Examining the Relationship Between Leisure Time Interests and Life Satisfaction of Sport Sciences Students

Abstract

The aim of the study is to examine the relationship between leisure time interests and life satisfaction of the students of the Faculty of Sport Sciences. The problem statement of the study is; Do the leisure time interests of the students of the Faculty of Sports Sciences have an effect on their life satisfaction? The population of the study consisted of Muğla Sıtkı Koçman University, Faculty of Sport Sciences students. The sample consists of a total of 261 students, 102 female and 159 male, selected from all departments by random sampling method. Personal information form prepared by the researchers, "Leisure Time Interest Scale" developed by Kyle et al. (2007) and "Life Satisfaction Scale" developed by Diener et al. (1985) were used as data collection tools. Frequency and percentage analysis were performed to determine the demographic characteristics of the data, kurtosis and skewness analyses were performed to determine whether the scale scores were normally distributed, t-test and ANOVA tests were performed to determine the relationship between variables, and Pearson correlation test was performed to determine the relationship between two variables. As a result of the research, it was found that the leisure time interests of the students of the Faculty of Sport Sciences had a direct and positive effect on life satisfaction.

Keywords

• Sport Sciences
• Life Satisfaction
• Leisure Time

Spor Bilimleri Öğrencilerinin Serbest Zaman İlgilenimleri ve Yaşam Doyumları Arasındaki İlişkinin İncelenmesi

Abstract

Çalışmanın amacı; Spor Bilimleri Fakültesi öğrencilerinin serbest zaman ilgilenimleri ve yaşam doyumları arasındaki ilişkinin incelenmesidir. Çalışmanın problem cümlesi; Spor Bilimleri Fakültesi öğrencilerinin serbest zaman ilgilenimlerinin yaşam doyumları üzerinde etkisi var mıdır? Araştırmanın evrenini; Muğla Sıtkı Koçman Üniversitesi, Spor Bilimleri Fakültesi öğrencileri oluşturmuştur. Örneklemini ise; rastgele örnekleme yöntemi ile tüm bölümlerden seçilen 102’si kadın 159’u erkek olmak üzere toplamda 261 öğrenci oluşturmaktadır. Çalışmada veri toplama aracı olarak; araştırmacılar tarafından hazırlanan kişisel bilgi formu, Kyle vd., (2007) tarafından geliştirilen “Serbest Zaman İlgilenim Ölçeği” ve Diener vd., (1985) tarafından geliştirilen “Yaşam Doyum Ölçeği” kullanılmıştır. Ulaşılan verilerin demografik özelliklerini belirlemek amacıyla frekans ve yüzde analizi, ölçek puanlarının normal dağılıp dağılmadığını belirlemek için basıklık (kurtosis) ve çarpıklık (skewness) analizleri, değişkenler arasındaki ilişkiyi tespit etmek amacıyla t-testi ve ANOVA testleri ve iki değişken arasındaki ilişkiyi tespit etmek amacıyla pearson korelasyon testi yapılmıştır. Araştırma sonucunda; Spor Bilimleri Fakültesi öğrencilerinin serbest zaman ilgilenimlerinin yaşam doyumu üzerinde doğrudan ve olumlu yönde etkili olduğu bulunmuştur.

Keywords

• Spor Bilimleri
• Serbest Zaman
• Yaşam Doyumu

References

1. Acar K., & Yılmaz, A. K. (2021). Üniversite öğrencilerinin serbest zaman doyumları ile yaşam doyumları arasındaki ilişki. Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 15(1), 25-35.
2. Alibekiroğlu, P. B., Akbaş, T., Ateş, F. B., & Kırdök, O. (2018). Üniversite öğrencilerinde yaşam doyumu ile psikolojik sağlamlık arasındaki ilişkide öz-anlayışın aracı etkisi. Çukurova Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 27(2), 1-17.
3. Arslan, S. (2011). Serbest zaman kullanımı: sıradan serbest zaman etkinlikleri ve sistemli serbest zaman etkinlikleri. Erzincan Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 13(2), 1-10.
4. Avşaroğlu, S., Deniz, M. E., & Kahraman, A. (2005). Teknik öğretmenlerde yaşam doyumu iş doyumu ve mesleki tükenmişlik düzeylerinin incelenmesi. S.Ü. Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 14, 115-129.
5. Aydıner, B. B. (2011). Üniversite öğrencilerinin yaşam amaçlarının alt boyutlarının genel öz-yeterlik yaşam doyumu ve çeşitli değişkenlere göre incelenmesi, Yüksek Lisans Tezi, Sakarya Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Eğitimde Psikolojik Hizmetler Ana Bilim Dalı, Psikolojik Danışmanlık ve Rehberlik Bilim Dalı, Sakarya.
6. Aydın, I., & Yaşartürk F. (2016). Level of Involvement of Fitness Participants Towards Recrational Activities: The Status With Refence To Various Demographics of Them. International Journal of Sport Culture and Science, 4 (Special Issue 3), 704-711.
7. Aydın, İ. (2022). Serbest zaman ilgilenimi ve yaşam doyum ilişkisinde etkinlik doyumunun kısmi aracılık etkisi: rekreasyonel koşucular örneği. Spor ve Performans Araştırmaları Dergisi, 13(1), 53-72. https://doi.org/10.17155/omuspd.911751
8. Ayhan, C., Ekinci, N.E., Yalçın, İ., & Yiğit, Ş. (2018). Investigation of constraints that occur during participation in leisure activities by high school students: a sample of Turkey. Education Sciences, 8(2), 1-9. https://doi.org/10.3390/educsci8020086

9. Baştürk, S., & Taştepe, M. (2013). Evren ve Örneklem. Baştürk. S (Ed.), Bilimsel Araştırma Yöntemleri (131- 158). Vize Yayıncılık.
10. Boud B. M., & Lawson F. (2002). Tourism and Recreation: Handbook Of Planning and Design. Architectural Press, p: 1
11. Broadhurst R. (2001). Managing Environments For Leisure and Recreation. GBR. London: Routledge, p: 3.
12. Carmel, L., Proctor, P., Linley, A., & Maltby, J. (2009). Youth life satisfaction: a review of the literatüre. Journal of Happiness Studies, 10(5), 583-630.
13. Chang, Y. C., Yeh, T. M., Pai, F. Y., & Huang, T. P. (2018). Sport activity for health! The effects of karate participants ınvolvement, perceived value and leisure benefits on recommendation intention. International Journal of Environmental Research and Public Health, 15(5), 953. https://doi.org/10.3390/ijerph15050953
14. Chen, L. H., Chen, M. Y., Ye, Y. C., Tung, I. W., Cheng, C. F., & Tung, S. (2012). Perceived service quality and life satisfaction: The mediating role of the actor’s satisfaction-with-event. International Journal of Sports Marketing and Sponsorship, 13, 249–266. https://doi.org/10.1108/IJSMS-13-04-2012-B003
15. Chin-Tsai, K. (2013). Leisure Involvement Leisure Benefits Quality of Life and Job Satisfaction. International Review of Management and Business Research, 2 (2), 421-428.
16. Coleman, D. (1993). Leisure based social support, leisure dispositions and health. Journal of Leisure Research, 25(4), 350-361. https://doi.org/10.1080/00222216.1993.11969933
17. Çakır, V. O., Şahin, S., Serdar, E., & Parlakkılıç, Ş. (2016). Kamu çalışanlarının serbest zaman engelleri ile yaşam tatmini düzeylerinin incelenmesi. Journal of Tourism Theory and Research, 2(2), 135-141.
18. Çakır, V. O. (2017). Üniversite öğrencilerin serbest zaman doyum düzeyleri ile serbest zaman yönetimleri arasındaki ilişki. Gaziantep Üniversitesi Spor Bilimleri Dergisi, 2(3), 17-27.
19. Çevik, A., Özmaden, M., Tezcan, E., & Dokuzoğlu, G. (2021). Öğretmenlerin serbest zaman ilgilenimlerinin yaşam doyumları üzerindeki etkisinin incelenmesi. Gümüşhane Üniversitesi Sağlık Bilimleri Dergisi, 10(4), 784-790. https://doi.org/10.37989/gumussagbil.1003895
20. Çolak, H., & Ünal, H. (2020). Spor Bilimleri Fakültesi öğrencilerinde yaşam doyumu ve umutsuzluğun madde kullanma eğilimine etkisinin araştırılması. IBAD Sosyal Bilimler Dergisi, (7), 344-357. https://doi.org/10.21733/ibad.685268
21. Daalen, G. V., Sanders, K., & Willemsen, T. M. (2005). Sources of social support as predictors of health, psychological well-being and life satisfaction among Dutch male and female dual-earners. Women & Health, 41, 43–62. https://doi.org/10.1300/J013v41n02_04
22. Demirel, M. (2019). Leisure involvement and happiness levels of individuals having fitness center membership. Journal of Education and Learning, 8(6), 140-149.
23. Demirel, M., Demirel, D.H., & Serdar, E. (2017). Constraints and perceived freedom levels in the leisure of university students. Journal of Human Sciences, 14(1), 789-795.
24. Demirel M., & Harmandar D. (2009). Üniversite öğrencilerinin rekreasyonel etkinliklere katılımlarında engel oluşturabilecek faktörlerin belirlenmesi. Uluslararası İnsan Bilimleri Dergisi, 6(1), 840.
25. Diener E. (1984). Subjective well being. Psycohological Bulletin, 95(3), 542-575.
26. Diener, E., Emmons, R. A., Larsen, R. J., & Griffin, S. (1985). The satisfaction with life scale. Journal of Personality Assessment, 49(1), 71-75. https://doi.org/10.1207/s15327752jpa4901_13
27. Emir, E. (2020). Serbest zaman doyumu, ilgilenimi ve algılanan özgürlük ilişkisi: fiziksel aktivite yoluyla kadınların güçlenmesi, Doktora Tezi, Hacettepe Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Spor Bilimleri ve Teknolojisi Ana Bilim Dalı, Spor Bilimleri ve Teknolojisi Bilim Dalı, Ankara.
28. Eskiler, E., & Karataş, G. (2017). Sakarya Üniversitesi öğrencilerinin serbest zaman ilgilenimleri ile davranışsal niyetleri arasındaki ilişkilerin incelenmesi. İstanbul Üniversitesi Spor Bilimleri Dergisi, 7(3), 10-24.
29. Funk, D. C., Jordan, J., Ridinger, L., & Kaplanidou, K. (2011). Capacity of mass participant sport events for the development of activity commitment and future exercise intention. Leisure Sciences, 33, 250–268. https://doi.org/10.1080/01490400.2011.564926
30. George, D., & Mallery, M. (2010). SPSS for windows step by step: A simple guide and reference, 17.0 update (10a ed.). Pearson.
31. Güldür, B. B. (2020). Hentbol sporcularının serbest zaman ilgilenim ve benlik algısı düzeyleri arasındaki ilişki, Yüksek Lisans Tezi, Bartın Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Beden Eğitimi ve Spor Ana Bilim Dalı, Beden Eğitimi ve Spor Bilim Dalı, Bartın.
32. Gürbüz, B., Çimen, Z., & Aydın, İ. (2015). Serbest zaman ilgilenim ölçeği: Türkçe formu geçerlik ve güvenirlik çalışması. Spormetre Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 16(4), 256-265. https://doi.org/10.33689/spormetre.480235
33. Henderson, K. (2010). Leisure studies in the 21st century: The sky is falling? Leisure Sciences: An Interdisciplinary Journal, 32(4), 391-400. https://doi.org/10.1080/01490400.2010.488614
34. Heo, J., Lee, Y., Pedersen, P. M., & McCormick, B. P. (2010). Flow experience in the daily lives of older adults: An analysis of the interaction between flow individual differences serious leisure location and social context. Canadian Journal, 29(3), 411-423. https://doi.org/10.1017/S0714980810000395
35. Howe, C. Z., Carpenter, G. M. (1985). Programming Leisure Experiences. Prentice Hall Inc., New Jersey, s.3.
36. Huang, H., & Humphreys, B. R. (2012). Sports participation and happiness: Evidence from US microdata. Journal of Economic Psychology, 33, 776–793. https://doi.org/10.1016/j.joep.2012.02.007
37. Kılıç, S. K, Atasoy, K. L, Gürbüz, B., & Öncü, E. (2016). Rekreasyonel tatmin ve yaşam doyumu arasındaki ilişkinin incelenmesi. İstanbul Üniversitesi Spor Bilimleri Dergisi, 6(3), 56-70.
38. Koçak, F. (2017). Leisure constrains and facilitators: perspectives from Turkey. European Journal of Physical Education and Sport Science, 3(10), 32-47.
39. Kyle, G. T., Absher J., Norman, W., Hammit, W., & Jodice, L. (2007). Modified involvement scale. Leisure Studies, 26(4), 398-427. https://doi.org/10.1080/02614360600896668
40. Lyubomirsky, S. (2008). The how of happiness, a scientific approach to getting the life you want. Penguin Books.
41. Mutz M., Reimers A. K., & Demetriou Y. (2020). Leisure time sports activities and life satisfaction: deeper insights based on a representative survey from Germany. Applied Research Quality Life, 16, 2155-2171.
42. Özkara, A. B., Kalkavan, A., & Çavdar, S. (2015). Spor bilimleri alanında eğitim alan üniversite öğrencilerinin yaşam doyum düzeylerinin araştırılması. International Journal of Science Culture and Sport (IntJSCS), (3), 336-346.
43. Pala, A., & Kolayiş H. (2016). Beden eğitimi ve spor öğretmenlerinin boş zaman değerlendirme alışkanlıklarının ve mesleki doyumlarının incelenmesi. International Journal of Human Sciences, 13(1), 1887-1896.
44. Pavot, W., & Diener, E. (1993). Review of the satisfaction with life scale. Psychological Assessment, 5, 164-172. https://doi.org/10.1037/1040-3590.5.2.164
45. Sarol, H. (2017). Bireylerin fiziksel aktiviteye katılımını engelleyen ve kolaylaştıran faktörlerin belirlenmesi. International Journal of Human Science, 14(4), 4354-4364.
46. Sato, M., Jordan, J. S., & Funk, D. C. (2014). The role of physically active leisure for enhancing quality of life. Leisure Sciences, 36, 293–313. https://doi.org/10.1080/01490400.2014.886912
47. Sato, M., Yoshida, M., Wakayoshi, K., & Shonk, D. J. (2016). Activity satisfaction, leisure and life satisfaction in walking use: a living space utility tool slot. Leisure Studies, 36(5), 605–617.
48. Schmitter, C., Zisselman, M., & Woldow, A. (2003). Life satisfaction due to centenarians residing in long-term care. Long Term Care Annuals, 7 (2), 437–442.
49. Serdar, E., & Mungan Ay, S. (2016). Üniversite öğrencilerinin katıldıkları serbest zaman etkinliklerinden tatmin olma ve algılanan özgürlük düzeylerinin incelenmesi. İstanbul Üniversitesi Spor Bilimleri Dergisi, 6 (2), 34-44.
50. Serdar, E. (2021). Serbest zaman engelleri ile ilgilenim arasındaki ilişki: Fitness merkezi katılımcıları üzerine bir araştırma. Spor Bilimleri Araştırmaları Dergisi, 6(1), 49-61. https://doi.org/10.25307/jssr.889333
51. Serin, N. B., Serin, O., & Özbaş, L. F. (2010). Predicting university students life satisfaction by their anxiety and depression level. Procedia-Social and Behavioral Sciences, 9, 579-582. https://doi.org/10.1016/j.sbspro.2010.12.200
52. Seviç, M. (2019). Serbest zaman engelleri ve ilgilenimleri arasındaki ilişkinin incelenmesi: Sakarya üniversitesi örneği, Yüksek Lisans Tezi, Sakarya Uygulamalı Bilimler Üniversitesi, Lisansüstü Eğitim Enstitüsü, Beden Eğitimi ve Spor Öğretmenliği Ana Bilim Dalı, Beden Eğitimi ve Spor Öğretmenliği Bilim Dalı, Sakarya.
53. Soyer, F., Yıldız, N. O., Harmandar Demirel, D., Serdar, E., Demirel, M., Ayhan, C., & Demirhan, Ö. (2017). Üniversite öğrencilerinin rekreatif etkinliklere katılımlarına engel teşkil eden faktörler ile katılımcıların yaşam doyumları arasındaki ilişkinin incelenmesi. Journal of Human Sciences, 14(2), 2035-2046.
54. Stebbins, R. A. (1999). Educating for serious leisure: Leisure education in theory and practice. World Leisure & Recreation, 41(4), 14-19.
55. Şahin, A. (2019). Üniversite içselde bilinçli farkındalık ile yaşam doyumu ve iyi oluş arasındaki ilişkiler. Üsküdar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, (8), 151-176.
56. Telman, N., & Ünsal, P. (2004). Çalışan emniyeti. Epsilon Yayınevi, İstanbul.
57. Tezcan, M. (1993). Boş zaman sosyolojisi. Yargıçoğlu Matbaa, Ankara.
58. Theodorakis, N. D., Kiki Kaplanidou, K., & Karabaxoglou, I. (2015). Effect of event service quality and satisfaction on happiness among runners of a recurring sport event. Leisure Sciences, 37, 87–107. https://doi.org/10.1080/01490400.2014.938846
59. Vara, Ş. (1999). Yoğun bakım hemşirelerinde iş doyumu ve genel yaşam doyumu arasındaki ilişkilerin incelenmesi, Yüksek lisans tezi, Ege Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Psikiyatri Hemşireliği Ana Bilim Dalı, Psikiyatri Hemşireliği Bilim Dalı, İzmir.
60. Yaşartürk, F., Akyüz, H., & Karataş, İ. (2017). Rekreatif etkinliklere katılan üniversite öğrencilerinin serbest zamanda sıkılma algısı ile yaşam doyum düzeyleri arasındaki ilişkinin incelenmesi. Uluslararası Kültürel ve Sosyal Araştırmalar Dergisi (UKSAD), 3 (Special Issue 2), 239-252.
61. Yelpaze, İ., & Yakar, L. (2019). Üniversite vücudunun yaşam doyumu ve bilişsel esnekliklerinin incelenmesi. Türk Psikolojik Danışmanlık ve Rehberlik Dergisi, 9(54), 913-935.
62. Yetim, Ü. (1991). Kişisel projelerin organizasyonu ve örüntüsü açısından yaşam doyumu, Doktora tezi, Ege Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Psikoloji Ana Bilim Dalı, Psikoloji Bilim Dalı, İzmir.
63. Yeşilyurt, O., Şahin, Y. A., Çakır, F., & Kara, F. M. (2017). Serbest zaman aktivitelerinin iş doyumuna etkisinin incelenmesi. 10. Spor Bilimleri Öğrenci Kongresi. 10-12 Mayıs, Kırıkkale.
64. Yönet, E. (2018). Lise öğrencilerinin sportif serbest zaman ilgilenim, dijital oyun bağımlılığı ve yaşam kalitesi düzeylerinin araştırılması, Doktora Tezi, Sakarya Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Beden Eğitimi ve Spor Ana Bilim Dalı, Beden Eğitimi ve Spor Bilim Dalı, Sakarya.
65. Wei, X., Huang, S., Stodolska, M., & Yu, Y. (2015). Leisure time, leisure activities, and happiness in China. Journal of Leisure Research, 47, 556–576. https://doi.org/10.18666/jlr-2015-v47-i5-6120
66. White, R. L., Babic, M. J., Parker, P. D., Lubans, D. R., Astell-Burt, T., & Lonsdale, C. (2017). Domainspecific physical activity and mental health: A meta-analysis. American Journal of Preventive Medicine, 52(5), 653–666. https://doi.org/10.1016/j.amepre.2016.12.008
67. Wiese, C. W., Kuykendall, L., & Tay, L. (2018). Get active? A meta-analysis of leisure-time physical activity and subjective well-being. Journal of Positive Psychology, 13(1), 57–66. https://doi.org/10.1080/17439760.2017.1374436
68. World Leisure And Recreation Association (WLRA). (2001). World Leisure and Recreation Association International Position Statement on Leisure Education and Youth at Risk. Chair: Hillel Ruskin, Leisure Sciences, 23, 201–207.
69. World Leisure And Recreation Association (WLRA). (2003). World Leisure and Recreation Association International Position Statement on Leisure Education and Community Development. Chair: Hillel Ruskin, Leisure Sciences, 25, 97–100.
70. Zhang, Z., & Chen, W. (2019). A systematic review of the relationship between physical activity and happiness. Journal of Happiness Studies, 20(4), 1305–1313.