Doğum Eylemi Sırasında Sentetik Oksitosin Uygulaması ile Doğum Müdahaleleri, Maternal Kaygı ve Yenidoğan Stres Düzeyleri Arasındaki İlişki: Karşılaştırmalı Bir Çalışma

Öz

Amaç: Bu çalışmanın amacı, doğum sürecinde uygulanan sentetik oksitosin kullanımı ile doğuma müdahale oranları, maternal kaygı düzeyi ve yenidoğan stres düzeyi arasındaki ilişkileri incelemektir.

Yöntem: Analitik kesitsel tasarıma sahip bu araştırmaya 300 postpartum kadın dahil edilmiş; katılımcılar sentetik oksitosin uygulananlar (n=197) ve uygulanmayanlar (n=103) olarak iki gruba ayrılmıştır. Veriler; Tanımlayıcı Bilgi Formu, Doğum Süreci Gözlem Formu, Durumluk Anksiyete Envanteri (STAI) ve Yenidoğan Stres Ölçeği (YSÖ) kullanılarak toplanmıştır. Olası karıştırıcı faktörler kontrol edilerek bağımsız ilişkileri değerlendirmek amacıyla çok değişkenli regresyon analizleri uygulanmıştır.

Bulgular: Düzeltilmemiş analizlerde, sentetik oksitosin uygulanan grupta fundal bası, plasental retansiyon ve epizyotomi oranları anlamlı düzeyde daha yüksek bulunmuştur (p<0,05). Bu gruptaki kadınların STAI skorları (51,43±3,39 vs. 50,11±3,54, p=0,040) ve yenidoğan stres düzeyleri  (p=0,002) anlamlı derecede yüksek saptanmıştır. Çok değişkenli lojistik regresyon analizinde, olası karıştırıcı faktörler kontrol edildikten sonra sentetik oksitosin uygulamasının epizyotomi (OR=2,04, 95% CI: 1,02–4,00, p=0,042) ve plasental retansiyon (OR=7,14, 95% CI: 1,49–33,33, p=0,014) ile anlamlı ilişkisi devam etmiştir. Ancak, maternal kaygı (p=0,077) ve yenidoğan stresi (p=0,052) için kurulan çok değişkenli doğrusal regresyon modelleri genel olarak istatistiksel anlamlılığa ulaşamamıştır; bu durum ilgili değişkenlerin oksitosin uygulamasıyla bağımsız bir ilişki göstermediğine işaret etmektedir.

Sonuç: Çalışma bulguları, sentetik oksitosin uygulamasının epizyotomi ve plasental retansiyon gibi belirli doğuma müdahale oranlarındaki artış ile ilişkili olabileceğini göstermektedir. Ancak genel model sınırlılıkları nedeniyle, sentetik oksitosinin maternal kaygı ve yenidoğan stresi üzerindeki bağımsız ilişkilerine dair bulgular ihtiyatla yorumlanmalıdır. Doğum yönetiminde gereksiz tıbbi müdahalelerden kaçınılması ve bireyselleştirilmiş, kanıta dayalı yaklaşımların benimsenmesi önerilmektedir.

Anahtar Kelimeler

• Sentetik oksitosin
• doğum indüksiyonu
• maternal anksiyete
• neonatal stres
• doğum müdahaleleri
• ebelik

Etik Beyan

In order to conduct the study, ethical approval was obtained from the Inonu University's Non-Interventional Research Ethics Committee (Decision number: 2025/7112). In addition, before filling out the data collection forms, necessary explanations were made to the participants in order to protect their rights, and their consent was obtained with the "Informed Consent Form".

Teşekkür

We would like to thank all pregnant women who participated in the study.

The Association between Synthetic Oxytocin Administration During Labor and Birth Interventions, Maternal Anxiety, and Newborn Stress Levels: A Comparative Study

Öz

Aim: The objective of this study was to examine the associations between synthetic oxytocin administration during labor, birth intervention rates, maternal anxiety levels, and newborn stress levels.

Method: This cross-sectional analytical study included 300 postpartum women divided into two groups: those who received synthetic oxytocin (n=197) and those who did not (n=103). Data were collected using the Personal Information Form, Labor Observation Form, State Anxiety Inventory (SAI), and Newborn Stress Scale (NSS). Multivariable regression analyses were performed to assess the independent associations while adjusting for potential obstetric and sociodemographic confounders.

Results: In unadjusted analyses, fundal pressure, placental retention, and episiotomy rates were higher in the synthetic oxytocin group (p<0.05). Women in this group also had higher SAI scores (51.43±3.39 vs. 50.11±3.54, p=0.040). and higher newborn stress levels  (p=0.002). After adjusting for potential confounders in multivariable logistic regression, synthetic oxytocin administration remained significantly associated with increased odds of episiotomy (OR=2.04, 95% CI: 1.02–4.00, p=0.042) and placental retention (OR=7.14, 95% CI: 1.49–33.33, p=0.014). However, multivariable linear regression models for maternal anxiety (p=0.077) and newborn stress (p=0.052) did not reach overall statistical significance, indicating that these specific factors should not be interpreted as independently associated with oxytocin administration.

Conclusion: The findings suggest that synthetic oxytocin administration is associated with higher rates of specific obstetric interventions such as episiotomy and placental retention. Due to overall model limitations, the independent relationships regarding maternal anxiety and neonatal stress should be interpreted with caution. Healthcare professionals should prioritize individualized, evidence-based labor management to minimize unnecessary medical interventions.

Anahtar Kelimeler

• Synthetic oxytocin
• labor induction
• maternal anxiety
• newborn stress
• birth interventions
• midwifery

Kaynakça

1. 1. Göçen NN, Amanak K. Efectele inducției travaliului asupra legăturii postpartum mamă-copil și a nivelului de anxietate [The effects of labor induction on postpartum mother-infant bonding and anxiety levels]. JBM. 2022:17–25. doi: 10.31926/jmb.2022.1.1.
2. 2. Romano AM, Lothian JA. Promoting, protecting, and supporting normal birth: a look at the evidence. Journal of Obstetric, Gynecologic & Neonatal Nursing. 2008;37(1):94–105.
3. 3. Erickson EN, Bailey JM, Colo SD, Carlson NS, Tilden EL. Induction of labor or expectant management? Birth outcomes for nulliparous individuals choosing midwifery care. Birth. 2021;48(4):501–513. doi: 10.1111/birt.12560.
4. 4. Mc Carthy FP, Kenny LC. Induction of labour. Obstetrics, Gynaecology & Reproductive Medicine. 2014;24(1):9–15. doi: 10.1016/j.ogrm.2013.11.004.
5. 5. Budak MŞ, Kaya C, Akgöl S, et al. Labor Induction with prostaglandin e2- experience of a maternity and children’s disease hospital. The Journal of Gynecology - Obstetrics and Neonatology. 2013;13(2):61–64.
6. 6. Demirel G, Çelik Bilgiç D. Doğal doğuma müdahale: sentetik oksitosin kullanımı. düzeylerinin incelenmesi. STED / Sürekli Tıp Eğitimi Dergisi. 2013;22(4):157–162.
7. 7. Bal Şaraldi H, Eki̇n P, Karaçam Z. Doğumda indüksiyon uygulanma durumunun acil sezaryen doğuma etkisi. Karya Journal of Health Science. 2023;4(3):192–198.
8. 8. Clark SL, Miller DD, Belfort MA, Dildy GA, Frye DK, Meyers JA. Neonatal and maternal outcomes associated with elective term delivery. American Journal of Obstetrics and Gynecology. 2009;200(2):156.e1-156.e4. doi: 10.1016/j.ajog.2008.08.068.

9. 9. Bay F, Özbolat Ü. Doğum indüksiyonu: maternal, fetal-neonatal etkileri, ebenin rolü. KTO Karatay Üniversitesi Sağlık Bilimleri Dergisi. 2020;1(1):4–14.
10. 10. Üst ZD, Pasinlioğlu T, Özkan H. Doğum eyleminde gebelerin anksiyete. Anadolu Hemşirelik ve Sağlık Bilimleri Dergisi. 2013;16(2):110–116.
11. 11. Çalışkan E. Doğuma Hazırlık Eğitiminin Perinatal Anksiyete Düzeyi, Doğum Korkusu ve Bağlanmaya Etkisi. [yüksek lisans tezi], İstanbul Medipol Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, İstanbul, 2019.
12. 12. Bayrampour H, Ali E, McNeil DA, Benzies K, MacQueen G, Tough S. Pregnancy-related anxiety: a concept analysis. International Journal of Nursing Studies. 2016;55:115–130.
13. 13. Simpson KR, James DC. Efficacy of intrauterine resuscitation techniques in improving fetal oxygen status during labor. Obstetrics & Gynecology. 2005:105(6):1362–1368.
14. 14. Faul F, Erdfelder E, Lang AG, Buchner A. G*Power 3: A flexible statistical power analysis program for the social, behavioral, and biomedical sciences. Behavior Research Methods. 2007;39(2):175–191. doi: 10.3758/BF03193146.
15. 15. Öztürk Dönmez R, Fidan G. The use of the intervention wheel in pregnancy monitoring during the pandemic. Ege University Faculty of Nursing Journal. 2024;40(2):321–327.
16. 16. İsbir GG, Topçu B. The effects of intrapartum oxytocin induction on labor pain and fear of labor. Hemşireik Eğitim ve Araştırma Dergisi. 2018;15(2):94–98.
17. 17. Başgöl Ş, Beji Kızılkaya N. Kontinans hemşirelerinin gelişen rollerinin uluslararası düzeyde irdelenmesi. Florence Nightingale Hemşirelik Dergisi. 2015;23(3):224–230.
18. 18. Öner N, Le Compte W. Intermittent State/Continuous Anxiety Inventory Handbook. Istanbul: Boğaziçi University Press; 1985.
19. 19. Ceylan SS, Bolışık B. Yenidoğan stres ölçeği’nin psikometrik özelliklerinin incelenmesi. Acıbadem Üniversitesi Sağlık Bilimleri Dergisi. 2017;2:97–103.
20. 20. Sharan M, Strobino D, Ahmed S. Intrapartum oxytocin use for labor acceleration in rural India. International Journal of Gynecology & Obstetrics. 2005;90(3):251–257.
21. 21. Buckley S, Uvnäs-Moberg K, Pajalic Z, et al. Maternal and newborn plasma oxytocin levels in response to maternal synthetic oxytocin administration during labour, birth and postpartum – a systematic review with implications for the function of the oxytocinergic system. BMC Pregnancy Childbirth. 2023;23(1):137.
22. 22. Şentürk Erenel A, Çiçek S. Doğum şeklinin anne ve yenidoğan sağlığına etkisi. Süleyman Demirel Üniversitesi Sağlık Bilimleri Dergisi. 2018;9(2):123–129.
23. 23. Girgin Ş, Tezcan H, Hamlacı Başkaya Y. The effect of medicalisation in childbirth on childbirth satisfaction and postpartum comfort level. KTO Karatay Üniversitesi Sağlık Bilimleri Dergisi. 2024;5(2):108–120. doi: 10.59244/ktokusbd.1453673.
24. 24. Şahin M, Erbil N. Birth and medicalization. Ordu University J Nurs Stud. 2019;2(2):120-130.
25. 25. Thangarajah F, Scheufen P, Kirn V, Mallmann P. Induction of labour in late and postterm pregnancies and its impact on maternal and neonatal outcome. Geburtshilfe Frauenheilkd. 2016;76(07):793–798. doi: 10.1055/s-0042-107672.
26. 26. Budden A, Chen LJ, Henry A. High-dose versus low-dose oxytocin infusion regimens for induction of labour at term. Cochrane Database of Systematic Reviews. 2014;10:CD009701. doi: 10.1002/14651858.CD009701.pub2/full