Lorentzen L, Rossi M, Rossi U, Brand B, Dyachenko V, 2009: Current surveys on the prevalence and distribution of Dirofilaria spp. in dogs in Germany. Parasitol Res, 105 (1): 63-74.
31. Petrovec M, Furlan SL, Zupanc TA , Strle F, Brouqui P, Roux V and Dumler JS, 1997: Human disease in Europe caused by a granulocytic Ehrlichia species. J Clin Microbiol, 35(6): 1556-1559.
32. Ristic M, Huxsoll DL, Weisiger RM, Hildebrandt PK and Nyindo MBA, 1972: Serological diagnosis of tropical canine pancytopenia by indirect immunofluorescen. Infect Immun, 6: 226–231.
33. Rosa A, Ribicich M, Betti A, Kistermann JC, Cardillo N, Basso N, Hallu R, 2002: Prevalence of canine dirofilariosis in the city of Buenos Aires and its outskirts (Argentina). Vet Parasitol, 109, 261-264.
34. Sardesai VM, 1995: Role of antioxidants in health maintenance. Nutr. Clin Pract, 10, 19.
35. Sarı B, Gıcık Y, Taşçı GT 2009: Iğdır yöresinde köpeklerde Dirofilaria immitis, Ehrlichia canis ve Borrelia burgdorferi’nin seroprevalansının araştırılması. 16. Ulusal Parazitololoji Kongresi, 1-7 Kasım 2009, Adana. s: 247.
36. Simón F, Morchón R, González-Miguel J, Marcos-Atxutegi C, Siles-Lucas M, 2009: What is new about animal and human dirofilariosis? Trends Parasitol. 25(9):404-9.
37. Simsek S, Utuk AE, Koroglu E, Rishniw M, 2008: Serological and molecular studies on Dirofilaria immitis in dogs from Turkey. J Helminthol, 82 (2): 181-186.
38. Song KH, Lee SE, Hayasaki M, Shiramizu K, Kim DH, Cho KW, 2003: Seroprevalence of canine dirofilariosis in South Korea. Vet Parasitol, 114: 231-236.
39. SPSS Inc. SPSS for Windows 2007. Version 20.00, USA Chicago.
40. Straubinger RK, 2000: Lyme borreliosis in Dogs In: Recenet Advances in Veterinary Medicine, Carmicheal L.E. (Ed): Internatinol Veterinary Information Services, Ithaca, New York.
41. Taşçı GT, 2005: Kars Yöresi Köpeklerinde Dirofilariosis’in Yaygınlığı. Yüksek Lisans Tezi, Kafkas Üniv. Sağlık Bil Enst, Kars.
42. Umur Ş, Arslan MÖ, 1998: Kars yöresi sokak köpeklerinde görülen helmint türlerinin yayılışı. Türkiye Parazitol Derg, 22 (2): 188-193.
43. Unver A, Huang H, Rikihisa Y, 2006: Cytokine Gene Expression by Peripheral Blood Leukocytes in Dogs Experimentally Infected with a New Virulent Strain of Ehrlichia canis. Ann N Y Acad Sci;1078(1): 482-486.
44. Ural K, Gultekin M, Atasoy A, Ulutaş B, 2014: Spatial distribution of vector borne disease agents in dogs in Aegean region, Turkey Revista MVZ Cordoba 19, 2, 4086-4098(13)
45. Uslu, O 2008: Köpeklerde Lyme hastalığının araştırılması. Adnan Menderes Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü Yüksek Lisans Tezi. VTF-2008-0002.
46. Voyvoda H, Paşa S, Ozensoy Toz S, Ozbel Y, Ertabaklar H, 2004: Aydın’ın bazı ilçe ve köyleri ile İzmir’in Selçuk ilçesindeki köpeklerde Leishmaniosis ve Diroflariosis’in prevalansı. Turk J Vet Anim Sci, 28: 1105-1111.
47. Waner T, 2008: Hematopathologıcal Changes In Dogs Infected Wıth Ehrlichia canis. Isr J Vet Med, 63(1):1-10.
48. Wu CC, Fan PC, 2003: Prevalence of canine dirofilariosis in Taiwan. J Helminthol; 77, 83-88.
49. Yıldırım A 2003: Ankara ve Çevresindeki Köpeklerde Filarial Etkenlerin Prevalansı. Doktora tezi, Ankara Üniv. Sağlık Bil. Enst. Ankara.
50. Yildirim A, Ica A, Atalay O, Duzlu O, Inci A, 2007: Prevalance and epidemiological aspects of Dirofilaria immitis in dogs form Kayseri province, Turkey Res Vet Sci, 82: 358-363.
51. Yildirim A, Inci A, Duzlu O, Biskin Z, Ica A, Sahin I, 2011: Aedes vexans and Culex pipiens as the potential vectors of Dirofilari immitis in Central Turkey Vet Parasitol, May 31;178(1-2):143-77.