Evaluation of Simulation-Based Educational Approaches in Family Medicine Specialization Education

Abstract

Objective: The purpose of our activity is to increase the skill levels of Family Medicine assistants in the interventional competencies including in the TUKMOS (Medical Specialization Board Curriculum Formation and Standard Setting System) Family Medicine specialization education curriculum by using the facilities in our simulation center. Materıals and Methods: We carried out the 'RSIM 1. Family Medicine Assistants Simulation Education project, which we planned in line with the TUBITAK-BIDEP 2237 Support Program with the participation of a total of 32 Family Medicine assistants. Education pretest-posttest was applied to all participants. In addition, a simulation education feedback survey consisting of 34 questions was conducted. Results: 71.9% (n:23) of the participants in the education were women, and 56.2% (n:18) have been working in a university hospital. Those with an active working period of fewer than 2 years in medicine were 59.4% (n: 19), and those with the assistantship period of 2-3 years were 53.1% (n: 17). When the pre-test and post-test mean scores of the participants were compared, the difference was found to be statistically significant (p<0.001). Conclusion: The post-test score was higher than the pre-test in each group categorized by gender, type of institution, year of work, and duration of the assistantship. In the light of this finding, we can say that the education provided achieved its purpose in all groups. We think that simulation education is effective, useful, and a requirement due to the positive results we have obtained from the results of the practical application we have carried out.

Keywords

• Simulation-based Education
• Family Practice
• Medical Education

Aile Hekimliği Uzmanlık Eğitiminde Simülasyon Temelli Eğitim Yaklaşımlarının Değerlendirilmesi

Abstract

Amaç: Etkinliğimizin amacı TUKMOS (Tıpta Uzmanlık Kurulu Müfredat Oluşturma ve Standart Belirleme Sistemi) Aile Hekimliği uzmanlık eğitimi müfredatında yer alan girişimsel yetkinlikleri simülasyon merkezimizdeki imkanlar kullanılarak Aile Hekimliği Asistanlarına sunularak beceri düzeylerinin arttırılmasıdır. Gereç ve Yöntem: TÜBİTAK-BİDEP 2237 Destekleme Programı doğrultusunda planladığımız ‘RSİM 1. Aile Hekimliği Asistanları Simülayon Eğitimi’ projesini toplam 32 Aile Hekimi asistanın katılımıyla gerçekleştirdik. Tüm katılımcılara eğitim ön test-son test uygulandı. Ayrıca 34 sorudan oluşan simülasyon eğitimi geri bildirim anketi yapılmıştır. Bulgular: Eğitime katılanların %71,9’u(n:23) kadın, %56,2’si(n:18) üniversite hastanesinde çalışmaktaydı. Hekimlikte geçen aktif çalışma süresi 2 yıldan az olanlar %59,4 (n:19), asistanlık eğitim süresi 2-3 yıl olanlar %53,1 (n:17) idi. Katılımcıların ön test ve son test ortalama puanları karşılaştırıldığında arasındaki fark istatistiksel olarak anlamlı bulundu(p<0,001). Sonuç: Yapılan son test puanı cinsiyet, çalışılan kurum tipi, çalışma yılı süresi ve asistanlık eğitim süresine göre kategorize edilen her grupta ön teste göre daha yüksekti. Bu bulgu ışığında verilen eğitimin bütün gruplarda amacına ulaştığını söyleyebiliriz. Gerçekleştirdiğimiz pratik uygulamanın sonuçlarından elde ettiğimiz olumlu sonuçlar nedeniyle simülasyon eğitiminin etkili, yararlı ve ihtiyaç olduğunu düşünmekteyiz.

Keywords

• Simülasyon temelli eğitim
• Aile hekimliği
• Tıp eğitimi

References

1. Patrik J. Simulation. In: Patric J, ed. Training: Research and Practice. London: Academic Press, 2002: 487-508.
2. Mıdık, Özlem, and Mehtap Kartal. Simülasyona dayalı tıp eğitimi. Marmara Medical Journal 2010; 23(3): 389-399.
3. Maran NJ, Glavin RJ. Low-to High–Fidelity Simulation-A Continuum of medical education. Med Educ 2003; 37: 22-28.
4. Weller JM. Simulation in undergradute medical education: Bridging the gap between theory and practice. Med Educ 2004; 38: 22-38.
5. Ziv A, Small SD, Wolpe PR. Patient safety and Simulation-Based Medical Education. Med Teach 2000; 22(5): 489-494.
6. Ziv A. Simulators and Simulation- Based Medical Education. In: Dent J, Harden RM, eds. A Practical Guide for Medical Teacher. London: Elsevier Limited, 2005: 211–220.
7. Kneebone R. Simulation in surgical training: Educational issues and practical implications. Med Educ 2003; 37: 267–277.
8. Bashaw M. “Integrating simulations into perioperative education for undergraduate nursing students.” AORN J, 2016; 103(2): 211-15.

9. Good ML. Patient simulation for training basic and advanced clinical skills. Med Educ 2003; 37: 14-21.
10. Issenberg SB, McGaghie WC, Petrusa ER, Gordon DL, Scalese RJ. Features and uses of High-Fidelity Medical Simulation that lead to effective learning: a BEME systematic review. Med Teach 2005; 27: 10- 28.
11. Lammers R.L., Davenport M., Korley F., Griswold-Theodorson S., Fitch M.T., Narang A.T., et all. Teaching and Assessing Procedural Skills Using Simulation: Metrics and Methodology. Academic Emergency Medicine 2008; 15: 1079-1087.
12. Okuda Y., Bon W., Bonfante G., McLaughlin S., Spillan L., Wang E et all 2008. National growth in simulation training within emergency medicine residency programs, 2003–2008. Acad Emerg Med; 15(11): 1113–1116.
13. McGaghie WC, Issenberg SB, Petrusa ER, Scalese RJ. A Critical review of Simulation-Based Medical Education research: 2003-2009. Med Educ 2010; 44: 50-63.
14. Ziv A, Wolpe PR, Small SD, Glick S. Simulaton Based Medical Education: An Ethical Imperative. Acad Med 2003; 78: 783-788.