Examining the Effect of Social-Emotional Prevention Program on Social and Communication Skills of Disadvantaged Preschool Children

Abstract

The purpose of the project was to investigate the effect of the Social-Emotional Prevention Program on social and communication skills of 4-6 year-old children attending preschool education and having families with low socio-economic level. In the study, quasi-experimental design with pretest-posttest group was used. Three experimental groups and one control group were included in the project. Average age of the children in all the groups was 5 years, 1 month, and 27 days (minimum 4 years, 1 month, and 16 days; maximum 6 years and 3 days).  83 children and 83 mothers including 25 children and 25 mothers in the age group of 4-6 years from Experimental Group 1, 16 children and 16 mothers from Experimental Group 2, 16 children and 16 mothers from Experimental Group 3, and 26 children and 26 mothers from Control Group were included in the project. All of 83 children involved in the all groups were attending independent kindergartens affiliated with Ministry of National Education, Provincial Directorate for National Education of Denizli in Pamukkale and Tavas districts of Denizli. Personal Information Form, Social Skills Evaluation Scale (SSES), and Communication Skills Scale (Teacher Form) were used as the data collection tools in the project. According to the results of the study, implementing Social-Emotional Prevention Program together with family involvement activities, implementing only Social-Emotional Prevention Program, and implementing only family involvement activities led to significant improvements in the social and communication skills of the children compared to the control group. 

Keywords

• Social skills,Communication skills,Social,emotional prevention program

References

1. Alp, H. (2016). Okul öncesi dönemdeki çocukların saldırgan davranışları ve sosyalleşme süreçlerine akran eğitimi ve oyun etkinliklerinin etkisi. International Journal of Social Sciences and Education Research, 2(2), 788-813.
2. Aslan, E. (2008). Drama temelli sosyal beceri eğitiminin 6 yaş çocuklarının sosyal ilişkiler ve işbirliği davranışlarına etkisi. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi, Adnan Menderes Üniversitesi, Aydın.
3. Avcıoğlu, H. (2007). Sosyal becerileri değerlendirme ölçeğinin geçerlilik güvenilirlik çalışması (4-6 yaş). Abant İzzet Baysal Eğitim Fakültesi Dergisi, 7(2), 93-103.
4. Brauner, C. B. ve Stephens, C. B. (2006). Estimating the prevalence of early childhood serious emotional/behavioral disorders: Challenges and recommendations. Public Health Reports, 121(3), 303-310.
5. Büyüköztürk,Ş., Kılıç-Çakmak, E., Akgün, Ö. E., Karadeniz Ş. ve Demirel, F. (2012). Bilimsel araştırma yöntemleri. (12. Basım). Ankara: Pegem Yayınları.
6. Domitrovich, C. E., Cortes, R. C. ve Greenberg, M. T. (2007). Improving young children’s social and emotional competence: A randomized trial of the preschool “PATHS” curriculum. The Journal of Primary Prevention, 28(2), 67-91.
7. Ekinci-Vural, D. (2006). Okul öncesi eğitim programındaki duyuşsal ve sosyal becerilere yönelik hedeflere uygun olarak hazırlanan aile katılımlı sosyal beceri eğitim programının çocuklarda sosyal becerilerin gelişimine etkisi. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi, Dokuz Eylül Üniversitesi, İzmir.
8. Göktaş, İ. (2015). Aile katılımı ve sosyal beceri eğitimi programlarının tek başına ve birlikte 4-5 yaş çocuklarının sosyal becerileri ve anne-çocuk ilişkileri üzerindeki etkisinin incelenmesi. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi, Pamukkale Üniversitesi, Denizli.

9. Hemmeter, M. L., Santos, R. M. ve Ostrosky, M. M. (2008). Preparing early childhood educators to address young children’s social-emotional development and challenging behavior: A survey of higher education programs in nine states. Journal of Early Intervention, 30(4), 321-340.
10. Kandır, A. ve Alpan, Y. (2008). Okul öncesi dönemde sosyal-duygusal gelişime anne-baba davranışlarının etkisi. Aile ve Toplum, 4(14), 33-38.
11. Kramer, T., J., Caldarella, P., Christensen, L. ve Shatzer, R. H. (2010). Social-emotional learning in kindergarten classrooms: Evaluation of the Strong Start curriculum. Early Childhood Education Journal, 37 (4), 33-39.
12. Merrell, K. W. (1996). Social-Emotional Problems in Early Childhood: New Directions in Conceptualization, Assessment, and Treatment. Education and Treatment of Children, 19(4), 458-473.
13. Önder, A., Dağal, A. B. ve Şallı, D. (2015). 5-6 yaş çocukları için iletişim becerileri ölçeği geçerlik-güvenirlik çalışması. Eğitim ve Öğretim Araştırmaları Dergisi, 1(4), 1-13.
14. Özdemir-Topaloğlu, A. (2013). Etkinlik temelli sosyal beceri eğitiminin çocukların akran ilişkilerine etkisi, Yayımlanmamış doktora tezi, Selçuk Üniversitesi, Konya.
15. Pahl, K. M. ve Barrett, P. M. (2007). The development of social–emotional competence in preschool-aged children: An introduction to the Fun FRIENDS program. Australian Journal of Guidance & Counselling, 17(1), 81–90.
16. Polat, Ö. ve Dilli, F. (2015). 60-72 Aylık sosyal açıdan dezavantajlı çocuklar için hazırlanan destek programının çocukların ilkokula hazırbulunuşluğuna etkisi. Uluslararası Eğitim Programları ve Öğretim Çalışmaları Dergisi, 5(9), 81-103.
17. Ramazan, O. ve Ünsal, Ö. (2012). A study on the relationship between the social-emotional adaptation and behavioral problems of 60-72 month old preschoolers. Procedia - Social and Behavioral Sciences, 46, 5828-5832.
18. Saltalı, N. D. (2013). Okul öncesi dönemde duygusal becerilerin geliştirilmesi. Yalova Sosyal Bilimler Dergisi, 3(6), 107-119.
19. Sayın, U. (2014). 48-72 Aylık çocuklardaki saldırganlık davranışlarına müdahale yöntemi olarak ebeveyn eğitim programı geliştirilmesi ve etkililiğinin incelenmesi. Yayımlanmamış doktora tezi, Hacettepe Üniversitesi, Ankara.
20. Schmidt, M. E., Demulder, E. K. ve Denham, S. A. (2002). Kindergarten social-emotional competence: Developmental predictors and psychosocial implications. Early Child Development and Care, 172, 451–462.
21. Ştefan, C. A. (2012). Social-emotional prevention program for preschool children: An analysis of a high risk sample. Cognition, Brain, Behavior: An Interdisciplinary Journal, 16(3), 319-356.
22. Tremblay, R. E., Pagani-Kurtz, L., Mâsse, L. C., Vitaro, F. ve Pihl, R. O. (1995). A bimodal preventive intervention for disruptive kindergarten boys: Its impact through mid-adolescence. Journal of Consulting and Clinical Psychology, 63(4), 560-568.
23. Uysal, A. ve Kaya Balkan, İ. (2015). Sosyal beceri eğitimi alan ve almayan okul öncesi çocukların, sosyal beceri ve benlik kavramı düzeyleri açısından karşılaştırılması. Psikoloji Çalışmaları Dergisi, 35(1), 27-56.
24. Webster-Stratton, C. ve Hammond, M. (1997). Treating children with early-onset problems: A comparison of child and parent training interventions. Journal of Consulting and Clinical Psychology, 65(1), 93-109.
25. Webster-Stratton, C. ve Reid, M. J. (2004). Strengthening social and emotional competence in young children-The foundation for early school readiness and success Incredible Years Classroom Social Skills and Problem-Solving Curriculum. Infants and Young Children, 17(2), 96–113.
26. Yalçın, H. (2013). Anne-çocuk iletişimi eğitiminin etkileri. Süleyman Demirel Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 28, 179-194.
27. Yumuş, M. (2013). Okul öncesi eğitimcilerin 36-72 ay aralığındaki çocukların davranış problemleri ile ilgili görüşlerinin incelenmesi ve başa çıkma stratejilerinin belirlenmesi. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi, Hacettepe Üniversitesi, Ankara.