Dijital Teknolojiyi Üretim ve Tüketim Amacıyla Kullanan Çocukların ve Ebeveynlerinin Tercihlerinin İncelenmesi

The aim of this study is to determine the diversity in children’s and their parents’ digital technology usage purposes and duration; the parental attitudes towards children’s use of digital devices and the effect of parents’ attitude on children’s usage. In the study deviant case sampling, one of the purposeful sampling methods, was used. A total of 61 children between the ages of 7-15 participated in the study. One of the groups consisted of 30 children, who were determined to use digital technology as production-oriented and registered for a training program to improve themselves on this subject. The other group consisted of children who did not participate in a similar program and was determined that their use of digital devices was not production-oriented. In the study, qualitative and quantitative data were evaluated together, and convergent parallel mixed method research design was used. The data of the study were collected through face-to-face interviews with the children through the personal information form and semi-structured interview form. Frequency and percentage values of the quantitative data were calculated, categories were created after the coding for qualitative data and evaluated by content analysis. Differences in the purpose and duration of the use of children's technological devices and suggestions for the beneficial use have been discussed by evaluating the purpose, duration, parental attitudes and effects of them. Development of production-oriented applications that can be used by children with different interests, making these practices widespread through formal education and making them accessible to disadvantaged children have been recommended.

Dijital teknolojiyi farklı amaçlarla kullanan çocukların ve ebeveynlerinin kullanım amacı, süresi, çocukların dijital cihaz kullanımlarına yönelik ebeveyn tutumları ve bu tutumun etkileri ile ilgili çocukların görüşlerini belirlemek amacıyla gerçekleştirilen araştırmanın çalışma grubu, amaçlı örnekleme yöntemlerinden aykırı durum örneklemesi ile oluşturulmuştur. Dijital teknolojiyi üretim odaklı kullandıkları belirlenen, bu konuda kendilerini geliştirmek için bir eğitim programına katılan ve bu veya benzeri bir programa katılmayan, ebeveynleri tarafından dijital cihaz kullanımının üretim odaklı gerçekleşmediği belirtilen 7-15 yaş aralığındaki toplam 61 çocuğa ulaşılmıştır. Çalışmada nitel ve nicel verilerin bir arada değerlendirildiği karma yöntem kullanılmış, araştırma deseni yakınsayan paralel karma yöntem olarak belirlenmiştir. Çalışmanın verileri kişisel bilgi formu ve yarı yapılandırılmış görüşme formu aracılığıyla çocuklarla yüz yüze görüşme yapılarak toplanmıştır. Elde edilen nicel verilerin frekans ve yüzde değerleri hesaplanmış, nitel veriler için kodlama sonrası kategoriler oluşturulmuş ve içerik analiziyle değerlendirilmiştir. Çocukların teknolojik cihazlarını kullanım amaç ve sürelerindeki farklılıklar; ebeveynlerinin kullanım amacı, süresi, ebeveyn tutumları ile etkileri değerlendirilerek tartışılmış, farklı ilgiye sahip çocukların kullanabileceği üretim odaklı uygulamalar geliştirilmesi, bu uygulamaların örgün eğitim aracılığıyla yaygınlaştırılması ve dezavantajlı çocuklara ulaşılır hale getirilmesi önerileri sunulmuştur.