A Comparative Research on The Crew Planning Department of Airlines Adopting Different Business Models-Turkish Flag Carrier and A Low-Cost Airline Example

Abstract

Airlines operating in Turkey strive to be international leaders in their segments by adopting different competitive strategies. The crew planning department plays an active role in achieving the goals of an airline. In this study, the crew planning departments of airline companies that adopt two different strategies are compared and the differences they encounter in practice are revealed.

Keywords

• Crew Planning
• Turkish Flag Carrier
• Low-Cost Airlines
• Competitive Strategies
• Airline Business Models

References

1. Akyurt, İ. Z. and Yaşlıoğlu, D. T. (2018). Havacılık Sektöründe Ekip Planlama Yönetimi: Bir Türk Havayolu Örneği. İşletme Araştırmaları Dergisi, 19 (1), 431.
2. Aldemir, H. Ö. (2018). Analysis of Competition Approach of Charter Airlines in Turkey According to The Miles and Snow’s Competitive Typology. Journal of Transportation and Logistics, 3(2), 53-62.
3. Balta, S. and Altıntaş, V. (n.d.), Seyahat Acentacılığı ve Tur Operatörlüğü. İ. Ünlü (Ed.). T.C. Anadolu Üniversitesi Yayını No: 2589, Eskişehir, Açıköğretim Fakültesi Yayını No: 1558., 52.
4. Barnhart, D., Cohn, A. M., Johnson, E. L., Klabjan, D., Nemhauser, G. L. and Vance, P. H. (2003). Airline Crew Scheduling. In: Handbook of Transportation Science. R.W. Hall (Ed.). International Series in Operations Research & Management Science, 56, Springer, Boston, MA. Retrieved from: (15) (PDF) Airline Crew Scheduling (researchgate.net), on 17th May, 2021.
5. Battal, Ü., Yılmaz, H. and Ateş, S. S. (2006). Türkiye’de İç Hatlarda Serbestleşme ve Geleceği. HaSeM'06 Kayseri VI. Havacılık Sempozyumu 12-14 Mayıs 2006, Nevşehir.
6. Bieger, T. and Agosti, S. (2005). Business Models in The Airline Sector- Evolution and Perspectives. In: Strategic Management in The Aviation Industry. S. Auerbach, H. Baum, and W. Delfmann (Eds.). Kölner Wissenschaftsverlag, Köln, 53.
7. Cengiz, A. (2010). Avrupa Birliği ve Türkiye’de Slot (Sıra/Zaman) Tahsisi Uygulaması ve Hukuki Değerlendirme. Dokuz Eylül Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, 12 (Özel S.), 1105-1157.
8. Creswell, J. W. (2007). Qualitative Inquiry and Research Design: Choosing Among Five Approaches Second Edition. Sage Publications, Inc, California, 37.

9. Curtis, S., Gesler, W., Smith, G. and Washburn, S. (2000). Approaches to Sampling and Case Selection in Qualitative Research: Examples in The Geography of Health. Social Science & Medicine, 50, 1002.
10. Dinçer, Ö. (2013). Stratejik Yönetim ve İşletme Politikası 9. Baskı. Alfa Yayım, İstanbul, 200.
11. Durmuş, S. and Öztürk, S. (2014). Havayolu Taşımacılığında Lojistik Maliyetler. KTÜ SBE Sos. Bil. Derg., 8, 205-220.
12. EASA (2017). EASA FTL 2016: Flight and Duty Time Limitations and Rest Requirements. Annex to Decision 2017/007/R AMC and GM to Part-ORO- Issue 2, Amendment 11. Retrieved from: easa-combined-ftl- 2017.pdf (wordpress.com), on 17th May, 2021.
13. EASA (2019). Type-Certificate Data Sheet for Airbus A300, A310, A300-600. TCDS EASA.A.172 Issue: 4. Retrieved from: Form (europa.eu), on 18th May, 2021
14. Ekiz, D. (2003). Eğitimde Araştırma Yöntem ve Metotlarına Giriş. Anı Yayıncılık, Ankara.
15. Erdoğan, D. (2018). Havayolu Taşımacılığında Havaalanı- Havayolu Ilişkisi: Dikey İşbirlikleri, In: Hava Taşımacılığı Yönetimi. Ü. Battal (Ed.). Nisan Yayınevi, Eskişehir. Rterieved from: Airport-
16. AirlineRelationship_preprint.pdf, on 18th May, 2021.
17. Erkayman, B. (2013). Havayollarında Uçuş Aksaklıkları Problemi için Bir Çözüm Yaklaşımı ve Uygulaması, Sakarya Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, Sakarya.
18. Ernst, A. T., Jiang, H., Krishnamoorthy, M. and Sier, D. (2004). Staff Scheduling and Rostering: A Review of Applications, Methods and Models. European Journal of Operational Research, 153 (1), 3-27.
19. Eroğlu, O. (2015). The Success of Low-Cost Carriers: The Case of Southwest Airlines and Pegasus Airlines. Gümüşhane Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Elektronik Dergisi, 6 (12), 185-200.
20. Gerede, E. (2015). Havayolu Taşımacılığı ve Ekonomik Düzenlemeler Teori ve Türkiye Uygulaması Yayın No: HUD / T-01. Sivil Havacılık Genel Müdürlüğü Yayınları, Ankara. Retrieved from: SHGM_Havayolu_Tasimaciligi_Kitabi.pdf, on 17th May, 2021.
21. Gerede, E. (2017). Havaaracı Bakım Maliyetlerini Etkileyen Faktörlerin ve Bakımın Havayolu İşletmesinin Gelir ve Giderlerine Etkisinin Araştırılması. Ulusal Havacılık Teknolojisi ve Uygulamaları Kongresi (UHAT 2017), Kasım 2017, İzmir.
22. Hava-İş (2019). 26. Dönem Toplu İş Sözleşmesi. Retrieved from: thy-ao-26-donem-tis-1555361043.pdf (havais.org.tr), on 16th May, 2021.
23. Hava-İş (2019a). 26. Dönem İşletme Toplu İş Sözleşmesi Teklifi. Retrieved from: 26donem-toplu-is-sozlesmesi-taslak-1546520734.pdf (havais.org.tr), on 17th May, 2021.
24. İnan, T. T. (2020). Slot Kavramının Havalimanları ve Havayolları Açısından İncelenmesi. International of Journal Management and Social Researches, 7(13), 46-55.
25. Jull, M. (2016). Employment and Working Conditions in EU Civil Aviation, Briefing, April 2016, European Parliament Research Service, Retrieved from: Working conditions in EU civil aviation (europa.eu),.on 17th May, 2021.
26. Koch, B. (2010). Aviation Strategy and Business Model. In: Introduction to Aviation Management. A. Wald, C. Fay, R. Gleich (Eds.), LIT Verlag, Berlin, 154.
27. Küçükönal, H. and Korul, V. (2012). Havayolu İşletmelerinde İnsan Kaynakları Yönetimi. Sosyal Bilimler Dergisi, (24), 89.
28. Lim, Y., Bassien-Capsa, V., Ramasamy, S., Liu, J. and Sabatini, R. (2017). Commercial Airline Single-Pilot Operations: System Design and Pathways to Certification. IEEE Aerospace and Electronic Systems Magazine, 32, 4-21.
29. Medard, C. P. and Sawhney, N. (2007). Airline Crew Scheduling from Planning to Operations. European Journal of Operational Research, 183(3), 1013-1027.
30. Mutlu, S. and Sertoğlu, A. E. (2018). Düşük Maliyetli ve Tam Hizmet Sunan Havayolları Müşterilerinin Hizmet Kalitesi Beklentilerinin Karşılaştırılması. İşletme Araştırmaları Dergisi, 10(1), 528-550.
31. Önen, V. (2018). Düşük Maliyetli Havayolu Firmaları ile Tam Hizmet Veren Havayolu Firmaları Marka Kişiliklerinin Karşılaştırması: Türk Havayolları- Pegasus Havayolları İncelemesi. İşletme Araştırmaları Dergisi, 10(2), 783-802.
32. Özkan, T. (2019). Farklılaştırılmışve Düşük Maliyetli Strateji Uygulayan Havayolu İşletmelerinin Müşteri Değeri Yaratma Anlayışlarının İncelenmesi. MAKÜ-BİFD, 2(2), 209-223.
33. Patton, M. Q. (2014). Nitel Araştırmanın Doğası. In: Nitel Araştırma ve Değerlendirme Yöntemleri 3. Baskı. M. Bütün, and S. B. Demir (Eds.). Pegem Akademi, Ankara, 4.
34. Porter, M. E. (1980). Competitive Strategy Techniques for Analyzing Industries and Competitors. The Free Press, New York.
35. Serdar, İ. (2019). Uçuşun İptaline ve Uzun Gecikmesine Sebebiyet Veren Olağanüstü Haller”de Sorumluluktan Kurtulma. Dokuz Eylül Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, 21(1), 233-304.
36. Shaw, S. (2007). Airline Marketing and Management. Ashgate Publishing Company, Burlington.
37. SHGM (2002). Kabin Personeli Eğitim ve Standardizasyonu (SHT-61.40). Retrieved from: sht61.40.pdf (shgm.gov.tr), on 19th May, 2021).
38. SHGM (2008). Haberler. Retrieved from: SHGM, Uçak Bakım Denetimlerini Arttırdı. | Sivil Havacılık Genel Müdürlüğü, on 21th May, 2021.
39. SHGM (2016). Pilotların Kaptan Olarak Atanması ve Kaptan Eğitimine İlişkin Esaslar Rev. 3 (SHT61-103-Rev3). Retrieved from: Microsoft Word - sht61103.doc (shgm.gov.tr), on 17th May, 2021.
40. SHGM (2017). Uçuş Ekibi Lisanslandırma Talimatı (SHT-FCL). Retrieved form: SHT-FCL.pdf (shgm.gov.tr), 2017, on 12th May, 2021).
41. SHGM (2018). Uçuş ve Görev Süresi Sınırlamaları ile Dinlenme Gereklilikleri Talimatı (SHT-FTL). Retrieved form: SHT-FTL_Rev02.PDF (shgm.gov.tr), on 16th May, 2021.
42. SHGM (2019). Kabin Yol Boyu Denetimlerine İlişkin Esas ve UsullerTalimatı (SHT-KABİN YOL BOYU). Retrieved from: SHT-Kabin_Yol_Boyu_Rev.01.pdf (shgm.gov.tr), on 17th May, 2021.
43. Steine, E. Von D., Ingomer, J. and Junek V. (2009). Effects of EU Liberalisation on Air Transport Employment and Working Conditions Final Report. European Commission Directorate- General for Energy and Transport, Londra.
44. Şen, L. M. and Akpur, A. (2015). Düşük Maliyetli Bir Havayolu İşletmesinde Uçak İçi Hizmetler Kalite Algısını Ölçmeye Yönelik Bir Araştırma. İşletme Araştırmaları Dergisi, 9(4), 63-83.
45. Tekiner, H., Birbil, Ş. İ. and Bülbül, K. (2009). Robust Crew Pairing for Managing Extra Flights. Computers & Operations Research, 36(6), 2031-2048.
46. TOBB (2018). Türkiye Sivil Havacılık Meclisi 2018 Yılı Sektör Raporu. Türkiye Odalar Ve Borsalar Birliği Türkiye Sivil Havacılık Meclisi. Retrieved from: Turkiye Sivil Havacilik Meclisi Sektor Raporu 2018.pdf (tobb.org.tr), on 13th May, 2021.
47. Toprakçı, G. and Aksoy, B. (2019). Kadın Girişimciliği ve Sosyal Sermaye: Nitel Bir Araştırma. Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 11 (27).
48. Tümüklü, A (2000). Eğitim Bilimi Araştırmalarında Etkin Olarak Kullanılabilecek Nitel Bir Araştırma Tekniği: Görüşme. Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi. (24), 547.
49. Üzülmez, M., Ateş, S. S. and Çalışkan, A. (2018). Havayolu Operasyonlarında Uçucu Ekip Planlama ve Ekip Rotasyon Optimizasyonu: Bir Hava Kargo İşletmesinde Uygulama, Turkish Studies Social Sciences, 13/18, 1343-1356.
50. Vincent, R. (2020). Business Aviation Market Overview- January 2020. AvBuyer. Retrieved from: Business Aviation Market Overview – January 2020 | AvBuyer, on 22th Apr, 2021.
51. Wensveen, J. G. (2007). Air Transportation A Management Perspective. Ashgate Publishing Limited, Hampshire.
52. Wit, J. G., Zuidberg, J. (2012). The Growth Limits of The Low-Cost Carrier Model. Journal of Air Transport Management, 21, 17-23.
53. Yangınlar, G. and Kabul, N. U. (2020). Sivil Havacılık İşletmesinde Toplam Kalite Yönetiminin Ve Örgüt İkliminin İş Tatmini Üzerindeki Etkisi. Turkish Studies, 15(3), 2073-2092.