Examination of scales developed/adapted on distance education

Abstract

Distance education is an educational practice concept that has been in the literature since the 1700s, when the idea of education being accessible was adopted. It has come to life in applications in different forms, from the years when education was seen as a mere transfer of knowledge, to the years when technological developments accelerated, and transnational classes could be formed. Due to the mandatory pandemic conditions experienced in 2020 and whose effects were observed at the global level, discussions, and studies on distance education in the field of educational sciences gained momentum and became one of the important concepts. This situation has also guided the scale development studies on distance education, and it is aimed to measure the concept of distance education by associating it with many factors such as attitude, satisfaction, and perception. However, in the literature review, no content analysis was found regarding the scales developed/adapted for distance education. The aim of this study; The aim of this study is to examine the distance education scales developed in Turkish and adapted to Turkish for higher education students. In this context, scale development and adaptation studies related to the concept of distance education in Turkish with higher education students in the study group were scanned through Google Scholar, TOAD and ResearchGate databases, and the scales developed/adapted were examined in terms of sub-dimensions, distribution by years, scale types, number of items and scale types analyzed. The research is a qualitative study in which document analysis method is used. In the research, 22 scale development/adaptation studies were examined by scanning model method. According to the results, it was seen that the scale development/adaptation studies were carried out mostly in 2021 (6), the development studies (17) were dominant, the number of items in the scales was in the range of 21-30 items (8), and it was developed in a 5-point Likert type (20). It has been shown that / is adapted.

Keywords

• scale development adaptation
• distance education
• document analysis

References

1. Ahshan, R. (2021). A framework of implementing strategies for active student engagement in remote/online teaching and learning during the COVID-19 pandemic. Education Sciences, 11(9), 483. https://doi.org/10.3390/educsci11090483
2. Altunçekiç, A. (2021). Developing a distance education self-efficacy belief scale: A validity and reliability study. Participatory Educational Research, 9(1), 349-361. https://doi.org/10.17275/per.22.19.9.1
3. Arslan, R. (2021). Salgın döneminde uygulanan uzaktan eğitime yönelik tutum ölçeği geliştirilmesi. Kafkas Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 12(23), 369-393. https://doi.org/10.36543/kauiibfd.2021.017
4. Arslan, R., Bircan, H., & Eleroğlu, H. (2019). Uzaktan eğitime yönelik tutum ölçeğinin geliştirilmesi: Cumhuriyet Üniversitesi örneği. SC Ü. İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 20(2), 1-19.
5. Arul, M. J. & Misra, S. (1977). Measurement of attitudes. Work Paper. Indian Institude of Management Ahmedabad. http://hdl.handle.net/11718/1288
6. Asad, M. M., Aftab, K., Sherwani, F., Churi, P., Moreno-Guerrero, A. J., & Pourshahian, B. (2021). Techno-pedagogical skills for 21st century digital classrooms: An extensive literature review. Education Research International, 2021. https://doi.org/10.1155/2021/8160084
7. Aşkar, P., & Akkoyunlu, B. (1993). Kolb öğrenme stili envanteri. Eğitim ve Bilim, 17(87).
8. Aydemir, F., Göçen, A. & Saralar Aras, İ. (2020.). Yenilikçi öğrenme ortamında teknopedagojik öğrenme. Nobel Bilimsel Eserler.

9. Aykış, F. (2021). Hayat boyu öğrenmede uzaktan eğitim tutum ölçeği geliştirme. [Tıpta Uzmanlık Tezi]. Sağlık Bilimleri Üniversitesi: İzmir.
10. Bağrıacık Yılmaz, A. & Karataş, S. (2020). Açık ve Uzaktan Öğrenmenin Temel Kavramları, Kuramları ve Felsefesi, Serçin Karataş & Ebru Kılıç Çakmak. (Ed.), Açık ve uzaktan öğrenme içinde. (s. 2-26). Pegem Akademi: Ankara.
11. Başak, G., & Gökçen, H. (2016). Uzaktan eğitim hizmet kalite ölçeği (UE-SERVQUAL) geliştirme: Geçerlik ve güvenirlik çalışması. Yönetim Bilişim Sistemleri Dergisi, 2(2), 41-60. https://dergipark.org.tr/en/pub/ybs/issue/27323/287636
12. Başaran, B., & Yalman, M. (2020). Examining university students’ attitudes towards using web-conferencing systems in distance learning courses: A study on scale development and application. Knowledge Management & E-Learning: An International Journal, 12(2), 209-230. https://doi.org/10.34105/j.kmel.2020.12.011
13. Bingöl, A., Halisdemir, N. & Aghazade, S. (2022). COVID-19 salgını döneminde üniversiteye başlayan öğrencilerin uzaktan eğitime yönelik tutumları ile sosyodemografik özellikleri arasındaki ilişki. Eğitim ve İnsani Bilimler Dergisi: Teori ve Uygulama, 13(25), 143-168. https://dergipark.org.tr/en/pub/eibd/issue/70603/1103921
14. Bozkurt, A. (2017). Türkiye’de uzaktan eğitimin dünü, bugünü ve yarını. Açıköğretim Uygulamaları ve Araştırmaları Dergisi, 3(2), 85-124. https://dergipark.org.tr/en/pub/auad/issue/34117/378446
15. Bozkurt, A. (2020). Koronavirüs (Covid-19) pandemisi sırasında ilköğretim öğrencilerinin uzaktan eğitime yönelik imge ve algıları: Bir metafor analizi. Uşak Üniversitesi Eğitim Araştırmaları Dergisi, 6(2), 1-23. https://doi.org/10.29065/usakead.777652
16. Bozkurt, A., Hamutoğlu, N. B., Liman Kaban, A., Taşçı, G. & Aykul, M. (2021). Dijital bilgi çağı: Dijital toplum, dijital dönüşüm, dijital eğitim ve dijital yeterlilikler. Açıköğretim Uygulamaları ve Araştırmaları Dergisi, 7(2), 35-63. https://doi.org/10.51948/auad.911584
17. Böckenholt, U., & Lehmann, D. R. (2015). On the limits of research rigidity: The number of items in as. Marketing Letters, 26(3), 257-260. https://doi.org/10.1007/s11002-015-9373-y
18. Büyüköztürk, Ş. ve ark. (2020). Eğitimde bilimsel araştırma yöntemleri. (29. Baskı). Pegem Akademi: Ankara.
19. Cesur, M. O. & Fer, S. (2009). Öğrenme Stilleri Anketinin geçerlik ve güvenirlik çalışması nedir? Eğitimde Kuram ve Uygulama, 5(2), 289-315.
20. Croasmun, J. T., & Ostrom, L. (2011). Using likert-type scales in the social sciences. Journal of Adult Education, 40(1), 19-22.
21. Çelik, B., & Uzunboylu, H. (2022). Developing an attitude scale towards distance learning. Behaviour & Information Technology, 41(4), 731-739. https://doi.org/10.1080/0144929X.2020.1832576
22. Çivril, H., Aruğaslan, E. & Özaydın Özkara, B. (2018). Uzaktan eğitim öğrencilerinin uzaktan eğitime yönelik algıları: Bir metafor analizi. Eğitim Teknolojisi Kuram ve Uygulama, 8(1), 39-59. https://doi.org/10.17943/etku.310168
23. Diker-Coşkun, Y. (2009). Üniversite öğrencilerinin yaşam boyu öğrenme eğilimlerinin bazı değişkenler açısından incelenmesi. [Doktora Tezi]. Hacettepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
24. Doğan, A. & Doğan, İ. (2022). İlkokullarda görev yapmakta olan okul yöneticilerinin teknolojik pedagojik alan bilgisi (TPAB) yeterliliklerinin farklı değişkenler açısından değerlendirilmesi. Journal of Multidisciplinary Studies in Education, 6(2), 39-53. https://dergipark.org.tr/en/pub/jmse/issue/70097/1119414
25. Dron, J. (2021). Technology, technique and culture in education systems: breaking the iron triangle (çeviri: Junhong Xiao) Çin'de Uzaktan Eğitim, 1, 37-49. DOI:10.13541/j.cnki.
26. Ekici, G. (2002). Gregorc öğrenme stili ölçeği. Eğitim ve Bilim, 27(123).
27. Ekiz, D. (2020). Bilimsel araştırma yöntemleri yaklaşım, yöntem ve teknikler. Ankara: Anı Yayıncılık.
28. Erkuş, A. (2019). Psikolojide ölçme ve ölçek geliştirme-1. Ankara: Pegem Akademi.
29. Fırat, M. (2016). Measuring the e-learning autonomy of distance education students. Open Praxis, 8(3), 191-201.
30. Gök, B. (2011). Uzaktan eğitimde görev alan öğretim elemanlarının uzaktan eğitim algısı. Gazi Üniversitesi: Ankara.
31. Gökçe, S., Önal, N., ve Çalışkan, E. (2021). Uzaktan eğitim sürecini değerlendirmeye yönelik ölçek geliştirme çalışması. Başkent University Journal of Education, 8(2), 441-451.
32. Gökdağ, M. (2004). Sosyal bilgiler öğretiminde iş birlikli öğrenme, öğrenme stilleri, akademik başarı ve cinsiyet ilişkileri. [Yayınlanmamış Doktora Tezi], Dokuz Eylül Üniversitesi, İzmir.
33. Gülbahar, Y. & Alper, A. (2014). Elektronik ortamlar için e-öğrenme stilleri ölçeğinin geliştirilmesi. Eğitim ve Bilim, 39(171), 421-435.
34. Gür Erdoğan, D. & Arsal, Z. (2016). Yaşam boyu öğrenme eğilim ölçeği (YBÖEÖ)’nin geliştirilmesi. Sakarya University Journal of Education, 6(1), 114-122. http://dx.doi.org/10.19126/suje.32361
35. Hair, J. F., LDS Gabriel, M., Silva, D. D., & Braga, S. (2019). Development and validation of attitudes measurement scales: Fundamental and practical aspects. RAUSP Management Journal, 54, 490-507. https://doi.org/10.1108/RAUSP-05-2019-0098
36. Hakan, E., & Karaman, S. (2013). Uzaktan eğitim öğrencilerinin memnuniyet algıları üzerine bir araştırma. Kırıkkale Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 3(1), 36-59. https://dergipark.org.tr/en/pub/kusbd/issue/19375/205547
37. Hamutoğlu, N.B., Bozkurt, A. & Erdoğan, B.Z. (2022). Sürdürülebilir eğitim ekolojisi olarak açık ve uzaktan öğrenme. M. Bulut ve C. Korkut (Eds). Döngüsel ekonomi ve sürdürülebilir hayat. (s. 237-258). Türkiye Bilimler Akademisi Yayınları. https://doi.org/10.53478/TUBA.978-605-2249-97-0.ch09
38. Haznedar, Ö. & Baran, B. (2012). Eğitim fakültesi öğrencileri için e-öğrenmeye yönelik genel bir tutum ölçeği geliştirme çalışması. Eğitim Teknolojisi Kuram ve Uygulama, 2(2), 42-59. https://doi.org/10.17943/etku.84225
39. Horzum, M. B., Kaymak, Z. D., & Güngören, Ö. C. (2017). Çevrimiçi öğrenmede öğrenci engelleri ölçeğinin Türkçe ‘ye uyarlanması: geçerlik ve güvenirlik çalışması. Açıköğretim Uygulamaları ve Araştırmaları Dergisi, 3(2), 61-84. https://dergipark.org.tr/en/pub/auad/issue/34117/378443
40. https://trends.google.com.tr/trends/yis/2020/TR/
41. Ilgaz, H., & Aşkar, P. (2009). Çevrimiçi uzaktan eğitim ortamında topluluk hissi ölçeği geliştirme çalışması. Turkish Journal of Computer and Mathematics Education (TURCOMAT), 1(1). https://dergipark.org.tr/en/pub/turkbilmat/issue/21560/231416
42. İşman, A. (2022). Uzaktan eğitim. Pegem Akademi: Ankara.
43. Kafes, A. Y., & Yıldırım, A. (2021). Üniversite öğrencilerinin Uzaktan Eğitim Memnuniyeti Ölçeği’nin geliştirilmesi: Geçerlik ve güvenirlik çalışması. Turkish Studies, 16(6), 1641-1657. https://dx.doi.org/10.7827/TurkishStudies.50766
44. Kalelioğlu, F., & Baturay, M. H. (2017). E-öğrenme için hazırbulunuşluk öz değerlendirme ölçeğinin Türkçe’ye uyarlanması: Geçerlik ve güvenirlik çalışması. Başkent University Journal of Education, 1(2), 22-30.
45. Karaca, İ., Karaca, N., Karamustafaoğlu, N. ve Özcan, M. (2021). Öğretmenlerin uzaktan eğitimin yararına ilişkin algılarının incelenmesi. Humanistic Perspective, 3(1), 209-224. https://doi.org/10.47793/hp.844113
46. Karademir, F. (2021). COVID-19 pandemisi nedeniyle hayata geçirilen uzaktan eğitim uygulamalarının çokkültürlülük, fırsat eşitliği ve sosyal adalet kavramları bağlamında ele alınması. EJERCongress 2021, 59.
47. Kavak, Y. (2011). Türkiye’de nüfus ve eğitim: uzun vadeli (2010–2050) nüfus projeksiyonları ve eğitim sistemine yansımaları. Milli Eğitim Dergisi, 41(192), 86-104. https://dergipark.org.tr/en/pub/milliegitim/issue/36186/406829
48. Kıral, B. (2020). Nitel bir veri analizi yöntemi olarak doküman analizi. Siirt Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 8(15), 170-189. https://dergipark.org.tr/en/pub/susbid/issue/54983/727462
49. Kışla, T. (2016). Uzaktan eğitime yönelik tutum ölçeği geliştirme çalışması. Ege Eğitim Dergisi 17(1), 258-271. https://doi.org/10.12984/eed.01675
50. Kör, H., Çataloğlu, E., & Erbay, H. (2013). Uzaktan ve örgün eğitimin öğrenci başarısı üzerine etkisinin araştırılması. Gaziantep University Journal of Social Sciences, 12(2), 267-279.
51. Lozano, L. M., García-Cueto, E., & Muñiz, J. (2008). Effect of the number of response categories on the reliability and validity of rating scales. Methodology, 4(2), 73-79. https://doi.org/10.1027/1614-2241.4.2.73
52. Matell, M. S., & Jacoby, J. (1971). Is there an optimal number of alternatives for Likert scale items? Study I: Reliability and validity. Educational and psychological measurement, 31(3), 657-674. https://doi.org/10.1177/001316447103100307
53. Orçan, F. (2018). Açımlayıcı ve doğrulayıcı faktör analizi: İlk hangisi kullanılmalı. Eğitimde ve Psikolojide Ölçme ve Değerlendirme Dergisi, 9(4), 413-421. DOI: 10.21031/epod.394323
54. Orçanlı, K., & Bekmezci, M. (2020). Üniversite öğrencilerinin COVİD-19 pandemisinde uzaktan eğitim algısının belirlenmesi ve bazı demografik değişkenlerle ilişkisi. Uluslararası İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 6(2), 88-108. https://doi.org/10.29131/uiibd.836277
55. Özer, B. (1989). Türkiye'de uzaktan eğitim. Anadolu Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi. 2(2), 1-24.
56. Özkan, U. B. (2021). Eğitim bilimleri araştırmaları için doküman inceleme yöntemi. Pegem Akademi: Ankara.
57. Özkaya, G., Aydin, M. O., & Alper, Z. (2021). Distance education perception scale for medical students: a validity and reliability study. BMC Medical Education, 21(1), 1-8. https://doi.org/10.1186/s12909-021-02839-w
58. Öztemel, E. (2018). Eğitimde yeni yönelimlerin değerlendirilmesi ve eğitim 4.0. Üniversite Araştırmaları Dergisi, 1(1), 25-30. https://doi.org/10.32329/uad.382041
59. Özyürek, A., Begde, Z., Yavuz, N. F. & Özkan, İ. (2016). Uzaktan eğitim uygulamasının öğrenci bakış açısına göre değerlendirilmesi. Karabük Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 6(2), 595-605. https://dergipark.org.tr/en/pub/joiss/issue/30780/323661
60. Parlak, Ö. (2007). İnternet Temelli Uzaktan Eğitimde Öğrenci Doyumu Ölçeği. Eğitim Bilimleri ve Uygulama, 6(11), 53-72.
61. Pozo-Sánchez, S., López-Belmonte, J., Fuentes-Cabrera, A., & López-Núñez, J. A. (2021). Twitch as a techno-pedagogical resource to complement the flipped learning methodology in a time of academic uncertainty. Sustainability, 13(9), 4901. https://doi.org/10.3390/su13094901
62. Sahin, M., Akbasli, S., & Yanpar-Yelken, T. (2010). Key competences for lifelong learning: The case of prospective teachers. Educational Research and Review, 5(10), 545-556.
63. Sezgin, S. & Fırat, M. (2020). Covid-19 pandemisinde uzaktan eğitime geçiş ve dijital uçurum tehlikesi. Açıköğretim Uygulamaları ve Araştırmaları Dergisi, 6 (4), 37-54. https://dergipark.org.tr/en/pub/auad/issue/57638/767299
64. Sözen, N. (2020). COVID 19 sürecinde uzaktan eğitim uygulamaları üzerine bir inceleme. Avrasya Sosyal ve Ekonomi Araştırmaları Dergisi, 7 (12), 302-319. https://dergipark.org.tr/en/pub/asead/issue/58844/821764
65. Taşpınar, M. T. D. & Tuncer, M. (2007). Sanal eğitim-öğretim ve geleceği. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 6 (20), 112-132. https://dergipark.org.tr/en/pub/esosder/issue/6134/82261
66. Telli, S. G. & Altun, D. (2020). Coronavirüs ve çevrimiçi (online) eğitimin önlenemeyen yükselişi. Üniversite Araştırmaları Dergisi, 3(1), 25-34. DOI: 10.32329/uad.711110
67. Tuncer, M. (2007). Uzaktan eğitim ve uzaktan eğitim teknolojisinin öğrenen sağlığına etkileri. Fırat Üniversitesi Doğu Araştırmaları Dergisi, 5(3), 26-31. https://dergipark.org.tr/en/pub/fudad/issue/47110/592729
68. Turgut, F. M. & Baykul, Y. (2019). Ölçme ve temelleri. Eğitimde ölçme ve değerlendirme içinde. (s. 101-115). Pegem Akademi: Ankara.
69. United Nations, (2022). World Population Prospects 2022.
70. Usta, İ., Uysal, Ö., & Okur, M. R. (2016). Çevrimiçi Öğrenme Tutum Ölçeği: Geliştirilmesi, geçerliği ve güvenirliği. Journal of International Social Research, 9(43).
71. Yavuz, M. (2018). Eğitim ile ilgili temel kavramlar. Mustafa Yavuz. (Ed.), Eğitim bilimine giriş içinde. (s. 1-26). Anı Yayıncılık.
72. Yıldırım, S., Yıldırım, G., Çelik, E., & Karaman, S. (2014). Uzaktan eğitim öğrencilerinin uzaktan eğitime yönelik görüşleri: Bir ölçek geliştirme çalışması. Eğitim ve Öğretim Araştırmaları Dergisi, 3(3), 365-370.
73. Yıldız, E. P., Yıldız, Çengel, M. & Alkan, A. (2021). Pandemi sürecinde uzaktan eğitim ortamlarının kullanımına ilişkin tutum ölçeği. OPUS Uluslararası Toplum Araştırmaları Dergisi, 17(33), 132-153. https://doi.org/10.26466/opus.811510
74. Yurdugül, H., & Sırakaya, D. A. (2013). Çevrimiçi öğrenme hazır bulunuşluluk ölçeği: Geçerlik ve güvenirlik çalışması. Eğitim ve Bilim, 38(169).