Acil servise başvuran açık el yaralanmalı hastaların araştırılması

Abstract

Giriş: El yaralanmaları ülkemizde sıklıkla görülen, ciddi iş gücü ve fonksiyon kaybına yol açan bir durumdur. Türkiye’de el yaralanmalarının oluş nedenleri ve epidemiyolojisi ile ilgili çalışmalar sınırlıdır. Biz bu çalışmada acil servisimize açık el yaralanması ile başvuran  hastaların etiyolojilerini, demografik özelliklerini, klinik bulgularını ve sonuçlarını ortaya koyarak  ileride uygulanması muhtemel bir önleyici program için ışık tutacak verilerin elde edilmesini amaçladık.

Gereç ve Yöntem:  Ocak 2010 – Aralık 2013 tarihleri arasında acil servise izole açık el yaralanması  nedeniyle başvuran 1180 hastanın  kayıtları retrospektif olarak incelendi. . Kayıtlardan yaş, cinsiyet, başvuru günü, meslek, yaralanma  nedeni, yaranın lokalizasyonu, yaranın türü, yapılan medikal tedaviler ve sonuçları incelenmiştir.

Bulgular: Çalışmaya alınan hastaların 889’unu  (%75,3) erkekler oluşturmuştur. Yaş ortalaması 32.47±18.51’dir. El travmalarının meydana geldiği günler incelendiğinde en fazla travmanın 185 hasta (%15,7) ile cuma gününde olduğu görülmüştür. Çalışmaya alınan hastaların 699’u (%59,2) ev kazasında yaralanmıştır. En sık yaralanan meslek grubunun 103 olgu (%8,7) ile kereste-ahşap işinde çalışanlar olduğu saptanmıştır. Çalışmaya alınan hastaların 596’sında (%50,5) yüzeyel yaralanma saptanmıştır. Olguların 488’i (%41,4) primer sütüre edilmiş ve  788’i (%66,8) de taburcu edilmiştir.

Sonuç: El yaralanmasıyla acil servise başvuran hastaların büyük bir kısmını çalışan genç erkek hastalar oluşturmaktadır. El yaralanmalarının erken tedavisi ve uygun rehabilitasyonu iş gücü kayıpları ve ekonomik giderleri azaltmak için önemlidir. Burada asıl üstünde durulması gereken nokta el yaralanmalarının önüne geçebilecek önleyici tedbirlerin alınması olduğu düşünülmektedir.

Keywords

• El yaralanması,acil servis,iş kazaları

The investigation of open hand injury patients presenting to emergency department

Abstract

Introduction: Hand injuries are a common condition that causes serious loss of labor and  skill function. İn Turkey, studies on the epidemiology and causes of hand injuries is limited. The purpose of this study was to determine the etiology, demographic characteristics, clinical findings and outcomes of patients who applied to  emergency department with open hand injury and to obtain data that can be used as a preliminary model for future protective programs.

Material and Method: Between January 2010- December 2013, records of 1180 of  patients who applied to  emergency department for an isolated open hand injury were retrospectively reviewed. The records were examined for age, sex, date of application, occupation, cause of injury, localization or  type of injury, medical treatments and outcome.

Results: 889 (75.3%) of the patients were male. The average age of the patients included in the study was 32.47 ± 18.51. When the days of injury were examined, injury was generally seen on Friday with 185 patients (15.7%). The main cause of the injuries were 699 (59.2%) home accidents. 103 cases (8.7%) were working in wooden work. The most commonly encountered injury was cuts on skin (50.5%), as observed in 596 cases. 488 (41.4%) of the cases were primary sutured and 788 (66.8%) of the cases were discharged.

Conclusion: Patients who are admitted to emergency department  due to hand injuries, most of them are young male patients. It is possible to reduce labor and economic losses with early treatment of hand injuries and appropriate rehabilitation. We think that the training of employees in occupational health and the promotion of the use of protective clothes and the strict control mechanism to be created are the main measures.

Keywords

• Hand injury,emergency department,occupational accidents

References

1. 1. Gideroğlu K, Sağlam İ, Çakıcı H, Özturan KE, Güven M, Görgü M. Bolu yöresi el yaralanmalarının epidemiyolijisi: retrospektif klinik çalışma. Abant Med J 2012; 1(1): 13-5.
2. 2. Rinkevich Y, Maan ZN, Walmsley GG, Sen SK. Injuries to appendage extremities and digit tips: a clinical and cellular update. Dev Dyn 2015; 244(5): 641-50.
3. 3. Ünlü RE, Abacı Ünlü E, Orbay H, Şensöz Ö, Ortak T. Ezici el yaralanmaları. Turkish journal of trauma & emergency surgery: TJTES 2005; 11(4): 324-328.
4. 4. Sandvall BK, Keys KA, Friedrich JB. Severe hand injuries from fireworks: injury patterns, outcomes, and fireworks types. J Hand Surg 2017; 42(5): 385.
5. 5. Bozkurt S, Savrun A, Okumus M, Bilal Ö, Baykan H, Kalender AM. Evaluation of patients applying to the emergency service with complaint of isolated hand injuries. Acad Emerg Med 2015;14(2):54.
6. 6. Chang HL, Jung JH, Kwak YH, et al. Quality improvement activity for improving pain management in acute extremity injuries in the emergency department. Clin Exp Emerg Med 2018; 5(1): 51.
7. 7. Eisele A, Dereskewitz C, Kus S, et al. Factors affecting time off work in patients with traumatic hand injuries—A bio-psycho-social perspective. Injury. 2018 (doi: 10.1016/j.injury.2018.07.012).
8. 8. Ghiya MN, Murty S, Shetty N, D'Cunha R. A descriptive study of hand injuries presenting to the adult emergency department of a tertiary care center in urban India. J Emerg Trauma Shock 2017; 10(1): 19.

9. 9. Trybus M, Lorkowski J, Brongel L, Hľadki W. Causes and consequences of hand injuries. Am J Surg 2006; 192(1): 52-7.
10. 10. Karasoy A, Sakinsel A, Gözü A, Kuran İ, Baş L. Acil el yaralanmalarinda deneyimlerimiz. Turkish journal of trauma & emergency surgery: TJTES 1998; 4: 265-9.
11. 11. Keskin ED, Seçkin Ü, Bodur H, Sevil A, Erdoğan B, Akyüz M. Tendon yaralanmalı hastalarımızın klinik özellikleri. Turk J Phys Med Rehab's 2005;51:3.
12. 12. Smith ME, Auchincloss J, Ali M. Causes and consequences of hand injury. J Hand Surg 1985; 10(3): 288-92.
13. 13. Choyce M, Potts M, Maitra A. A profile of sports hand injuries in an accident and emergency department. J Emerg Med 1998;15(1):35-8.
14. 14. Gustafsson M, Amilon A, Ahlström G. Trauma-related distress and mood disorders in the early stage of an acute traumatic hand injury. J Hand Surg 2003; 28(4): 332-8.