Tıp Eğitiminde Farklı Bir Yaklaşım: Seramikle Düşlemeler
Abstract
Plastik ve görsel iletişim sanatlarından biri olan seramiğin, tasarım ilke ve elemanları açısından; kavram, fikir, metin gibi sözel unsurları yüzeysel ve üç boyutlu betimleyen, yorumlayan ve birçok alanda olduğu gibi tıp eğitiminde de kullanıldığı görülmektedir. Seramik sanatı; eğitim, sanat disiplinleri, bilim, teknoloji ve kimya biliminin bir araya gelerek oluşturduğu disiplinler arası bir alandır. Bu nedenle, sağlık alnındaki teorik bilgi ve deneyimleri görselliğe ve üç boyuta dönüştürerek anlaşılabilir ve kavranabilir bir hale getirilmesinde seramik eğitimi önemli ve etkili bir rol üstlenmektedir. Tıp eğitiminde bilginin yüzeysel ve üçboyutlu görselleştirilerek iletilmesinde sanatın geleneksel yöntemlerinin kullanılması yanında, günümüzün teknolojik olanaklarıyla daha da zenginleşen ifade yöntemleri seramiğe olan ilgiyi artmıştır. Bu ilgi, çağdaş eğitim ve sanat eğitimi anlayışında bilgi aktarımı ile birlikte kişiye beceri kazandırmayı, yeteneklerini bilim ve tekniği kullanarak geliştirmeyi, düşünsel, sanatsal ve kültürel alanda yeni ürünler ortaya çıkarabilen birey ve toplumlara ulaşmayı amaç edinme şeklinde görülmektedir. Tıp öğrencilerinin aldıkları seramik eğitimi, diğer sanat disiplinleri ile verilmekte, estetik, psiko motor becerileri ve yaratıcı düşünme süreçlerine katkı sağladığı yazarların daha önceki çalışmalarında ortaya çıkarılmıştır. Bu çalışmada, İnönü Üniversitesi Tıp Fakültesi Dönem I ve II öğrencilerinin ilk kez aldıkları seramik eğitimi dersine devam eden öğrencilerden 12 kadın ve 10 erkek öğrencinin çalışmaları arasında random yöntemiyle yedi öğrencinin çalışmaları seçilmiştir. Buna göre, seramik çalışmaları yapım teknikleri, biçim, süsleme, renk özellikleri ve anlatım dili açısından, plastik sanatlar analiz yöntemi ve kendilerini ifade edebilmeleri açısından incelenmiş ve değerlendirilmiştir. Seramik eğitimi sonunda üç uzman tarafından hazırlanan nitel anket tıp öğrencilerine uygulanmış ve bulgular tablo halinde sunularak okumaları gerçekleştirilmiştir. Buna göre, tıp öğrencilerinin seramik eğitiminde kazandıkları farklı beceriler ilerde seçecekleri uzmanlık alanlarını belirlemede etkili olabileceği görüşlerine de yer verilmiştir.
Keywords
References
- Akar, M. (2015). Tıp Eğitiminde Görsel Sanatın Etkisi. Sosyoloji Dergisi, 3. Dizi, 30(1), 355-380.
- Akman, M., Ünalan, P. & Kalaça, S. (2009). Tıp eğitiminde sanatın yeri, Hacettepe Tıp Dergisi, 40( 1), 1-5.
- Atıcı, E. (2007). Hasta-Hekim İlişkisi Kavramı. Uludağ Üniversitesi Tıp Fakültesi Dergisi, 33 (1), 45-50.
- Artut, K.(2009). Sanat Eğitimi Kuramları ve Yöntemleri. 6. Baskı, Ankara:Anı Yayıncılık.
- Aydın, B. (2012). Tıbbi Sanat Terapisi. Psikiyatride Güncel Yaklaşımlar, 4(1):69-83.
- Becer, E. (2005). İletişim ve Grafik Tasarım. 4. Baskı, Ankara:Dost Kitabevi Yayınları.
- Bourdieu, P., (1973). The Berber Houses in Rules and Meanings. Penguin, Harmondsworth.
- Çağlayan, N. (2014). Zihinsel Engelli Bireylerin Eğitiminde Görsel Sanatlar Dersinin Yeri ve Önemi. Karabük Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi,4 (1), 91-101.
- Çellek, T. (2003). Sanat ve Bilim Eğitiminde Yaratıcılık. P I V O L K A, Başkent Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Eleştirel – Yaratıcı ve Davranış Araştırmaları Laboratuvarı, 2 (8), , 3-11.
- Duncan, S.J., (1985). The house as symbol of social structure: Notes on Language of objects among collectivist groups in Altman, I. ve Werner M.C., eds, Home Environments, Plenum Press, 133- 149, New York & London.