Şanlıurfa İlinde Isı Stresindeki İneklerde Bazı Ovulasyon Senkronizasyon Yöntemlerinin Gebelik Oranlarına Etkisi

Yaz aylarında, suni tohumlama uygulanan süt sığırlarında, ısı stresinden kaynaklı düşük gebelik oranları gözlenmektedir. Sunulan çalışmada amaç, ısı stresine maruz kalan ineklerde, bazı senkronizasyon yöntemlerinden en yüksek gebelik oranına ulaşılanı belirlemektir. Çalışma materyalini, Şanlıurfa ilindeki bir süt sığırı işletmesinde yaşları 3-7 arasında değişen, en az bir doğum yapmış toplam 112 Holstein-Friesian ırkı inek oluşturdu. İşletmede ısı stresine karşı alınmış herhangi bir tedbir mevcut değildi. Ovulasyon senkronizasyon protokolleri uygulanacak çalışma grupları Grup I (Ovysnch yöntemi), II (Cosynch yöntemi) ve III (Ovysnch + progesteron yöntemi)’e dahil edilecek inekler her gurupta 30 adet olmak üzere rastgele seçildi ve protokol kapsamında suni tohumlama uygulandı. Kontrol grubu olan Grup IV’e ait inekler ise çalışmanın yapıldığı dönemde herhangi bir senkronizasyon yöntemi uygulamadan, östrüs belirtileri gözlemlenen ineklerden (n=22) seçildi ve östrüs gösterdikleri gün suni tohumlama işlemi uygulandı. Çalışmanın yapıldığı Şanlıurfa ilinde, Temmuz-Ağustos aylarında yapılan sıcaklık nem indeksi hesaplamasına bakıldığında süt sığırı işletmeleri açısından ciddi bir ısı stresinin mevcut olduğu görüldü. Ovulasyon senkronizasyon yöntemlerinin kullanıldığı ilk üç grupta östrüs belirtilerinin gözlenmesi (Grup I de %36,67, Grup II’de %16,67 ve Grup III’de %40) açısından farkın anlamlı olduğu görüldü (p<0.001). Tohumlama sonrası 30. günde yapılan transrektal ultrasonografik gebelik muayenelerin sonucunda gebelik oranları gruplar arasında (%23,33, %20, %26,67 ve %22,73) bir fark olmadığı belirlendi (p>0.05). Sonuç olarak, Şanlıurfa ve çevresinde süt sığırcılığı işletmelerinin yaz aylarında ciddi derecede ısı stresine maruz kaldığı görüldü ve reprodüktif açıdan verim elde etmek için ısı stresinde ovulasyon senkronizasyon yöntemlerinin kullanılabilir olduğu kanaati oluştu.