Antrenörlerin Yönetim Davranışlarının, Sporcuların İş Tatmini Üzerindeki Etkisinin Değerlendirilmesi

Abstract

Antrenörlerin yönetim davranışlarının, sporcuların iş tatmini üzerindeki etkisinin değerlendirilmesi, spor yönetimi alanında önemli bir araştırma konusudur. Çalışmalar, antrenörlerin liderlik tarzlarının ve iletişim yöntemlerinin sporcuların iş tatmini düzeyini etkilediğini göstermektedir. Algılanan yönetim davranışları, antrenörlerin sporcular tarafından nasıl algılandığı ve bu algının sporcuların iş tatmini üzerindeki etkisi olarak tanımlanabilir. Örneğin, destekleyici, adil ve iletişime açık bir antrenörün sporcular üzerinde olumlu bir etkisi olabilirken, otoriter ve eleştirel bir tutum sergileyen bir antrenörün sporcuların iş tatminini olumsuz etkilemesi muhtemeldir. Bu ilişkinin değerlendirilmesi, spor organizasyonlarının etkinliğini artırmak ve sporcuların performansını optimize etmek için önemlidir. İyi bir iş tatmini, sporcuların motivasyonunu artırabilir, performanslarını geliştirebilir ve takım uyumunu sağlayabilir. Bu nedenle, spor yöneticileri ve antrenörler, sporcuların iş tatminini artırmak için uygun liderlik ve iletişim stratejileri geliştirmelidirler. Bu tür araştırmalar, spor yönetimi pratiğinde karar verme süreçlerine ve antrenörlerin eğitimine yönelik önemli bilgiler sağlayabilir. Ayrıca, sporcuların psikolojik ve duygusal ihtiyaçlarını anlamak ve karşılamak, spor organizasyonlarının sürdürülebilir başarısı için kritik öneme sahiptir. Bu nedenle, antrenörlerin yönetim davranışları ile sporcuların iş tatmini arasındaki ilişkiyi anlamak ve yönetmek, spor yönetimi alanında sürekli olarak üzerinde çalışılması gereken bir konudur. Bu bağlamda yapılan araştırmada antrenörlerde algılanan yönetim davranışları ile çalışanların iş tatmini arasındaki ilişkinin değerlendirilmesi amaçlanmıştır.

Keywords

• Algılanan yönetim davranışları
• spor çalışanları
• iş tatmini

Evaluation of the Impact of Coaches' Management Behaviors on Athletes' Job Satisfaction

Abstract

The evaluation of the impact of coaches' management behaviors on athletes' job satisfaction is a significant research area within the field of sports management. Studies indicate that coaches' leadership styles and communication methods influence athletes' levels of job satisfaction. Perceived management behaviors refer to how coaches are perceived by athletes and the consequent impact of this perception on athletes' job satisfaction. For instance, a coach who demonstrates supportive, fair, and open communication may positively affect athletes, whereas a coach exhibiting authoritarian and critical attitudes is likely to detrimentally affect athletes' job satisfaction. Assessing this relationship is pivotal for enhancing the efficacy of sports organizations and optimizing athletes' performance. Adequate job satisfaction can bolster athletes' motivation, enhance their performance, and foster team cohesion. Hence, sports managers and coaches should devise appropriate leadership and communication strategies to augment athletes' job satisfaction. Such research endeavors can furnish invaluable insights into decision-making processes within sports management practices and coach education. Furthermore, comprehending and catering to athletes' psychological and emotional needs are imperative for the sustainable success of sports organizations. Consequently, understanding and managing the interplay between coaches' management behaviors and athletes' job satisfaction constitute a perennially pertinent subject within sports management. Within the ambit of this research, the objective was to evaluate the correlation between perceived management behaviors in coaches and employees' job satisfaction.

Keywords

• Perceived management behaviors
• sports employees
• job satisfaction

References

1. Akat, İ., Budak, G., & Budak, G. (2002). İşletme yönetimi. Barış Yayınları.
2. Alanyalı, L. K. (2006). Örgütsel stres kaynaklarının iş tatminine olan etkilerinin tükenmişlik ve dinçlik (coşku) etkileri bağlamında incelenmesi. Yüksek lisans tezi, Uludağ Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Bursa.
3. Arıkan, T., & Göktepe, E. (2003). Liderlik ve güç kullanımında Machiavelli. Literatür Yayıncılık.
4. Aydın, M., & Akan, N. (2010). Mersin Büyükşehir Belediye sınırları içinde çalışan ebelerin mesleki doyumu. Mersin Üniversitesi Sağlık Bilimleri Dergisi, 3(1), 15-21.
5. Balcı, A., & Aydın, İ. (2003). Anadolu öğretmen liseleri için eğitim yönetimi. Milli Eğitim Basımevi.
6. Barutçugil, İ. (2016). Stratejik insan kaynakları yönetimi. Kariyer Yayıncılık.
7. Başaran, İ. (1989). Eğitim yönetimi. Gül Yayınları.
8. Başaran, İ. E. (2008). Örgütsel davranış: İnsanın üretim gücü. Kariyer Yayıncılık.

9. Baydur, H., Saatli, G., & Türköz, K. (2004, Kasım). Hekim dışı sağlık çalışanlarının sosyodemografik özellikleri ve işe bağlı gerginlik düzeylerinin iş doyumuna etkisi. IX. Halk Sağlığı Kongresi, 3-6 Kasım, Ankara.
10. Bowen, G. A. (2009). Document analysis as a qualitative research method. Qualitative Research Journal, 9(2), 27-40. https://doi.org/10.3316/QRJ0902027
11. Bryman, A. (2016). Social research methods. Oxford University Press.
12. Bursalıoğlu, Z. (2005). Okul yönetiminde yeni yapı ve davranış. Pegem A Yayıncılık.
13. Çakmak, D. N. (2008). Organizasyonlarda iş-aile ve aile-iş çatışmalarının bireylerin performansları üzerine etkisinde iş ve yaşam tatmininin rolü. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi, Erciyes Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Kayseri.
14. Can, H., & Güney, S. (2007). Genel işletme: İlkeler, kavramlar ve kurumlar. Arıkan Basım Yayım.
15. Çivitçi, N., & Arıcıoğlu, A. (2012). Beş faktör kuramına dayalı kişilik özellikleri. Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 12(23), 78-96.
16. Daft, R. L. (2003). Management. Thomson South-Western Published.
17. Dikerel, M. (2008). Resmi ilkokul yöneticilerinin liderlik davranışları ile karar verme stratejileri arasındaki ilişkinin incelenmesi. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi, Yeditepe Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
18. Dinçer, Ö., & Fidan, Y. (1996). İşletme yönetimi. Beta Yayınları.
19. Doğrusöz, H. (1985). Karar vermede değerlendirmenin yeri ve rolü. A.Ü. E.B.F. Yayınları.
20. Dursun, G. (1990). 1985-1990 yılları arasında kliniğimizde ameliyatla tedavi edilen larenks kanserli hastalarda elde edilen sonuçlar. Uzmanlık tezi, Ankara Üniversitesi, Tıp Fakültesi, Ankara.
21. Eğinli, A. T. (2009). Çalışanlarda iş doyumu: Kamu ve özel sektör çalışanlarının iş doyumuna yönelik bir araştırma. Atatürk Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 23(3), 35-52.
22. Ekmekçi, A., Ekmekçi, R., & İrmiş, A. (2013). Küreselleşme ve spor endüstrisi. Pamukkale Spor Bilimleri Dergisi, 4(1), 91-117.
23. Erdoğan, İ. (1996). İşletme yönetiminde örgütsel davranış. Avcıol Basım Yayın.
24. Eren, M. Ş., & Titizoğlu, Ö. Ç. (2014). Dönüşümcü ve etkileşimci liderlik tarzlarının örgütsel özdeşleşme ve iş tatmini üzerindeki etkileri. Sosyal Ekonomik Araştırmalar Dergisi, 14(27), 275-303.
25. Erol, V. (1998). İş tatmini ve örgütsel bağlılık. Yüksek lisans tezi, Marmara Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
26. Fayol, H. (1949). Administration industrielle et générale (C. Storrs, Trans.). Sir Pitman & Sons Ltd.
27. Fromm, E. (1947). Man for himself: An inquiry into the psychology of ethics. Rinehart & Company, Inc.
28. Gregg, R. T., & Campbell, R. F. (1957). Administrative behavior in education. Harper & Brothers.
29. Groot, W., & Maassen van den Brink, H. (1999). Job satisfaction of older workers. International Journal of Manpower, 20(6), 343-360. https://doi.org/10.1108/01437729910289701
30. Gürüz, D., & Gürel, E. (2009). Yönetim ve organizasyon. Nobel Yayın Dağıtım.
31. Güven, M., Bakan, İ., & Yeşil, S. (2005). Çalışanların iş ve ücret tatmini boyutlarıyla demografik özellikleri arasındaki ilişkiler: Bir alan çalışması. Yönetim ve Ekonomi Dergisi, 12(1), 127-151.
32. İlgar, L. (2005). Eğitim yönetimi, okul yönetimi, sınıf yönetimi. Beta Basım Yayın.
33. İncir, G. (1984). Çalışanların motivasyonuna genel bir bakış. MPM Yayınları.
34. Izgar, H. (2008). Endüstri ve örgüt psikolojisi. Eğitim Yayınevi.
35. Judge, T. A., Heller, D., & Mount, M. K. (2002). Five-factor model of personality and job satisfaction: A meta-analysis. Journal of Applied Psychology, 87(3), 530-541. https://doi.org/10.1037/0021-9010.87.3.530
36. Karakaş, A., & Gökmen, G. (2018). Kamu çalışanlarında iş tatmini, duygusal emek ve iş stresi: Konya’da bir araştırma. Bolu Abant İzzet Baysal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 18(3), 99-127. https://doi.org/10.11616/asbed.vi.470690
37. Kaya, Y. K. (1993). Eğitim yönetimi kuram ve Türkiye’deki uygulama. Bilim Yayınları.
38. Keser, A. (2006). Çağrı merkezi çalışanlarında iş yükü düzeyi ile iş doyumu ilişkisinin araştırılması. Kocaeli Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 11, 100-119.
39. Kiral, B. (2020). Nitel bir veri analizi yöntemi olarak döküman analizi. Journal of Social Sciences Institute, 8(15), 170-189.
40. Kocaman, G. (2017). İşgören performansı ve işgören memnuniyetinin işletme performansına etkisi: Turizm sektöründe bir uygulama. The International New Issues in Social Science, 4(4), 65-76.
41. Kök, S. (2006). İş tatmini ve örgütsel bağlılığın incelenmesine yönelik bir araştırma. Atatürk Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 20(1), 291-310.
42. Kutluay, M. (2011). İşgören kişilik özelliklerinin iş tatmini ve tükenmişlik üzerine etkileri ve bankacılık sektöründe bir uygulama. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi, Niğde Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Niğde.
43. Memduhoğlu, H. B., & Saylık, A. (2012). Okullarda informel ilişkiler ölçeğinin geliştirilmesi ve bazı değişkenler açısından incelenmesi. Yüzüncü Yıl Eğitim Fakültesi Dergisi, 9(1), 1-21.
44. Naktiyok, A. (2002). Motivasyonel değerler ve iş tatmini: Yöneticiler üzerinde bir uygulama. Anadolu Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 15(3), 165-185.
45. Naktiyok, A., & Küçük, O. (2003). İşgören tatmininin müşteri tatmini üzerine etkileri: Ampirik bir değerlendirme. Atatürk Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 17(1-2), 225-243.
46. Noriega, M., Gutiérrez, G., Méndez, I., & Pulido, M. (2004). Las trabajadoras de la salud: Vida, trabajo y trastornos mentales. Cadernos de Saúde Pública, 20(5), 1361-1372. https://doi.org/10.1590/S0102-311X2004000500031
47. Özalp, İ., Tokgöz, N., Şakar, N., & Paşaoğlu, D. (2004). Yönetim ve organizasyon. Arıkan Yayınları.
48. Özpehlivan, M. (2018). İş tatmini: Kavramsal gelişimi, bireysel ve örgütsel etkileri, yararları ve sonuçları. Kırklareli Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 2(2), 43-70.
49. Sage, G. H. (1987). The social world of high school athletic coaches: Multiple role demands and their consequences. Sociology of Sport Journal, 4(3), 213-228.
50. Sak, R., Şahin Sak, İ. T., Öneren Şendil, Ç., & Nas, E. (2021). Bir araştırma yöntemi olarak doküman analizi. Kocaeli Üniversitesi Eğitim Dergisi, 4(1), 227-256. https://doi.org/10.33400/kuje.843306
51. Sevimli, F., & İşcan, Ö. (2005). Bireysel iş ortamına ait etkenler açısından iş doyumu. Ege Akademik Bakış Dergisi, 5(1), 55-65.
52. Sığrı, Ü., & Basım, N. (2006). İşgörenlerin iş doyumu ile örgütsel bağlılık düzeylerinin analizi: Kamu ve özel sektörde karşılaştırmalı bir araştırma. Selçuk Üniversitesi Sosyal ve Ekonomik Araştırmalar Dergisi, 6(12), 131-154.
53. Steel, B. S., Pierce, J. C., Berman, E., & Taylor, J. (2017). Job satisfaction in Cascadia: A comparison of British Columbia, Oregon, and Washington civil servants. The Social Science Journal, 54(4), 379-388. https://doi.org/10.1016/j.soscij.2017.07.011
54. Tanrıverdi, L. (2008). İlköğretim müfettişlerinin iş tatmini ile tükenmişlik düzeylerinin incelenmesi. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi, Yeditepe Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
55. Taymaz, H. (1974). Ortaöğretimde öğrenci başarısının ölçülmesi ve değerlendirilmesi. Millî Eğitim Bakanlığı Yayınları.
56. Tortop, N., İsbir, E., & Aytaç, B. (1993). Yönetim bilimi. Yargı Yayınları.
57. Tosun, K. (1990). Yönetim ve işletme politikası. İşletme İktisadı Enstitüsü Yayını.
58. Türksoy, A. (2010). Futbolda liderlik ve antrenörlük. Nobel Akademik Yayıncılık.
59. Tutar, H. (2007). Erzurum’da devlet ve özel hastanelerde çalışan sağlık personelinin işlem adaleti, iş tatmini ve duygusal bağlılık durumlarının incelenmesi. Süleyman Demirel Üniversitesi İİBF Dergisi, 12(3), 97-120.
60. Tuzcuoğlu, N., & Tuzcuoğlu, S. (2009). Okulda insan ilişkileri. Türk Eğitim.
61. Üngüren, E., Doğan, H., Özmen, M., & Tekin, Ö. A. (2010). Otel çalışanlarının tükenmişlik ve iş tatmin düzeyleri ilişkisi. Yaşar Üniversitesi E-Dergisi, 17(5), 2922-2937.
62. Uyargil, C. (1988). İş tatmini ve bireysel özellikler. İstanbul Üniversitesi İşletme Fakültesi Yayınları, 23-24.
63. Vroom, V. H. (1973). Research: A new look at managerial decision making. Organizational Dynamics, 1(4), 66-80. https://doi.org/10.1016/S0090-2616(73)80024-5
64. Williams, J. M. (1993). Applied sport psychology. Mayfield Publishing Co.
65. Yenisu, E. (2019). Yönetim düşüncesinin evriminde sistem kuramının etkileri: Kavramsal bir çözümleme. Akademi Sosyal Bilimler Dergisi, 6(18), 514-527.
66. Yetim, A., & Şenel, Ö. (2001). Türkiye’de spor yöneticisi yetiştirme faaliyetlerinin görünümü. Milli Eğitim Dergisi, 18-19.
67. Yozgat, U. (1992). Yönetim bilişim sistemleri. Beta Basın Yayın.
68. Yukl, G., & Tracey, J. B. (1992). Consequences of influence tactics used with subordinates, peers, and the boss. Journal of Applied Psychology, 77(4), 525-535.