A Procedural Oddity in the Investigation Stage in Turkish and German Practise: Preliminary Interview with the Suspect

Abstract

In criminal procedure law, research may be conducted to obtain some information regarding the act after a crime has been committed. The details regarding the act in question are sought by obtaining information from the persons who are not the suspect. The statement of the suspect is taken to help the investigation, to determine the course of it and to contribute to the collection of evidence after the suspect is identified. Before the statement-taking process, the suspect is reminded about his rights and can benefit from these rights. There are regulations that protect the suspect, such as the right to remain silent during the statement-taking process. These regulations in favour of the suspect guarantee the right to a fair trial. However, in practise, in addition to statement taking, some officers also conduct unlawful alternative interviews with the suspect. It is seen that the information is obtained from the suspect without being recorded in the official report even though the suspect is known. This interview is called a preliminary interview in practise because it does not meet the conditions for statement taking. The preliminary interview is a part of an illegitimate process, and the suspect cannot use his rights protected by the rule of law during the preliminary interview. During the preliminary interview, he is not reminded of his rights, and his will become defective. The information obtained during the preliminary interview is addressed to the suspect as questions during statement taking. The interview does not constitute an assurance in favour of the suspect and it is not conducted in accordance with the technical and legal procedures of statement taking. The fact that the preliminary interview was conducted with a reliable third party does not eliminate the unlawfulness of the interview. Therefore, the information obtained during the preliminary interview by the law enforcement officer with the suspect should be considered forbidden evidence.

Keywords

• Forbidden Evidence
• Preliminary Interview
• Preliminary Interrogation
• Statement Taking
• Reliable Person

Türk ve Alman Uygulamasında Soruşturma Aşamasında Bir Usul Garabeti: Şüpheliyle Yapılan Ön Görüşme

Abstract

Ceza muhakemesi hukukunda bir suçun işlenmesinden sonra, olaya ilişkin olarak birtakım bilgilerin elde edilebilmesi adına araştırma yapılabilmesi mümkündür. Şüpheli olmayan kişilerden bilgi almak suretiyle iddia konusu olaya ilişkin ayrıntılar elde edilmeye çalışılmaktadır. Şüpheli belirlendikten sonra ise soruşturmanın önünü açmak, yönünü belirlemek ve delillerin toplanmasına katkı sağlamak amacıyla şüphelinin ifadesi alınmaktadır. İfade alma işleminden önce şüpheli, hakları konusunda bilgilendirilir ve bu haklardan yararlanabilir. İfade alma sürecinde susma hakkı gibi şüpheliyi koruyan düzenlemeler mevcuttur. Şüpheli lehine olan bu düzenlemeler adil yargılanma hakkını güvence altına almaktadır. Ancak uygulamada bazı görevliler, ifade almanın yanı sıra şüpheli ile hukuka aykırı alternatif görüşmeler de yapmaktadır. Şüpheli bilinmesine rağmen resmi tutanağa bağlanmaksızın, şüpheliden bilgi alındığı görülmektedir. Bu görüşme, ifade alma işleminin koşullarını taşımadığından uygulamada ön görüşme diye ifade edilmektedir. Ön görüşme, yasal olmayan bir sürecin parçası olup şüpheli, hukuk düzeni tarafından korunan haklarını kullanamamaktadır. Ön görüşme sırasında şüpheliye hakları hatırlatılmamakta ve şüphelinin iradesi sakatlanmaktadır. Ön görüşme sırasında elde edilen bilgiler; daha sonra ifade alma aşamasında soru haline getirilerek şüpheliye sorulmaktadır. Görüşme aşaması şüpheli lehine bir güvence içermemekte, ifade almanın teknik ve hukuki usullerine uygun yürütülmemektedir. Ön görüşmenin güvenilir bir üçüncü kişi kullanılarak yapılması da görüşmenin hukuka aykırılığını ortadan kaldırmamaktadır. Bu nedenle, kolluğun şüpheli ile yapmış olduğu ön görüşme sırasında elde etmiş olduğu bilgiler yasak delil olarak kabul edilmelidir.

Keywords

• Yasak Delil
• Ön Görüşme
• Ön Sorgu
• Ifade Alma
• Güvenilir Kişi

References

1. Arslan M, Die Aussagefreiheit des Beschuldigten in der polizeilichen Befragung (Duncker&Humblot 2015). google scholar
2. Artkamper H und Schilling K, Vernehmung (VDP 2010). google scholar
3. Baumann J, “Sperrkraft der mit unzulassigen Mitteln herbeigeführten Aussage“ (GA 1959) 33-44. google scholar
4. Beulke W, “Die Vernehmung des Beschuldigten, einige Anmerkungen aus der Sicht der ProzeBrechtswissenschaft“ (StV 1990) 180-185. google scholar
5. Beulke W and Swoboda S, Strafprozessrecht (CF Müller 2020). google scholar
6. Bosch N, Aspekte des nemo-tenetur-Prinzips aus verfassungsrechtlicher und strafprozessualer Sicht. Ein Beitrag zur funktionsorientierten Auslegung des Grundsatzes „nemo tenetur se ipsum accusare“ (Duncker & Humblot 1998). google scholar
7. Brunhöber B, “Für ein Grundrecht auf ein faires Verfahren in der strafprozessualen Praxis“ (2010) (12) ZIS 761-770. google scholar
8. Centel N ve Zafer H, Ceza Muhakemesi Hukuku (Beta 2020). google scholar

9. Degener W, “§ 136a StPO und die Aussagefreiheit des Beschuldigten” (1992) GA 443-469. google scholar
10. Demirbaş T, Soruşturma Evresinde Şüphelinin İfadesinin Alınması (Seçkin 2015). google scholar
11. Gau P J, Die rechtswidrige Beweiserhebung nach § 136a StPO als Verfahrenshindernis (Tenea 2006). google scholar
12. Gökpınar M, “Şüphelinin Kolluk Tarafından Aldatılması” (2023) 31 (2) SÜHFD 665-701. google scholar
13. Graf JP, Strafprozessordnung: Kommentar (CH Beck 2019). google scholar
14. Jager C, Beweisverwertung und Beweisverwertungsverbote im Strafprozess (CH Beck 2003). google scholar
15. Karaaslan R, “Soruşturma Organları Hesabına Hareket Eden Özel Kişilerin Eylemlerinin Kamu Makamlarına Atfedilebilirliği - İfade Almada Yasak Usul Olan “Aldatma” Örneği Üzerinden Bir İnceleme” (2021) 25 (2) AHBVÜHFD 555-621. google scholar
16. Koca M, “Ceza Muhakemesinde Hukuka Aykırı Delilleri Değerlendirme Yasağı“ (2000) 4 (1-2) AÜEHFD 105-146. google scholar
17. Kramer B, Grundlagen des Strafverfahrensrechts (Kohlhammer 2014). google scholar
18. Kraschutzki H, “Die Abgrenzung zwischen verbotener Tauschung und erlaubter Lis im Rahmen des § 136a StPO an Hand ausgewahlter Fallbeispiel unter besonderer Berücksichtigung des so genannten Telefonmithörens durch Polizeibeamte” in: Grenzüberschreitende Polizeiarbeit, Martin Möllers (Hrsg.) (2005) 11-31. google scholar
19. Löffelmann M, Die normativen Grenzen der Wahrheitserforschung im Strafverfahren (De Gruyter Recht 2008). google scholar
20. Mahlstedt T, Die verdeckte Befragung des Beschuldigten im Auftrag der Polizei (Duncker & Humblot 2011). google scholar
21. Meraklı S, “İfade Alma-Sorgu Kuralları ve Bu Kurallara Aykırılık Halinde Elde Edilen Beyanların Hukuki Değeri“ Feridun Yenisey’e Armağan Cilt I (2014) Bahçeşehir Üniversitesi Yayını 15491633. google scholar
22. Meyer GoBner L und Schmitt B, Strafprozessordnung: Kommentar (CH Beck 2020). google scholar
23. Moormann H, Die informatorische Anhörung im Ermittlungsverfahren (1989). google scholar
24. Otto H, “Grenzen und Tragweite der Beweisverbote im Strafverfahren“ (1970) GA 289-305. google scholar
25. Özbek VÖ, Doğan K ve Bacaksız P, Ceza Muhakemesi Hukuku (Seçkin 2020). google scholar
26. Öztürk B, Nazari ve Uygulamalı Ceza Muhakemesi Hukuku (Seçkin 2020). google scholar
27. Petzsche A, “Belehrungspflichten vor der ersten Vernehmung: Verwertbarkeit von SpontanauBerungen revisited” (2021) 133 (2) ZSTW 502-521. google scholar
28. Roxin C, “Zum Beweisverwertungsverbot bei unterbliebener polizeilicher Belehrung über das Aussageverweigerungsrecht” (1992) (18) JZ 918-925. google scholar
29. Rogall K, “Die erste Vernehmung des Beschuldigten“ (2015) (9) RechtsBrücke 157-173. google scholar
30. Schaal IM, Beweisverwertungsverbot bei informatorischer Befragung im Strafverfahren (Tenea 2002). google scholar
31. Schumann A, Verhör, Vernehmung, Befragung (Mohr Siebeck 2016). google scholar
32. Şahin C, Sanığın Kolluk Tarafından Sorgulanması (Yetkin 1994). google scholar
33. Şahin C ve Göktürk N, Ceza Muhakemesi Hukuku I (Seçkin 2021). google scholar
34. Turhan F ve Aksan M, “Ceza Muhakemesinde Şüphelinin İfadesinin Alınması ve Sorguya Çekilmesine İlişkin Hükümlerin Eleştirel Bir Değerlendirmesi” (2020) 24 (2) AHBVÜHFD 289-331. google scholar
35. Ünver Y ve Hakeri H, Ceza Muhakemesi Hukuku (Adalet 2020). google scholar
36. Vetter M, Verteidigerkonsultation im Ermittlungsverfahren (Duncker & Humblot 2018). google scholar
37. Yenisey F ve Nuhoğlu A, Ceza Muhakemesi Hukuku (Seçkin 2020). google scholar
38. Zöller MA, “Beweisrechtliche Probleme beim Einsatz Verdeckter Ermittler“ (2014) (2) CHKD 85-103. google scholar