Sports İn The Shadow Of Technology: The Effects Of Digital Distraction

Abstract

The purpose of this study is to explore how social media affects the focus of popular athletes during high-stakes competitions and to understand the ways in which these athletes cope with social media distractions. The effects of social media on athletes, encompassing both positive and negative aspects, emerge as a significant area of research. In this study, semi-structured interviews were conducted with 19 elite athletes representing Turkey in major sports events. These interviews examined the athletes' social media usage and the strategies they employ to manage distractions. Through thematic analysis, five primary social media-related distractions were identified: the obligation to respond, exposure to unwanted comments, pressures related to brand building and maintenance, competitor content, and mood management. It was found that athletes employ two main strategies to cope with these distractions: developing self-awareness and either disconnecting from social media or delegating control to others. These findings underscore the need for strategies that help athletes manage their social media use more consciously during major sports events

Keywords

• Social media
• Athlete
• Distractions

Teknolojinin Gölgesinde Spor: Dijital Dikkat Dağinikliğinin Etkileri

Abstract

Bu araştırmanın amacı, büyük müsabakalarında yer alan ve popülaritesi olan sporcuların müsabaka sırasında sosyal medyanın sporcuların dikkatini nasıl dağıttığını ve bu dikkat dağıtıcı unsurlarla nasıl başa çıktıklarını anlamaktır. Sosyal medyanın sporcular üzerindeki etkileri, hem olumlu hem de olumsuz yönleriyle önemli bir araştırma konusu olarak karşımıza çıkmaktadır. Araştırmada, büyük spor etkinliklerinde Türkiye’yi temsil eden 19 seçkin sporcu ile yarı yapılandırılmış görüşmeler gerçekleştirilmiştir. Bu görüşmelerde sporcuların sosyal medya kullanımı ve dikkat dağıtıcı unsurlarla başa çıkma yöntemleri incelenmiştir. Görüşme verileri tematik analiz yöntemiyle analiz edilmiş ve sosyal medyanın sporcular için beş ana dikkat dağıtıcı unsur olduğu belirlenmiştir: yanıtlama zorunluluğu, istenmeyen yorumlara maruz kalma, marka oluşturma ve sürdürme baskıları, rakip içerikleri ve ruh hali yönetimi. Sporcuların bu dikkat dağıtıcı unsurlarla başa çıkmak için iki temel strateji kullandıkları ortaya çıkmıştır: öz farkındalık geliştirme ve sosyal medyayı kapatma veya kontrolü başkasına devretme. Bu bulgular, sporcuların büyük spor etkinlikleri sırasında sosyal medya kullanımını daha bilinçli bir şekilde yönetmelerine yönelik stratejiler geliştirilmesi gerektiğini göstermektedir.

Keywords

• sosyal medya
• sporcu
• dikkat dağıtıcı unsurlar

References

1. Acar, N. (2024). Sosyal medya bağımlılığı: Kökenleri, tanı kriterleri ve tedavi teknikleri. Turkish Online Journal of Design Art and Communication, 14(4), 1099-1114. https://doi.org/10.7456/tojdac.1515522
2. Akarsu, M., İlbak, İ., & Gündoğdu, C. (2024). Sporcu sosyal medya kullanım davranışları ölçeği: Geçerlik ve güvenirlik çalışması. Yeni Medya, (16), 317-328. https://doi.org/10.55609/yenimedya.1458117
3. Arai, A., Ko, Y. J., & Ross, S. (2014). Branding athletes: exploration and conceptualization of athlete brand image. Sport Management Review, 17(2), 97-106. https://doi.org/10.1016/j.smr.2013.04.003
4. Arslan, E. (2022). Nitel araştırmalarda geçerlilik ve güvenilirlik. Pamukkale Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, (51), 395-407. https://doi.org/10.30794/pausbed.1116878
5. Atalı, L., & Karacan, Ç. (2013). Üniversite liglerine katılan sporcuların bilgi teknolojileri ve sosyal medya araçları kullanımı. Çankırı Karatekin Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 4(2), 217-226.
6. Auerbach, C. F., & Silverstein, L. B. (2003). Qualitative data: an ıntroduction to coding and analysis.NYU Press. Balcı, A. (2018). Sosyal bilimlerde araştırma yöntem, teknik ve ilkeler. Pegem Atıf İndeksi, 1-398.
7. Baron, R. S. (1986). Distraction-conflict theory: Progress and problems. In L. Berkowitz (Ed.), Advances in Experimental Social Psychology, 19, 1-39. Academic Press. https://doi.org/10.1016/S0065-2601(08)60211-7
8. Bayköse, N., & Esin, İ. (2019). Sporda beden imajı ve sosyal medya etkisi: sosyal karşılaştırma kuramı çerçevesinde facebook kullanımının beden imajına etkileri üzerine bir derleme. Akdeniz Spor Bilimleri Dergisi, 2(1), 67-80.

9. Berk, O., & Bayrak, T. (2019). Yıldız sporcuların sosyal medya etkileşimi. Yeni Medya Elektronik Dergisi, 3(3), 226-236.
10. Braun, V., & Clarke, V. (2006). Using thematic analysis in psychology. Qualitative Research in Psychology, 3(2), 77-101.
11. Browning, B., & Sanderson, J. (2012). The positives and negatives of Twitter: Exploring how student-athletes use Twitter and respond to critical tweets. International Journal of Sport Communication, 5(4), 503-521.
12. Cengiz, R., Sunay, H., & Kaya, B. (2022). Spor bilimleri fakültesi öğrencilerinin empatik eğilimleri karar verme stilleri ve iletişim becerileri arasındaki ilişkinin incelenmesi. Sportif Bakış: Spor ve Eğıtım Bilimleri Dergisi, 9(1).
13. Craib, I. (1992). Modern sociological theory. Harvester Wheatsheaf.
14. Creswell, J. W. (2020). Nitel Araştırma Yöntemleri: Beş Yaklaşıma Göre Nitel Araştırma ve Araştırma Deseni, (Çev. Ed: Bütün, M. & Demir, S.B.). 5. Baskı, Ankara: Siyasal Kitabevi.
15. Çakır, E., Güleşce, M., Sargin, K., & Fatih, E., (2023). Examination of the Stress Factors Experienced by Coaches. Journal of Education and Recreation Patterns, 4(1), 181-191.
16. Çavuşoğlu, S. B. (2011). Spor pazarlamasında ünlü sporcu kullanımı. Uluslararası Hakemli Akademik Sosyal Bilimler Dergisi, 1(1), 165-180.
17. Çetin, E. (2023). Sosyal medya platformlarında dijital şiddet: Spor bilimleri öğrencileri üzerine karşılaştırmalı bir çalışma. Humanıtas-Uluslararası Sosyal Bilimler Dergisi, 11(21), 125-143 https://doi.org/10.20304/humanitas.1220415
18. Dale, G. A. (2000). Distractions and coping strategies of elite decathletes during major competitions. Journal of Sport Behavior, 23(2), 167-187. https://doi.org/10.1123/tsp.14.1.17
19. Doğan, İ., Doğan, P. K., & Durmuş, G. (2023). Spor bilimleri öğrencilerinin sosyal medyada gösteriş tüketimi eğilimi ile narsistik kişilik özellikleri arasındaki ilişkinin incelenmesi. The Online Journal of Recreation and Sports, 12(4), 668-677. https://doi.org/10.22282/tojras.1330802
20. Dokuyucu, A. (2024). Dijitalleşen dünya çerçevesinde; Spor ve sosyal medya bileşenleri. Journal of Social, Humanıtıes And Administrative Sciences (JOSHAS), 10(5), 649-653. https://doi.org/10.5281/zenodo.13 851804 Edin, İ. (2016). Spor organizasyonlarında sosyal dijital medya düzenlemeleri ve sinsi pazarlama: 2016 Rio Olimpiyatları örneği. Marmara Üniversitesi Spor Bilimleri Dergisi, 1(2), 55-70. https://doi.org/10.22396/sbd.2017.16
21. Encel, K., Mesagno, C., & Brown, H. (2017). Facebook use and its relationship with sport anxiety. Journal of Sports Sciences, 35(14), 1439-1445. https://doi.org/10.1080/02640414.2016.1186817
22. Farrington, D. P., Ttofi, M. M., & Lösel, F. (2014). School bullying and later criminal offending: Findings from meta-analyses of longitudinal studies. Journal of Experimental Criminology, 10(4), 441-453. https://doi.org/10.1002/cbm.807
23. Filo, K., Lock, D., & Karg, A. (2015). Sport and social media research: A review. Sport Management Review, 18(2), 166-181. https://doi.org/10.1016/j.smr.2014.11.001
24. Göksel, A. G. (2018). Spor bilimleri fakültesi öğrencilerinin iletişim aracı olarak sosyal medya kullanımlarının bazı değişkenlere göre incelenmesi. Spormetre Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 16(1), 39-48.
25. Greenleaf, C., Gould, D., & Dieffenbach, K. (2001). Factors influencing Olympic performance: Interviews with Atlanta and Nagano US Olympians. Journal of Applied Sport Psychology, 13(2), 154-184. https://doi.org/10.1080/104132001753149874
26. Güleşce, M., & İlhan, E.L., (2024). Psikolojik savaş: bağımlılık, depresyon, anksiyete ve stres üzerine bir inceleme. Gaziantep Üniversitesi Spor Bilimleri Dergisi, 9(2), 275-292. https://doi.org/10.31680/gaunjss.1586025
27. Güleşce, M., Kalfa, M., & Sargın, K. (2024). Ritmin gücü: Türk kültüründe müzik ve spor ilişkisi. Çevrimiçi Rekreasyon ve Spor Dergisi, 14(1), 62-72. https://doi.org/10.22282/tojras.1565593
28. Güney, M., & Taştepe, T. (2020). Ergenlerde sosyal medya kullanımı ve sosyal medya bağımlılığı. Ankara Sağlık Bilimleri Dergisi, 9(2), 183-190. https://www.doi.org/10.46971/ausbid.757713
29. Halaç, H. H., & Bademci, F. (2021). Altyapı sporcularının sosyal medya ve kültürel miras ilgilerinin değerlendirilmesi. Kültür Araştırmaları Dergisi, (10), 181-198. https://doi.org/10.46250/kulturder.964263
30. Hambrick, M. E., & Mahoney, T. Q. (2011). How athletes engage fans through Twitter: Factors that influence athlete engagement. International Journal of Sport Communication, 4(4), 454-471. https://doi.org/10.1504/IJSMM.2011.044794
31. Heinonen, K. (2011). Consumer activity in social media: Managerial approaches to consumers’ social media behavior. Journal of Consumer Behaviour, 10(6), 356-364. https://doi.org/10.1002/cb.376
32. Kahveci, M. S., Çakmak, G., & Karagün, E. (2024). Profesyonel sporcuların teknoloji bağımlılığına ilişkin metaforları. Social Mentality and Researcher Thinkers Journal (Smart Journal), 8(58), 712-718. https://doi.org/10.29228/smryj.58301
33. Kalkavan, A., Kadıoğlu, H. C., & Kayhan, R. F. (2021). Spor lisesindeki sporcuların stresle başa çıkma düzeylerinin araştırılması. Gençlik Araştırmaları Dergisi, 9(24), 124-137.
34. Kaygas, Y., Şam, M., Doğan, Y. B., Ağaoğlu, C. Y., Sonkur, A., & Durmuş, E. E. (2023). Ergenlerde sosyal medya bağımlılığının yordayıcıları olarak sosyal kaygı ve öz yeterlik. Bağımlılık Dergisi, 24(4), 461-474. https://doi.org/10.51982/bagimli.1230295
35. Koçak, Ç. V., & Şimşek, S. (2023). Sporcularda sosyal medya bağımlılığı ve uyku kalitesi ilişkisi. The Online Journal of Recreation and Sports, 12(4), 759-765. https://doi.org/10.22282/tojras.1318963
36. Kolçak, S., & Çakır, E. (2022). Ortaokul öğrencilerinin dijital oyun oynama motivasyonunun fiziksel aktiviteye katılım motivasyonu üzerine etkisi. Research in Sport Education and Sciences, 24(4), 113-118. https://doi.org/10.22282/tojras.1318963
37. Morrow, S. L. (2005). Quality and trustworthiness in qualitative research in counseling psychology. Journal of Counseling Psychology, 52(2), 250-260. https://doi.org/10.1037/0022-0167.52.2.250
38. Noblet, A., & Gifford, S. (2002). The sources of stress experienced by professional Australian footballers. Journal of Applied Sport Psychology, 14(1), 1-13. https://doi.org/10.1080/10413200209339007
39. Öktem, T. (2020). Sporda sponsorluk üzerine bir derleme, Turkish Studies – Social, 15(4), 2055-2070 https://dx.doi.org/10.29228/TurkishStudies.4281
40. Patton, M. Q. (2014). Nitel araştırma ve değerlendirme yöntemleri (M. Bütün ve S. B. Demir, Çev. Ed.). Pegem Akademi.
41. Salman, G. G. (2024). Sporda markalaşmada dijitalleşme ve sosyal medyanın kullanımı. The Journal of Academic Social Science Studies, 13(79), 451-467. https://doi.org/10.29228/JASSS.39481
42. Sanderson, J., & Truax, C. (2014). “I hate you man!”: Exploring maladaptive parasocial interaction expressions to college athletes via Twitter. Journal of Issues in Intercollegiate Athletics, 7, 333-351.
43. Sargın, K., & Güleşce, M. (2022). Öğretmenlerin sağlıklı beslenmeye ilişkin tutumlarının değerlendirilmesi (Van ili örneği). Gaziantep Üniversitesi Spor Bilimleri Dergisi, 7(1), 1-11. https://doi.org/10.31680/gaunjss.100039
44. Smith, B., & McGannon, K. R. (2018). Developing rigor in qualitative research: Problems and opportunities within sport and exercise psychology. International Review of Sport and Exercise Psychology, 11(1), 101-121. https://doi.org/10.1080/1750984X.2017.1317357
45. Suri, H. (2011). Purposeful sampling in qualitative research synthesis. Qualitative Research Journal, 11(2), 63-75. https://doi.org/10.3316/QRJ1102063
46. Şimşek, B., Güleşçe, M., Sargın, K., Kartal, A., & Gümüşdağ, H. (2023). E-sporcular, motivasyonu ve fiziksel aktivite üçgeninde bir çalışma. Research in Sport Education and Sciences, 25(1), 7-13. https://doi.org/10.5152/JPESS.2023.222653
47. Tracy, S. J. (2013). Qualitative research methods: collecting evidence, crafting analysis, communicating ımpact. Wiley-Blackwell.
48. Ungerleider, S. (2005). Mental Training for Peak Performance. Rodale.
49. Üçüncüoğlu, M., & Çavuşoğlu, S. B. (2021). Spor organizasyonlarında iletişim aracı olarak sosyal medya kullanımı: Avrupa’nın üç büyük futbol ligi üzerine içerik analizi. Uluslararası Güncel Eğitim Araştırmaları Dergisi, 7(1), 283-297. https://orcid.org/0000-0003-4163-9655
50. Yavuz, C., & Semiz, K. (2022). Türk olimpik sporcuların sosyal medya marka imajları. Spormetre Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 20(2), 28-42. https://doi.org/10.33689/spormetre.1014240
51. Yıldırım, A., & Şimşek, H. (2013). Sosyal Bilimlerde Nitel Araştırma Yöntemleri. Seçkin Yayıncılık.
52. Yücetürk, C., & Ağın, B. (2022). Sporcuların perspektifinden sosyal medyada siber zorbalık. TRT Akademi, 7(14), 154-181. https://doi.org/10.37679/trta.1011848