Argümantasyonun Fen Bilgisi Öğretmen Adaylarının Yoğunluk ve Hal Değişimi Konularındaki Başarıları Üzerine Etkisi
Öz
Bu çalışmada, argümantasyonun fen bilgisi öğretmen adaylarının yoğunluk ve hal değişimi konularındaki başarılarına etkisinin araştırılması amaçlanmıştır. Çalışma İnönü Üniversitesi Eğitim Fakültesi Fen Bilgisi Öğretmenliği Programı’nın 1. sınıfında öğrenim gören fen bilgisi öğretmen adayları ile gerçekleştirilmiştir. Çalışmada yarı deneysel desen yöntemi kullanılmıştır. Konuların öğretilmesi sırasında öğrencilerin seviyelerine uygun çalışma yaprakları hazırlanmıştır. Çalışmada iki grup bulunmaktadır. Gruplar deney grubu (N:23) ve kontrol grubu (N:23) olarak belirlenmiştir. Veri toplama aracı olarak argümantasyona dayalı çalışma yaprakları ve akademik başarıyı ölçmek için 32 sorudan oluşan çoktan seçmeli başarı testi kullanılmıştır. Başarı testi çalışmanın başında ön test, sonunda ise son test olarak kullanılmıştır. Dersler, kontrol grubu ile mevcut programa göre (düz anlatım yöntemi-geleneksel yöntem) işlenirken deney grubu ile argümantasyona dayalı etkinliklerle işlenmiştir. Uygulamanın sonunda son test uygulanarak akademik başarıdaki değişim incelenmiştir. Veriler bağımlı örneklem t-Testi ve bağımsız örneklem t-Testi ile analiz edilmiştir. Verilerin analizi sonucunda başarıda deney grubu lehine istatiksel ve pratikte anlamlı bir farklılık oluştuğu görülmüştür. Bu sonuçtan yola çıkarak çalışmamızda Fen Bilimleri dersinde argümantasyon yönteminin öğrencilerin akademik başarılarını arttırmada, geleneksel yönteme göre daha etkili olduğu tespit edilmiştir. Bu açıdan Eğitim programlarında fen bilgisi öğretmen adaylarının eğitimleri sürecinde argümantasyona dayalı etkinliklerle öğrenim yapılmasının ve öğretmenlere fen derslerinde argümantasyon yönteminin uygulanabileceği ortamların sunulmasının bu yöntemden daha çok yararlanılarak akademik başarıyı arıttırabileceği görüşündeyiz.
Anahtar Kelimeler
References
- Aslan, Ö. Y. (2018). Fen öğretiminde argümantasyon yönteminin kullanılmasının akademik başarı, bilimsel süreç ve problem çözme becerilerine etkisi (Yayımlanmış yüksek lisans tezi). Bülent Ecevit Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, Zonguldak.
- Ayas, A. (1995). Fen bilimlerinde program geliştirme ve uygulama teknikleri üzerine bir çalışma: iki çagdaş yaklaşımın degerlendirilmesi. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 11, 149-155.
- Aydoğdu Z. (2017). Argümantasyon tabanlı öğretimin öğrencilerin fene yönelik akademik başarı, motivasyon, ilgi ve tutumlarına etkisinin incelenmesi (Yayımlanmış Yüksek lisans Tezi). Sakarya Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Sakarya.
- Bahçeci, E. & Orhan, A. T. (2019). Bilimsel tartışma odaklı etkinliklerin öğrencilerin akademik başarılarına, fen tutumlarına ve bilimin doğasını anlama düzeylerine etkisi. Cumhuriyet Uluslar arası Eğitim Dergisi, 8(3), 692-711.
- Büyüköztürk, Ş., Çakmak, E., Akgün, Ö. E., Karadeniz, Ş. & Demirel, F. (2012). Bilimsel Araştırma Yöntemleri. Ankara: Pegem Akademi.
- Büyüköztürk, Ş., Çakmak, E. K., Akgün, Ö.E., Karadeniz, Ş. & Demirel, F. (2016). Bilimsel Araştırma Yöntemleri. Ankara: Pegem Akademi.
- Çakır, M. Ö. (2019). Argümantasyona dayalı fen uygulamalarının fen bilgisi öğretmen adaylarının akademik başarılarına etkisi (Yayımlanmış Yüksek Lisans Tezi). İnönü Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Malatya.
- Demir, T. & Gönen S. (2019). Argümantasyona dayalı öğretimin 7.sınıf öğrencilerinin kuvvet, iş ve enerji ilişkisini anlamalarına etkisi. Elektronik Eğitim Bilimleri Dergisi 8 (15), 23-38. https://dergipark.org.tr/tr/download/article-file/687283
- Demir, B. & İşleyen, T. (2019). Argümantasyon tabanlı bilim öğrenme yaklaşımının öğrencilerin matematik başarılarına etkisi. Yyü Eğitim Fakültesi Dergisi, 16(1), 1084-1109.
- Duran, M., Doruk, M., & Kaplan, A. (2017). Argümantasyon tabanlı olasılık öğretiminin ortaokul öğrencilerinin başarılarına ve kaygılarına etkililiğinin incelenmesi. Eğitimde Kuram Ve Uygulama Dergisi, 13 (1), 55-87.