TEACHER CANDIDATES’ OPINIONS ABOUT INSTRUCTIONAL METHODS AND TECHNIQUES

Abstract

The aim of this research is to determine what do teacher candidates think about instructional methods and techniques covered in the “Instructional Principles and Methods” lesson. “Instructional Principles and Methods” is one of the most serious lesson of teacher training process. Because this research was aimed at determining the current conditions, a descriptive model was used. Also qualitative research methods were preferred in this research. This research was carried out with 38 teacher candidates studying at Kırklareli University Art and Science Faculty in the 2015-2016 academic year fall semester. Participants of this research were training at Pedagogical Formation Education Certificate Program. The scope of “Instructional Principles and Methods” course instructional methods and techniques such as brainstorm, case study, educational games, role playing, six thinking hats, station, concept mapping, buzz groups were taught in practice. In order to reveal the participants’ thinking about the research subject some open-ended questions such as “what do you think about instructional methods and techniques taught in the lesson?”, “which instructional methods and techniques will you prefer in the future? Why?” “What do you think about contribution to educational process of instructional methods and techniques preferred to use?” were asked to teacher candidates. The participants’ answers were analysed by researcher. In the light of answers given by teacher candidates; participants prefer to use forward thinking, providing the opportunity to express students’ thoughts instructional methods and techniques. In addition participants think that instructional methods and techniques such as brainstorm, case study, educational games, role playing, six thinking hats, station, concept mapping, buzz groups create fun and enjoyable educational environment. 

Keywords

• Teacher candidates’ opinion

References

1. Açıkgöz,-Ün, K. (2003). Etkili öğrenme ve öğretme. İzmir: Kanyılmaz Matbaası
2. Adalı, B. (2005). İlköğretim 5. Sınıf fen bilgisi dersinde “virüsler-bakteriler-mantarlar ve protistler” konularının öğreniminde örnek olaya dayalı öğren-me yöntemi kullanılmasının öğrencilerin akademik başarılarına ve fen bilg-isi dersine yönelik tutumlarına etkisi. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Mustafa Kemal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Hatay.
3. Akınoğlu, O. (2004). Yapılandırmacı öğrenme ve coğrafya öğretimi. Marmara Coğrafya Dergisi, 10, 73-94.
4. Altıkulaç, A., & Akhan, N. E. (2010). 8. sınıf İnkılâp Tarihi ve Atatürkçülük dersinde yaratıcı drama yöntemi ve altı şapkalı düşünme tekniğinin kullanılmasının öğrenci başarı ve tutumlarına etkisi. Ahi Evran Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 11(3), 225-247.
5. Amory, A. (2001). Building an educational adventure game: Theory, design and lessons. Journal of Interactive Learning Research, 129(2/3), 249- 264.
6. Bakar, A., Tüzün, H., & Çağıltay, K. (2008). Öğrencilerin eğitsel bilgisayar oyunu kullanımına ilişkin görüşleri: Sosyal bilgiler dersi örneği. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 35: 27-37.
7. Başçı, Z., & Gündoğdu, K. (2011). Öğretmen adaylarinin drama dersine iişkin tutumlari ve görüşleri: atatürk üniversitesi örneği. İlköğretim Online, 10(2). 454-467.
8. Bezir, Ç. & Baran, B. (2014). Foreign language teaching through the six thinking hats technique in second lif. Egitim ve Bilim, 39(171). 392-401.

9. Böyük, U., Demir, S. & Erol, M. (2010). Fen ve teknoloji dersi öğretmenlerinin laboratuvar çalişmalarina yönelik yeterliklik görüşlerinin farkli değişkenlere göre incelenmesi, TÜBAV Bilim Dergisi, 3(4), 342-349.
10. Çakır, Ö.S., Berberoğlu,G., Alpsan, D. & Uysal,C. (2002). Örnek olaya dayalı öğrenim yönteminin, öğrenme stillerinin ve cinsiyetin, lise öğrencilerinin üst düzey öğrenme yeteneklerine, biyoloji dersine karşı tutumlarına ve performanslarına etkisi. V. Ulusal Fen Bilimleri ve Matematik Eğitimi Kongresi, ODTÜ-Ankara.
11. Can H. A. (2005). Altı Şapkalı Düşünme Tekniğinin 6 Sınıf Sosyal Bilgiler Dersinde Öğrenci Başarısına Etkisi. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Fırat Üniversitesi. Sosyal Bilimler Enstitüsü.
12. Chen, W., Burry-Stock, J. A., & Rovegno, I. (2000). Self-evaluation of expertise in teaching elementary physical education from constructivist perspectives. Journal of Personnel Evaluation in Education, 14(1), 25-45.
13. Demirel, Ö. (2005). Kuramdan uygulamaya eğitimde program geliştirme. Anka-ra: Pegema Yayıncılık.
14. Erden, M. (1998). Eğitimde program değerlendirme. Ankara: Anı Yayıncılık.
15. Fidan, N., & Erden, M. (1998). Eğitime giriş, İstanbul, Alkım Yayıncılık.
16. Flynn, A. E., & Klein, J. D. (2001). The influence of discussion groups in a case-based learning environment. Educational Technology Research and Development, 49(3), 71-86.
17. Garris, R., Ahlers, R. & Driskell, J.E. (2002). Games, motivation, and learning: A research and practice model. Simulation & Gaming, 33(4), 441- 467.
18. Geçit, Y., & Ölmez, N. (2016). Sosyal bilgiler dersinde işbirlikli öğrenme yönt-eminin “altı şapkalı düşünme tekniği” ile uygulanmasının yöntemin başarısına katkısı. Elektronik Sosyal Bilgiler Eğitimi Dergisi. 2(2), 28-42.
19. Gözütok, D. (2007). Öğretim ilke ve yöntemleri. Ankara: Ekinoks.
20. Güccük, A. (2013). İlköğretim genetik mühendisliği konularının anlamlı ve kalıcı öğrenilmesinde örnek olay yönteminin etkisi. İnönü Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü yayınlanmamış Yüksek lisans tezi. Malatya.
21. Hartfield, P. J. (2010). Reinforcing constructivist teaching in advanced level biochemistry through the introduction of case-based learning activities. Journal of Learning Design, 3, 20-31.
22. Heslin, P. A. (2009). Better than brainstorming? Potential contextual boundary conditions to brainwriting for idea generation in organizations. Journal of Occupational and Organizational Psychology, 82(1), 129-145.
23. Horzum, M. & Alper, A (2006). Fen bilgisi dersinde olaya dayalı öğrenme mod-elinin, bilişsel stilin ve cinsiyetin öğrenci başarısına etkisi. Eğitim Bilimleri Fakültesi Dergisi, 39 (2), 151-175.
24. İngeç, Ş. K. (2008). Kavram haritalarının değerlendirme aracı olarak fizik eğitiminde kullanılması. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 35.195-206.
25. Isaksen, S. G., & Gaulin, J. P. (2005). A reexamination of brainstorming re-search: Implications for research and practice. Gifted Child Quarterly, 49(4), 315-329.
26. Kaptan, F. & Kuşakcı, F. (2002). Fen öğretiminde beyin fırtınası tekniğinin öğrenci yaratıcılığına etkisi. V. Ulusal Fen Bilimleri ve Matematik Eğitimi Kongresi Bildiriler Kitabı (s. 197-202). ODTÜ : Ankara.
27. Karamustafaoğlu, O. & Kaya, M. (2013). Eğitsel oyunlarla ‘Yansıma Ve Aynalar’ konusunun öğretimi: yansımalı koşu örneği, Araştırma Temelli Etkinlik Dergisi, 3(2), 41-49.
28. Kaya, O. N. (2003). Eğitimde alternatif bir değerlendirme yolu: Kavram haritaları (An alternative way of assessment in education: concept maps). Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 25, 265-271.
29. Kaya, S, & Elgün, A. (2015). Eğitsel oyunlar ile desteklenmiş fen öğretiminin ilkokul öğrencilerinin akademik başarısına etkisi. Kastamonu Eğitim Dergisi, 23(1), 329-342.
30. Küçükahmet, L. (2006). Öğretimde planlama ve değerlendirme, Ankara: Nobel Press
31. Lunenberg, M. L. & Volman. M. (1999). Active learning: views and actions of students and teachers in basic education. Teaching And Teacher Educa-tion. 15: 431-445.
32. Mao, J. Y., & Pan, M. (2009). Enabling effective user participation in ERP im-plementation: A case study on the role of brainstorming sessions. PACIS 2009 Proceedings, 101.
33. Mattson, K. (2005). Why “active learning” can be perilous to the profession. Academe. 91(1). 23-26.
34. MEB.(2005). Yeni Öğretim Programları İnceleme ve Değerlendirme Raporu. http://www.meb.gov.tr/ 05.01.2011
35. Morris, R. V. (2001). Drama and authentic assessment in a social studies class-room. Social studies, 92(1), 41-45.
36. Nazlıçiçek, N., & Akarsu, F. (2008). Fizik, kimya ve matematik öğretmenlerinin değerlendirme araçlarıyla ilgili yaklaşımları ve uygulamaları. Eğitim ve Bi-lim, 33(149), 18-29.
37. Neo. M, and Neo. T. K. (2009). Engaging students in multimedia-mediated con-structivist learning – students’ perceptions. Educational Technology & So-ciety, 12 (2), 254–266.
38. Novak, J. D. (2010). Learning, Creating, and Using Knowledge: Concept maps as facilitative tools in schools and corporations. 1998. Mawah, NJ: LEA.
39. Önen, F., Mertoğlu, H., Saka, M., & Gürdal, A. (2009). Hizmet içi eğitimin öğretmenlerin öğretim yöntem ve tekniklerine ilişkin bilgilerine etkisi: Öpyep örneği. Ahi Evran Üniversitesi Kırşehir Eğitim Fakültesi Dergisi, 10(3), 9-23.
40. Ören, F. & Avcı, D. (2004). Eğitimsel oyunla öğretimin fen bilgisi dersi “Güneş Sistemi ve Gezegenler” konusunda akademik başarı üzerine etkisi. On-dokuz Mayıs Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 18, 67-76.
41. Ornstein, A. C. and Hunkins, F. (1993). Curriculum Fondations, Principles and Theory. USA: Library of Congress Cataloging-in-Publication Data.
42. Öztürk, Ç. (2004). Ortaöğretim coğrafya öğretmenlerinin öğretim yöntem ve teknikleri kullanabilme yeterlilikleri. Ahi Evran Üniversitesi Kırşehir Eğitim Fakültesi Dergisi, 5(2). 75-83.
43. Philips, J. M. (2005). Strategies for active learning in online continuing educa-tion. The Journal of Continuing Education in Nursing. 36 (2): 77-83.
44. Pivec, M. & Kearney, P. (2007). Games for learning and learning from games. Organizacija, 40(6), 419- 423.
45. Prensky, M. (2002). Digital Game-based Learning. New York: McGraw-Hill.
46. Randel, J. M., Morris, B. A., Wetzel, C. D., & Whitehill, B. V. (1992). The effec-tiveness of games for educational purposes: A review of recent research. Simulation & Gaming, 23(3), 261-276.
47. Reigeluth, C. M. (1983). Instruction: What the Discipline Is Like, C. M. Reigeluth (eds.) Instructional-Design Theories and Models: An Overview of Their Current Status. (ss 4-34) içinde, New Jersey: Lawrence Erlbaum Associates, Publishers Hillsdale.
48. Reigeluth, C. M. (1999). What is instructional design theory and how is it changing? InC.M. Reigeluth (Ed.), Instructional-Design Theories and Mod-els (Vol.2). Hillsdale, NJ: Lawrence-Erlbaum Associates.
49. Rickards, T. (1999). Brainstorming revisited: a question of context. International Journal of Management Reviews, 1(1), 91-110.
50. Saban, A. (2000). Öğrenme öğretme süreci. Ankara: Nobel Yayın Dağıtım.
51. Şahin, S., Atasoy, B., & Somyürek, S. (2010). Öğretmen eğitiminde örnek olay yöntemi. University of Gaziantep Journal of Social Sciences, 9(2). 253-277.
52. San, İ. (1990). Eğitimde yaratıcı drama. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Dergisi. 23(2), 573-582.
53. Saracaloğlu, A. S. & Karademir, Ç. (2009). Eğitsel oyun temelli fen ve teknoloji öğretiminin öğrenci başarısına etkisi. VIII. Ulusal Sınıf Öğretmenliği Eğitimi Sempozyumu, Bildiri Kitabı, 21-23.
54. Şaşan, H. H. (2002). Yapılandırmacı öğrenme. Yaşadıkça Eğitim Dergisi, 74 (75), 49-52.
55. Taşpınar, M. (2010). Kuramdan uygulamaya öğretim yöntemleri, Ankara, Data Yayınları.
56. Tortop, Y., & Ocak, Y. (2010). Sınıf öğretmenlerinin eğitsel oyun uygulamalarina yönelik görüşlerinin incelenmesi. Spor ve Performans Araştırmaları Dergisi, 1(1). 14-22.
57. Uşun, S. (2007). Öğretim Yöntem ve Teknikleri. In A. S. Saracaloğlu and H. H. Bahar (Ed.), Öğretim İlke ve Yöntemleri. 137-184. İstanbul: Lisans Press.
58. Yağdıran, E. (2005). Ortaöğretim 9. sınıf fonksiyonlar ünitesinin çalışma yaprakları, Vee diyagramları ve kavram haritası kullanı -larak öğretilmesi. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi, Balıkesir Üniversitesi, Fen Bilimleri En-stitüsü, Balıkesir.
59. Yaman, H. & Karaarslan, F. (2012). Konuşma becerisinin geliştirilmesinde beyin fırtınası tekniğinin etkisi: bir eylem araştırması. Electronic Turkish Studies, 7(4).545-563.
60. Yeşilyurt, E. (2013). Teachers’ aim in using teaching methods and problems they encounter. Atatürk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 17(1). 163-188.
61. Yıldırım, Z., & Demir, K. (2003). Burdur il merkezindeki ilköğretim okullarında görev yapan fen bilgisi öğretmenlerinin alanları ve yeterliliklerine ilişkin görüşleri ile fen bilgisi eğitimi öğrencilerinin bu öğretmenler ile ilgili gözlemleri. Sakarya Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 4, 134-145.
62. Yıldız, V. & İsrael, E. (2001).Yaratıcılığı geliştirmede bir yol: SCAMPER. Yaşadıkça Eğitim, 74-75, 53-55.
63. Yılmaz, S. (2013). Sosyal bilgiler öğretiminde bir yöntem olarak dramanin kullanimina ilişkin öğretmen adaylarinin görüşleri. Ahi Evran Üniversitesi Kırşehir Eğitim Fakültesi Dergisi, 14(2). 123-145.
64. Yurt, E. (2007). Eğitsel oyun tekniği ile fen öğretimi ve yeni ilköğretim müfredatındaki yeri ve önemi. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Muğla Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, Muğla.