Social Network Usage Related to Science Learning Approaches: Instagram

Abstract

This study aimed to determine the opinions of science teacher candidates about their experiences in the process by examining the effect of using Instagram in online learning environments on the sense of community. The study involved 41 teacher candidates, 21 in the experimental group and 20 in the control group. Convergent parallel design, one of the mixed-method designs that quantitative and qualitative research methods, was used in the study. The "Community Feeling Scale in Online Environments", "Structured interview form" and "Teacher candidates' diaries" were used for the data collection. Descriptive statistics and independent groups t-test methods were used for the analysis of the quantitative data and content analysis technique was used for the qualitative data. The quantitative findings revealed a significant difference in favour of the experimental group in the post-test scores of the teacher candidates between the experimental and control groups. It has been concluded that the use of Instagram in the learning environment has a positive effect on the sense of community in online learning so that teacher candidates can communicate with each other and with the instructor. According to the qualitative findings, the teacher candidates stated that the quality of these posts is guiding, clear, and precise. They stated that the posts enhanced the intelligibility, made the learning easier, and guided the process. In conclusion, it has been revealed with quantitative and qualitative findings that the posts related to various approaches used in science teaching using Instagram support the sense of community in online learning environments of science teacher candidates.

Keywords

• Science teacher candidates;
• Instagram
• sense of community
• online learning

References

1. Altıok, S., Yükseltürk, E., & Üçgül, M. (2017). Web 2.0 eğitimine yönelik gerçekleştirilen bilimsel bir etkinliğin değerlendirilmesi: Katılımcı görüşleri. Journal of Instructional Technologies & Teacher Education, 6(1), 1-8.
2. Avşar Erümit, B., Tanış Özçelik, A., Yüksel, T., & Tekbıyık, A. (2021). Examining the views of preservice teachers about online science education during the covid-19 lockdown: expectations, opportunities, threats, motivations, and beliefs. Journal of Turkish Science Education, Covid-19 Special Issue, 2-25.
3. Baltacı, A. (2017). Nitel veri analizinde Miles-Huberman modeli. Ahi Evran Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 3(1), 1-15.
4. Birleşmiş Milletler Eğitim, Bilim ve Kültür Kurumu [United Nations Educational, Scientific and Cultural Organization, UNESCO] (2020). “Education: From disruption to recovery”, Access address: https://en.unesco.org/covid19/educationresponse Access date: 19.08.2021
5. Büyüköztürk, Ş. (2009). Sosyal bilimler için veri analizi el kitabı. Ankara: Pegem Akademi.
6. Büyüköztürk, Ş., Çakmak, E., Akgün, Ö. E., Karadeniz, Ş., & Demirel, F. (2008). Bilimsel araştırma yöntemleri. Ankara: Pegem Akademi.
7. Cakir, O., Karademir, T., & Erdogdu, F. (2018). Psychological variables of estimating distance learners' motivation. Turkish Online Journal of Distance Education, 19(1), 163-182.
8. Clark, R. C., & Kwinn, A. (2007). The new virtual classroom: Evidence-based guidelines for synchronous e-learning. San Francisco, CA: Pfeiffer.

9. Creswell, J. W., & Plano Clark, V. L. (2011). Karma yöntem araştırmaları tasarımı ve yürütülmesi. (Çev.Ed. Y. Dede ve S. B. Beşir). Ankara: Anı Yayıncılık.
10. Dawson, S. (2006). A study of the relationship between student communication interaction and sense of community. Internet and Higher Education, 9, 153–162.
11. Doğan, A., & Paydar, S. (2019). Öğretmen adaylarının açık ve uzaktan öğrenme ortamlarına yönelik görüşleri. Education & Technology, 1(2), 154-162.
12. Enfiyeci, T., & Büyükalan Filiz, S. (2019). Uzaktan eğitim yüksek lisans öğrencilerinin topluluk hissinin çeşitli değişkenler açısından incelenmesi. TÜBAV Bilim, 12(1), 20-32.
13. Ergün, E., & Kurnaz, F. B. (2017). Çevrimiçi öğrenme ortamlarında sınıf topluluğu hissi ve öğrenci bağlılığı arasındaki ilişki. Kastamonu Eğitim Dergisi, 25(4) 1515-1532.
14. Erdoğmuş, C., Çakır, R., & Korkmaz, Ö. (2022). Students' knowledge sharing behaviours and sense of online learning community in online learning environments. Participatory Educational Research, 9(3), 46-60.
15. Erzen, E., & Ceylan, M. (2020). Covid-19 salgını ve uzaktan eğitim: Uygulamadaki Sorunlar. Ekev Akademi Dergisi, 24(84), 229-248.
16. Haar, M. (2018). Increasing sense of community in higher education nutrition courses using technology. Journal of Nutrition Education and Behavior, 50(1), 96-99.
17. Hu, Y., Manikonda, L., & Kambhampati, S. (2014). What we Instagram: A first analysis of Instagram photo content and user types. Ann Arbor, MI: Paper presented at the 8th International AAAI Conference on Web and Social Media. Access address: http://www.aaai.org/ocs/index.php/ICWSM/ICWSM14/paper/view/8118/8087. Access Date: 19.08.2021
18. Ilgaz, H. (2008). Uzaktan eğitimde teknoloji kabulünün ve topluluk hissinin öğrenen memnuniyetine katkısı. (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Hacettepe Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
19. Ilgaz, H., & Aşkar, P. (2009). Çevrimiçi uzaktan eğitim ortamında topluluk hissi ölçeği geliştirme çalışması. Turkish Journal of Computer and Mathematics Education, 1(1), 27-35.
20. Junco, R. (2014). Engaging students through social media. Evidence-based practices for use in student affairs. San Francisco, CA: Jossey-Bass.
21. Kaleli Yılmaz, G., & Güven, B. (2015). Öğretmen Adaylarının Uzaktan Eğitime Yönelik Algılarının Metaforlar Yoluyla Belirlenmesi, Türk Bilgisayar ve Matematik Eğitimi Dergisi, 6(2), 299-322. DOI: 10.16949/turcomat.75936
22. Karasar, N. (2016). Bilimsel araştırma yöntemi. Nobel Yayın Dağıtım: Ankara.
23. Kear, K., Chetwynd, F., Williams, J., & Donelan, H. (2012). Web conferencing for synchronous online tutorials: Perspectives of tutors using a new medium. Computers & Education, 58(3), 953-963 doi: 10.1016/j.compedu.2011.10.015
24. Keskin, M., & Özer, K. D. (2020). COVID-19 sürecinde öğrencilerin web tabanlı uzaktan eğitime yönelik geri bildirimlerinin değerlendirilmesi. İzmir Katip Çelebi Üniversitesi Sağlık Bilimleri Fakültesi Dergisi, 5(2), 59-67.
25. Manca, S. (2020). Snapping, pinning, liking or texting: Investigating social media in higher education beyond Facebook. The Internet and Higher Education, 44, 100707.
26. Morgan, C. K., & Tam, M. (1999). Unravelling the complexities of distance education student attrition. Distance Education, 20(1), 96-108.
27. Mohan, G., McCoy, S., Carroll, E., Mihut, G., Lyons, S., & Domhnaill, C. M. (2020). Learning for all? Second-level education in Ireland during COVID-19. ESRI Survey and Statistical Report Series, 92.
28. Moore, M. G., & Kearsley, G. (1996) Distance education—a systemsview (Belmont, CA, Wadsworth Publishing Co.).
29. Muilenburg, L. Y., & Berge, Z. L. (2005). Student barriers to online learning: A factor analytic study. Distance Education, 26(1), 29-48
30. Özbaşı, D., Cevahir, H., & Özdemir, M. (2018). Çevrimiçi Öğrenme Motivasyon Ölçeği’nin Türkçe uyarlanması: Geçerlik ve güvenirlik çalışması. Trakya Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 8(2), 352-368.
31. Özdoğan, A. Ç., & Berkant, H. G. (2020). Covid-19 pandemi dönemindeki uzaktan eğitime ilişkin paydaş görüşlerinin incelenmesi. Milli Eğitim Dergisi, 49(1), (13-43).
32. Özgür, Z. A. (2005). Türkiye’de uzaktan eğitimde televizyonun etkileşimli kullanımı: olanaklar, sınırlılıklar ve çözüm önerileri. Selçuk İletişim Fakültesi Akademik Dergisi, 3(4), 80-97.
33. Purnama, A. D. (2018). Incorporating Memes and Instagram to Enhance Student’s Participation. Language and Language Teaching Journal, 21(1), 94–103.
34. Rovai, A. P. (2002a). Development of an instrument to measure classroom community. The Internet and Higher Education, 5(3), 197-211.
35. Rovai, A.P. (2002b). Building sense of community at a distance. The International Review of Research in Open and Distributed Learning, 3(1), 1-16.
36. Shea, P. (2006). A study of students’ sense of learning community in online environments. Journal of Asynchronous Learning Networks, 10(1), 35-44.
37. Siemens, G., & Weller, M. (2011). Higher education and the promises and perils of social network. Revista de Universidad y Sociedad del Conocimiento, 8(1), 164–170.
38. Smith, N. (2020). “Ten Tips from an Online Educator”. The Tyee Magazine. https://thetyee.ca/
39. Thompson, J. (2007). Is education 1.0 ready for web 2.0 students?. Innovate: Journal of Online Education, 3(4), 5. https://nsuworks.nova.edu/cgi/viewcontent.cgi?article=1095&context=innovate
40. Tuovınen, E. J. (2000). Multimedia distance education interactions, Educational Media International, 37(1), 16-24.
41. Türküresin, H.E. (2020). COVID-19 Pandemi döneminde yürütülen uzaktan eğitim uygulamalarının öğretmen adaylarının görüşleri bağlamında incelenmesi. Millî Eğitim Dergisi, 49(1), 597-618.
42. Valentine, D. (2002). Distance learning: Promises, problems, and possibilities. Online Journal of Distance Learning Administration, 5(3), 1-11.
43. Yavuz, M., Kayalı, B., Balat Ş., & Karaman, S. (2020). Salgın sürecinde Türkiye’deki yükseköğretim kurumlarının acil uzaktan öğretim uygulamalarının incelenmesi. Millî Eğitim Dergisi, 49(1), 129-154.
44. Yıldırım, A., & Şimşek, H. (2018). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri. Ankara: Seçkin Yayınları.
45. Yıldız, E. (2016). Çevrimiçi ortamlarda uzaktan eğitim öğrencilerinin topluluk hissi, akademik başarı ve katılımları arasındaki ilişkinin incelenmesi. (Unpublished Master Thesis). Ondokuz Mayıs Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Samsun.
46. Yıldız, E. (2020). Çevrimiçi öğrenme ortamlarında uzaktan eğitim öğrencilerinin topluluk hissine etki eden faktörlerin incelenmesi. Eğitimde Nitel Araştırmalar Dergisi – Journal of Qualitative Research in Education, 8(1), 180-205. doi:10.14689/issn.2148-2624.1.8c.1s.9m
47. Yıldız, E. (2018). Çevrimiçi ortamlarda topluluk hissi ölçeğinin Türkçe’ye uyarlanması güvenirlik ve geçerlik çalışması. Eğitim Teknolojisi Kuram ve Uygulama, 8(1), 24-38.
48. Yılmaz, E., Güner, B., Mutlu, H., Doğanay, G., & Yılmaz, D. (2020). Veli algısına göre pandemi dönemi uzaktan eğitim sürecinin niteliği. Konya: Palet.
49. Yolcu, H. H. (2020). Koronavirüs (Covid-19) pandemi sürecinde sınıf öğretmeni adaylarının uzaktan eğitim deneyimleri. Açıköğretim Uygulamaları ve Araştırmaları Dergisi, 6(4), (237-250).
50. YÖK (2020). Turkish higher education in days of pandemic. https://covid19.yok.gov.tr/Sayfalar/HaberDuyuru/opinion-turkish-higher-education-in-days-of-pandemic.aspx