Müzik Terapinin Şizofreni Tanılı Bireylerde Günlük Yaşam Aktivitelerine Katılımlarına ve Yaşam Kalitelerine Etkisinin İncelenmesi

Öz

Amaç: Bu çalışma, müzik terapinin şizofrenili bireyler üzerindeki günlük yaşam, yaşam kalitesi ve işlevselliğe olan etkisi incelemek amacıyla yapılmıştır. Yöntem: Çalışmaya engelsiz yaşam merkezinde yaşayan şizofreni tanısı almış 25-75 yaş aralığında olan 25 birey alınmıştır. Bireylere haftada bir gün sabah toplam 6 seans ve her seansta 30 dakika Bûselik makamı dinletilmiştir. Çalışmada sosyodemografik bilgi formu, KATZ Günlük Yaşam Aktiviteleri Ölçeği, Yaşam Memnuniyet Anketi, Lawton ve Brody’nin Yardımcı Günlük Yaşam Aktiviteleri Ölçeği, Kısa İşlevsellik Değerlendirme Ölçeği ve Kısa Psikiyatrik Derecelendirme Ölçeği kullanılmıştır. Grup içi karşılaştırmalarda Wilcoxon Signed Ranks analizi kullanıldı. Bulgular: Çalışma sonucunda müzik terapinin günlük yaşam aktivitelerinde bağımsızlıkta, yaşam kalitesi ve işlevsellikte müdahale öncesi ve sonrası anlamlı bir fark saptanmadı (p>0.05). Sonuç: Yapılan çalışma sonucuna göre şizofrenili bireylerde reseptif müzik terapi tek başına etkili olmamaktadır. Reseptif müzik terapi sırasında ergoterapistlerin önderliğinde serbest zaman aktivite eğitimlerinin birlikte uygulanmasının etkili sonuçlar doğuracağı düşünülmektedir. Bu sayede ergoterapistlerin kişi merkezli olarak hazırladıkları müdahale programlarıyla hastaların sosyal işlevsellik ve bağımsızlık düzeyinde artış ve toplum bazında da olumlu sonuçlar doğuracağı ön görülmektedir.

Anahtar Kelimeler

• Ergoterapi
• müzik terapisi
• şizofreni

Investigation of the Effects of Music Therapy on Participation in Daily Living Activities and Quality of Life in Males Diagnosed with Schizophrenia

Öz

Aim: This study was created to increase the scope of music therapy for daily life, quality of life and functionality of individuals with schizophrenia. Method: The study included 25 individuals between the ages of 25-75 who were diagnosed with schizophrenia, and living in a disability-free living center in the province of Istanbul. Selected individuals listened to Bûselik maqam music, which was recorded in advance, for 30 minutes, in a total of 6 sessions once a week in the morning, in the special area reserved for music therapy. Sociodemographic information form, KATZ Activities of Daily Living Scale, Life Satisfaction Questionnaire, Lawton and Brody's Auxiliary Activities of Daily Living Scale, Brief Selectivity Assessment Scale, and Brief Psychiatric Rating Scale are used in the study. Wilcoxon Signed Ranks analysis was used for intragroup comparisons. Results: As a result of the study, no significant difference was detected in the intervals in daily living activities, quality of life and functionality of music therapy before and after the intervention (p>0.05). Conclusion: Regarding this study, receptive music therapy alone is not effective in individuals with schizophrenia. We think that leisure activity training under the leadership of occupational therapists during receptive music therapy will produce healthy results. In this way, we foresee that the intervention programs prepared by occupational therapists in a person-centered manner will increase the social functionality and range of patients and lead to positive results in society.

Anahtar Kelimeler

• Occupational therapy
• music therapy
• schizophrenia

Kaynakça

1. 1. Köroğlu E. Dsm-5 Ruhsal Bozuklukların Tanısal ve Sayımsal Elkitabı. 5. Baskı. Ankara: Hekimler Yayın Birliği Yayıncılık; 2013.
2. 2. Karakuş G, Sert D, Kocal Y. Şizofreni: Etiyoloji, klinik özellikler ve tedavi. Arşiv Kaynak Tarama Dergisi. 2017;26(2):251-267.
3. 3. Kaplan HI, Sadock BJ. Klinik Psikiyatri. 1. baskı. İstanbul: Nobel Kitabevleri; 2014.
4. 4. Çelikbaş Z, Ergün S. Şizofrenide nörobilişsel bozukluklar ve işlevsellikle ilişkisi. Journal Of Contemporary Medicine. 2018;8(2):183-187.
5. 5. Gül E, Can D, Şahin E, Şahin Ş, Şimşek E. Kırıkkale toplum ruh sağlığı merkezinde takip edilen şizofreni hastalarının değerlendirilmesi. Kırıkkale Üniversitesi Tıp Fakültesi Dergisi. 2014;16(2):15-19.
6. 6. Abaoğlu H, Mutlu E, Ak S, Akı E, Anıl Yağcıoğlu AE. The effect of life skills training on functioning in schizophrenia: A randomized controlled trial. Türk Psikiyatri Derg. 2020;31(1):48-56. doi:10.5080/u23723.
7. 7. Van Wijngaarden B, Schene A, Koeter M, Becker T, Knapp M, Knudsen HC. People with schizophrenia in five countries: Conceptual similarities and ıntercultural differences in family caregiving. Schizophr Bull. 2003;29(3):573-586.
8. 8. Strong S, Gruhl KR. Person-environment occupation model. Occupational therapy in mental health: A vision for participation Philadelphia: F.A. Davis Company. 2011:31-46.

9. 9. Tatsumi E, Yotsumoto K, Nakamae T, Hashimoto T. Effects of occupational therapy on hospitalized chronic schizophrenia patients with severe negative symptoms. Kobe J Med Sci. 2011;57(4):145-154.
10. 10. Katz N, Keren N. Effectiveness of occupational goal intervention for clients with schizophrenia. Am J Occup Ther. 2011;65(3):287-296.
11. 11. Orton Y, Hocking C, Reed K. Oideas occupational therapists take up from the ınternational literature. New Zealand Journal of Occupational Therapy. 2015;62(1):12-19.
12. 12. Christiansen C, Baum CM, Bass-Haugen J. Occupational Therapy: Performance, Participation, and Well-Being. Thorofare NJ: Slack Incorporated; 2005.
13. 13. Kumar B, Singh A. Efficacy of social skills training for the persons with chronic schizophrenia. The Qualitative Report. 2015:20(5):660-9. doi:10.46743/2160-3715/2015.2143.
14. 14. Buchain PC, Vizzotto ADB, Henna Neto J, Elkis H. Randomized controlled trial of occupational therapy in patients with treatment-resistant schizophrenia. Revista Brasileira De Psiquiatria. 2003;25(1):26-30. doi:10.1590/s1516-44462003000100006 2003.
15. 15. Yıldız M, Yüksel AG, Erol A. Şizofrenide ruhsal ve toplumsal beceri eğitimi uygulaması grup eğitimi deneyimleri. Türkiye’de Psikiyatri. 2005;7(1):25-32.
16. 16. Birkan ZI. Müzikle tedavi, tarihi gelişimi ve uygulamaları. Ankara Akupunktur ve Tamamlayıcı Tıp Dergisi. 2014:37-49.
17. 17. Law M, Steinwender S, Leclair L. Occupation, health and well-being. Canadian Journal of Occupational Therapy / Revue Canadienne D’Ergothérapie. 1998;65:81-91. doi:10.1177/000841749806500204.
18. 18. Katz S, Ford A, Moskowitz R, Jackson B, Jaffle M. Studies of illness in the aged. The index of adl: A standardized measure of biological and psychosocial function. JAMA. 1963;185:914-919.
19. 19. Köker S. Normal ve Sorunlu Ergenlerin Yaşam Doyumu Düzeylerinin Karşılaştırılması. [Yayımlanmamış yüksek lisans tezi]. Ankara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü. Ankara,1991.
20. 20. Aydemir Ö, Uykur B. Reliability and validity study of the Turkish version of functioning assessment short test in bipolar disorder. Türk Psikiyatri Dergisi. 2012;23(3):193-200.
21. 21. Soykan C. Institutional Differences and Case Typicality as Related to Diagnosis System Severity, Prognosis and Treatment. [Yayımlanmamış yüksek lisans tezi]. Ortadoğu Teknik Üniversitesi. Ankara,1989.
22. 22. Lu SF, Lo CHK, Sung HC, et al. Effects of group music intervention on psychiatric symptoms and depression in patient with schizophrenia. Complementary Therapies in Medicine. 2013;21(6):682-688.
23. 23. Abaoğlu H. Toplumsal katılım ve ergoterapi. Ergoterapi ve Rehabilitasyon Dergisi. 2019;7(3):195-200.
24. 24. Uslu E, Buldukoğlu K. Şizofrenide ilaç tedavisine uyum ve psikiyatri hemşiresinin rolü. Ankara Sağlık Bilimleri Dergisi. 2018;7(1):61-72.
25. 25. Fındıkoğlu S, Doğan S, Özbek H, Gidiş V. Şizofreni hastalarında müzik terapinin ruhsal durum üzerine etkileri. Uluslararası Sanat ve Sanat Eğitimi Dergisi. 2020;3(4):61-70.
26. 26. Zhu Y, Li C, Huhn M, et al. How well do patients with a first episode of schizophrenia respond to antipsychotics: A systematic review and meta-analysis. European Neuropsychopharmacology: The Journal of the European College of Neuropsychopharmacology. 2017;27(9):835-844.
27. 27. Khokhar JY, Dwiel LL, Henricks AM, et al. The link between schizophrenia and substance use disorder: A unifying hypothesis. Schizophrenia Research, Addictions and Schizophrenia. 2018;194:78-85.
28. 28. Tekin Uludağ Y, Güleç G. Şizofreni tanısı almış hastalarda madde kullanım yaygınlığı. Nöropsikiyatri Arşivi. 2016;53(1):4-11.
29. 29. Balaban ÖD, İpekçi̇oğlu D, Eradamlar N, Depçe AA, Yazar M. S. Erkek şizofreni hastalarında alkol ve madde kullanım bozukluğu varlığının bakım veren yükü, yaşam kalitesi, anksiyete ve depresyon düzeyleri üzerine etkisi. Anadolu Psikiyatri Dergisi. 2017;18(1):5-12.
30. 30. Li D. Music therapy in mental health and emotional diversion of primary and secondary school students. Occupational Therapy International. 2023:9893830.
31. 31. Cao W. The ınfluence of Disney musical practice course on the mental health of chinese left-behind children from the perspective of art communication. Occup Ther Int. 2022;24:5738531. doi: 10.1155/2022/5738531.
32. 32. Zheng Q, Lam V. Influence of multiple music styles and composition styles on college students' mental health. Occup Ther Int. 2022:6167197. doi: 10.1155/2022/6167197.
33. 33. Dorris JL, Neely S, Terhorst L, VonVille HM, Rodakowski J. Effects of music participation for MCI and dementia: A systematic review and meta-analysis. Journal of the American Geriatrics Society. 2021;69(9):2659-2667.
34. 34. Raglio A, Bellandi D, Baiardi P, et al. Effect of active music therapy and individualized listening to music on dementia: A multicenter randomized controlled trial. Journal of the American Geriatrics Society. 2015;63(8):1534-1539.
35. 35. Fujito R, Minese M, Hatada S, et al. Musical deficits and cortical thickness in people with schizophrenia. Schizophrenia Research. 2018;197:233-239.
36. 36. Shih YN, Chen CS, Chiang HY, Liu CH. Influence of background music on work attention in clients with chronic schizophrenia. Work (Reading, Mass.). 2015;51(1):153-158.
37. 37. Chung J, Woods-Giscombe C. Influence of dosage and type of music therapy in symptom management and rehabilitation for individuals with schizophrenia. Issues in Mental Health Nursing. 2016;37(9):631-641.
38. 38. Katırcıbaşı G. Şizofreni Tanılı Bi̇reylerde Serbest Zamanla İlişkili Ergoterapi Müdahalesi̇ni̇n Etki̇si̇ni̇n İncelenmesi̇. [Yayımlanmamış doktora tezi]. Hacettepe Üniversitesi. Ankara. 2022.
39. 39. Costa R, Bastos T, Probst M, et al. Association of lifestyle-related factors and psychological factors on quality of life in people with schizophrenia. Psychiatry Research. 2018;267:382-393.
40. 40. Turunç S. Şizofreni Tanılı Bireylerde İçselleştirilmiş Damgalanma ve Aktivite Performansı İlişkisi. [Yüksek lisans tezi]. Hacettepe Üniversitesi. Ankara. 2021.
41. 41. Akı E, Tanrıverdi N, Şafak Y. Şizofrenili bireylerde birey merkezli ergoterapi programının günlük yaşam aktiviteleri katılımına etkisi. Ergoterapi ve Rehabilitasyon Dergisi. 2014;2(2):83-90.
42. 42. Kolit Z, Ekici G, Yağcıoğlu E. Ruhsal hastalıklarda gevşeme eğitiminin ağrı, yorgunluk ve uyku üzerine etkisinin incelenmesi. Ergoterapi ve Rehabilitasyon Dergisi. 2019;7(3):171-178. doi:10.30720/ered.535384.
43. 43. Sibley HA. Therapeutic Use of Music Within Occupational Therapy. [Unpublished master’s thesis]. D’youville College, New York. 1995.