Kumar Oynanması İçin Yer ve İmkan Sağlama Suçu (Tck M 228) ve Benzer Suçlarla Karşılaştırılması

Abstract

Kumar oynamak ya da oynatmak sadece hukuki bir sorun değildir. Konunun sosyolojik, psikolojik ve ekonomik boyutları da bulunur. Yasa koyucu sorunu genel ahlak ile ilgili görmüş ve kumar oynanması için yer ve imkan sağlama suçunu “Genel Ahlaka Karşı Suçlar” başlığı altında hayasızca hareketler, müstehcenlik, fuhuş ve dilencilik suçları ile birlikte düzenlemiştir. Suçun düzenlendiği yer de dikkate alındığında bu suçla korunan hukuki menfaatin “genel ahlak” olduğu söylenmelidir. Hukukumuzda kumar oynamak değil kumar oynatmak suç olarak düzenlenmiştir. Kumar oynamanın suç olmadığı bir yerde oynatan ve bundan bir ekonomik çıkar elde eden her zaman bulunur. Kanımızca olması gereken söz konusu eylemlerin izne tabi bir şekilde kontrollü olarak serbest bırakılmasıdır. Böylelikle eylemlerin yer altına itilmesi ve kontrolsüz bir şekilde işlenmesi de engellenmiş olacaktır. Bu çerçevede kumar oynamak ile oynatmak eylemlerinin toplumu “ahlaksız” hale getirmeyeceği, kamu düzeninin ya da toplumun korunmasının ancak bu eylemlere kontrollü bir şekilde izin verilir ise sağlanabileceği kanısındayız. Öte yandan kamu düzeni bakımından ortaya koyduğu zararı dikkate alan yasa koyucunun 5326 sayılı Kabahatler Kanunu m 34 ile kumar oynamayı kabahat olarak düzenlediği görülmektedir. Yine hukukumuzda konu ile ilgili olarak 7258 sayılı Futbol ve Diğer Spor Müsabakalarında Bahis ve Şans Oyunları Düzenlenmesi Hakkında Kanun, 6132 sayılı At Yarışları Hakkında Kanun ve 1072 sayılı Rulet, Tilt, Langırt ve Benzeri Oyun Alet ve Makinaları Hakkında Kanun’un da yürürlükte bulunduğu söylenmelidir. Söz konusu düzenlemelerin TCK madde 228 ile ilişkisi çerçevesinde özellikle suçların içtimaı bakımından önemli sorunlar ortaya koyduğu görülmektedir.

Keywords

• Kumar
• yer ve imkan sağlama
• yasadışı bahis
• kazanç kasti
• bilişim sistemleri

Comparative Approach to the Crime of Providing Venues and Facilities for Gambling (TPC Art. 228)

Abstract

Gambling is not only a legal issue but also has sociological, psychological, and economic dimensions. The legislator has regarded gambling as a matter of public morality and regulated the crime of providing a place and opportunity for gambling alongside offenses such as indecent acts, obscenity, prostitution, and begging under the category of “Crimes Against Public Morals.” Considering the place where the offence is regulated, it should be said that the legal interest protected by this offence is ‘public morality’. Under Turkish law, gambling itself is not considered a crime; however, providing a place for gambling is criminalized. In this framework, gambling will not make the society ‘immoral’ and that the protection of public order or society can only be ensured if these acts are allowed in a controlled manner. Additionally, recognizing the harm gambling causes to public order, the legislator has classified it as a misdemeanor under Article 34 of the Misdemeanor Law No 5326. Furthermore, it is important to highlight that Law No 7258 on the Organization of Betting and Games of Chance in Football and Other Sports Competitions, Law No 6132 on Horse Races, and Law No 1072 on Roulette, Pinball, Foosball, and Similar Gaming Devices and Machines are also in force. In relation to Article 228 of the Turkish Penal Code, these regulations present significant challenges, particularly regarding the aggregation of offenses.

Keywords

• Gambling
• Providing a place and opportunity
• illegal betting
• intentional profit
• Information systems

References

1. Aktan CC, ´Ahlak ve Ahlak Felsefesine Giriş´ (2009) 1 (1) Hukuk ve İktisat Araştırmaları Dergisi 39-59. google scholar
2. Altıparmak C, ‘Kumar Kabahati’ (2008) 3 (19) Terazi Hukuk Dergisi 133-140.google scholar
3. Aydın O, ´Genel Ahlak, Hukuk ve Cinsellik´ (2014) 37(4) Mülkiye Dergisi 139-148. google scholar
4. Babayiğit B, ´Kumar Oynama ve Kumar Oynanması İçin Yer ve İmkân Sağlama Fiilleri´(2018 ) 9 (34) TAAD 283-315. google scholar
5. Başbüyük İ, Dolandırıcılık Suçunda Hile Unsuru, (Yayınlanmamış Doktora Tezi, İzmir 2019). google scholar
6. Bayraktar K, Kangal ZT, Sonay Evik V, Memiş Kartal P, Yıldız AK, Aksoy Retornaz E, Bostancı Bozbayındır G, Evik AH, Altunç S, Aytekin İnceoğlu A ve Eroğlu F, Özel Ceza Hukuku, (CVII, Oniki Levha 2020) https://www.lexpera.com.tr/literatur/kitaplar/3-sucun-konusu- 978-625-7899-81-9-2/1> Erişim Tarihi 27 Şubat 2025). google scholar
7. Çoksezen Merki D, ´Türk Ceza Hukukunda Genel Ahlakın Cinsiyetçi Yorumu´ (2020) 5 (1-1) Çankaya Üni.HFD, 947-960. google scholar
8. Erem F, ´Suçun Konusu ve Hümanist Doktrin´ (1968) 25 (1), Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi 11-33. google scholar

9. Erem F, Türk Ceza Kanunu Şerhi Özel Hükümler ( C. 3, Ankara 1993).google scholar
10. Feyzioğlu FN, ‘Cezaî ve Hukukî Cepheleriyle Kumar ve Bahis’ Ahmet Esat Arsebük’ün Aziz Hâtırasına Armağan, Ankara, Güzel İstanbul Matbaası, 129-214. google scholar
11. Gökcan HT ve Artuç M, Yorumlu-Uygulamalı Türk Ceza Kanunu Şerhi, (C.5, 1. Bası, Adalet, 2021). google scholar
12. Güriz A, Hukuk Felsefesi, (6. Basi, Siyasal Kitabevi, 2003). google scholar
13. Hafızoğulları Z ve Özen M, Türk Ceza Hukuku Özel Hükümler Topluma Karşı Suçlar, (2. Basi, US-A Yayıncılık 2016). google scholar
14. Hatipoğlu Aydın D, ´Hukuk-Ahlak İlişkisi Bağlamında Türk Hukukunda Kumar´(2021) 29 (2) Selçuk Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, D. 1477-1496. google scholar
15. Karakehya H, ´Kumar Oynanması İçin Yer ve İmkân Sağlama Suçu´ (2013) XIX (2, Özel Sayı) Marmara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Hukuk Araştırmaları Dergisi (Nur Centel’e Armağan) 699-713. google scholar
16. Özek Ç, ´Türk Ceza Hukukunda Kumar Suçu´ (1963) 29 (1-2) İÜHFM 121-156.google scholar
17. Özen M, ´Kumar Oynanması İçin Yer ve İmkan Sağlama Suçu´ (2007) 15 (2) Terazi Hukuk Dergisi 73-76. google scholar
18. Yılmaz Ö, ´Kumar Oynanması İçin Yer ve İmkan Sağlama Suçu´ (2020) 41 Türkiye Adalet Akademisi Dergisi 579-622. google scholar