SÜRDÜRÜLEBİLİRLİK, İŞVEREN MARKASI OLUŞTURMA VE YETENEK YÖNETİMİ UYGULAMALARI ARASINDAKİ İLİŞKİLER

Abstract

Bu çalışmada Kasım 2018-Ekim 2019 tarihleri arasında BIST sürdürülebilirlik endeksinde değerlemeye tabi şirketler listesindeki 71 şirket arasından sadece bankacılık sektörü dikkate alınarak listede yer alan 7 banka metin madenciliği analiziyle incelenmiştir. Literatürde yer alan birçok işveren markası boyutları arasından, çalışmamız için seçilen 12 işveren markası boyutunun bankaların sürdürülebilirlik raporlarında nasıl ele alındığı, ortaya çıkan kelime ve kelime grupları üzerinden değerlendirilmiştir. Bankaların raporlarında en sık kullanılan kelime ve kelime grupları iş, çalışan, eğitim, kadın, iş sağlığı, fırsat eşitliği, cinsiyet eşitliği, eğitim programları, iş sağlığı güvenliği ve toplumsal cinsiyet eşitliği olmuştur. 

Bankaların sürdürülebilirlik raporlarının insan kaynakları bölümleri incelendiğinde tüm bankaların fırsat eşitliğine direkt vurgu yaptığı ve raporlarda fırsat eşitliği ifadesinin bir veya birkaç defa geçtiği görülmektedir. Tüm bankalar cinsiyete göre İKY uygulamalarında fırsat eşitliği sağlandığını özellikle beyan etmişlerdir. Bununla birlikte sadece Garanti BBVA, insan kaynakları yönetimi uygulamalarında cinsel yönelimden kaynaklı ayrımcılık yapılmadığını ifade etmiştir. İkili ve üçlü kelime gruplarında ortaya çıkan iş sağlığı ve iş sağlığı güvenliği kelime grupları İş Bankası dışındaki bankaların raporlarında fiziksel iş sağlığı ve güvenliği şartları olarak konu edilmiştir. Ancak İş Bankası’nın bu konuda mental iş sağlığına vurgu yaptığı görülür. Nitekim raporda yer alan çalışanların fiziksel ve ruhsal açıdan sağlık bir yaşam sürmelerini desteklediklerini belirtmeleri bunun göstergesidir. Ortaya çıkan kelime ve kelime gruplarının, işveren markası boyutlarından en fazla eğitim perspektifleri, kariyer gelişim fırsatları, performans değerlendirme, güçlü örgüt kültürü, iş-yaşam dengesi, çalışanı güçlendirme ve kişiler arası olumlu ilişkiler boyutlarıyla ilişkili olduğu görülmüştür. 

Yapılan kelime sıklığı analizlerine ilave olarak bankaların sürdürülebilirlik raporlarının insan kaynakları bölümlerinde işveren markası ve yetenek yönetimi kelime gruplarının olup olmadığı da incelenmiştir. İnceleme sonrasında, “işveren markası” kelime gruplarının Halkbank, Garanti BBVA, Yapı Kredi Bankasının raporlarında kullanıldığı görülmüştür. Yetenek yönetimi kelime gruplarının ise Akbank, İş Bankası ve Yapı Kredi raporlarında olduğu tespit edilmiştir. İşveren markası ve yetenek yönetimi kavramlarının ikisi birlikte sadece Yapı Kredi Bankası raporunda kullanılmıştır.

Keywords

• İnsan Kaynakları Yönetimi,Sürdürülebilirlik,İşveren Markası,Yetenek Yönetimi,Bankacılık Sektörü

RELATIONSHIP AMONG SUSTAINABILITY, EMPLOYER BRANDING AND TALENT MANAGEMENT PRACTICES

Abstract

In this study, 7 banks were analyzed by text mining analysis among 71 companies listed in the BIST sustainability index issued between November 2018 - October 2019. Among many employer brand dimensions in the literature, handling processes of 12 employer brand dimensions chosen for our study in the sustainability reports of the banks were evaluated over the emerging vocabulary and word groups. The most commonly used words and phrases in the reports of banks were work, employee, education, woman, occupational health, equality of opportunity, gender equality, training programs, occupational health and safety.

When the human resources sections of the sustainability reports of the banks are examined, it is seen that all banks have a direct emphasis on equality of opportunity and the expression is mentioned once or several times. All banks have specifically declared equal opportunities in HRM practices by gender. All banks have specifically declared equal opportunities in HRM practices by gender. However, only Garanti BBVA stated that there is no discrimination based on "sexual orientation" in HRM practices. “Occupational health” and “occupational health and safety” word groups that appear in binary and triple word groups are considered as “physical occupational health and safety conditions” in the reports of banks other than İşbank. However, İşbank emphasizes mental occupational health in this regard. Therefore, their support regarding employees to have a healthier life in physical and mental terms is an indication of this. It was seen that the emerging vocabulary and word groups were more related to employer brand dimensions such as education perspectives, career development opportunities, performance evaluation, strong organizational culture, work-life balance, employee empowerment and positive interpersonal relationships.

In addition to the word frequency analyzes, it was examined whether there are employer brand and talent management vocabulary groups in the human resources departments of the sustainability reports of the banks. After the review, it was seen that “employer brand” word groups were used in the reports of Halkbank, Garanti BBVA and Yapı Kredi Bank; whereas “talent management” vocabulary groups were used in Akbank, İş Bank and Yapı Kredi reports.“Employer brand” and “talent management” vocabulary groups are used together only in Yapı Kredi Bank report.

Keywords

• Human Resources Management,Sustainability,Employer Brand,Talent Management,Banking Sector

References

1. Ambler, T., & Barrow, S. (1996). The employer brand. Journal of Brand Management, 4(3), 185-206.
2. Anand, P., & Cowton, C. J. (1993). The ethical investor: Exploring dimensions of investment behaviour. Journal of Economic Psychology, 14(2), 377-385.
3. Aslan, Z., & Arı, G. S. (2018). Kişilik ve duygusal emek arasındaki ilişkilerin belirlenmesi üzerine bir araştırma: Banka çalışanları örneği. Pamukkale University Journal of Social Sciences Institute/Pamukkale Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, (30).
4. Backhaus, K., & Tikoo, S. (2004). Conceptualizing and researching employer branding. Career Development International, 9(5), 501-517.
5. Backhaus, K. B., Stone, B. A., & Heiner, K. (2002). Exploringthe relationship between corporate social performance and employer attractiveness. Business & Society, 41(3), 292-318.
6. Barrow, S., & Mosley, R. (2011). The Employer Brand: Bringing The Best of Brand Management to People at Work. John Wiley & Sons.
7. Berthon, P., Ewing, M., & Hah, L. L. (2005). Captivating company: dimensions of attractiveness in employer branding. International Journal of Advertising, 24(2), 151-172.
8. Bük, T. B. (2019), Kurumsal sürdürülebilirlik yaklaşımı çerçevesinde işletme-sivil toplum kuruluşları etkileşimleri: Sebep ve sonuçlar, Business & Management Studies: An International Journal, 7(4), 1480-1509. doi: http://dx.doi.org/10.15295/bmij.v7i4.1176

9. Cavnar, W. B., & Trenkle, J. M. (1994, April). N-gram-based text categorization. In Proceedings of SDAIR-94, 3rd annual symposium on document analysis and information retrieval (Vol. 161175).
10. Çalış, K., Gazdağı, O., & Yıldız, O. (2013). Reklam içerikli e postaların metin madenciliği yöntemleri ile otomatik tespiti. Bilişim Teknolojileri Dergisi, 6(1), 1-7.
11. Çınar, A., & Silahtaroğlu, G. (2012). Veri madenciliği teknikleri ile müşteri memnuniyetine etki eden gizli nedenlerin keşfi. Marmara Üniversitesi İİBF Dergisi, 33(2), 309-330.
12. Deshwal, D. P. (2015). Green HRM: An organizational strategy of greening people. International Journal of Applied Research, 1(13), 176-181.
13. Dolgun, M. Ö., Özdemir, T. G., & Oğuz, D. (2009). Veri madenciliğinde yapısal olmayan verinin analizi: Metin ve web madenciliği. İstatistikçiler Dergisi: İstatistik ve Aktüerya, 2(2), 48-58.
14. Dyllick, T., & Hockerts, K. (2002). Beyond the business case for corporate sustainability. Business strategy and the environment, 11(2), 130-141.
15. Faris, C., Gilbert, B., LeBlanc, B., Ballou, B., & Heitger, D. L. (2013). Risk Reward: Demistifying Sustainability Risk: Integrating the Triple Bottom Line Into an Enterprise Risk Management Program. Coso. 4 Ekim 2019 tarihinde https://www.coso.org/documents/COSO-ERM%20Demystifying%20Sustainability%20Risk_Full%20WEB.pdf adresinden erişildi.
16. Gladwin, T. N., Kennelly, J. J., & Krause, T. S. (1995). Shifting paradigms for sustainable development: Implications for management theory and research. Academy of Management Review, 20(4), 874-907.
17. Global Reporting Initiative. (2006). Sürdürülebilirlik Raporlaması İlkeleri. https://www.globalreporting.org/resourcelibrary/Turkish-G3-Reporting-Guidelines.pdf
18. Global Reporting Initiative. (2018). 3 Temmuz 2019 https://www.globalreporting.org/standards/gri-standards-download-center.adresinden erişildi.
19. Guerci, M., & Pedrini, M. (2014). The consensus between Italian HR and sustainability managers on HR management for sustainability-driven change–towards a ‘strong' HR management system. The International Journal of Human Resource Management, 25(13), 1787-1814.
20. Grandey, A. A., Frone, M. R., Melloy, R. C., & Sayre, G. M. (2019). When are fakers also drinkers? A self-control view of emotional labor and alcohol consumption among U.S. service workers. Journal of Occupational Health Psychology. Advance online publication. http://dx.doi.org/10.1037/ocp0000147.
21. Hahn, T., & Scheermesser, M. (2006). Approaches to corporate sustainability among German companies. Corporate Social Responsibility and Environmental Management, 13(3), 150-165.
22. Hochschild, A.R. (1983). The Managed Heart: Commercialization of Human Feeling, Berkeley: University of California Press.
23. Hoştut, S. (2016) İtibarlı Şirketlerin İşgücü ve İnsana Yakışır İş Uygulamaları. Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi,16 (5), 81-96.
24. Jänicke, M. (2012). Green growth: From a growing eco-industry to economic sustainability. Energy Policy, 48, 13-21.
25. Kavlakoğlu, M.E. (2018). Şirketlerin işveren markası uygulamaları: Bankaların sürdürülebilirlik raporları üzerine bir araştırma. (Basılmamış Yüksek Lisans Tezi), Yıldız Teknik Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü İşletme Anabilim Dalı, İstanbul.
26. Kramar, R. (2014). Beyond strategic human resource management: Is sustainable human resource management the next approach?. The International Journal of Human Resource Management, 25(8), 1069-1089.
27. Kucherov, D. ve Zavyalova, E. (2012). HRD practices and talent management in the companies with the employer brand. Journal of European Industrial Training, 36(1), 86-104.
28. Leekha Chhabra, N., & Sharma, S. (2014). Employer branding: strategy for improving employer attractiveness. International Journal of Organizational Analysis, 22(1), 48-60.
29. Melek, C. (2012). Metin madenciliği teknikleri ile şirketlerin vizyon ifadelerinin analizi. (Basılmamış Doktora Tezi), DEÜ Sosyal Bilimleri Enstitüsü, İzmir.
30. Minchington, B., & Thorne, K. (2007). Measuring the effectiveness of your employer brand. Human Resources Magazine, 12(4), 14-16.
31. Oğuz, N. (2012). İşveren markası ve kabiliyeti cezbetme üzerine etkisi. (Basılmamış Yüksek Lisans Tezi). Ege Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İzmir.
32. Seker, S. E. (2015). Metin Madenciliği (Text Mining). YBS Ansiklopedi, 2(3), 30-32.
33. Sivertzen, A. M., Nilsen, E. R., & Olafsen, A. H. (2013). Employer branding: employer attractiveness and the use of social media. Journal of Product & Brand Management. 22(7) 473-483.
34. Sohn, Hae-K. ve Lee.T.J. (2012). Relationship Between HEXACO Personality Factors and Emotional Labour of Service Providers in the Tourism Industry, Tourism Management, 33, 116-125.
35. Srivastava, P., & Bhatnagar, J. (2010). Employer brand for talent acquisition: an exploration towards its measurement. Vision, 14(1-2), 25-34.
36. İş Bankası Sürdürülebilirlik Raporu, 2017 4 Ekim 2019 tarihinde https://www.isbank.com.tr/TR/hakkimizda/surdurulebilirlik/raporlarimiz/Documents/SurdurulebilirlikRaporu2017.pdf adresinden erişildi
37. Tanwar, K., & Prasad, A. (2016). The effect of employer brand dimensions on job satisfaction: gender as a moderator. Management Decision, 54(4), 854-886.
38. Toppinen, A., Li, N., Tuppura, A., & Xiong, Y. (2012). Corporate responsibility and strategic groups in the forest‐based industry: Exploratory analysis based on the Global Reporting Initiative (GRI) framework. Corporate Social Responsibility And Environmental Management, 19(4), 191-205.
39. Ustasüleyman, T. (2009). Bankacılık sektöründe hizmet kalitesinin değerlendirilmesi: Ahs-Topsis Yöntemi. Bankacılar Dergisi, 69, 33-43.