Patient Satisfaction Survey In City Hospital Case Of Isparta

Abstract

Patient satisfaction is an important issue in terms of the quality and performance of health institutions. In this study, the patient satisfaction levels of the city hospitals, which were brought to the agenda within the scope of the Health Transformation Program and built with the Public-Private Partnership (PPP) model, were examined. The aim of this study is to determine the level of satisfaction of Isparta City Hospital patients and to determine the relationship between the demographic characteristics of the participants and the physical environment, general satisfaction, staff satisfaction and time sub-dimensions for patient satisfaction level. The sample of the study consists of 275 participants who receive service from the city hospital in Isparta province. The patient satisfaction questionnaire, which Gökkaya, İzgüden and Erdem (2018) used in their studies, was used as a data collection tool in the study. The data obtained within the scope of the study were analyzed with the SPSS Statistics 22 program. As a result of the normality test, the “t Test” and “ANOVA Test”, which are among the parametric tests, were used in the data that was suitable for normal distribution. It has been examined in four different dimensions as patient satisfaction, physical environment, general satisfaction, staff satisfaction and time. It was observed that the participants were satisfied with the general quality of the city hospital in these four dimensions. Participants expressed their satisfaction especially with the cleanliness, hygiene and the new and spaciousness of the building. On the other hand, it has been revealed that factors such as waiting in line, confusion and size in the hospital, not getting enough information and parking lot are decrease the level of patient satisfaction.

Keywords

• Public Private Partnership
• city hospital
• patient satisfaction

References

1. Akdağ, R. (2012) Türkiye Sağlıkta Dönüşüm Programı Değerlendirme Raporu (2003-2011), Sağlık Bakanlığı, 2012: 263
2. Andaleeb S, Siddiqui N, Khandakar S. (2007). Patient Satisfaction with Health Services in Bangladesh. Health Policy and Planning, 22(4): 263-273
3. Atasever, M. (2018). Şehir Hastaneleri Araştırması, Sağlık-Sen Yayınları, Ankara.
4. Avrupa Komisyonu, (2004). Green Paper on Public-Prıvate Partnerships and Communıty Law on Publıc Contracts And Concessıons, Brüksel.
5. Çakır, M.K. (2016). 6428 Sayılı Kanuna Göre Kamu Özel İşbirliği Kavramı ve Yeni Bir Model: Yap-Kirala-Devret, Seçkin Yayıncılık, Ankara.
6. Çekirge, H. L. (2006). Dünyada ve Türkiye’de Kamu Özel Ortaklığı Uygulamaları ve Örnek Bir Projede Modelin Finansal ve Genel Avantajlarının Değerlendirilmesi. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi.
7. Çınar, N.F., Türkoğlu, Ç., Tütünsatar, A. (2017). Kamu-Özel Ortaklığı/İşbirliği Modeli Ve Sağlık Hizmetlerinin Sunumunda Hizmet Memnuniyetinin Ölçülmesi: Entegre Sağlık Kampüsleri (Şehir Hastaneleri) İçin Bir Araştırma, Süleyman Demirel Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 29(4): 215-232
8. Ergün Ö. (2019) Türkiye’de Kamu Özel Sektör Ortaklığı İle Yapılan Entegre Sağlık Kampüslerinin Hasta Memnuniyeti Açısından İncelenmesi: Yozgat Şehir Hastanesi Örneği. Yüksek Lisans Tezi, Gazi Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Sağlık Yönetimi Anabilim Dalı

9. Evren, Ç.C. (2016). Kamu-Özel İşbirlikleri: Kamu Hizmetlerinin Özel Kişilere Sözleşme Yoluyla Gördürülmesinin Hukuki Rejimi, Seçkin Yayıncılık, Ankara.
10. Gökbulut, F. (2019). Türkiye’de Kamu Özel İşbirliğinin Sağlık Alanında Uygulanması: Şehir Hastaneleri. Ankara Üniversitesi. Yüksek Lisans Tezi. Gökkaya,D., İzgüden,D., Erdem, R. (2018). Şehir Hastanesinde Hasta Memnuniyeti Araştırması: Isparta İli Örneği. Süleyman Demirel Üniversitesi Vizyoner Dergisi, 9(20):136-148
11. Gürkan, M.F. (2014). Kamu Özel Ortaklığı, Adalet Yayınevi, Ankara.
12. Karasu, K. (2011). Sağlık Hizmetlerinin Örgütlenmesinde Kamu-Özel Ortaklığı. Ankara Üniversitesi SBF Dergisi, 66(03): 217-262
13. Kerman, U., Altan, Y., Aktel, M., & Eke, E. (2012). Sağlık Hizmetlerinde Kamu Özel Ortaklığı Uygulaması. Süleyman Demirel Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 17(3), 1-23.
14. Ministry of Development, (2012). Dünyada ve Türkiye’de Kamu-Özel İşbirliği Uygulamalarına İlişkin Gelişmeler, Yatırım Programlama İzleme ve Değerlendirme Genel Müdürlüğü, Ankara.
15. Sarcan E. (2019). Adana Şehir Hastanesi’nde Hasta Memnuniyetine Yönelik Bir Araştırma, Yüksek Lisans Tezi, Ankara Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
16. Sarıtürk, M. (2018). Kamu Özel Ortaklığı, Editör: Kıyal Kamchybekova ABDİRAİM, International Conference on Management and Social Sciences: Proceeding Book T.C. Resmi Gazete. (2006).
17. URL 1: The World Bank. https://ppi.worldbank.org/en/snapshots/rankings Erişim Tarihi: 25.12.2019
18. URL 2, Sağlık Bakanlığı https://sygm.saglik.gov.tr/TR,33960/sehir-hastaneleri.html Erişim Tarihi: 20.12.2019
19. Yusufi Yılmaz, F., & Gültekin Karakaş, D. (2011). Girişimci Cumhurbaşkanı, Girişimci Vali. Girişimci Rektör Sağlıkta Kamu Özel Ortaklığı’nın Yapısal/Konjonktürel ve Türkiye'ye Özgü Nedenleri, Sağlık Alanında Kamu-Özel Ortaklığı Sempozyumu, 32.