Determination of Production Characteristics of Buffalo Producers in Iğdır Province

Öz

This study was carried out to determine the production characteristics of the buffalo breeding enterprises in Iğdır province. In this context, demographic characteristics, problems encountered in production and solutions to these problems were determined. Simple Random Sampling Method was used in the study and a survey was conducted with 92 water buffalo producers. At the end of the study, an average of 4.73 individuals and 3.52 individuals as Male Business Units (EİB) were calculated in each enterprise. The average age of the producers was 51, the water buffalo breeding experience was 26 years, and the education level was determined as 70.60% primary and secondary school graduates and 27.20% high school graduates. It was determined that 52.00% of the producers had an average monthly non-agricultural income of $436.38 and 91.30% did not insure their animals. Each enterprise has 39.20 decares of land consisting of 3.96 parcels and wheat, barley, grain corn, silage corn, alfalfa, apricot and tomatoes are grown on this land. At the end of the period, it was determined that 30.40% of the enterprises owed 4 377 $ with an average maturity of 8 months and 65.50% of the debt was to Ziraat Bank. Among the important problems related to buffalo breeding are problems arising from government policies, lack of technical knowledge, production-marketing problems and high input prices. Producers stated as solution proposals to these problems as the development of production by the state, facilitating the supply of inputs and solving marketing problems.

Anahtar Kelimeler

• Water buffalo breeding
• demographic characteristics
• Iğdır

Iğdır İlinde Manda Üreticilerinin Üretim Özelliklerinin Belirlenmesi

Öz

Bu çalışma Iğdır ilinde manda yetiştiriciliği yapan işletmelerin üretim özelliklerinin belirlenmesi amacıyla yapılmıştır. Bu kapsamda demografik özellikler, üretimde karşılaşılan sorunlar ve bu sorunlara çözüm önerileri belirlenmiştir. Çalışmada Basit Tesadüfi Örnekleme Yöntemi kullanılmış ve 92 adet manda üreticisi ile anket yapılmıştır. Çalışma sonunda her işletmede birey olarak ortalama 4.73 adet ve Erkek İş Birimi (EİB) olarak ise 3.52 birey hesaplanmıştır. Üreticilerin ortalama 51 yaşında olduğu, manda yetiştiriciliği tecrübelerinin 26 yıl, eğitim düzeylerinin ise %70.60 ilk ve ortaöğretim, %27.20 lise mezunu olduğu belirlenmiştir. Üreticilerin %52.00’ının aylık ortalama 436.38 $ tarım dışı gelirinin bulunduğu ve %91.30’unun hayvanlarını sigorta yaptırmadıkları belirlenmiştir. Her işletmede 3.96 parselden oluşan 39.20 da arazi bulunmakta ve bu arazide buğday, arpa, dane mısır, silajlık mısır, yonca, kayısı ve domates yetiştirilmektedir. Dönem sonunda işletmelerin %30.40’ının ortalama 8 ay vadeli 4 377 $ borcunun olduğu ve borcun %65.50’sinin Ziraat Bankasına olduğu belirlenmiştir. Manda yetiştiriciliği ile ilgili önemli sorunlar arasında Devlet politikalarından kaynaklı sorunlar, teknik bilgi noksanlığı, üretim-pazarlama sorunları ve girdi fiyatlarının yüksek olması gelmektedir. Üreticiler bu sorunlara çözüm önerileri olarak Devlet eliyle üretimin geliştirilmesi, girdi temininin kolaylaştırılması ve pazarlama sorunlarının çözülmesi olarak ifade etmişlerdir.

Anahtar Kelimeler

• Manda yetiştiriciliği
• demografik özellikler
• Iğdır

Kaynakça

1. Akoz M, Arik D, Kul M, Çelik B, 2017. Manda Yetiştiriciliği: Geçmişten Bugüne Türkiye’de Manda Yetiştiriciliği. International Journal of Scientific and Technological Research, 3(2): 9-14.
2. Arıkan R,2007. Araştırma Teknikleri ve Rapor Hazırlama. ISBN:975-8784-35-8 Asil Yayıncılık Dağıtım LTD-ŞTİ. Ankara.
3. Atasever S, Erdem H, 2008. Manda Yetiştiriciliği ve Türkiye’deki Geleceği. J. of Fac. of Agric., OMU, 23(1): 59-64.
4. Bayram E, 2016. Samsun İli Damızlık Manda Yetiştiricileri Birliğine Üye İşletmelerin Yapısal Durumu ile Orta ve Büyük İşletmelerdeki Bazı Yetiştiricilik Uygulamalarının Süt Verim Düzeyine Etkileri. Yüksek Lisans Tezi, Ondokuz Mayıs Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, Samsun.
5. Canbolat Ö, 2012. Manda Yetiştiriciliği ve Türkiye’deki Mevcut Durumu. Tarım Türk Dergisi, 30: 176-180.
6. Cazacu S, Rotsios K, Moshonas G, 2014. Consumers Purchase Intentions towards Water Buffalo Milk Products (WBMPs) in the Greater Area of Thessaloniki, Greece. Procedia Economics and Finance, 9: 407–416.
7. Cruz LC, 2007. Trends in Buffalo Production in Asia, Italian Journal of Animal Science, 6(2): 9-24.
8. Çetinkaya N, Genç B, Salman M, 2011. Samsun İli Manda Yetiştiriciliği. Samsun Sempozyumu, 13-16 Ekim 2011, Samsun.

9. Çiftçi S, Yılmaz A, 2019. Bitlis İli Anadolu Mandası İşletmelerinin Genel Yapısal Özellikleri Üzerine Bir Araştırma. ÇOMÜ Zir. Fak. Derg. 7(1): 47–56.
10. Çiftçi S, Yılmaz A, 2020. Bitlis İli Anadolu Mandası Yetiştiricilerinin Manda Besleme ve Ürünlerinden Faydalanma ve Pazarlama Olanaklarına Yönelik Görüşleri. KSÜ Tarım ve Doğa Derg. 23(1): 271-280.
11. FAO, 2019. FAOSTAT. Food and Agricultural Organization of the United Nations. Livestock Primary. https://www.fao.org/faostat/en/#data/QA(Erişim tarihi 10.06.2021).
12. Hekimoğlu B, Altındeğer M, 2009. Samsun İlinde Manda Üretimi ve Manda Sütü Ürünleri Potansiyelinin Geleceği. Santim, 25: 10-19.
13. Islam S, Nahar TN, Begum J, Deb GK, KhatunM, Mustafa A, 2017. Economic Evaluation of Buffalo Production in Selected Regions of Bangladesh. J Stock Forex Trad. 5(3): 1-8.
14. Işık M, 2015. Muş İlinde Manda Yetiştiriciliği Faaliyetinin Ekonomik Analizi. Yüksek Lisans Tezi, Süleyman Demirel Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, Isparta 98.
15. Işik M, Gül M, 2016. Economic and social structures of water buffalo farming in Muş province of Turkey. Revista Brasileira de Zootecnia, 45(7): 400-408.
16. Kandır EH, 2014. Manda Dünyasına Yolculuk. Ayrıntı, 1(10): 24-28.
17. Karagölge C, 2011. Tarımsal İşletmecilik. Atatürk Üniversitesi Yayınları No:827, Ders Kitapları Serisi No:74, Erzurum, 139.
18. Karlı B, Gül M, Akpınar MG, Tascioğlu Y, Bozkurt Y, 2018. Problems of Water Buffalo Breeding in Turkey and Suggestions for its Development. Revista Brasileira de Zootecnia. 47: 1-10.
19. Mintoo AA, Zhang H, Chen C, Moniruzzaman M, Deng T, Anam M, Huque QME, Guang X, Wang P, Zhong Z, Han P, Khatun A, Awal1 TM, Gao Q, Liang X, 2019. Draft Genome of the River Water Buffalo. Ecology and Evolution, 9: 3378–3388.
20. Saadullah M, 2012. Buffalo Production and Constraints in Bangladesh. The Journal of Animal and Plant Sciences, 22(3): 221-224.
21. Safari A, Hossein-Zadeh NG, Shadparvar AA, Arpanahi RA, 2018. A Review on Breeding and Genetic Strategies in Iranian Buffaloes (Bubalus bubalis). Tropical Animal Health and Production, 50: 707–714.
22. Sarıözkan S, 2011. Türkiye’de Manda Yetiştiriciliğinin Önemi. Kafkas Üniversitesi Veteriner Fakültesi Dergisi, 17(1): 163-166.
23. Sheikh PA, Merry FD, McGrath DG, 2006. Water Buffalo and Cattle Ranching in the Lower Amazon Basin: Comparisons and Conflicts. Agricultural Systems 87: 313–330.
24. Suphachavalit S, Sricharoen P, Luesopha T, Srisakdi T, Na-Chiangmaı A, Boonprong S, 2013. Swamp Buffalo Production System and Needs for Extension on Local Scale Farmers in the Lower Northeast of Thailand. Buffalo Bulletin 32(2): 1204-1207.
25. Sweers W, Möhring T, Müller J, 2014. Study the Economics of Water Buffalo (Bubalus bubalis) Breeding, Rearing and Direct Marketing. Archiv Tierzucht, 57(22): 1-11.
26. Şahin A, Ulutaş Z, Yıldırım A, 2013. Türkiye ve Dünya’da Manda Yetiştiriciliği. Gaziosmanpaşa Bilimsel Araştırma Dergisi, 8: 65-70.
27. Şahin G, 2015. Türkiye Zirai Hayatında Manda (Bubalus Bubalis) Yetiştiriciliği ve Manda Ürünlerinin Değerlendirilmesi. İstanbul Üniversitesi, Edebiyat Fakültesi Coğrafya Dergisi, 31: 14–40.
28. TCMB, 2019. Türkiye Cumhuriyeti Merkez Bankası Döviz Kurları. http://www.tcmb.gov.tr/kurlar/kurlar_tr.html (Erişim tarihi 02.03.2020).
29. TÜİK, 2016. Türkiye İstatistik Kurumu. Bitkisel Üretim Verileri. https://biruni.tuik.gov.tr/medas/?kn=92&locale=tr (Erişim tarihi 07.05.2020).
30. TÜİK, 2017. Türkiye İstatistik Kurumu. Nüfus ve Demografi Verileri. https://data.tuik.gov.tr/Kategori/GetKategori?p=Nufus-ve-Demografi-109 (Erişim tarihi 11.07.2021).
31. TÜİK, 2020. Türkiye İstatistik Kurumu. Hayvansal Üretim Verileri. https://biruni.tuik.gov.tr/medas/?kn=101&locale=tr (Erişim tarihi 10.06.2021).
32. YamaneT, 2010. Temel Örnekleme Yöntemleri, Literatür Yayıncılık, İstanbul.
33. Yılmaz A, Kara MA, 2019. Dünyada ve Türkiye’de Manda Yetiştiriciliğinin Durumu ve Geleceği. Türkiye Tarımsal Araştırmalar Dergisi, 6(3): 356-363.
34. Yılmaz S, 2013. Afyonkarahisar Yöresi Manda Yetiştiriciliği: Küçükçobanlı Köyü Örneği. Yüksek Lisans Tezi, Adnan Menderes Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, Aydın, 60.