Yöneticilerinin Gözünden Halk Eğitimi Merkezlerinde Karşılaşılan Sorunlar ve Çözüm Önerileri
Abstract
Bu araştırma ile halk eğitimi merkezi yöneticilerinin karşılaştıkları sorunların ve bu sorunlara ilişkin çözüm önerilerinin ortaya çıkarılması amaçlanmıştır. Nitel araştırma yöntemlerinden olgubilim deseninde gerçekleştirilmiştir. Araştırmada yarı yapılandırılmış görüşme formu kullanılmıştır. Verilerin analizinde içerik analizi tekniği kullanılmıştır. Araştırma sonucunda halk eğitimi merkezi yöneticilerinin halk eğitimi faaliyetlerini yürütürken planlama, hizmet binası ve kurs yerlerinin fiziki koşulları, öğreticiler, kursiyerler ve kursların denetimiyle ilgili sorunlar yaşadıkları tespit edilmiştir. Üst yöneticilerin ve diğer kurum amirlerinin planlama toplantılarına yeterince katılım gösterme göstermedikleri belirlenmiştir. Katılımcıların nerdeyse tamamına göre, halk eğitimi merkezlerinin fiziki koşullarının iyi olmadığı, bağımsız hizmet binalarının olmadığı, hizmet binası olanların ise yetersiz olduğu ve donanım bakımından eksikliklerinin olduğu belirtilmiştir. Öğreticilerin eğitim düzeylerinin ve niteliklerinin düşük olduğu, öğretici görevlendirme ölçütlerine ilişkin mevzuatın muğlak olduğu belirtilmiştir. Kursiyerlerin çoğunluğunu ev hanımı olan kadınlar olmasından ötürü ciddi devamsızlık sorunlarının yaşandığı tespit edilmiştir. Denetim açısından yaşanan en önemli sorunların ise ulaşım, kursların fazlalığı ve denetimde zaman sorunu olduğu ortaya çıkmıştır. Yaşanan bu sorunların çözümüne ilişkin katılımcı önerilerinin başında, planlama toplantılarının mülki amirler ve diğer paydaş kurumlarca önemsenmesi, halk eğitimi merkezleri için bağımsız hizmet binalarının yapılması, kursların fiziki olanaklarının geliştirilmesi, usta öğretici görevlendirmelerinde eğitim düzeyi ve yeterliklerin öncelikli olması için mevzuat değişikliğinin yapılması gelmektedir. Bununla birlikte kursiyerlere malzeme ve mali destek sağlanması, kursların denetimi için kurum yöneticilerine ulaşım desteğinin sağlanması ve denetimlerde maarif müfettişlerinden destek alınması önerilmektedir.
Keywords
yaygın eğitim, halk eğitimi merkezi, yöneticiler, öğreticiler, kursiyerler, denetim, sorunlar
References
- Akyüz, Y. (1994). Türk eğitim tarihi. İstanbul: Kültür Koleji Yayınları-4.
- Arslanoğlu, M. (2016). Bursa ili halk eğitim merkezlerindeki takı tasarımı eğitim programının incelenmesi (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Gazi Üniversitesi. Ankara.
- Ayas, A., Akdeniz, A. R., Çepni, S., Aktekin, S., Odabaşı-Çimer, S., Sağlam-Arslan, A. (2007). Halk Eğitim Merkezlerinde Yürütülen Eğitimin Etkililiği Üzerine Bir Araştırma. Türkiye’de Yaygın Eğitim Sisteminin Sorunları ve Çözüm Önerileri Sempozyumu. 11-12 Haziran 2007. Başkent Öğretmenevi, Ankara.
- Başaran, İ. E. (1992). Eğitime giriş. Ankara: Gül Yayınevi.
- Bilir, M. (2013). Yetişkin eğitiminin tarihsel gelişimi. A. Yıldız ve M. Uysal (Der.). Yetişkin eğitimi. İstanbul: Kalkedon Yayıncılık.
- Birgün, M. (2014). Halk eğitim merkezlerindeki İngilizce programının değerlendirilmesi: Çanakkale örneği (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi. Çanakkale.
- Celep, C. (2003). Halk eğitimi. Anı yayıncılık, Ankara.
- Denzin. N. K. (2009). The elephant in the living room or extending the conversation about the politics of evidence. Qualitative Research. 9(2), 139-160. Sage Publication, Washington DC, doi: 10.1177/1468794108098034.
- Creswell, J. W. and Miller, D. L. (2000). Determining validity in qualitative inquiry. Theory Into Practice, 39(3), 124-130. doi:10.1207/s15430421tip39032.
- Creswell, J. W. (2016). Nitel araştırma yöntemleri (M. Bütün ve S. B. Demir, Çev.). Ankara: Siyasal.